naar aanleiding van afgelopen donderdag heb ik uiteindelijk toch besloten gisteravond nog een truffeltrip te ervaren. er zaten 4 dagen tussen, ik had sterkere gepakt, een grotere dosis en weer lemontek. en dat heb ik geweten ook. ik heb me deze keer dan ook niet zozeer gefocust op de visuals die echt immens waren) maar geprobeerd wat meer na te denken over allerlei dingen.
wat lolnoob in het vorige topic had gezgd
.
_________________________________________________________
goed,
rond 5 uur ben ik teruggegaan naar de smartshop, de meneer daar bedankt voor de geweldige ervaring van de laatste keer, en gevraagd welke ik zou kunnen nemen om een stapje verder te gaan. hij zelf raadde me met uitstek de white diamonds aan. erg sterke visuals vertelde hij, en geschikt om goed diep mee te gaan.
aangezien ik bang was dat ik door de korte tijd tussen beide trips deze minder zou werken besloot ik 15 gram te nemen. vervolgens dan thuis aangekomen na het werken (fiets nog gejat, hehe), eventjes de rotzooi van alle feestjes van het weekend opgeruimd en om 11:15 naar mijn kamer gegaan met een vijzel, 2 citroenen, 1,5 liter water en een flesje appelsap. de truffels fijngemalen met de vijzel, citroentjes erbij geknepen en dit laten staan tot kwart voor 12. ondertussen dan de geluidsset geinstalleerd, een playlistje met rustige muziek gemaakt, wat tv gekeken, kaarsjes klaargezet, de verwarming hard aan en m'n bedje vers opgemaakt.
23:45 = 00:00
de drap in een groot glas gegoten, en flesje appelsap erbij en dat nog wat aangelengd met water. dit vervolgens binnen 5 minuten opgedronken en nog een 5 minuten op de over korreltjes gebeten en ze afgeslikt. weer viel de smaak erg mee. ik vind normaal paddestoelen en noten smerig, met uitstek walnoten. en laten truffels me daar nou net erg aan denken. echter door de overheersende smaak van de citroen had ik daar weer zo goed als geen last van.
00:15
een beetje misselijk, maar na een baar boeren later heb ik daar al geen last meer van, ik voel een lichte bodyload opkomen, tintelingen door m'n lichaam, en zwaar in mijn bed gedrukt worden. ook de gezichten op tv beginnen een beete vaag uit te zien. mijn gordijnen (waar sowieso al gekke patronen opzitten) waren echter nog compleet normaal.
00:30
ik kijk naar mijn deurklink en de lichtknop en zie deze langzaam een beetje vervormen. de deurklink wordt langer en korter, dikker en dunner. en de lichtknop verandert van bol naar vierkant. verder zie ik in mijn kamer ehter nog niet echt vervormingen. wel de letters op tv beginnen raar aan te zien en ik ben toch zeker ervan dat de gezichten op tv niet normaal meer uitzien.
in de spiegel zie ik dat ik grotere puppillen heb en ook de bodyload voelt sterker aan.
00:40
de tv gaat uit als californication is afgelopen, de gezichten zagen allemaal heel erg vaak uit, alsof ze allemaal bewerkt waren in photoshop met een of andere pastellayer eroverheen.
zo: http://www.pastelandcharcoal.com/
echter net voordat ik op de uitknop drukte kwam de reclame van "neutraal" langs. op het einde hiervan wordt het hele scherm wit. ik zag deze witte vierkant op me af schieten en via m'n ogen m'n hoofd binnendringen. ik moest mijn ogen dichtknijpen van de pijn en zag allerlei kaleidoscopische patronen langskomen.
snel mijn ogen weer open gedaan terwijl ik dacht " oke, dit gaat een heel heftige trip worden, ben ik daar wel aan toe? misschien niet, maar ik ga me er niet tegen verzetten."
toen het licht uitging heb ik mijn rustige playlist opgezet, en even een kaarsje aangemaakt om niet meteen in het donker te duiken.
