Sjakiedude
Newbie
Wie: ik (man 36 jaar), J (al 30 jaar 1 van mijn beste vrienden en vandaag mijn tripsitter) N en S (later op de dag).
Wat: 200mcg Ald-52
Waar: bij J thuis en in het bos
Voordat ik met het daadwerkelijke trip report begin, eerst even (behoorlijk) wat achtergrondinformatie. Ik ben een positief ingesteld en nuchter iemand, lichamelijk en geestelijk gezond. Ik ben altijd al nieuwsgierig geweest naar geestverruimende middelen, heb een aantal soorten slechts een paar keer geprobeerd (o.a. coke, speed, xtc, salvia, lsa) en ruime ervaring met paddo's, truffels en wiet/hasj. Ik ben ondertussen 10 jaar samen met mijn vrouw en heb vanaf mijn 26e (mede doordat mijn vrouw behoorlijk anti-drugs is) alleen nog maar geblowd. Eerst nog dagelijks en vanaf de geboorte van onze eerste dochter nog 3x per week. Dit vindt zij ook niet leuk, maar heeft het wel geaccepteerd.
We hebben al de nodige moeilijke/stressvolle situaties overleefd, maar in april begon voor mij een van de meest zware. Mijn vrouw kreeg een hernia, waar ze uiteindelijk aan is geopereerd. Een paar maanden lang heb ik de drukste tijd van mijn leven gehad met werk, huishouden en de zorg voor mijn vrouw en onze twee dochters. In juli was ze gelukkig genoeg opgeknapt, zodat we op een welverdiende vakantie konden. Vakantie met kinderen is natuurlijk superleuk, maar over het algemeen niet echt ontspannen. Voor de vakantie had ik het nog met haar over lsd gehad en verteld dat ik dit ooit nog eens wilde proberen. Tijdens de vakantie heb ik besloten dat ik dit ergens in de komende maanden wilde doen. Aan de ene kant gerechtvaardigd doordat ik vond dat ik wel een moment/ervaring voor mezelf had verdiend, aan de andere kant omdat ik dacht dat dit (na de afgelopen paar maanden) van positieve therapeutische waarde zou kunnen zijn. Mijn ervaringen met paddo's zijn ook altijd positief en leerzaam geweest en ik geloof voor mijzelf (onder normale omstandigheden) ook niet echt in bad trips, alleen moeilijke trips welke vaak zelfs leerzamer zijn dan de "leuke". (Bad trips ontstaan volgens mij alleen maar als je een slechte voorbereiding hebt gedaan of bijvoorbeeld met onverwachte situaties geconfronteerd wordt tijdens een trip, wat mij overigens wel is overkomen met salvia.)
Ik heb geen connecties om aan lsd te komen en na het lezen van talloze trip reports heb ik in augustus besloten om ald-52 en 1p-lsd te bestellen. Hierin ben ik echter niet echt handig geweest door gelijk 30 zegels te bestellen (dit was prijstechnisch interessant en ik had liever te veel dan te weinig om een beetje uit te proberen met dosering), wat logischerwijs nogal een shock was voor mijn vrouw. Vanaf dit moment kon ik het er met haar niet meer over hebben zonder dat dit in ergernissen en ruzie resulteerde. Sowieso vind ik het jammer dat de meeste mensen geen probleem hebben met alcohol, maar alle andere middelen als evil drugs beschouwen. Bij mijn vrouw heb ik dit geaccepteerd en ik hou onwijs veel van haar, maar baalde natuurlijk wel dat dit continu als een negatieve sluier over een mooie ervaring zou hangen. In de maanden hierna was het zoeken naar het juiste moment, want ik wilde natuurlijk ruim de tijd hebben en niet overhaasten. Uiteindelijk werd het 11 november. Ik ging vroeg in de middag naar J en zou daar blijven slapen.
