Eindelijk was het dan zo ver: Ik heb me voldoende in weten te lezen over het gebruik van LSD zodat ik er een zeker gevoel over had. Vele vragen stellen, websites bezoeken en een ruime ervaring met Paddo's zorgden er voor dat ik er aan toe was om LSD te proberen. Het op het juiste moment verkrijgen ervan was nog even moeilijk , maar de fantastische medewerking van de juiste personen zorgde er voor dat alleen het verkrijgen al een positieve vibe was! Een goed begin!
Eenmaal thuis met de nodige zegels eerst rustig even een klein beetje geblowed om te relaxen; het was een bewogen dag die dag. Vervolgens gingen mijn beste maat en ik aan de slag: Tegen 20:30 lagen de zegels op onze tongen en hadden we alles zo ingedeeld dat alles klaar stond en bereikbaar was: Jimi op Woodstock in de PS3, hapjes en drankjes binnen handbereik en heel veel vers fruit, omdat ik gelezen had dat dat lekker was. We hadden meegekregen dat de zegels zo'n 50 tot 65 ug waren, we zaten lekker in onze vel en hebben samen aardig wat paddo's weggewerkt. Hier en daar gelezen dat 100ug een goede startdosis was, maar dat leek ons wat te gortig: we kozen voor anderhalf zegeltje per persoon.
Hij ging op zijn gemakje wat tv kijken, ik douchete nog even. Vervolgens op de bank geploft, lavalampjes (2x) aan, living color lampjes aangedaan met wat roze/blauw achtige kleuren om het geheel een wat fantasyvoller kleurtje te geven. Aan de slag met Jimi Hendrix.
Het begin van het concert begon zoals ik het vele, hele vele malen eerder heb gehoord. Maar na Red House was ik de draad kwijt. Ik hoorde eigenlijk alleen nog maar nummers die ik eigenlijk niet kende maar wel heeeeeeel mooi vond! Ook kreeg ik sterk de indruk dat ik precies wist hoe Jimi zich op elk moment voelde, tijdens het spelen; het stond op zijn gezicht te lezen. Wat een waanzinnige ervaring, wat een prachtige muziek. Maar waar blivjen die visuals? Aan het einde van Jimi's optreden hadden we veel gehoord en hele filosofische gesprekken gehad, maar het was nog niet echt zoals we verwacht hadden; met paddo's zagen we de meest vreemde dingen. (Achteraf bleek dat te komen omdat we simpelweg niet keken, maar goed.
)
Tijd voor iets anders; na de nodige toiletbezoekjes was het tijd voor ' Yellow Submarine', die Beatlesfilm. Vooraf kan ik je vertellen: Tijdens deze film hebben we meerdere prachtige lifechanging events meegemaakt welke stuk voor stuk de titel ' een van de mooiste momenten van mijn leven' opgestempelt kregen. Maar eerst nog maar eens relaxed een klein beetje wiet, niet teveel...
*Plof* weer op de bank, wat druiven naar binnen gewerkt (Wat zijn die dingen LEKKER zeg, tijdens een LSD trip!) Ik heb het gevoel alsof ik heel de dag in de sauna heb gezeten. Lekker warm en extreem ontspannen. Zo relaxed ben ik zelden. En hop, de film aan. Yellow submarine; voor eenieder die hem nog nooit gezien heeft: Kijk deze film tijdens je trip! Hij zit bordevol heerlijke engelse humor, raakt veel filosofische onderwerpen, vertelt je eigenlijk dat LSD iets heel moois is en er zit echt waanzinnige muziek in die samen met de graphics mji echt een euforisch gevoel brachten op meerdere punten. Halverwege de film kickte echter de visuals in.
