Aeternum
Newbie
1cP-LSD (150mcg) + 1P-LSD (150mcg)
Eerdere ervaringen
XTC / 2C-B / 2C-B-FLY / 2C-C / 2C-D
Voorbereiding
- Huis opgeruimd
- Gordijnen dicht
- Nuchtere maag
- Lichtjes en muziek
- Maximale privacy
Waarom solo?
Het voorkomt onbedoelde negatieve invloeden of opmerkingen. Mijn eigen gedachtes, houding en gedrag hoeven niet op een ander afgestemd te worden. Het voelt vrijer en veiliger voor mij.
Mindset
Een nieuw avontuur is een reis naar een nieuwe bestemming. Hoewel ik mij heb ingelezen over de effecten heb ik geen wensen of verwachtingen. Een positieve trip zou leuk zijn, maar een negatieve trip is ook leerzaam. Ik voel mij nieuwsgierig naar een ervaring waar ik lang naar heb uitgekeken.
Trip
13:00 > inname 150mcg 1cp-lsd
Weinig
De eerste twee uur worden gedomineerd door misselijkheid. Het voelt alsof ik ziek begin te worden. Dit grieperige gevoel heb ik vaker bij een trip, maar bij andere middelen heb ik daar een warm en euforisch gevoel bij. Dit keer niet. Er zijn geen visuals. Er gebeurt gewoon te weinig.
Obsessie
Na drie uur heb ik meerdere keren met mijzelf zitten onderhandelen over een extra dosis. Ik ben niet eerlijk tegenover mijzelf geweest. Ik heb wel wensen. Ik heb wel verwachtingen. In de afgelopen jaren heb ik voor andere middelen steeds een lage dosis genomen, waardoor de ervaringen wel leuk waren, maar niet indrukwekkend. Ik ben teleurgesteld. Ik wilde spektakel en sensatie. De hele trip wordt een obsessie naar meer.
16:20 > inname 150mcg 1p-lsd
Monsters
In een deuropening staar ik naar een grijze deur waarop subtiele verfpatronen plotseling meer diepgang krijgen en beginnen te bewegen. Het verandert in een massa wezens met donkerrode en botkleurige lichaamsdelen. Langwerpige achterhoofden, scherpe tanden, lange klauwen. Ze krioelen in golvend ritme in een duistere onderwereld. Terwijl ik dit zie gebeuren zit ik nog vast in het denkpatroon dat ik te weinig visuals zie en dat het niet spectaculair genoeg is.
Kind
In de massa monsters in de onderwereld zit een jongetje. Hij kijkt zonder emotie voor zich uit. Hij voelt zich niet bedreigd door de klauwen om hem heen. Hij is niet onder de indruk. Ik ben het zelf. Het is een kind waarvan de emoties zijn afgestompt. De klauwen veranderen in bekken die naar het kind blijven bijten. Het maakt geen indruk. Ik treur om het verlies van onschuld, maar voel ook respect voor de kracht van dit jongetje. Wanneer later nieuwe monsters voorbij komen staat er elke keer een dapper kind van verschillende leeftijden in de weg.
Voodoo
Er komen gedaantes tevoorschijn die oeroude magie op mij aan het uitoefenen zijn. Het heeft iets weg van voodoo, of andere mysterieuze stammenspreuken. De gedaantes lachen, praten en zijn gezellig, maar ze zijn de heftigheid van de trip aan het opvoeren. Er zijn momenten waarop het voelt alsof ze mijn lichaam hebben overgenomen en via mij aan het praten zijn. Door de trip heen komen ze vaker terug. Ik voel mij nooit bedreigd, maar ze blijven enthousiast tribale magie op mij uitoefenen. Ik kan ze verstaan, maar ze maken ook onherkenbare klikgeluiden met hun tong. Ze proberen mij uit te dagen.
Tiener
Er komt tussendoor een tiener voorbij. Een stuk zelfverzekerder en cooler dan ik op die leeftijd was. Maar ik ben het zelf. Het is de tiener die ik had willen zijn. Ik krijg het inzicht dat ik als volwassene alsnog die tiener geworden ben. Ik ben zelfstandig, onafhankelijk, en meer zelfverzekerd. Hier ben ik dankbaar voor. Met een glimlach op zijn gezicht helpt de tiener mij door de trip heen.
