Anoniemert
Newbie
Hallo allemaal, even een korte inleiding.
Ik ben een 17 jaar oude jongen die graag nieuwe dingen probeert. Ik blow regelmatig en heb meerdere malen dingen zoals 2cb en xtc gedaan. Een tijdje geleden wou ik met een andere jongen wel is truffels proberen en na een tijdje erover gepraat te hebben gingen we er gewoon voor. Ik heb wel is last gehad van een hoge hartslag als ik bijvoorbeeld blow, maar op xtc en 2cb had ik er geen last van dus ik nam aan dat dat bij truffels ook niet het geval zou zijn. Alles goed en wel, truffels binnen, bij die jongen thuis dus laat het feest beginnen.
Voorbereiding, 21:30
Na het opengemaakt te hebben en er eerst zorgvuldig aan geroken te hebben
, Aten we het volle zakje op (15g). Smaak was niet al te vies, maar ook niet echt aangenaam. Het smaakte een beetje naar noten die net iets te lang hebben gelegen, maar met een hele zure nasmaak. Lang gekauwd, weggespoeld en nu maar wachten.
Begin, 22:15
Na een beetje gechilled te hebben, muziek luisteren etc begin ik me een beetje zwaar te voelen. Ik merk nog niet veel maar ik voel wel dat het een zware trip gaat worden, niet zoals bij 2cb bijvoorbeeld. Ik voel me gewoon lekker en we zetten wat goeie muziek op die geweldig klinkt. Na een tijdje ( kwartiertje ofzo ) merk ik dat mijn hart een beetje bonst. Ik zeg tegen die jongen van zullen we ff stukje lopen buiten om te kijken hoe het is en zodat ik niet meer op m'n hart let. Eenmaal buiten voel ik me iets beter en probeer ik me weer op de trip te focussen.
De trip, 22:45
Nadat we een paar minuten gelopen hebben en ik me wel echt raar begin te voelen ( het gevoel hebben dat ik van een berg af loop en dat ik de lucht met m'n handen kan vastpakken ) merkte ik toch wel dat m'n hart heel snel ging. Ik kon er niks aan doen en ook nergens anders op focussen want hij bonkte gewoon hard. Ik voel me nu vrij slecht maar toch niet echt bad gaan. Ik dacht van als ik gewoon even wacht gaat het wel over, maar toen... Ik voelde me opeens alsof alles wegviel en m'n hart ging opeens in sneltreinvaart sneller. Hij ging echt rond de 220 per minuut en ik kon hem echt voelen en meten. Ik zei tegen m'n vriend: zullen we een ambulance bellen? Ik voelde me alsof ik in een psychose was geraakt toen ik dat zei. Hij zei dat ik gewoon bad ging en dat ik moest proberen te kalmeren. Nou ja ik volg zijn advies op en ik zet wat muziek op. Wat blijkt, ik vind muziek helemaal niet mooi, niks maakt nog uit. We liepen en ik keek om me heen en echt niks kon me meer schelen. Ik werd nergens blij of bang of boos van. Ik dacht alleen maar dat ik dood ging en dat het niks meer te maken had met de truffels. Mijn hart bleef maar sneller gaan en ik was niet eens in paniek, ik was in pure doodsangst. Ik snapte niet meer hoe mensen ooit nog blij konden zijn of iets konden voelen. Na een tijd zo gelopen te hebben en de hele tijd bang te zijn dat m'n hart stopte gingen we maar terug naar huis.
Einde trip, 2:00
We kwamen bij hem thuis weer terug en zn familie zat nog in de woonkamer dus ik had geen idee hoe ik daar langs moest komen zonder op te vallen. Ik knuffelde zijn hond maar een beetje en ging snel door. Ik ging helemaal trillerig en bad in bed liggen. M'n hart ging wel wat rustiger maar vrij onregelmatig nu, maar ik kon mezelf toch wel kalmeren. Ik kijk zo naar m'n vriend en zeg met een glimlach dat dit niet de beste trip ooit was en toen viel ik in een hele diepe rare slaap waarin ik half wakker was en half sliep.
Beetje rare trip maar ik vond het het vertellen waard, dank voor de aandacht.