"Zet hem eens stop!" zegt mijn maat. Dus ik pauze de film. "Stop hem nou", zegt hij lachend. Verbaasd zie ik dat de poppetjes in de film stil staan, maar de achtergrond krioelt in het rond. Of toch niet? We weten het niet zeker. We beslutien het van iets dichterbij te bekijken, maar dat maakt het net zo vaag. De onder- en achtergrond van de film morphed heel vaag een beetje door elkaar. Maar je moet wel goed kijken. Eerlijk gezegd kwam het was lafjes op me over, ik had wel iets heftigers verwacht. Dus ik draai me om en wil weer gaan zitten. Dat was het moment dat ik mijn rode gordijn zag. Van 3 kanten schenen daar verschillende lampen op, met verschillende kleuren. Hoe het gordijn er uit zag kan ik simpelweg niet uitleggen, maar het leek uti meer dan 3 dimensies te bestaan. Het bewoog langzaam heen en weer vanwege de verwarmign war die voor hing, wat het geheel een erg gracieuze meegaf. Ik denk dat we wel 10 minuten naar het gordijn hebben zitten kijken!
Nadat we het gordijn achter ons lieten, gingen we weer verder met de film. Het slot van de film gaf ons een ware extase, en omdat het einde van de film ons vel duidelijk maakte over de beatles, over ons en over onze staat van geest op dat moment barstte we uit in een bulderende lachsessie. Ik zou zweren dat we een uur hebben zitten gieren van het lachen, maar dat kan enigzins afwijken van de werkelijkheid...
De Gorillaz gingen in de CD speler, hun 1e album: ook een aanradertje! Vervolgens gingen wij maar eens om ons heen zitten kijken. De meest vette visuals!!! Ik heb zo'n hoogpolig tapijtje in m'n hobbykamer, waar ik heel de avond meebezig ben geweest! Op een gegeven moment zat ik op m'n knieen op dat kleedje van de muziek te genieten, wat leek te golven alsof ik in een rubberbootje op zee zat. Toen het water wat rustiger werd, besloot ik eens lekker over mijn benen te wrijven. Met een vinger ging ik over m'n jeans, en daar waar ik m'n broek raakte leken er vonken vanaf te springen welke wegwapperden als microscopische vlinders! Dat was echt prqachtig!
Mijn badkamervloer was een meerdimensionale grond van olijfolie waarin duizenden zwarte steentjes zichzelf naar een andere plek bewogen. Zo wordt plassen echt een belevenis. En toen kwam de spiegel. Dat was gaaf! De spiegel en mijn reflectie hebben mij echt een hele tijd bezig gehouden. M'n pupillen, die net iets kleiner waren dan het blauw in m'n ogen, lekken grote zwarte gaten naar m'n geest. De spiegel leek niet te bestaan; het was of ik direct tegen mijn dubbelganger stond te kijken. Maar op een fijne manier; erg mooi om mezelf zo eens aan een inspectie te onderwerpen.
Een paar uur later nam het geheel iets af.Het was al tegen 3 uur 's nachts, dus buiten nog even een hijsje van de wietpijp (ik rook het uit een pijpje, ik kan niet tegen shag). Na de nodige THC te hebben binnen gekregen, leken de visuals enorm versterkt te worden; ik zag niet zo zeer een sterrenhemel: ik zag de kosmos! Want een fantastische ligtpartij. Net toen mijn maar naar binnen ging, zag ik een meteoriet waarvan ik zeker weet dat hij echt was (maar dat hoeft niet zo te zijn.) Het was doodstil buiten, dus ik hoorde hem zelfs suizen daar hoog in de atmosfeer. Op dat moment was ik verkocht. Ik heb onwijs lang in de kou gestaan om de kosmos te doorgronden. Het is me niet geluk, maar het was een prachtige tijd.
Een grote boom tegenover mijn huis wuifde in de wind, met zwierende tentakels in plaats van takken. Ik dacht nog, het zou mooi zijn als er nu sneeuw op die boom lag. En ik zou zweren dat ik witte laagjes op de takken zag verschijnen!