Oudere
De tijd gaat voorbij. Wat minuten zijn voelt aan als jaren. Ik zie oudere versies die ik nog niet bereikt heb. Mannen van middelbare leeftijd die onderling mompelend zitten te grinniken over wat ik allemaal wel en niet denk te snappen. Een groene wijsbegeerte komt voorbij. Ik denk dat ik het zelf ben, maar ik herken mijn uiterlijk er niet in. Het voelt aan als iets wat uit een andere wereld komt.
Wit licht
Er is een moment waarop ik mij plotseling verbonden voel met alle mensen. Dit wordt opgeschaald naar alle voorouders, prehistorische en hedendaagse dieren, alle planten en de wereld als geheel. Er is daarna een moment wat ik niet kan omschrijven. Ik zie plotseling een groter geheel, de werelden achter de werelden, en in een flits, een reeks lichtgevende steentjes die een paadje vormen naar een wit lichtje in de verte, een opening, een tunnel, een doorgang, maar het wordt vlug afgekapt voordat ik er naartoe kan.
Futurisme
Ik sta vooruit te staren in een toekomstige wereld, mogelijk op een andere planeet. Ik zie mijzelf staan zoals ik ook zelf in de kamer sta. Er zijn blauwe en groene visuals. Het smeltende effect is mooi om te zien. Het is een moment van rust in een trip die qua chaos en heftigheid soms aanvoelt als een achtbaan. In mijn ooghoek lijkt het alsof er uit een donkere hoek van de kamer een paar personen naar beneden komen gelopen. Ze schrikken van mij, waardoor mijn schrik weer wegzakt.
Geschitter
Het begint door te dringen dat ik urenlang door de kamers heb gelopen. Bij voorgaande trips met andere middelen had ik vooral de behoefte om te blijven zitten. Na lang uitstellen zijn er momenten waarop ik even op een stoel ga zitten of in bed ga liggen. Ik zie moeilijk te omschrijven dingen. Een beschaving in de oudheid met ruimtetechnologie in de stijl van oldtimers, met veel zilver en gouden bling bling, maar het komt allemaal zo nep over dat het iets weg heeft van een casino of Las Vegas. Een man met een veel te lange snor kijkt mij vanuit zijn voertuig glimlachend aan.
Vader
Er is een moment dat ik denk dat ik mijn eigen vader ben. Ik bedoel niet mijn eigen vader, maar dat ik de vader ben van mijzelf. Wanneer ik in de keuken sta voel ik mij groter en sterker. Mijn handen en armen zijn groter. Ik ben langer dan ik ben. Ik ben mijn eigen vader, maar hoe kan ik mijn eigen vader zijn? Het geeft mij een goed gevoel dat ik mijn eigen vader ben.
Drinken
Door de hele trip heen ben ik blijven drinken. Het begint door te dringen dat ik misschien teveel heb gedronken. Het wordt een obsessie. De rest van de trip blijf ik mij constant afvragen of ik voldoende heb gedronken, terwijl ik de beker blijf aanvullen en kleine slokjes blijf nemen. Ondanks dat ik de hele dag niets heb gegeten zie ik op de weegschaal dat ik zwaarder ben geworden, waarschijnlijk omdat ik toch veel heb gedronken.
Sturing
Waar ik bij andere middelen het gevoel had dat ik de sfeer en visuals sterk kan beïnvloeden, heb ik dat bij deze trip niet. Het blijft daardoor een heftige ervaring. De unieke beelden worden afgewisseld met akelige zaken. Schedelbeesten met glibberige tongen. Het is creatieve horror, maar je hebt veel moed nodig om niet in paniek te raken.
Uitputting
In de avond begin ik uitgeput te raken. Ik ben doodmoe, maar door mijn alertheid is het onmogelijk om te gaan slapen. Bovendien durf ik het niet meer aan om te gaan liggen voordat het middel is uitgewerkt. Mijn grip op de situatie voelt het grootst zolang ik wakker blijf.
Klokkijken
Laat in de trip verlies ik het vermogen om klok te kijken. Het uitzoeken hoe laat het is en hoe lang ik al bezig ben voelt aan als een complexe berekening. Eén van de wijzers staat gericht op de 7, dus ik weet dat het daar iets mee te maken heeft, maar de precieze tijd is niet helemaal duidelijk.