Het verslag:
Rond het middaguur zeg ik m'n vrouw en kids gedag en geef ze een dikke knuffel. Ik stap op de fiets en ondanks alles voel ik alleen een gezonde dosis positieve spanning, ik heb hier ZO VEEL zin in. Eenmaal bij J aangekomen, leg ik de 200mcg vrijwel gelijk onder m'n tong (13.15) en tevreden achterover liggend wacht ik rustig af terwijl J en N wat op de pc rommelen. Om 13.45 voel ik wat tintelingen in m'n hoofd en krijg klamme handen. Om 14.00 merk ik de eerste visuele verandering. Kleuren worden intenser en ik zie al wat bewegingen op de muren. Vanaf hier gaat het allemaal vrij snel en heb ik de tijd niet meer bijgehouden. Ik hou van de natuur en wilde sowieso een gedeelte van de trip buiten doorbrengen. Al snel besluiten J en ik dan ook om naar een bos te rijden in de buurt.
Ik zit bij J in de auto en geniet van alles wat ik voel en om me heen zie, terwijl ik de trip verder op voel komen. Eenmaal bij het bos aangekomen zie ik overal al een soort van aura omheen en de eerste aanblik van de bomen met alle herfstkleuren is echt adembenemend. We lopen een stuk en het verbaast me hoeveel zin ik heb om actief bezig te zijn, dit in tegenstelling tot mijn eerdere ervaringen met paddo's. Ik ken de weg hier goed en ben geen moment gedesoriënteerd. Alles is zo gigantisch mooi. Van het schors op de bomen met alle bewegende patronen en het ritselen van de bladeren wat bijna lijkt alsof ik het versta, tot de zonnestralen die tussen de bomen doorschijnen en sommige plekken er echt uit laten springen qua kleuren en leven. Ik zie, hoor, voel en ruik alles, maar het is meer dan dat. Ik BELEEF alles en heb een onverzadigbare honger in alles wat mijn zintuigen prikkelt. Het lijkt of al mijn zintuigen met elkaar verbonden zijn en 1 gezamenlijk signaal naar mijn hersenen sturen. Ik probeer het J uit te leggen, maar merk dat communiceren lastig wordt. Ik krijg nog wel uitgelegd dat ik een intens geluk ervaar. Alles is op dit moment zoals het moet zijn. Zelfs als het op een gegeven moment begint te regenen, zou ik niets liever willen dan wat zich hier en nu afspeelt. We lopen nog een tijd door en komen onderweg nog een paar keer andere mensen tegen, die ik vriendelijk gedag zeg. Als wij de enigen zouden zijn hier, had ik gerust een paar uur kunnen gaan liggen, maar dat lijkt me nu geen goed plan. Omdat het nog steeds regent het best fris schijnt te zijn, lopen we terug richting de auto. Maar de tering zeg....wat was dit alvast een fantastische ervaring.
Onderweg naar J z'n huis luisteren we o.a. naar Tool en hoewel ik alles van deze band minstens 100x heb geluisterd, is het nu weer alsof ik het voor het eerst hoor. Eenmaal bij J thuis ga ik naar de wc en terwijl ik m'n blaas sta te legen, kijk ik naar de matzwarte tegels voor me. Hierop zijn patronen zichtbaar, maar dit zijn niet zomaar vervormingen....dit zijn perfect symmetrische, drie dimensionale geometrische vormen en ze zijn ongekend gedetailleerd. Ik ben al een tijdje klaar met plassen, maar sta nog steeds met open mond te kijken naar de tegels. Hoe krijgen mijn hersenen het voor elkaar om zulke ingewikkelde patronen zo perfect over mijn "normale" werkelijkheid te leggen? Ik loop terug naar de woonkamer en besluit om wat tripmuziek op te zetten. Normaal gesproken is trance echt niet mijn muzieksoort en heb het hooguit tijdens het trainen wel eens op staan. Maar zodra ik wat psytrance heb aangeklikt, word ik de muziek ingezogen en ontvouwt zich een nieuwe wereld in mijn hoofd. Ik besluit de OEV's even te laten voor wat ze zijn en sluit