Op dat moment ging het mis: Ik zei tegen mijn maat:"Serieus man, dit is krankzinnig mooi". En toen begon ik te denken "Het is inderdaad krankzinnig mooi. Alles wat ik denk en hoor en zie is waanzinnig fraai. Maar wat nou als het nooit meer weg gaat? Dan kan ik geen normaal gesprek meer voeren, en deze boom heeft dan altijd tentakels!". Goed, je voelt het al: ik ging negatief denken. Maar dan ook echt explosief negatief! We waren ondertussen al een uur of 5 a 6 volop aan het trippen, en uitzetten kon ik het niet. Ik ging naar binnen om wat muziek te luisteren voor wat afleiding, maar dat hielp niet. Toen vroeg ik m'n maat om binnen te komen, omdat het niet zo goed met me ging: ik was echt heel erg bang dat ik gek was geworden! Hij vroeg wat hij moest doen, dus ik vroeg hem met me te praten, me gerust te stellen dat het over een paar uur minder zou worden en dat het trippen uiteindelijk op zou houden. Hij, stoned als een garnaal:" Maar het houdt ook op!". Punt. LOL! On a scale from 1 to 10 is dat een 1,5 vwb. geruststellend buddy-werk! Ondertussen raakte ik redelijk in paniek omdat ik me eenzaam voelde: M'n maat snapte er geen kut van, en m'n meissie was aan de andere kant van het land aan het feesten: die kwam de dag erna pas weer thuis. Ik miste haar zo intens, modat ik voelde dat zij me wel gerust kon stellen.
Dan maar weer douchen. Lekker warm... Echter de druppels gingen dwars door me heen, en ik kon alles met elkaar in verband brengen. Normaal misschien heel prachtig, maar toen even niet. Neil Young speelde op m'n doucheradio (da's al niet fijn), echter hij zong achteruit! Ik kon werkelijk geen woord begrijpen van wat hij zong, en de muziek was zonder samenhang. Werkelijk, het klonk alsof het achteruit werd afgespeeld. "Als dit niet weggaat hoor ik voortaan altijd iedereen achteruit praten!". Van kwaad tot erger: Ik was nu op een dieptepunt gekomen! Gelukkig werd het ook direct weer beter, want het volgende nummer was "Whatever takes you trough the night, it's allright, it's allright!", van John Lennon. Wat sloeg die zijn spijker op z'n kop zeg! Dat was het moment dat ik dacht "Okay, het is een trip, het gaat over, doe wat je moet doen om de nacht door te komen, haal rustig adem", etc. Alle lessen over bad trips en wat te doen paste ik toen pas toe, maar het werkte wel! Al met al zal deze nare ervaring een half uurtje hebben geduurt, max 3 kwartier, maar het voelde wel heel lang.
Eenmaal onder de douce vandaan was ik doodop! Dus maar naar bed, m'n mat had z'n plekje al gevonden op de bank. In de stilte van m'n kamer nog regelmatig kort teruggedacht aan het nare deel van de trip, met de bijbehorende hartslagversnelling. Da's ook iets wat je niet moet doen: Op je hartslag letten en bang worden dat hij overuren maakt. Dat maakt alles van kwaad tot erger.
Eenmaal onder de dekens ging het weer prima: Wat lag dat lekker onder die dekens! Heerlijk comfortabel, met de geur van m'n meissie nog op haar kussen. Maar nog wel in mijn ondertussen afbouwende trip, dus aan allerlei leuke ervaringen gedacht en ze geanalyseerd op een manier die je alleen maar tijdens een trip kunt doen. Fantastisch! Genoten van het omgevingsgeluid en van de meest heerlijke posities die je aan kunt nemen in een bed. Geslapen heb ik uiteindelijk niet (om 9:30 gnig de wekker), maar ik voelde me uitermate fijn 's morgens!
Heel de dag erna heb ik als een blij kind met een glimlach op m'n gezicht rond gelopen. Wel nog veel teruggedacht aan die vervelende periode en nagedacht over wat ik daar voelde, hoe ik me voelde en wat ik een volgende keer kan doen om het te vermijden. Erg leerzaam!
Ik speel in een bandje en ben bezig met tekstschrijven, dus de dag erna heb ik wederom weer even lekker aan de wietpijp gehangen om uit te schrijven wat ik meegemaakt heb. Het verhaal wat er uit is gekomen moet uiteindelijk een songtekst gaan worden, maar is nu nog een samenraapsel van ervaringen wat ik heb uitgeschreven de dagen na die trip. Dat samenraapseltje zal ik hieronder even posten. Daaruit, en uit het bovenstaande verhaal, kan je waarschijnlijk wel teruglezen dat het een bijzondere ervaring was welke ik niet had willen missen! Het is wel een lang verhaal geworden zeg!
Thanks aan eenieder die mij heeft geholpen, geadviseerd of tegemoet is gekomen in het voorbereiden en uitvoeren van m'n eerste trip, het was wonderbaarlijk!
