t3ll4v1st
Experimenterende gebruiker
Wie: T3ll4v1st, man 65kg 1,88
Wat: 2-cb (16mg gele northface) & MDMA (80mg roze defqon)
waar: Thuis & Tivoli vredenburg.
Zoals beloofd in dit topic: http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=37&t=60230
Wil ik graag mijn uitgebreide tripreport met jullie delen!
De reden dat hij zo lang is, is omdat ik het fijn vindt om alles wat ik mee gemaakt heb even uit te schrijven. Ik merk echt nadat ik dit geschreven heb, dat ik alles een plekje heb kunnen geven..
Dit was mijn eerste keer 2-CB. MDMA heb ik al vaker gedaan.
Ook was dit voor mij de eerste keer, dat ik een echt tripmiddel gebruikt heb.
Onderaan het report heb ik een conclusie geschreven. Dus mocht je het trip report even te lang vinden, kun je altijd naar beneden scrollen voor de conclusie.
Mocht je wel het hele tripreport willen lezen, dan mag je hier beginnen!:
Enjoy!
Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk weer zo ver, samen met mijn maatje hadden we weer een avondje snoepen op de agenda staan. We hadden een mooi feestje uitgekozen in Tivoli en zouden eerst bij hem thuis gaan eten en relaxen, voordat we naar het feestje gingen.
Zo gezegd zo gedaan, lekker pizzatje besteld, half kratje bavaria voor ons beiden gehaald.
Tijd om te gaan chillen! Rond 19:00 waren we klaar met het eten en zijn we even wat TV gaan kijken.
Op een gegeven moment kwamen de 2 huisgenoten van m'n maatje ook thuis, bij 1 van de 2 huisgenoten merk ik gelijk een lichte aarzeling om ook met ons mee te gaan vanavond.
Deze huisgenoot heeft de vorige keer ook MDMA met ons 2 gedaan en dat is hem toen heel goed bevallen. Hier wordt ik altijd vrolijk van, mensen overhalen om mee te komen raven!
Op dat moment wist hij nog niet helemaal zeker of hij mij ging, of niet.
De andere huisgenoot zou gewoon thuis gaan chillen, die is de avond ook niet mee gegaan.
We besluiten rond 20:30 met z'n 4e te gaan pokeren. Dit gaat mij lekker af!
Rond 21:30 heb ik 2 man uitgespeeld en zit ik heads-up(een tegen een) met een van de huisgenoten te spelen. Aangezien ik heads-up poker spelen enorm saai vindt, schiet me ineens het plan voor vanavond weer te binnen: "SHIT! ik zou eigenlijk om 20:00 de 2-CB naar binnen gooien om in de thuis setting in te kunnen komen!"
We besluiten even met z'n 4e te roken om de avond door te spreken.
Ik wil graag de eerste keer 2-CB ervaren vanavond. Mijn maatje heeft geen zin om vanavond een nieuw middel uit te proberen en houdt het voor vanavond bij de MDMA.
De huisgenoot die twijfelde is over en besluit mee te doen, maar, dan met ook alleen op MDMA voor de avond.
"Oké, ik ben dus de enige vanavond..." Even twijfel ik, het liefste heb ik een tripbuddy, helemaal met een eerste keer nieuwe drugs!
Ik vind het altijd erg fijn wanneer je samen met iemand het zelfde meemaakt, zodat je met elkaar kan vergelijken en je niet denkt dat je gek aan het worden bent.
Aan de andere kant heb ik gehoord en gelezen dat 2-CB erg makkelijk te sturen is. Daarnaast neem ik maar 16mg, dit is gewoon een gemiddelde dosis, dat zal wel mee vallen.(dat bleek later toch anders.)
Zowel mijn maatje als zijn huisgenoot zijn beiden erg open-minded. Ook gaan zij pas op het feest zelf de MDMA naar binnen gooien, dus ze kunnen mij in de tussentijd prima begeleiden!
De beslissing staat! Het is nu 22:00 en ik neem mijn gele northface pil met 16mg 2-CB.
Gelijk na het in nemen begint de andere huisgenoot te lachen;
"Mooi! nu kan ik makkelijk van je winnen"!
"Shit, dat is waar ook, ik moet nog een potje poker uitspelen!"
Na ongeveer 15 minuten, krijg ik op de flop ineens een straight flush. De bet is aan hem en hij gaat gelijk all-in, ik ga mee.
Hij gooit met een grote glimlach een flush op tafel.
"Zo! ik zei toch dat het makkelijk winnen zou worden?". "Voel je hem nu al joh?!"
Ik barst ineens in lachen uit, echt de tranen over mijn wangen!
Alle 3 kijken ze me aan alsof ik gek geworden ben. Ineens houdt mijn lachbui op en gooi ik bloed maar dan ook BLOED serieus mijn hand op tafel...
Pas na 10 seconden beseft iedereen ineens wat ik in mijn handen heb en begint iedereen te lachen! (op de verliezer na).
Zo, die 30 euro die ik van plan was uit te geven aan drankjes voor vanavond is binnen!