playlist bestond uit:
dropkick murphys - the green fields
eels - I like birds
mgmt - electric feel
absynthe minded - envoi
the beatles - hey jude
mgmt - kids
iggy pop - the passenger
stealers wheels - stuck in the middle with you
bob marley - three little birds
eagles of death metal - whorehoppin' (shit, goddamn)
01:00
in tegenstelling tot mijn vorige trip vallen de vervormingen heel erg mee. ik zie op z'n hoogst een schoen of een gordijn een beetje uitdijen, maar daar blijft het dan ook bij. dit viel toch een beetje tegen aangezien me verteld was dat deze truffels voor heel heftige visuals zouden zorgen. ik besluit de kaars uit te blazen en met mijn ogen dicht onder de deken in te gaan liggen.
ik zie kaleidoscopische vormen bestaande uit driehoeken, vierkanten, golven, slangen, maskers, druppels, benen, ogen, tanden, monden, handen, neuzen en noem maar op. dit in allerlei felle kleuren.
ik voel opeens een elektrische schok via mijn oren m'n hoofd in schieten en doe van de schrik mijn ogen open. "what the fuck was dat!?"
ik kijk naar mijn gordijnen die nu heftig in elkaar over glijden. de witte vierkanten erop zijn oranje geworden door het licht van op straat. deze schuiven langzaam op en neer en worden langzaam ronder.
01:15
ik kijk langzaam door mijn kamer en merk dat ik openeye visuals heb. niet alleen vervormingen, maar letterlijk patronen. de beelden die ik allemaal zag met mijn ogen dicht zie ik nu ook met mijn ogen open en ik kan amper nog mijn kamer zien. ik voel mijn bed nog maar half onder me liggen en besluit weer op reis te gaan met mijn ogen dicht. ook neem ik me nu voor om na te gaan denken over verschillende stellingen om te kijken of ik daar nu andere inzichten in kan hebben.
in het begin schoot dit echter niet op, het voelde allemaal wat geforceerd en ik raakte alsmaar afgeleid door alle verschillende beelden. uiteindelijk ging het dan toch vanzelf en begon ik na te denken over hoe ik nou eigenlijk met drugs omga. hoe mijn zusje daarmee functioneert aangezien zij overal vanaf weet en zich er toch redelijk wat zorgen om maakt. en wat mijn beste vriend meemaakt aangezien hij er ook niks mee te maken wil hebben maar dat toch via mij gebeurt.
ik kwam vervolgens tot de conclusie dat mijn zusje een geweldige moeder zal zijn later, ze heeft zelf dan nooit geexperimenteerd, maar heeft er altijd veel mee te maken gehad. en vind het totaal niet erg. ze staat nu al ongelooflijk sterk in haar schoenen en oordeelt niet direct over mensen.
hetzelfde geld voor m'n beste vriend. ook hij maakt veel mee wat btreft drugs, door mij, maar gaat er perfect mee om. wel vond ik dat hij misschien toch wat minder alcohol zou mogen drinken. het niet zijn zo zeer de hoeveelheden die hij drinkt, maar meer de regelmaat (5 dagen per week is geen uitzondering). hij functioneert echter wel perfect op school en kan goed met anderen omgaan.
1:30
ik geniet met volle teugen van de prachtige muziek en zou willen dat andere hiervan mee kunnen genieten, ik denk aan mijn ouders en wordt opeens dolgelukkig. ik stel me voor hoe het zou zijn om met mijn ouders door deze vage dimensies te zweven, samen genieten van de muziek en de verschillende kleuren. meteen daarna besef ik me echter dat mijn ouders er totaal niet voor open zouden staan en baal hier een beetje van, ik wil deze prachtige ervaring gewoon met andere kunnen delen, daar is toch niks mis mee?
1:45
ik doe mijn ogen open en schrik me dood, ik zie 3 seconden lang mijn kamer normaal zoals ie is (alleen heel onwerkelijk) en plots lopen alle kleuren weg in een spiraal in het midden op de vloer op mijn kamer. vervolgens wordt ook mijn kamer weggezogen in deze spiraal en verschijnen alle patronen en kleuren weer in mijn beeld. alleen de gordijnen zijn nog steeds zichtbaar.
mijn ogen vallen weer dicht en ik duik weer in de andere dimensie, ik heb geen flauw idee waar ik ben? ergens achter de sterren? diep in de ruimte? of zit ik in mezelf? opeens snap ik het, ik zit in mezelf en de spiralen en kaleidoscopen veranderen in een zwart gat waar ik in val.
ik lig ondertussen nog onder mijn deken en probeer in te ademen (het leek me grappig om alle kleuren en vormen in me te hebben).
weer schrik ik en springen mijn ogen open! ik hoorde een keiharde schreeuw en een ontzettende flitst van pijn gaat door mijn hoofd heen. de kleuren willen liever niet in me zitten.