Taalverlies
Het meest zorgelijke moment in de trip is het moment waarop ik niet meer in staat ben om te beschrijven wat ik heb gezien en wat er gebeurt. Wanneer ik dat probeer te doen krijg ik treiterende woorden te horen. Even heb ik het gevoel dat het misschien permanent is, dat de trip zo lang heeft geduurd dat het taalcentrum in mijn hersenen beschadigd is geraakt. Ook de tekst begrijpen op Internet verloopt zeer moeizaam. Het blijkt er allemaal bij te horen.
Geuren
Door de hele trip heen ruik ik onaangename geuren. Het lijkt nergens op, maar het voelt onnatuurlijk. Het doet mij afvragen of ik dit misschien met geurstokjes positief had kunnen beïnvloeden.
Spiegel
In mijn spiegelbeeld zie ik de verhoudingen van mijn gezicht en lichaam voortdurend veranderen, maar ik zie ook dat ik mij niet heb geschoren en mijn haar niet heb gedaan. Heb ik soms geen respect voor mijzelf? Ik heb een uitje met mijzelf en ik loop er onverzorgd bij. Dit kan echt beter.
Muziek
Hoewel ik afspeellijsten had klaargezet begin ik pas laat in de avond muziek te luisteren. Hoewel de hallucinaties beginnen af te nemen was dit eigenlijk het mooiste gedeelte van de trip. Met oortjes in klinkt zelfs laat in de trip de muziek beter dan normaal. Om 2:00 uur ’s nachts sta ik nog steeds door de kamer te dansen. Ik zie mijzelf voor me, met coole kleren, gekleed in wit, door een eindeloze nachtclub dansen. Het is geen hallucinatie, maar nog steeds een beeld dat beïnvloed lijkt te worden door de nasleep van de trip.
Afronding
Om 5:00 uur ben ik eindelijk in staat om te gaan slapen. De trip was heftig, heel anders dan ik had verwacht. Het was veel duisterder dan het bloemige kleurenrijke beeld wat ik ervan had. Maar het was een indrukwekkend avontuur. Een unieke ervaring. Het spektakel en de sensatie waar ik naar op zoek was.
Eerdere ervaringen
XTC / 2C-B / 2C-B-FLY / 2C-C / 2C-D
Voorbereiding
- Huis opgeruimd
- Gordijnen dicht
- Nuchtere maag
- Lichtjes en muziek
- Maximale privacy
Waarom solo?
Het voorkomt onbedoelde negatieve invloeden of opmerkingen. Mijn eigen gedachtes, houding en gedrag hoeven niet op een ander afgestemd te worden. Het voelt vrijer en veiliger voor mij.
Mindset
Een nieuw avontuur is een reis naar een nieuwe bestemming. Hoewel ik mij heb ingelezen over de effecten heb ik geen wensen of verwachtingen. Een positieve trip zou leuk zijn, maar een negatieve trip is ook leerzaam. Ik voel mij nieuwsgierig naar een ervaring waar ik lang naar heb uitgekeken.
Trip
13:00 > inname 150mcg 1cp-lsd
Weinig
De eerste twee uur worden gedomineerd door misselijkheid. Het voelt alsof ik ziek begin te worden. Dit grieperige gevoel heb ik vaker bij een trip, maar bij andere middelen heb ik daar een warm en euforisch gevoel bij. Dit keer niet. Er zijn geen visuals. Er gebeurt gewoon te weinig.
Obsessie
Na drie uur heb ik meerdere keren met mijzelf zitten onderhandelen over een extra dosis. Ik ben niet eerlijk tegenover mijzelf geweest. Ik heb wel wensen. Ik heb wel verwachtingen. In de afgelopen jaren heb ik voor andere middelen steeds een lage dosis genomen, waardoor de ervaringen wel leuk waren, maar niet indrukwekkend. Ik ben teleurgesteld. Ik wilde spektakel en sensatie. De hele trip wordt een obsessie naar meer.
16:20 > inname 150mcg 1p-lsd
Monsters
In een deuropening staar ik naar een grijze deur waarop subtiele verfpatronen plotseling meer diepgang krijgen en beginnen te bewegen. Het verandert in een massa wezens met donkerrode en botkleurige lichaamsdelen. Langwerpige achterhoofden, scherpe tanden, lange klauwen. Ze krioelen in golvend ritme in een duistere onderwereld. Terwijl ik dit zie gebeuren zit ik nog vast in het denkpatroon dat ik te weinig visuals zie en dat het niet spectaculair genoeg is.