Al met al is het nu 30 minuten geleden dat ik de 2-CB genomen heb.
Ik besluit even in de tuin te gaan roken. Ik zie een paar stenen op de grond liggen, 30x30 tegels die boven op de normale tegels liggen.
Ik besluit van de ene, op de andere tegel op en neer te hopsen. WOW! Dit voelt grappig!
Als ik van de grond op de tegel stap, lijkt het net alsof ik een meter omhoog ga in plaats van 5CM!
Ook als ik op de andere verhoogde tegels spring lijkt het wel alsof ik een meter hoog van de ene naar de andere tegel aan het hopsen ben. Toch besef ik me dat het maar 5cm hoog is en stap ik er net zo makkelijk weer vanaf! Wat een grappig gevoel zeg!
Ik heb zin om deze ervaring te delen en roep mijn maatje naar buiten voor een peukie. Ik sta van de een op de andere tegel op en neer te hupsen terwijl mijn maatje met een enorme smile naar me staat te kijken.
Ik heb zin in een biertje! ik wil weer naar binnen!
Ik loop weer naar binnen en pak een biertje uit de koelkast.
Op de bar die tussen de woonkamer en de keuken in zit, ligt een doos waarin een amandelspijsletter zit.
Ik kijk er heel even naar en loop naar de woonkamer.
"Ho eens?! wat zag ik nou op die doos?!"
Ik loop gauw terug om de doos nog eens te bekijken.
"What the fuck?!"
"HET SNEEUWT ECHT OP DE DOOS!"
Het lijkt wel een .gif afbeelding die op de doos gedrukt is, alle sneeuwvlokjes bewegen gewoon! Het is echt aan het sneeuwen in de afbeelding!
Voor mij is dit de allereerste keer in mijn leven dat ik echt iets zie wat er eigenlijk niet gebeurd, dus ik besluit er een foto van te maken: "mooie herinnering!, deze moet ik vastleggen vind ik".
Weer beginnen mijn maatje en zijn huisgenoten te lachen.
"Je gaat lekker of niet?!"
Ik besef me nu dus ook pas dat de 2-CB echt aan het werk is en nu pas ga ik echt goed opletten hoe ik me voel, wat er om me heen gebeurd, waar in zin in heb en waarin juist niet.
Ik ga lekker op de bank zitten en besluit om me heen te gaan kijken, "wooooooow"
Alles is zo mooi!
Alles is extra gedetailleerd, alles voelt ineens EXTRA! Alles is groter, of juist kleiner, alles is visueel dubbel zo intens als normaal, sommige dingen zijn extra mooi, maar ook extra lelijk! Ik ga naar de WC en besef me ineens dat WC hier eigenlijk helemaal niet zo schoon is als ik dacht...
Ik roep: "HEY GASTEN! Maken jullie de WC maar 1x per maand schoon ofzo!?" Overal zie ik de stofjes extra uitvergroot liggen, ik zie de haren in de wasbak extra scherp, ik kan me heel goed op de details focussen als ik wil.
Het is nu ongeveer 23:00, een uurtje geleden dat ik de pil genomen heb en hij zit er lekker in!
Rond ongeveer 23:15 zit ik weer even op de bank en leg mijn hoofd in m'n nek om de muur achter mij te bekijken. Een enorm scala aan patronen komt te voorschijn op de muur. Vervolgens begint het patroon zich uit te breiden langs het plafond de hele kamer door.
BOEM, OVERAL ZITTEN PATRONEN IN!
Vanaf dat moment zit ik visueel volledig te trippen. OVERAL waar ik naartoe kijk zie ik patronen zitten. Het is net alsof ik door Google Deep Dream naar de wereld aan het kijken ben.
Erg vergelijkbaar met DIT plaatje:
Wel een kleine nuance, het is vergelijkbaar met de achtergrond van het schilderij. Overal zitten patronen in. Ik zie geen andere dingen in de patronen zoals ogen o.i.d.
Ik ga weer naar buiten om een peukje te roken, even op adem komen, ik heb zin in frisse lucht.
Ik sta buiten en denk, "jemig wat is het koud buiten!" Ik kijk naar boven; kraakheldere lucht.
"Ah vandaar dat het zo koud is..."
"WOW! Wat zijn de sterren mooi!"
De sterren bewegen alleen helemaal niet. Ook zie ik geen patronen in de bovenlucht, alleen, de sterren zijn gewoon prachtig!
Ik wordt er bijna emotioneel van! Wat een prachtige wereld leven we eigenlijk toch in.
Het besef dat wij eigenlijk maar een super klein balletje in een enormheid van ruimte zijn doet me even stil worden. Vol ongeloof kijk ik naar de sterrenhemel.
Ineens schrik ik me dood omdat de deur naar te tuin hard open gedaan wordt.
"Jezus, man ik schrok me dood!" Roep ik tegen mijn maatje.
"Gaat het wel goed kerel?" vraagt hij aan me.