02:00
ik besef dat ik eigenlijk heel erg naar het toilet moet en ga naar de badkamer. overal zie ik nog steeds vage kleuren en patronen om me heen, maar nog steeds geen vervormingen. ik kijk diep in mijn ogen in de spiegel terwijl ik er langsloop en zie opeens een spoor van "mezelf" achter me aan glijden. ik doe een stapje terug en zwaai met mijn armen. ook deze laten een spoor achter en ik besluit wat te dansen voor de spiegel. ik lijk wel die god van het hinduisme. alsof ik 12 armen heb.
02:15
terug in bed. ik kijk op de klok en snap opeens niet meer hoelang ik al weg ben? 2:00 staat er op de klok, maar wat betekend dat? wat zijn uren eigenlijk? het hele concept van tijd is een mysterie voor me en ik zak steeds dieper weg. wie ben ik eigenlijk? trip ik nou nog of ben ik nou altijd al zo geweest en besef ik dat pas door de truffels? misschien droom ik wel? of is het hele leven tot nu toe een droom geweest? en opeens het geen wat ik toch erg beanstigend vond "wat als de trip allang is afgelopen maar ik erin ben blijven hangen?!, wat moeten mijn ouders wel niet denken? zou ik gek zijn geworden?"
opeens besef ik me dat niets echt is, ik besta niet, de muziek bestaat niet en ook de kleuren die ik zie bestaan niet. niks bestaat eigenlijk?
02:30
ik doe snel weer de kaars aan en ga kijken of ik de hond kan vinden. wat gezelschap zou geen kwaad kunnen. vanaf toen besloot ik ook maar het licht aan te laten. die andere wereld was toch wel erg vaag. ik wist op een gegeven moment mijn eigen naam niet meer, hoe ik uit zag, of hoe ik aanvoelde. ik heb vervolgens de tv aangezet en het laten afzwakken. weer landen op aarde en even overdacht wat ik allemaal heb meegemaakt. ik ben blij weer mezelf te zijn, maar vond het ook geweldig om zoiets meegemaakt te hebben.
____________________________________________________
er zullen me vast nog wel een paar andere dingen te binnen schieten maar dit was het wel voor nu, ik ga nu ook lekker naar mijn werk toe
wat lolnoob in het vorige topic had gezgd
. _________________________________________________________
goed,
rond 5 uur ben ik teruggegaan naar de smartshop, de meneer daar bedankt voor de geweldige ervaring van de laatste keer, en gevraagd welke ik zou kunnen nemen om een stapje verder te gaan. hij zelf raadde me met uitstek de white diamonds aan. erg sterke visuals vertelde hij, en geschikt om goed diep mee te gaan.
aangezien ik bang was dat ik door de korte tijd tussen beide trips deze minder zou werken besloot ik 15 gram te nemen. vervolgens dan thuis aangekomen na het werken (fiets nog gejat, hehe), eventjes de rotzooi van alle feestjes van het weekend opgeruimd en om 11:15 naar mijn kamer gegaan met een vijzel, 2 citroenen, 1,5 liter water en een flesje appelsap. de truffels fijngemalen met de vijzel, citroentjes erbij geknepen en dit laten staan tot kwart voor 12. ondertussen dan de geluidsset geinstalleerd, een playlistje met rustige muziek gemaakt, wat tv gekeken, kaarsjes klaargezet, de verwarming hard aan en m'n bedje vers opgemaakt.
23:45 = 00:00
de drap in een groot glas gegoten, en flesje appelsap erbij en dat nog wat aangelengd met water. dit vervolgens binnen 5 minuten opgedronken en nog een 5 minuten op de over korreltjes gebeten en ze afgeslikt. weer viel de smaak erg mee. ik vind normaal paddestoelen en noten smerig, met uitstek walnoten. en laten truffels me daar nou net erg aan denken. echter door de overheersende smaak van de citroen had ik daar weer zo goed als geen last van.
00:15
een beetje misselijk, maar na een baar boeren later heb ik daar al geen last meer van, ik voel een lichte bodyload opkomen, tintelingen door m'n lichaam, en zwaar in mijn bed gedrukt worden. ook de gezichten op tv beginnen een beete vaag uit te zien. mijn gordijnen (waar sowieso al gekke patronen opzitten) waren echter nog compleet normaal.