mijn ogen. Niet normaal wat deze muziek met me doet. Complete landschappen en scenario's vormen zich en ik vlieg er op de muziek doorheen. Volgens mij heb ik hier uiteindelijk meer dan 2 uur op zitten genieten. In die tijd wordt de trip ook wat meer introspectief en ik begin me steeds minder bewust te worden van mijn lichaam, maar des te meer van mijn bewustzijn. Ik kom tijdens mijn denkbeeldige reis steeds vaker uit bij een soort licht dat aanvoelt als een bron van warmte en liefde en twijfel daarbij of ik het zelf ben. Ik heb mezelf altijd al graag als een goed iemand gezien (op een paar stomme fouten na) en ben trots op de normen en waarden die ik hanteer. Maar toch ben ik de afgelopen tijd niet die bron van warmte en liefde geweest voor mijn vrouw. En daar baal ik van... Ik weet dat ik niet overal invloed op heb, maar van één ding weet ik dat wel...mijn keuze om lsd te doen. Ik heb haar hierdoor met bijna 5 maanden stress opgezadeld. En hoe onnodig ik al dat gestress van haar ook vind, zij ervaart dat nou eenmaal zo. En net als dat zij heeft geaccepteerd dat ik blow (dit wist ze al voordat we een relatie kregen), zal ik moeten accepteren dat zij er enorm veel moeite mee heeft als ik met andere drugs experimenteer. Als ik dit niet kan, had ik überhaupt geen relatie met haar moeten aangaan en zeker niet aan kinderen moeten beginnen. Ik denk hier nog een tijd over na en ook later op de avond zal dit hetgene zijn waar ik nog vaak naar terugkeer.
Ondertussen is het al een uur of 7 en er is pizza besteld. Omdat ik tot nu toe alleen ontbijt op heb, gaat de pizza+milkshake er makkelijk in. S is ook gearriveerd en aangezien ik merk dat de trip al behoorlijk is afgezwakt, besluiten we om de bong rond te laten gaan. Dit brengt de visuals een beetje terug, maar ik besluit toch om met m'n ogen dicht nog wat meer denkwerk te verrichten. Voor m'n vrienden zal ik niet veel hebben toegevoegd deze avond. Ik zat er wel bij en zei soms wat, maar heb grotendeels met m'n ogen dicht gezeten. Moest wel lachen toen ik S weer eens hoorde zeggen: "ennnnn hij is weer weg". De rest van de avond denk ik nog veel na over van alles en nog wat, om rond een uur of 12 in slaap te vallen op de bank. Ik word nog voor 06.00 wakker met een enorme behoefte om bij mijn meiden te zijn. Vind het lullig voor J, omdat deze een superontbijt zou gaan maken met eieren, verse jus etc. maar ik wil echt naar huis en stap rond 06.30 op de fiets. Thuis aangekomen neem ik een douche en kruip ik nog even in bed bij mijn vrouw en kids. Ik hoop serieus dat dit niet mijn laatste ervaring was met dit prachtige stofje, maar besef wel dat ik daar mijn gezin niet voor op het spel ga zetten. De dag hierna praten mijn vrouw en ik over de afgelopen maanden en ik heb het gevoel dat het vanaf hier weer de goede kant op zal gaan tussen ons. Ook nu merk ik dat ik het lastig vind om mijn ervaringen te beschrijven en besluit dan om dit verslag te schrijven.
Conclusie:
Ik ben diep onder de indruk van de visuele en mentale aspecten van deze trip. Volgens mij nog meer dan die van paddo's, maar dat kan ook komen doordat dit ondertussen erg lang geleden is. Ik denk dat voor veel mensen onder de juiste omstandigheden en met verantwoord gebruik dit een verrijking is van het leven. Lastige situaties kunnen beter worden geanalyseerd om er iets mee te kunnen doen of om er vrede mee te hebben. En het maakt je dankbaarder voor de mooie en leuke dingen in het leven. Ik ben in ieder geval, ondanks alle voorafgaande problemen, blij dat ik dit heb mogen ervaren.