"Ik weet het niet man, ik weet nog niet zo goed wat ik hier allemaal van moet vinden eigenlijk". "Het is echt een stuk intenser dan ik dacht!".
"Het is niet vervelend ofzo, ik voel me niet slecht, maar, maar, ik weet het gewoon even niet, haha!"
"Maak je trouwens maar geen zorgen om mij hoor! Als het echt niet lekker gaat, meld ik me vanzelf wel"!
Ik merk echt dat ik in mijn eigen wereldje begin te raken. Ook weet ik echt even niet wat voor een plekje ik dit alles moet geven. Ik merk dat ik heel erg besluiteloos ben.
Vind ik dit nou chill of niet?
Hoe voel ik me? Volgens mij wel goed!
Of toch een beetje overweldigend? Nee, ik weet het niet...
Heb ik nog zin om te feesten zo? geen idee eigenlijk!
Ineens besluit ik, dat ik het mezelf niet meer af moet gaan vragen, laat alles lekker gaan, laat alles lekker gebeuren en geniet van alles wat je mee maakt! Je gaat heus niet bad, gewoon positieve vibe erin en knallen straks!
Ik ga weer naar binnen en zet me neer op de bank, het is 23:30 en mijn maatje en zijn huisgenoot hebben zin om weg te gaan. "Zullen we zo gaan gozer?" vragen ze aan me.
"Pfoei man, ik ga best hard!". "We gaan zo goed? "No worries. Geef me even 10 minuutjes" "Even m'n AA drink naar binnen gooien en daarna gaan we, Ok?"
In die 10 minuten heb ik even rustig op mijn mobiel, het andere topic van een update voorzien.
Dit gaat trouwens helemaal prima, mijn vingers voelen wel 2 keer zo groot aan, ik mis echter geen enkele letter. Ik typ doodnormaal. Niet zoals wanneer je dronken bent, alles lukt gewoon nog.
"Oke! let's go!"
We gaan naar buiten en lopen richting de bushalte, damn, het is KOUD! Ik sta echt te rillen van de kou bij de bushalte.
De bus komt over 3 minuten staat op het scherm. Mooi, dat is gelukkig lekker snel...
Na wat voor mij zeker een minuut of 10 duurt, kijk ik geïrriteerd nog eens naar het bord.
"NOG 2 MINIUTEN?!". "Komt die bus nou nog of hoe zit dat?"
"kerel, het is echt letterlijk 30 seconden geleden dat we hier staan".Zegt mijn maatje lachend.
"Ja maak dat de kat wijs, dat bord blijft gewoon super lang op 2 minuten staan..."
Ik kijk op mijn horloge en zie, dat er sinds de tijd dat we van huis gelopen zijn en bij de bushalte staan, inderdaad maar 5 minuutjes verlopen zijn... "Ok, vaag, lijkt echt veel langer".
Op het moment dat ik van mijn horloge weg kijk komt ineens de bus aangereden.
"wow, dat was snel!" Zeg ik.
"Nee hoor, je hebt net 2 minuten naar je horloge lopen kijken" zegt de huisgenoot met een grote glimlach op z'n gezicht.
We stappen de bus in en zijn onderweg naar de stad. Alle patronen komen ineens weer terug, de stoelen, het plafond, de posters in de bus, m'n eigen broek. alles lijkt te bewegen. Niet dat het op en neer gaat of dubbel ziet, maar de patronen die je in dingen ziet, bewegen heel geleidelijk. Net alsof je naar een kabbelend beekje aan het kijken bent.
Wanneer ik naar buiten kijk ziet alles er doodnormaal uit, maar onder het felle licht van de buslampen komt alles weer extra hard binnen. Ook mijn flesje water wat ik drink is binnen
no-time leeg, omdat ik het water zo lekker vindt.
Wat ook weer als 2 minuten lijkt, zijn we ineens bij de bus stop waar we moeten zijn.
Eenmaal in Tivoli aangekomen ga ik onze kaartjes bij de balie ophalen. Terwijl ik in de rij sta, hoop ik dat ik uberhaupt mijn geld uit m'n portomonne krijg en twijfel ik of ik uberhaupt wel normaal mijn kaartje kan kopen bij de balie dame.
Wanneer ik aan de beurt ben gaat alles echter vol automatisch. Ik pak m'n portomonnee, tel de munten die ik heb en reken zo 15eu aan kleingeld bij elkaar. Bijna een handje vol aan 10c 20c 50c en 1eu die ik in mijn portomonnee had zitten zijn in rap tempo uitgeteld.
Ik krijg mijn kaartje en loop uit de rij. Mijn maatje stond achter me en komt ook aangelopen.
Ik vraag hem of het geld tellen nou echt zo goed ging, of dat ik daar bijna 5 minuten heb gestaan.
"Nee, ging juist super snel!"
Ineens besefte ik me dat mijn geld er wel heel glimmend uitzag dus ik besluit een euromunt te pakken. Al mijn muntjes in m'n portomonnee, blinken, alsof Dagobert Duck hemzelve ze uren lang gepoetst heeft.