Vraagje: De dag erna heb ik geblowed (zo'n 5 uur nadat de trip voorbij was). Kan het zijn dat de trip dan een klein beetje terugkomt? Want zo voelde het wel!
Eenmaal thuis met de nodige zegels eerst rustig even een klein beetje geblowed om te relaxen; het was een bewogen dag die dag. Vervolgens gingen mijn beste maat en ik aan de slag: Tegen 20:30 lagen de zegels op onze tongen en hadden we alles zo ingedeeld dat alles klaar stond en bereikbaar was: Jimi op Woodstock in de PS3, hapjes en drankjes binnen handbereik en heel veel vers fruit, omdat ik gelezen had dat dat lekker was. We hadden meegekregen dat de zegels zo'n 50 tot 65 ug waren, we zaten lekker in onze vel en hebben samen aardig wat paddo's weggewerkt. Hier en daar gelezen dat 100ug een goede startdosis was, maar dat leek ons wat te gortig: we kozen voor anderhalf zegeltje per persoon.
Hij ging op zijn gemakje wat tv kijken, ik douchete nog even. Vervolgens op de bank geploft, lavalampjes (2x) aan, living color lampjes aangedaan met wat roze/blauw achtige kleuren om het geheel een wat fantasyvoller kleurtje te geven. Aan de slag met Jimi Hendrix.
Het begin van het concert begon zoals ik het vele, hele vele malen eerder heb gehoord. Maar na Red House was ik de draad kwijt. Ik hoorde eigenlijk alleen nog maar nummers die ik eigenlijk niet kende maar wel heeeeeeel mooi vond! Ook kreeg ik sterk de indruk dat ik precies wist hoe Jimi zich op elk moment voelde, tijdens het spelen; het stond op zijn gezicht te lezen. Wat een waanzinnige ervaring, wat een prachtige muziek. Maar waar blivjen die visuals? Aan het einde van Jimi's optreden hadden we veel gehoord en hele filosofische gesprekken gehad, maar het was nog niet echt zoals we verwacht hadden; met paddo's zagen we de meest vreemde dingen. (Achteraf bleek dat te komen omdat we simpelweg niet keken, maar goed.
)Tijd voor iets anders; na de nodige toiletbezoekjes was het tijd voor ' Yellow Submarine', die Beatlesfilm. Vooraf kan ik je vertellen: Tijdens deze film hebben we meerdere prachtige lifechanging events meegemaakt welke stuk voor stuk de titel ' een van de mooiste momenten van mijn leven' opgestempelt kregen. Maar eerst nog maar eens relaxed een klein beetje wiet, niet teveel...
*Plof* weer op de bank, wat druiven naar binnen gewerkt (Wat zijn die dingen LEKKER zeg, tijdens een LSD trip!) Ik heb het gevoel alsof ik heel de dag in de sauna heb gezeten. Lekker warm en extreem ontspannen. Zo relaxed ben ik zelden. En hop, de film aan. Yellow submarine; voor eenieder die hem nog nooit gezien heeft: Kijk deze film tijdens je trip! Hij zit bordevol heerlijke engelse humor, raakt veel filosofische onderwerpen, vertelt je eigenlijk dat LSD iets heel moois is en er zit echt waanzinnige muziek in die samen met de graphics mji echt een euforisch gevoel brachten op meerdere punten. Halverwege de film kickte echter de visuals in.
"Zet hem eens stop!" zegt mijn maat. Dus ik pauze de film. "Stop hem nou", zegt hij lachend. Verbaasd zie ik dat de poppetjes in de film stil staan, maar de achtergrond krioelt in het rond. Of toch niet? We weten het niet zeker. We beslutien het van iets dichterbij te bekijken, maar dat maakt het net zo vaag. De onder- en achtergrond van de film morphed heel vaag een beetje door elkaar. Maar je moet wel goed kijken. Eerlijk gezegd kwam het was lafjes op me over, ik had wel iets heftigers verwacht. Dus ik draai me om en wil weer gaan zitten. Dat was het moment dat ik mijn rode gordijn zag. Van 3 kanten schenen daar verschillende lampen op, met verschillende kleuren. Hoe het gordijn er uit zag kan ik simpelweg niet uitleggen, maar het leek uti meer dan 3 dimensies te bestaan. Het bewoog langzaam heen en weer vanwege de verwarmign war die voor hing, wat het geheel een erg gracieuze meegaf. Ik denk dat we wel 10 minuten naar het gordijn hebben zitten kijken!