Peace
Wat: 200mcg Ald-52
Waar: bij J thuis en in het bos
Voordat ik met het daadwerkelijke trip report begin, eerst even (behoorlijk) wat achtergrondinformatie. Ik ben een positief ingesteld en nuchter iemand, lichamelijk en geestelijk gezond. Ik ben altijd al nieuwsgierig geweest naar geestverruimende middelen, heb een aantal soorten slechts een paar keer geprobeerd (o.a. coke, speed, xtc, salvia, lsa) en ruime ervaring met paddo's, truffels en wiet/hasj. Ik ben ondertussen 10 jaar samen met mijn vrouw en heb vanaf mijn 26e (mede doordat mijn vrouw behoorlijk anti-drugs is) alleen nog maar geblowd. Eerst nog dagelijks en vanaf de geboorte van onze eerste dochter nog 3x per week. Dit vindt zij ook niet leuk, maar heeft het wel geaccepteerd.
We hebben al de nodige moeilijke/stressvolle situaties overleefd, maar in april begon voor mij een van de meest zware. Mijn vrouw kreeg een hernia, waar ze uiteindelijk aan is geopereerd. Een paar maanden lang heb ik de drukste tijd van mijn leven gehad met werk, huishouden en de zorg voor mijn vrouw en onze twee dochters. In juli was ze gelukkig genoeg opgeknapt, zodat we op een welverdiende vakantie konden. Vakantie met kinderen is natuurlijk superleuk, maar over het algemeen niet echt ontspannen. Voor de vakantie had ik het nog met haar over lsd gehad en verteld dat ik dit ooit nog eens wilde proberen. Tijdens de vakantie heb ik besloten dat ik dit ergens in de komende maanden wilde doen. Aan de ene kant gerechtvaardigd doordat ik vond dat ik wel een moment/ervaring voor mezelf had verdiend, aan de andere kant omdat ik dacht dat dit (na de afgelopen paar maanden) van positieve therapeutische waarde zou kunnen zijn. Mijn ervaringen met paddo's zijn ook altijd positief en leerzaam geweest en ik geloof voor mijzelf (onder normale omstandigheden) ook niet echt in bad trips, alleen moeilijke trips welke vaak zelfs leerzamer zijn dan de "leuke". (Bad trips ontstaan volgens mij alleen maar als je een slechte voorbereiding hebt gedaan of bijvoorbeeld met onverwachte situaties geconfronteerd wordt tijdens een trip, wat mij overigens wel is overkomen met salvia.)
Ik heb geen connecties om aan lsd te komen en na het lezen van talloze trip reports heb ik in augustus besloten om ald-52 en 1p-lsd te bestellen. Hierin ben ik echter niet echt handig geweest door gelijk 30 zegels te bestellen (dit was prijstechnisch interessant en ik had liever te veel dan te weinig om een beetje uit te proberen met dosering), wat logischerwijs nogal een shock was voor mijn vrouw. Vanaf dit moment kon ik het er met haar niet meer over hebben zonder dat dit in ergernissen en ruzie resulteerde. Sowieso vind ik het jammer dat de meeste mensen geen probleem hebben met alcohol, maar alle andere middelen als evil drugs beschouwen. Bij mijn vrouw heb ik dit geaccepteerd en ik hou onwijs veel van haar, maar baalde natuurlijk wel dat dit continu als een negatieve sluier over een mooie ervaring zou hangen. In de maanden hierna was het zoeken naar het juiste moment, want ik wilde natuurlijk ruim de tijd hebben en niet overhaasten. Uiteindelijk werd het 11 november. Ik ging vroeg in de middag naar J en zou daar blijven slapen.