00:30
ik kijk naar mijn deurklink en de lichtknop en zie deze langzaam een beetje vervormen. de deurklink wordt langer en korter, dikker en dunner. en de lichtknop verandert van bol naar vierkant. verder zie ik in mijn kamer ehter nog niet echt vervormingen. wel de letters op tv beginnen raar aan te zien en ik ben toch zeker ervan dat de gezichten op tv niet normaal meer uitzien.
in de spiegel zie ik dat ik grotere puppillen heb en ook de bodyload voelt sterker aan.
00:40
de tv gaat uit als californication is afgelopen, de gezichten zagen allemaal heel erg vaak uit, alsof ze allemaal bewerkt waren in photoshop met een of andere pastellayer eroverheen.
zo: http://www.pastelandcharcoal.com/
echter net voordat ik op de uitknop drukte kwam de reclame van "neutraal" langs. op het einde hiervan wordt het hele scherm wit. ik zag deze witte vierkant op me af schieten en via m'n ogen m'n hoofd binnendringen. ik moest mijn ogen dichtknijpen van de pijn en zag allerlei kaleidoscopische patronen langskomen.
snel mijn ogen weer open gedaan terwijl ik dacht " oke, dit gaat een heel heftige trip worden, ben ik daar wel aan toe? misschien niet, maar ik ga me er niet tegen verzetten."
toen het licht uitging heb ik mijn rustige playlist opgezet, en even een kaarsje aangemaakt om niet meteen in het donker te duiken.
playlist bestond uit:
dropkick murphys - the green fields
eels - I like birds
mgmt - electric feel
absynthe minded - envoi
the beatles - hey jude
mgmt - kids
iggy pop - the passenger
stealers wheels - stuck in the middle with you
bob marley - three little birds
eagles of death metal - whorehoppin' (shit, goddamn)
01:00
in tegenstelling tot mijn vorige trip vallen de vervormingen heel erg mee. ik zie op z'n hoogst een schoen of een gordijn een beetje uitdijen, maar daar blijft het dan ook bij. dit viel toch een beetje tegen aangezien me verteld was dat deze truffels voor heel heftige visuals zouden zorgen. ik besluit de kaars uit te blazen en met mijn ogen dicht onder de deken in te gaan liggen.
ik zie kaleidoscopische vormen bestaande uit driehoeken, vierkanten, golven, slangen, maskers, druppels, benen, ogen, tanden, monden, handen, neuzen en noem maar op. dit in allerlei felle kleuren.
ik voel opeens een elektrische schok via mijn oren m'n hoofd in schieten en doe van de schrik mijn ogen open. "what the fuck was dat!?"
ik kijk naar mijn gordijnen die nu heftig in elkaar over glijden. de witte vierkanten erop zijn oranje geworden door het licht van op straat. deze schuiven langzaam op en neer en worden langzaam ronder.
01:15
ik kijk langzaam door mijn kamer en merk dat ik openeye visuals heb. niet alleen vervormingen, maar letterlijk patronen. de beelden die ik allemaal zag met mijn ogen dicht zie ik nu ook met mijn ogen open en ik kan amper nog mijn kamer zien. ik voel mijn bed nog maar half onder me liggen en besluit weer op reis te gaan met mijn ogen dicht. ook neem ik me nu voor om na te gaan denken over verschillende stellingen om te kijken of ik daar nu andere inzichten in kan hebben.
in het begin schoot dit echter niet op, het voelde allemaal wat geforceerd en ik raakte alsmaar afgeleid door alle verschillende beelden. uiteindelijk ging het dan toch vanzelf en begon ik na te denken over hoe ik nou eigenlijk met drugs omga. hoe mijn zusje daarmee functioneert aangezien zij overal vanaf weet en zich er toch redelijk wat zorgen om maakt. en wat mijn beste vriend meemaakt aangezien hij er ook niks mee te maken wil hebben maar dat toch via mij gebeurt.
ik kwam vervolgens tot de conclusie dat mijn zusje een geweldige moeder zal zijn later, ze heeft zelf dan nooit geexperimenteerd, maar heeft er altijd veel mee te maken gehad. en vind het totaal niet erg. ze staat nu al ongelooflijk sterk in haar schoenen en oordeelt niet direct over mensen.
hetzelfde geld voor m'n beste vriend. ook hij maakt veel mee wat btreft drugs, door mij, maar gaat er perfect mee om. wel vond ik dat hij misschien toch wat minder alcohol zou mogen drinken. het niet zijn zo zeer de hoeveelheden die hij drinkt, maar meer de regelmaat (5 dagen per week is geen uitzondering). hij functioneert echter wel perfect op school en kan goed met anderen omgaan.