Nadat we het gordijn achter ons lieten, gingen we weer verder met de film. Het slot van de film gaf ons een ware extase, en omdat het einde van de film ons vel duidelijk maakte over de beatles, over ons en over onze staat van geest op dat moment barstte we uit in een bulderende lachsessie. Ik zou zweren dat we een uur hebben zitten gieren van het lachen, maar dat kan enigzins afwijken van de werkelijkheid...
De Gorillaz gingen in de CD speler, hun 1e album: ook een aanradertje! Vervolgens gingen wij maar eens om ons heen zitten kijken. De meest vette visuals!!! Ik heb zo'n hoogpolig tapijtje in m'n hobbykamer, waar ik heel de avond meebezig ben geweest! Op een gegeven moment zat ik op m'n knieen op dat kleedje van de muziek te genieten, wat leek te golven alsof ik in een rubberbootje op zee zat. Toen het water wat rustiger werd, besloot ik eens lekker over mijn benen te wrijven. Met een vinger ging ik over m'n jeans, en daar waar ik m'n broek raakte leken er vonken vanaf te springen welke wegwapperden als microscopische vlinders! Dat was echt prqachtig!
Mijn badkamervloer was een meerdimensionale grond van olijfolie waarin duizenden zwarte steentjes zichzelf naar een andere plek bewogen. Zo wordt plassen echt een belevenis. En toen kwam de spiegel. Dat was gaaf! De spiegel en mijn reflectie hebben mij echt een hele tijd bezig gehouden. M'n pupillen, die net iets kleiner waren dan het blauw in m'n ogen, lekken grote zwarte gaten naar m'n geest. De spiegel leek niet te bestaan; het was of ik direct tegen mijn dubbelganger stond te kijken. Maar op een fijne manier; erg mooi om mezelf zo eens aan een inspectie te onderwerpen.
Een paar uur later nam het geheel iets af.Het was al tegen 3 uur 's nachts, dus buiten nog even een hijsje van de wietpijp (ik rook het uit een pijpje, ik kan niet tegen shag). Na de nodige THC te hebben binnen gekregen, leken de visuals enorm versterkt te worden; ik zag niet zo zeer een sterrenhemel: ik zag de kosmos! Want een fantastische ligtpartij. Net toen mijn maar naar binnen ging, zag ik een meteoriet waarvan ik zeker weet dat hij echt was (maar dat hoeft niet zo te zijn.) Het was doodstil buiten, dus ik hoorde hem zelfs suizen daar hoog in de atmosfeer. Op dat moment was ik verkocht. Ik heb onwijs lang in de kou gestaan om de kosmos te doorgronden. Het is me niet geluk, maar het was een prachtige tijd.
Een grote boom tegenover mijn huis wuifde in de wind, met zwierende tentakels in plaats van takken. Ik dacht nog, het zou mooi zijn als er nu sneeuw op die boom lag. En ik zou zweren dat ik witte laagjes op de takken zag verschijnen!
Op dat moment ging het mis: Ik zei tegen mijn maat:"Serieus man, dit is krankzinnig mooi". En toen begon ik te denken "Het is inderdaad krankzinnig mooi. Alles wat ik denk en hoor en zie is waanzinnig fraai. Maar wat nou als het nooit meer weg gaat? Dan kan ik geen normaal gesprek meer voeren, en deze boom heeft dan altijd tentakels!". Goed, je voelt het al: ik ging negatief denken. Maar dan ook echt explosief negatief! We waren ondertussen al een uur of 5 a 6 volop aan het trippen, en uitzetten kon ik het niet. Ik ging naar binnen om wat muziek te luisteren voor wat afleiding, maar dat hielp niet. Toen vroeg ik m'n maat om binnen te komen, omdat het niet zo goed met me ging: ik was echt heel erg bang dat ik gek was geworden! Hij vroeg wat hij moest doen, dus ik vroeg hem met me te praten, me gerust te stellen dat het over een paar uur minder zou worden en dat het trippen uiteindelijk op zou houden. Hij, stoned als een garnaal:" Maar het houdt ook op!". Punt. LOL! On a scale from 1 to 10 is dat een 1,5 vwb. geruststellend buddy-werk! Ondertussen raakte ik redelijk in paniek omdat ik me eenzaam voelde: M'n maat snapte er geen kut van, en m'n meissie was aan de andere kant van het land aan het feesten: die kwam de dag erna pas weer thuis. Ik miste haar zo intens, modat ik voelde dat zij me wel gerust kon stellen.