Het verslag:
Rond het middaguur zeg ik m'n vrouw en kids gedag en geef ze een dikke knuffel. Ik stap op de fiets en ondanks alles voel ik alleen een gezonde dosis positieve spanning, ik heb hier ZO VEEL zin in. Eenmaal bij J aangekomen, leg ik de 200mcg vrijwel gelijk onder m'n tong (13.15) en tevreden achterover liggend wacht ik rustig af terwijl J en N wat op de pc rommelen. Om 13.45 voel ik wat tintelingen in m'n hoofd en krijg klamme handen. Om 14.00 merk ik de eerste visuele verandering. Kleuren worden intenser en ik zie al wat bewegingen op de muren. Vanaf hier gaat het allemaal vrij snel en heb ik de tijd niet meer bijgehouden. Ik hou van de natuur en wilde sowieso een gedeelte van de trip buiten doorbrengen. Al snel besluiten J en ik dan ook om naar een bos te rijden in de buurt.
Ik zit bij J in de auto en geniet van alles wat ik voel en om me heen zie, terwijl ik de trip verder op voel komen. Eenmaal bij het bos aangekomen zie ik overal al een soort van aura omheen en de eerste aanblik van de bomen met alle herfstkleuren is echt adembenemend. We lopen een stuk en het verbaast me hoeveel zin ik heb om actief bezig te zijn, dit in tegenstelling tot mijn eerdere ervaringen met paddo's. Ik ken de weg hier goed en ben geen moment gedesoriënteerd. Alles is zo gigantisch mooi. Van het schors op de bomen met alle bewegende patronen en het ritselen van de bladeren wat bijna lijkt alsof ik het versta, tot de zonnestralen die tussen de bomen doorschijnen en sommige plekken er echt uit laten springen qua kleuren en leven. Ik zie, hoor, voel en ruik alles, maar het is meer dan dat. Ik BELEEF alles en heb een onverzadigbare honger in alles wat mijn zintuigen prikkelt. Het lijkt of al mijn zintuigen met elkaar verbonden zijn en 1 gezamenlijk signaal naar mijn hersenen sturen. Ik probeer het J uit te leggen, maar merk dat communiceren lastig wordt. Ik krijg nog wel uitgelegd dat ik een intens geluk ervaar. Alles is op dit moment zoals het moet zijn. Zelfs als het op een gegeven moment begint te regenen, zou ik niets liever willen dan wat zich hier en nu afspeelt. We lopen nog een tijd door en komen onderweg nog een paar keer andere mensen tegen, die ik vriendelijk gedag zeg. Als wij de enigen zouden zijn hier, had ik gerust een paar uur kunnen gaan liggen, maar dat lijkt me nu geen goed plan. Omdat het nog steeds regent het best fris schijnt te zijn, lopen we terug richting de auto. Maar de tering zeg....wat was dit alvast een fantastische ervaring.
Onderweg naar J z'n huis luisteren we o.a. naar Tool en hoewel ik alles van deze band minstens 100x heb geluisterd, is het nu weer alsof ik het voor het eerst hoor. Eenmaal bij J thuis ga ik naar de wc en terwijl ik m'n blaas sta te legen, kijk ik naar de matzwarte tegels voor me. Hierop zijn patronen zichtbaar, maar dit zijn niet zomaar vervormingen....dit zijn perfect symmetrische, drie dimensionale geometrische vormen en ze zijn ongekend gedetailleerd. Ik ben al een tijdje klaar met plassen, maar sta nog steeds met open mond te kijken naar de tegels. Hoe krijgen mijn hersenen het voor elkaar om zulke ingewikkelde patronen zo perfect over mijn "normale" werkelijkheid te leggen? Ik loop terug naar de woonkamer en besluit om wat tripmuziek op te zetten. Normaal gesproken is trance echt niet mijn muzieksoort en heb het hooguit tijdens het trainen wel eens op staan. Maar zodra ik wat psytrance heb aangeklikt, word ik de muziek ingezogen en ontvouwt zich een nieuwe wereld in mijn hoofd. Ik besluit de OEV's even te laten voor wat ze zijn en sluit mijn