Ik ben een 17 jaar oude jongen die graag nieuwe dingen probeert. Ik blow regelmatig en heb meerdere malen dingen zoals 2cb en xtc gedaan. Een tijdje geleden wou ik met een andere jongen wel is truffels proberen en na een tijdje erover gepraat te hebben gingen we er gewoon voor. Ik heb wel is last gehad van een hoge hartslag als ik bijvoorbeeld blow, maar op xtc en 2cb had ik er geen last van dus ik nam aan dat dat bij truffels ook niet het geval zou zijn. Alles goed en wel, truffels binnen, bij die jongen thuis dus laat het feest beginnen.
Voorbereiding, 21:30
Na het opengemaakt te hebben en er eerst zorgvuldig aan geroken te hebben
, Aten we het volle zakje op (15g). Smaak was niet al te vies, maar ook niet echt aangenaam. Het smaakte een beetje naar noten die net iets te lang hebben gelegen, maar met een hele zure nasmaak. Lang gekauwd, weggespoeld en nu maar wachten.Begin, 22:15
Na een beetje gechilled te hebben, muziek luisteren etc begin ik me een beetje zwaar te voelen. Ik merk nog niet veel maar ik voel wel dat het een zware trip gaat worden, niet zoals bij 2cb bijvoorbeeld. Ik voel me gewoon lekker en we zetten wat goeie muziek op die geweldig klinkt. Na een tijdje ( kwartiertje ofzo ) merk ik dat mijn hart een beetje bonst. Ik zeg tegen die jongen van zullen we ff stukje lopen buiten om te kijken hoe het is en zodat ik niet meer op m'n hart let. Eenmaal buiten voel ik me iets beter en probeer ik me weer op de trip te focussen.
De trip, 22:45
Nadat we een paar minuten gelopen hebben en ik me wel echt raar begin te voelen ( het gevoel hebben dat ik van een berg af loop en dat ik de lucht met m'n handen kan vastpakken ) merkte ik toch wel dat m'n hart heel snel ging. Ik kon er niks aan doen en ook nergens anders op focussen want hij bonkte gewoon hard. Ik voel me nu vrij slecht maar toch niet echt bad gaan. Ik dacht van als ik gewoon even wacht gaat het wel over, maar toen... Ik voelde me opeens alsof alles wegviel en m'n hart ging opeens in sneltreinvaart sneller. Hij ging echt rond de 220 per minuut en ik kon hem echt voelen en meten. Ik zei tegen m'n vriend: zullen we een ambulance bellen? Ik voelde me alsof ik in een psychose was geraakt toen ik dat zei. Hij zei dat ik gewoon bad ging en dat ik moest proberen te kalmeren. Nou ja ik volg zijn advies op en ik zet wat muziek op. Wat blijkt, ik vind muziek helemaal niet mooi, niks maakt nog uit. We liepen en ik keek om me heen en echt niks kon me meer schelen. Ik werd nergens blij of bang of boos van. Ik dacht alleen maar dat ik dood ging en dat het niks meer te maken had met de truffels. Mijn hart bleef maar sneller gaan en ik was niet eens in paniek, ik was in pure doodsangst. Ik snapte niet meer hoe mensen ooit nog blij konden zijn of iets konden voelen. Na een tijd zo gelopen te hebben en de hele tijd bang te zijn dat m'n hart stopte gingen we maar terug naar huis.
Einde trip, 2:00
We kwamen bij hem thuis weer terug en zn familie zat nog in de woonkamer dus ik had geen idee hoe ik daar langs moest komen zonder op te vallen. Ik knuffelde zijn hond maar een beetje en ging snel door. Ik ging helemaal trillerig en bad in bed liggen. M'n hart ging wel wat rustiger maar vrij onregelmatig nu, maar ik kon mezelf toch wel kalmeren. Ik kijk zo naar m'n vriend en zeg met een glimlach dat dit niet de beste trip ooit was en toen viel ik in een hele diepe rare slaap waarin ik half wakker was en half sliep.
Beetje rare trip maar ik vond het het vertellen waard, dank voor de aandacht.