Kind
In de massa monsters in de onderwereld zit een jongetje. Hij kijkt zonder emotie voor zich uit. Hij voelt zich niet bedreigd door de klauwen om hem heen. Hij is niet onder de indruk. Ik ben het zelf. Het is een kind waarvan de emoties zijn afgestompt. De klauwen veranderen in bekken die naar het kind blijven bijten. Het maakt geen indruk. Ik treur om het verlies van onschuld, maar voel ook respect voor de kracht van dit jongetje. Wanneer later nieuwe monsters voorbij komen staat er elke keer een dapper kind van verschillende leeftijden in de weg.
Voodoo
Er komen gedaantes tevoorschijn die oeroude magie op mij aan het uitoefenen zijn. Het heeft iets weg van voodoo, of andere mysterieuze stammenspreuken. De gedaantes lachen, praten en zijn gezellig, maar ze zijn de heftigheid van de trip aan het opvoeren. Er zijn momenten waarop het voelt alsof ze mijn lichaam hebben overgenomen en via mij aan het praten zijn. Door de trip heen komen ze vaker terug. Ik voel mij nooit bedreigd, maar ze blijven enthousiast tribale magie op mij uitoefenen. Ik kan ze verstaan, maar ze maken ook onherkenbare klikgeluiden met hun tong. Ze proberen mij uit te dagen.
Tiener
Er komt tussendoor een tiener voorbij. Een stuk zelfverzekerder en cooler dan ik op die leeftijd was. Maar ik ben het zelf. Het is de tiener die ik had willen zijn. Ik krijg het inzicht dat ik als volwassene alsnog die tiener geworden ben. Ik ben zelfstandig, onafhankelijk, en meer zelfverzekerd. Hier ben ik dankbaar voor. Met een glimlach op zijn gezicht helpt de tiener mij door de trip heen.
Oudere
De tijd gaat voorbij. Wat minuten zijn voelt aan als jaren. Ik zie oudere versies die ik nog niet bereikt heb. Mannen van middelbare leeftijd die onderling mompelend zitten te grinniken over wat ik allemaal wel en niet denk te snappen. Een groene wijsbegeerte komt voorbij. Ik denk dat ik het zelf ben, maar ik herken mijn uiterlijk er niet in. Het voelt aan als iets wat uit een andere wereld komt.
Wit licht
Er is een moment waarop ik mij plotseling verbonden voel met alle mensen. Dit wordt opgeschaald naar alle voorouders, prehistorische en hedendaagse dieren, alle planten en de wereld als geheel. Er is daarna een moment wat ik niet kan omschrijven. Ik zie plotseling een groter geheel, de werelden achter de werelden, en in een flits, een reeks lichtgevende steentjes die een paadje vormen naar een wit lichtje in de verte, een opening, een tunnel, een doorgang, maar het wordt vlug afgekapt voordat ik er naartoe kan.
Futurisme
Ik sta vooruit te staren in een toekomstige wereld, mogelijk op een andere planeet. Ik zie mijzelf staan zoals ik ook zelf in de kamer sta. Er zijn blauwe en groene visuals. Het smeltende effect is mooi om te zien. Het is een moment van rust in een trip die qua chaos en heftigheid soms aanvoelt als een achtbaan. In mijn ooghoek lijkt het alsof er uit een donkere hoek van de kamer een paar personen naar beneden komen gelopen. Ze schrikken van mij, waardoor mijn schrik weer wegzakt.
Geschitter
Het begint door te dringen dat ik urenlang door de kamers heb gelopen. Bij voorgaande trips met andere middelen had ik vooral de behoefte om te blijven zitten. Na lang uitstellen zijn er momenten waarop ik even op een stoel ga zitten of in bed ga liggen. Ik zie moeilijk te omschrijven dingen. Een beschaving in de oudheid met ruimtetechnologie in de stijl van oldtimers, met veel zilver en gouden bling bling, maar het komt allemaal zo nep over dat het iets weg heeft van een casino of Las Vegas. Een man met een veel te lange snor kijkt mij vanuit zijn voertuig glimlachend aan.