Dan maar weer douchen. Lekker warm... Echter de druppels gingen dwars door me heen, en ik kon alles met elkaar in verband brengen. Normaal misschien heel prachtig, maar toen even niet. Neil Young speelde op m'n doucheradio (da's al niet fijn), echter hij zong achteruit! Ik kon werkelijk geen woord begrijpen van wat hij zong, en de muziek was zonder samenhang. Werkelijk, het klonk alsof het achteruit werd afgespeeld. "Als dit niet weggaat hoor ik voortaan altijd iedereen achteruit praten!". Van kwaad tot erger: Ik was nu op een dieptepunt gekomen! Gelukkig werd het ook direct weer beter, want het volgende nummer was "Whatever takes you trough the night, it's allright, it's allright!", van John Lennon. Wat sloeg die zijn spijker op z'n kop zeg! Dat was het moment dat ik dacht "Okay, het is een trip, het gaat over, doe wat je moet doen om de nacht door te komen, haal rustig adem", etc. Alle lessen over bad trips en wat te doen paste ik toen pas toe, maar het werkte wel! Al met al zal deze nare ervaring een half uurtje hebben geduurt, max 3 kwartier, maar het voelde wel heel lang.
Eenmaal onder de douce vandaan was ik doodop! Dus maar naar bed, m'n mat had z'n plekje al gevonden op de bank. In de stilte van m'n kamer nog regelmatig kort teruggedacht aan het nare deel van de trip, met de bijbehorende hartslagversnelling. Da's ook iets wat je niet moet doen: Op je hartslag letten en bang worden dat hij overuren maakt. Dat maakt alles van kwaad tot erger.
Eenmaal onder de dekens ging het weer prima: Wat lag dat lekker onder die dekens! Heerlijk comfortabel, met de geur van m'n meissie nog op haar kussen. Maar nog wel in mijn ondertussen afbouwende trip, dus aan allerlei leuke ervaringen gedacht en ze geanalyseerd op een manier die je alleen maar tijdens een trip kunt doen. Fantastisch! Genoten van het omgevingsgeluid en van de meest heerlijke posities die je aan kunt nemen in een bed. Geslapen heb ik uiteindelijk niet (om 9:30 gnig de wekker), maar ik voelde me uitermate fijn 's morgens!
Heel de dag erna heb ik als een blij kind met een glimlach op m'n gezicht rond gelopen. Wel nog veel teruggedacht aan die vervelende periode en nagedacht over wat ik daar voelde, hoe ik me voelde en wat ik een volgende keer kan doen om het te vermijden. Erg leerzaam!
Ik speel in een bandje en ben bezig met tekstschrijven, dus de dag erna heb ik wederom weer even lekker aan de wietpijp gehangen om uit te schrijven wat ik meegemaakt heb. Het verhaal wat er uit is gekomen moet uiteindelijk een songtekst gaan worden, maar is nu nog een samenraapsel van ervaringen wat ik heb uitgeschreven de dagen na die trip. Dat samenraapseltje zal ik hieronder even posten. Daaruit, en uit het bovenstaande verhaal, kan je waarschijnlijk wel teruglezen dat het een bijzondere ervaring was welke ik niet had willen missen! Het is wel een lang verhaal geworden zeg!
Thanks aan eenieder die mij heeft geholpen, geadviseerd of tegemoet is gekomen in het voorbereiden en uitvoeren van m'n eerste trip, het was wonderbaarlijk!
Vraagje: De dag erna heb ik geblowed (zo'n 5 uur nadat de trip voorbij was). Kan het zijn dat de trip dan een klein beetje terugkomt? Want zo voelde het wel!