"Wauw, mijn geld ziet er echt goed uit!". "Blij dat ze er zo mooi verzorgd bij liggen!" zeg ik.
Uiteraard schieten mijn maatje als zowel de huisgenoot weer keihard in de lach.
Blijkbaar zeg ik gewoon alles wat in me opkomt en kraam ik soms de stomste dingen uit. Echter heb ik het idee dat ik heel veel dingen gewoon in mezelf zeg, in mijn eigen wereldje.
Op dit moment bestaan mijn wereld echt alleen nog maar uit mijn maatje, de Huisgenoot en de plek waar ik op dat moment sta. Verder niks.
Ik ben alleen maar bezig met wat er om me heen te zien is, wat er om me heen gebeurt, hoe ik me voel, wat ik denk en waar mijn twee maatjes zijn. Ik loop ook gewoon rustig als een hondje achter mijn 2 maatjes aan, de ene naar de andere roltrap in Tivoli op.
Dan besef ik me ineens, dat mijn aller eerste keer XTC ook hier was en:
HOE VET TIVOLI EIGENLIJK IS!
Voor diegene die er nog nooit zijn geweest; Tivoli vredenburg is een enorm concert gebouw met heel veel verschillende zalen en verdiepingen. Alles is verbonden met zwevende trappen, grote lounge pleinen waar je rustig kan zitten, grote ramen met vergezichten over Utrecht. Qua binnen architectuur zit het echt enorm waanzinnig in elkaar.
Ik stel dan ook voor om eerst eens lekker wat rond te lopen in het gebouw zelf, alvorens we de zaal in gaan om de feesten. Echter hebben m'n maatjes daar niet zo'n zin in en willen gewoon gaan feesten nu.
Heel even vind ik dit jammer, ik heb echt zin om even lekker van het gebouw te gaan genieten en op ontdekkingsreis te gaan om te zien wat er allemaal voor moois te vinden is in het gebouw.
Maar dan besef ik me wel, dat zij alleen nog maar wat biertjes hebben gedronken en nu wel toe zijn aan hun dosis MDMA en lekker willen feesten.
Ook heb ik ABSOLUUT geen zin om in mijn eentje rond te zwerven, omdat ik toch echt wel knetter hard aan het gaan ben nu!
Misschien loop ik dan wel voor lul en gaan andere mensen zich een beetje zorgen om me maken. Als ik ERGENS geen zin in heb, is het wel dat andere mensen zich met mij gaan bemoeien. Een vuurtje vragen is geen probleem, maar een beetje smalltalk met een onbekende zie ik echt niet zitten. Dat komt van buiten mijn wereld. Mijn wereld bestaat uit m'n 2 maatjes en de plek waar ik ben, al het andere vind ik maar even niks.
Ik heb zin om te roken, m'n 2 maatjes gelukkig ook.
We zoeken de rookruimte op en stappen naar binnen.
"Ok, nee, ik heb toch geen zin om te roken!" "Het stinkt hier en het is hier veel te druk!".
"Gaan jullie maar even roken, ga ik even plassen! ik moet super nodig namelijk..."
Naarmate ik dichter bij de WC kom, neemt mijn drang om te pissen echt met de stap dichterbij af. Op het moment dat ik m'n jongheer tevoorschijn tover gebeurd er helemaal niks. Ik hoef gewoon niet meer. De druk om m'n blaas is weg en het gevoel om te plassen ook.
Ok, dan maar weer terug!
Terwijl ik langs het rokershok loop, komen net m'n 2 maatjes naar buiten.
TIJD OM DE ZAAL IN TE GAAN!
Op het moment dat we de deur van de zaal opentrekken lijkt het wel alsof er een deur open gaat naar een nieuwe wereld...
De muziek overvalt me enorm, het lijkt wel alsof ik overspoelt wordt door een 3 meter hoge golf.
Heel even denk ik: "Shit, dit ga ik echt niet trekken hoor...".
Maar dan denk ik ineens: "Wacht eens even, ze zeggen toch dat 2-CB zo goed te sturen is?!" "Nou, kom maar op! Gewoon lekker over je heen laten komen kerel!"
Ik loop dwars door de golf heen en zie een enorme mensenmassa die aan het dansen en het springen is.
De lichten en flitsen, knallen door de ruimte als vuurwerk. Ik werk me door de mensenmassa heen en zoek een middelmatig rustig plekje op met m'n maatjes.
Wel een plekje waar mensen staan te dansen, maar ook weer niet shouder aan schouder staan.
Hier ga ik even staan, pak mezelf bij elkaar en laat het allemaal even over me heen komen.
Wow, wat is DIT intens zeg. Overal waar ik kijk staan mensen los te gaan, de lampen zijn zo gaaf om te zien. De muziek valt me niet echt op. Ik hoor het wel, maar ik ben vooral bezig met wat er om me heen allemaal afspeeld. Wat me wel opvalt is dat alles wat ik zie en denk, op de maat van de beat gebeurd. Dit is natuurlijk qua lichten en dansen ook wel zo, maar het lijkt allemaal zo vloeiend en strak te gebeuren. Het is net alsof het een super goed geregisseerde film is.