1:30
ik geniet met volle teugen van de prachtige muziek en zou willen dat andere hiervan mee kunnen genieten, ik denk aan mijn ouders en wordt opeens dolgelukkig. ik stel me voor hoe het zou zijn om met mijn ouders door deze vage dimensies te zweven, samen genieten van de muziek en de verschillende kleuren. meteen daarna besef ik me echter dat mijn ouders er totaal niet voor open zouden staan en baal hier een beetje van, ik wil deze prachtige ervaring gewoon met andere kunnen delen, daar is toch niks mis mee?
1:45
ik doe mijn ogen open en schrik me dood, ik zie 3 seconden lang mijn kamer normaal zoals ie is (alleen heel onwerkelijk) en plots lopen alle kleuren weg in een spiraal in het midden op de vloer op mijn kamer. vervolgens wordt ook mijn kamer weggezogen in deze spiraal en verschijnen alle patronen en kleuren weer in mijn beeld. alleen de gordijnen zijn nog steeds zichtbaar.
mijn ogen vallen weer dicht en ik duik weer in de andere dimensie, ik heb geen flauw idee waar ik ben? ergens achter de sterren? diep in de ruimte? of zit ik in mezelf? opeens snap ik het, ik zit in mezelf en de spiralen en kaleidoscopen veranderen in een zwart gat waar ik in val.
ik lig ondertussen nog onder mijn deken en probeer in te ademen (het leek me grappig om alle kleuren en vormen in me te hebben).
weer schrik ik en springen mijn ogen open! ik hoorde een keiharde schreeuw en een ontzettende flitst van pijn gaat door mijn hoofd heen. de kleuren willen liever niet in me zitten.
02:00
ik besef dat ik eigenlijk heel erg naar het toilet moet en ga naar de badkamer. overal zie ik nog steeds vage kleuren en patronen om me heen, maar nog steeds geen vervormingen. ik kijk diep in mijn ogen in de spiegel terwijl ik er langsloop en zie opeens een spoor van "mezelf" achter me aan glijden. ik doe een stapje terug en zwaai met mijn armen. ook deze laten een spoor achter en ik besluit wat te dansen voor de spiegel. ik lijk wel die god van het hinduisme. alsof ik 12 armen heb.
02:15
terug in bed. ik kijk op de klok en snap opeens niet meer hoelang ik al weg ben? 2:00 staat er op de klok, maar wat betekend dat? wat zijn uren eigenlijk? het hele concept van tijd is een mysterie voor me en ik zak steeds dieper weg. wie ben ik eigenlijk? trip ik nou nog of ben ik nou altijd al zo geweest en besef ik dat pas door de truffels? misschien droom ik wel? of is het hele leven tot nu toe een droom geweest? en opeens het geen wat ik toch erg beanstigend vond "wat als de trip allang is afgelopen maar ik erin ben blijven hangen?!, wat moeten mijn ouders wel niet denken? zou ik gek zijn geworden?"
opeens besef ik me dat niets echt is, ik besta niet, de muziek bestaat niet en ook de kleuren die ik zie bestaan niet. niks bestaat eigenlijk?
02:30
ik doe snel weer de kaars aan en ga kijken of ik de hond kan vinden. wat gezelschap zou geen kwaad kunnen. vanaf toen besloot ik ook maar het licht aan te laten. die andere wereld was toch wel erg vaag. ik wist op een gegeven moment mijn eigen naam niet meer, hoe ik uit zag, of hoe ik aanvoelde. ik heb vervolgens de tv aangezet en het laten afzwakken. weer landen op aarde en even overdacht wat ik allemaal heb meegemaakt. ik ben blij weer mezelf te zijn, maar vond het ook geweldig om zoiets meegemaakt te hebben.
____________________________________________________
er zullen me vast nog wel een paar andere dingen te binnen schieten maar dit was het wel voor nu, ik ga nu ook lekker naar mijn werk toe