Vader
Er is een moment dat ik denk dat ik mijn eigen vader ben. Ik bedoel niet mijn eigen vader, maar dat ik de vader ben van mijzelf. Wanneer ik in de keuken sta voel ik mij groter en sterker. Mijn handen en armen zijn groter. Ik ben langer dan ik ben. Ik ben mijn eigen vader, maar hoe kan ik mijn eigen vader zijn? Het geeft mij een goed gevoel dat ik mijn eigen vader ben.
Drinken
Door de hele trip heen ben ik blijven drinken. Het begint door te dringen dat ik misschien teveel heb gedronken. Het wordt een obsessie. De rest van de trip blijf ik mij constant afvragen of ik voldoende heb gedronken, terwijl ik de beker blijf aanvullen en kleine slokjes blijf nemen. Ondanks dat ik de hele dag niets heb gegeten zie ik op de weegschaal dat ik zwaarder ben geworden, waarschijnlijk omdat ik toch veel heb gedronken.
Sturing
Waar ik bij andere middelen het gevoel had dat ik de sfeer en visuals sterk kan beïnvloeden, heb ik dat bij deze trip niet. Het blijft daardoor een heftige ervaring. De unieke beelden worden afgewisseld met akelige zaken. Schedelbeesten met glibberige tongen. Het is creatieve horror, maar je hebt veel moed nodig om niet in paniek te raken.
Uitputting
In de avond begin ik uitgeput te raken. Ik ben doodmoe, maar door mijn alertheid is het onmogelijk om te gaan slapen. Bovendien durf ik het niet meer aan om te gaan liggen voordat het middel is uitgewerkt. Mijn grip op de situatie voelt het grootst zolang ik wakker blijf.
Klokkijken
Laat in de trip verlies ik het vermogen om klok te kijken. Het uitzoeken hoe laat het is en hoe lang ik al bezig ben voelt aan als een complexe berekening. Eén van de wijzers staat gericht op de 7, dus ik weet dat het daar iets mee te maken heeft, maar de precieze tijd is niet helemaal duidelijk.
Taalverlies
Het meest zorgelijke moment in de trip is het moment waarop ik niet meer in staat ben om te beschrijven wat ik heb gezien en wat er gebeurt. Wanneer ik dat probeer te doen krijg ik treiterende woorden te horen. Even heb ik het gevoel dat het misschien permanent is, dat de trip zo lang heeft geduurd dat het taalcentrum in mijn hersenen beschadigd is geraakt. Ook de tekst begrijpen op Internet verloopt zeer moeizaam. Het blijkt er allemaal bij te horen.
Geuren
Door de hele trip heen ruik ik onaangename geuren. Het lijkt nergens op, maar het voelt onnatuurlijk. Het doet mij afvragen of ik dit misschien met geurstokjes positief had kunnen beïnvloeden.
Spiegel
In mijn spiegelbeeld zie ik de verhoudingen van mijn gezicht en lichaam voortdurend veranderen, maar ik zie ook dat ik mij niet heb geschoren en mijn haar niet heb gedaan. Heb ik soms geen respect voor mijzelf? Ik heb een uitje met mijzelf en ik loop er onverzorgd bij. Dit kan echt beter.
Muziek
Hoewel ik afspeellijsten had klaargezet begin ik pas laat in de avond muziek te luisteren. Hoewel de hallucinaties beginnen af te nemen was dit eigenlijk het mooiste gedeelte van de trip. Met oortjes in klinkt zelfs laat in de trip de muziek beter dan normaal. Om 2:00 uur ’s nachts sta ik nog steeds door de kamer te dansen. Ik zie mijzelf voor me, met coole kleren, gekleed in wit, door een eindeloze nachtclub dansen. Het is geen hallucinatie, maar nog steeds een beeld dat beïnvloed lijkt te worden door de nasleep van de trip.
Afronding
Om 5:00 uur ben ik eindelijk in staat om te gaan slapen. De trip was heftig, heel anders dan ik had verwacht. Het was veel duisterder dan het bloemige kleurenrijke beeld wat ik ervan had. Maar het was een indrukwekkend avontuur. Een unieke ervaring. Het spektakel en de sensatie waar ik naar op zoek was.