"Ho eens! er zit nog een hele balkon ring om de bovenkant!" "Wauw wat gaat iedereen lekker los zeg!"
Ik ga alleen niet los. Ik zit echt compleet verbouwereerd om me heen te kijken. Ik huppel wel een beetje op de muziek en beweeg lekker mee, maar niet zoals wanneer je aan de MDMA zit.
Gewoon alsof je nuchter bent en een beetje "Mee moet doen" ofzo.
Ook weet ik het nog steeds geen plekje te geven.
"Vind ik dit nou leuk of niet?" Vraag ik me af. De besluiteloosheid is er nog steeds.
Ik ga maar eens het eerste rondje drinken halen dan, lekker bezig blijven, vooral bezig blijven daar heb ik zin in!
Een beetje lopen, een beetje kijken, een beetje luisteren, een beetje dansen.
Ik merk dat ik zowel besluiteloos als ook rusteloos ben.
Ik moet echt bezig blijven met mezelf, om er voor te zorgen dat ik het blijf trekken. Dit gevoel had ik niet verwacht en eerlijk gezegd vind ik het ook niet zo leuk. Ik wil gewoon kunnen genieten van het feest. Nu ben ik voor mijn gevoel naar een super leuk feest aan het "kijken" maar ik doe er zelf niet echt mee.
Al met al ben ik denk ik 20 a 30 minuten in de zaal geweest. Ineens moest ik weer nodig plassen.
"Ok dan, hup! naar de WC!"
En ja hoor, precies hetzelfde liedje... Naarmate ik dichterbij kom, neemt de drang om te pissen weer af. Ok, dan maar even roken.
Het rokershok is nu een stuk leger dan eerst, het stinkt nog wel maar ik heb echt zin in een peukje, dus ik stap naar binnen.
Man oh man oh man... Ik weet me ECHT geen houding te geven tussen al die vreemde mensen.
Sta ik daar moedersziel alleen te trippen...
Ik heb niet het idee dat mensen me raar vinden ofzo, maar zelf voel ik me echt niet op mijn gemak!
Een rasta vraagt me om een vuurtje en ik geef het hem.
"Ga je lekker" Vraagt hij?
"Ik weet het niet man, ik weet niet of ik lekker ga, opzich wel denk ik, maar soms ook niet."
"Oh! wat dan?". "wat heb je op kerel?"
"Ik heb wat 2-CB genomen vanavond, zo meteen pak ik er nog even wat MDMA bij."
PATS! Ineens besef ik het me, dat is waar ook! ik zou er nog MDMA bij nemen!
(* pas later besefte ik me dat ik het gesprekje met de rasta niet eens afgemaakt heb.)
Ik gooi m'n peuk weg en loop direct het rokershok uit, om m'n maatjes op te zoeken voor m'n dosis MDMA.
Onderweg naar de zaal denk ik ineens: "Wacht heel even, voordat ik de MDMA doe, wil ik toch even een klein rondje door Tivoli lopen terwijl ik me op deze manier voel."
Ik draai me om om richting de lounge plekken te lopen.
Eenmaal daar, zit er iemand te slapen op de bank en zit een ander in een stoel op zijn mobiel te spelen.
"Wat een deprimerende bende zeg... Hier heb ik toch geen zin in..."
TERUG NAAR HET FEEST
Eenmaal weer bij mijn maatjes, zie ik dat hun drankjes weer op zijn en besluit ik nog een rondje te gaan halen.
In los gaan heb ik nog steeds geen zin. Eenmaal terug vraag ik aan mijn maatje, of hij nog MDMA heeft.
"Nee man, die van mij is op".
ik denk gelijk:
"SHIT!" "Oh nee, hier heb ik echt geen zin in..." "Dit ga ik echt niet tot 5u vanavond trekken op deze manier". "dat trippen is nu mooi geweest, ik wil los gaan nu..." .
Ik vraag z'n huisgenoot of hij nog heeft. En gelukkig! Hij heeft nog 1/3 pil die ik hem gegeven heb voordat we weg gingen.
*Sidenote:
Ik heb de pillen voor die avond geregeld, echter was ik helemaal vergeten om ook voor MIJZELF mee te nemen. (achteraf bleek dat ze in m'n jas zaten, die bij de gardarobe hing...)
Gelukkig, de avond is nog niet verloren! 1/3 pil naar binnen en afspoelen met een pilsje.
Ik ben toen maar weer uit de zaal gegaan, ik vond het gewoon echt nog niet leuk om daar te zijn.
Het is te vergelijken met het gevoel alsof je op het balkon van een feest staat, maar dan in je eentje. Ik zat echt naar een feestje te kijken, ik was er zelf geen onderdeel van, ik zat in mijn eigen bubbeltje te trippen en kon niet uit m'n bubbeltje komen om één te worden met de bubbel waar iedereen in de zaal in zat.
Ik wilde echt graag mee doen met de rest, maar het lukte me gewoon niet...