ogen. Niet normaal wat deze muziek met me doet. Complete landschappen en scenario's vormen zich en ik vlieg er op de muziek doorheen. Volgens mij heb ik hier uiteindelijk meer dan 2 uur op zitten genieten. In die tijd wordt de trip ook wat meer introspectief en ik begin me steeds minder bewust te worden van mijn lichaam, maar des te meer van mijn bewustzijn. Ik kom tijdens mijn denkbeeldige reis steeds vaker uit bij een soort licht dat aanvoelt als een bron van warmte en liefde en twijfel daarbij of ik het zelf ben. Ik heb mezelf altijd al graag als een goed iemand gezien (op een paar stomme fouten na) en ben trots op de normen en waarden die ik hanteer. Maar toch ben ik de afgelopen tijd niet die bron van warmte en liefde geweest voor mijn vrouw. En daar baal ik van... Ik weet dat ik niet overal invloed op heb, maar van één ding weet ik dat wel...mijn keuze om lsd te doen. Ik heb haar hierdoor met bijna 5 maanden stress opgezadeld. En hoe onnodig ik al dat gestress van haar ook vind, zij ervaart dat nou eenmaal zo. En net als dat zij heeft geaccepteerd dat ik blow (dit wist ze al voordat we een relatie kregen), zal ik moeten accepteren dat zij er enorm veel moeite mee heeft als ik met andere drugs experimenteer. Als ik dit niet kan, had ik überhaupt geen relatie met haar moeten aangaan en zeker niet aan kinderen moeten beginnen. Ik denk hier nog een tijd over na en ook later op de avond zal dit hetgene zijn waar ik nog vaak naar terugkeer.
Ondertussen is het al een uur of 7 en er is pizza besteld. Omdat ik tot nu toe alleen ontbijt op heb, gaat de pizza+milkshake er makkelijk in. S is ook gearriveerd en aangezien ik merk dat de trip al behoorlijk is afgezwakt, besluiten we om de bong rond te laten gaan. Dit brengt de visuals een beetje terug, maar ik besluit toch om met m'n ogen dicht nog wat meer denkwerk te verrichten. Voor m'n vrienden zal ik niet veel hebben toegevoegd deze avond. Ik zat er wel bij en zei soms wat, maar heb grotendeels met m'n ogen dicht gezeten. Moest wel lachen toen ik S weer eens hoorde zeggen: "ennnnn hij is weer weg". De rest van de avond denk ik nog veel na over van alles en nog wat, om rond een uur of 12 in slaap te vallen op de bank. Ik word nog voor 06.00 wakker met een enorme behoefte om bij mijn meiden te zijn. Vind het lullig voor J, omdat deze een superontbijt zou gaan maken met eieren, verse jus etc. maar ik wil echt naar huis en stap rond 06.30 op de fiets. Thuis aangekomen neem ik een douche en kruip ik nog even in bed bij mijn vrouw en kids. Ik hoop serieus dat dit niet mijn laatste ervaring was met dit prachtige stofje, maar besef wel dat ik daar mijn gezin niet voor op het spel ga zetten. De dag hierna praten mijn vrouw en ik over de afgelopen maanden en ik heb het gevoel dat het vanaf hier weer de goede kant op zal gaan tussen ons. Ook nu merk ik dat ik het lastig vind om mijn ervaringen te beschrijven en besluit dan om dit verslag te schrijven.
Conclusie:
Ik ben diep onder de indruk van de visuele en mentale aspecten van deze trip. Volgens mij nog meer dan die van paddo's, maar dat kan ook komen doordat dit ondertussen erg lang geleden is. Ik denk dat voor veel mensen onder de juiste omstandigheden en met verantwoord gebruik dit een verrijking is van het leven. Lastige situaties kunnen beter worden geanalyseerd om er iets mee te kunnen doen of om er vrede mee te hebben. En het maakt je dankbaarder voor de mooie en leuke dingen in het leven. Ik ben in ieder geval, ondanks alle voorafgaande problemen, blij dat ik dit heb mogen ervaren.
Peace