Wel vond ik het heel bijzonder om naar te kijken, het was ECHT een super gave ervaring.
Alles was zo gaaf en mooi en indrukwekkend. Alleen, ik wou MEEDOEN!
Toen heb ik het beste gedaan wat ik had kunnen doen die avond.
Ik heb voor een enorme raampartij op een bankje gezeten, met uitzicht over heel Utrecht.
Naast mij zaten ook een paar mensen, die ook alleen even op adem aan het komen waren. We zaten allemaal in het zelfde schuitje voor mijn gevoel.
Even alleen zijn, even op adem komen en genieten van het prachtige uitzicht.
Omdat ik het gevoel had dat we allemaal in het zelfde schuitje zaten, voelde ik me ook opeens heel relaxed. Het was goed. Ik schaamde me niet, ik voelde me niet ongemakkelijk, niks.
Het was goed.
We raakte met elkaar aan de praat, deelde met elkaar wat we gebruikt hadden, bekommerde ons om elkaar en hebben echt een half uurtje met elkaar van het uitzicht genoten onder het genot van een babbeltje.
Ik moest weer pissen. Ik werd er nu wel een beetje gek van. Ik vond het echt vervelend dat het me niet lukte. Ik besloot in mezelf om gewoon op de WC te gaan zitten en er pas vanaf te komen als ik geplast had.
Heel gek, maar toen ik eenmaal zat, kwam het er na 1 seconde gelijk uit.
Mooi! dat ook geregeld. "Zo, en nu weer het feestgedruis in!"
Eenmaal in de zaal, merkte ik gelijk op dat er iets veranderd was, het was veel warmer in de zaal! En de muziek staat ineens harder?! "Wacht eens even, heb ik in mijn broek gepist?!"
"Nee alles droog..."
Oh wacht! YES! het lijkt alsof ik in mijn broek gepist heb!
Dat kan maar 1 ding betekenden: "DE MDMA BEGIND IN TE KICKEN!"
Terwijl ik naar mijn maatjes loop die lekker staan te dansen, merken ze me van een afstandje al op. Ik zie 2 enorme glimlachen op het gezicht, ik begin ook te lachen. Ze beginnen echt hardop te lachen, ik begin hardop te lachen. Ik kom bij ze staan en de huisgenoot zegt tegen me:
"Zo kerel, wat fijn om je zo te zien!" "Je bent weer terug of niet?!"
Ja, ik ben eindelijk weer terug! Ik zit in de grote bubbel waar iedereen in zit. Ik kan weer normaal om me heen kijken, andere mensen lachen naar me, ik lach met een grote glimlach terug.
Ik zeg tegen de huisgenoot:
"Ja man, ik ben er weer". "Man oh man, wat ben ik aan het trippen geweest zeg!" "Het was echt een stuk intenser dan ik dacht!"
Hij reageerd dat hij zich op een gegeven moment wel een klein beetje zorgen begon te maken.
Echter had ik aangegeven dat ik ZELF naar ze toe zou komen, wanneer het echt niet meer zou gaan. Ze hebben me dan ook gewoon lekker mijn gangetje laten gaan.
2 zoenende meisjes naast me stoppen met zoenen en kijken me aan. Een van hen vraagt:
"ga je lekker?"
Ik antwoord met een volmondig: "JA! Ik ga lekker!" "En jullie?! ook naar je zin?"
"Beide knikken heftig met grote doppen in het gezicht"
"Je vrienden zeiden dat je 2-CB genomen had en waren een klein beetje bezorgd om je."
"Fijn om te zien dat het goed met je gaat!"
Ik krijg van beide een kusje op mijn wang, "wauw dat is lief!"
Ik besef me dat ik geen zin heb in gekloot met andere vrouwen, Ik heb dat nooit als ik aan de drugs ga. Behalve als mijn vriendin er bij is, dan heb ik echt een enorme drang naar haar.
Ik krijg een aai over m'n rug van 1 van de meisjes en de ander geeft me een knuffel. Ik vindt het niet meer relaxed. Dit wil ik niet. Het meisje wat me knuffelt begint een beetje te dansen terwijl ze haar armen in mijn nek heeft. "HO! Dit gaan we niet doen!" denk ik.
Ik haal de armen van me af en geef aan dat ik een vriendin heb en weer lekker los wil gaan met mijn maatjes.
"Oh... Ok, nou wij gaan even drinken halen dan, we zijn zo weer terug!"
De rest van de avond, heb ik de dames niet meer gezien...
Even schiet ik terug naar binnen, terug in mijn eigen wereldje.
"Wow, wat gebeurde daar nou?"
Met een klap op mijn schouder kom ik weer terug: "Zo kerel, sla je nou een trio af?!"
"Haha, ja man, ik heb helemaal geen zin in andere vrouwen" Ik heb zin om los te gaan!
De rest van de avond was heerlijk, ik was eindelijk één met het feest, één met de mensen om me heen. Ik ging helemaal op in de geweldige techno die gedraaid werd. Ik was weer onderdeel van het geheel! De MDMA had het overgenomen van de 2-CB, dit ging een beetje op en neer tussen mijn "eigen bubbel" en de "grote bubbel". Maar uiteindelijk liet ik mijn eigen bubbel los, en ben ik nog 3 uur lang doorgegaan in de grote bubbel.
Rond 04:15 hadden we het gezien, op een gegeven moment voelden we het alle 3 gewoon niet meer. Dit kwam denk ik echt door de muziek. Er waren hele lange pauzes waar geen beat in te vinden was. het was rennen en stilstaan. Hierdoor voelde de MDMA echt enorm up en down op het laatst.
We dachten dat de MDMA uitgewerkt was, dus we besloten maar naar huis te gaan en de taxi te pakken.
Eenmaal buiten, bleek dat de MDMA wel degelijk nog aan het werk was want het was helemaal niet meer koud buiten! En man, wat hadden we ineens een zin om te lopen!
We zijn lekker een rondje door het centrum gaan doen, langs de grachten gelopen. Onder de dom door en bij de dom, besloten we om naar huis te lopen in plaats van de taxi te pakken.
Heerlijk zo'n coming down walk. Dit was de eerste keer dat ik gewoon lekker over straat liep met wat drugs op. Echter was de lol er na 30 minuten wel af. Het begon ineens toch wel koud te worden. We waren dan ook zo blij als een kind, toen we na 50 minuten lopen de voordeur binnen liepen. 50 minuten is ECHT TE LANG als het -3 buiten is en je hebt MDMA op...
Mijn maatje besloot nog een jointje op te steken, hier had ik ook nog wel zin in!
Ik voelde me nog aardig opgewekt en wou zo, wel het liefste gaan slapen.
Een jointje zou er wel ingaan om even wat rustiger te worden.
Ik nam 1 hijsje en was er gelijk klaar mee. Gadverdamme wat smaakte die vies zeg.
Rond half 6 m'n bedje opgezocht en eigenlijk prima geslapen tot 12u!
1 keertje wakker geworden om te plassen.
Ook de volgende dag voelde ik me helemaal niet zo slecht. Dit kwam voornamelijk door de lichte dosis MDMA denk ik.
Conclusie:
-2-CB
2-CB werkte voor mij echt puur als een tripmiddel. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zo heftig zou zijn! Ik zat serieus flink in mijn eigen wereldje. Ook het feestje vond ik niet bijzonder leuk op 2-CB. De reden hierachter is dat ik een andere verwachting had van 2-CB. Ik dacht namelijkdat je ook verbondenheid en euforie zou voelen. Ik was echt een toeschouwer op het feestje, ik had de verwachting dat ik ook deelnemer zou zijn. Dit had ik pas toen ik de MDMA erbij nam.
-De trip
Voor mij was dit de allereerste keer dat ik echt ben wezen trippen. Ik had nog nooit kennis gemaakt met "visuals" dit vond ik echt heel leuk en bijzonder. Super gaaf dat een stofje dat met je brein kan doen!
- Tijd
Dit is me echt heel goed bij gebleven. Tijd klopt niet meer met 2-CB op. Het ene moment lijkt de tijd echt te kruipen, het andere moment is er ineens 20 minuten voorbij. Ik snapte werkelijk niks meer van de tijd. Dit heb ik op een gegeven moment ook maar gewoon los gelaten.
-Overgang
De overgang van 2-CB naar MDMA kwam bij mij echt een beetje chaotisch over.
Ik ben een paar keer overgestapt van mijn eigen wereldje, naar de echte wereld. Op een gegeven moment leek de deur naar mijn eigen wereld gewoon gesloten te zijn en kon ik echt intens genieten van de MDMA. Hier was ik ook ECHT aan toe!
-Plassen
Ik weet niet of het zelfde plashormoon bij 2-CB vrij komt als met MDMA, maar deze keer had ik er voor het eerst echt last van! Het kan zijn dat het gewoon psychisch was. Want ik had nog geen MDMA genomen toen ik moeite had met plassen. Ook wanneer ik gewoon alleen aan de MDMA ga heb ik nooit zoveel moeite met plassen op een feest zelf. Wel heb ik met MDMA wel eens dat ik 5x mijn bed uit moet om nog te plassen. Dit heb ik er tijdens de coming down walk al uitgegooid (3x gepist in 50 min tijd)
-Bodyload
Ik hoor iedereen hier altijd over bodyload praten, ik heb echter geen flauw idee wat jullie daar mee bedoelen. Wel heb ik momenten gehad dat ik het niet relaxed vond om omhoog te kijken o.i.d. Ook voelde ik me nogal in mezelf gekeerd, ook lichamelijk (gesloten houding)
- slot
Al met al vond ik het een heel bijzondere en leuke ervaring.
Ik snap echter wel waarom mensen mij afgeraden hebben om de eerste keer 2-CB op een feest te doen. Ik was heel erg blij dat ik de MDMA erbij genomen had, zodat ik echt nog lekker los kon gaan en onderdeel was van het feestje.
Ik denk dat bijvoorbeeld een festival als mysteryland een stuk geschikter is voor 2-CB omdat je dan gewoon ook even rustig een plekje kan op zoeken om te trippen. dit was lastig in Tivoli.
Ook gaat de volgende keer niet meer alleen zijn. Ik merkte echt dat ik een tripbuddy miste, iemand waarmee ik kon relativeren en vergelijken. Lekker kon kletsen over wat ik allemaal mee maakte.
Nu kon ik er wel over praten, maar mijn 2 maatjes begrepen het natuurlijk niet zo goed.
Desalniettemin heb ik echt super gave momenten gehad. ik denk dat 70% echt genieten was van de 2-CB de overige 30% was niet als heel vervelend ervaren, maar wel als "besluiteloos", ik wist gewoon even niet wat ik er mee aan moest op die momenten.
Ik hoop dat jullie genoten hebben van dit uitgebreide en lange trip report!
Uiteraard mogen jullie alles aan me vragen, hier wil ik uitgebreid antwoord op geven!
Happy trippin!
Wat: 2-cb (16mg gele northface) & MDMA (80mg roze defqon)
waar: Thuis & Tivoli vredenburg.
Zoals beloofd in dit topic: http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=37&t=60230
Wil ik graag mijn uitgebreide tripreport met jullie delen!
De reden dat hij zo lang is, is omdat ik het fijn vindt om alles wat ik mee gemaakt heb even uit te schrijven. Ik merk echt nadat ik dit geschreven heb, dat ik alles een plekje heb kunnen geven..
Dit was mijn eerste keer 2-CB. MDMA heb ik al vaker gedaan.
Ook was dit voor mij de eerste keer, dat ik een echt tripmiddel gebruikt heb.
Onderaan het report heb ik een conclusie geschreven. Dus mocht je het trip report even te lang vinden, kun je altijd naar beneden scrollen voor de conclusie.
Mocht je wel het hele tripreport willen lezen, dan mag je hier beginnen!:
Enjoy!
Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk weer zo ver, samen met mijn maatje hadden we weer een avondje snoepen op de agenda staan. We hadden een mooi feestje uitgekozen in Tivoli en zouden eerst bij hem thuis gaan eten en relaxen, voordat we naar het feestje gingen.
Zo gezegd zo gedaan, lekker pizzatje besteld, half kratje bavaria voor ons beiden gehaald.
Tijd om te gaan chillen! Rond 19:00 waren we klaar met het eten en zijn we even wat TV gaan kijken.
Op een gegeven moment kwamen de 2 huisgenoten van m'n maatje ook thuis, bij 1 van de 2 huisgenoten merk ik gelijk een lichte aarzeling om ook met ons mee te gaan vanavond.
Deze huisgenoot heeft de vorige keer ook MDMA met ons 2 gedaan en dat is hem toen heel goed bevallen. Hier wordt ik altijd vrolijk van, mensen overhalen om mee te komen raven!
Op dat moment wist hij nog niet helemaal zeker of hij mij ging, of niet.
De andere huisgenoot zou gewoon thuis gaan chillen, die is de avond ook niet mee gegaan.
We besluiten rond 20:30 met z'n 4e te gaan pokeren. Dit gaat mij lekker af!
Rond 21:30 heb ik 2 man uitgespeeld en zit ik heads-up(een tegen een) met een van de huisgenoten te spelen. Aangezien ik heads-up poker spelen enorm saai vindt, schiet me ineens het plan voor vanavond weer te binnen: "SHIT! ik zou eigenlijk om 20:00 de 2-CB naar binnen gooien om in de thuis setting in te kunnen komen!"
We besluiten even met z'n 4e te roken om de avond door te spreken.
Ik wil graag de eerste keer 2-CB ervaren vanavond. Mijn maatje heeft geen zin om vanavond een nieuw middel uit te proberen en houdt het voor vanavond bij de MDMA.
De huisgenoot die twijfelde is over en besluit mee te doen, maar, dan met ook alleen op MDMA voor de avond.
"Oké, ik ben dus de enige vanavond..." Even twijfel ik, het liefste heb ik een tripbuddy, helemaal met een eerste keer nieuwe drugs!
Ik vind het altijd erg fijn wanneer je samen met iemand het zelfde meemaakt, zodat je met elkaar kan vergelijken en je niet denkt dat je gek aan het worden bent.
Aan de andere kant heb ik gehoord en gelezen dat 2-CB erg makkelijk te sturen is. Daarnaast neem ik maar 16mg, dit is gewoon een gemiddelde dosis, dat zal wel mee vallen.(dat bleek later toch anders.)
Zowel mijn maatje als zijn huisgenoot zijn beiden erg open-minded. Ook gaan zij pas op het feest zelf de MDMA naar binnen gooien, dus ze kunnen mij in de tussentijd prima begeleiden!
De beslissing staat! Het is nu 22:00 en ik neem mijn gele northface pil met 16mg 2-CB.
Gelijk na het in nemen begint de andere huisgenoot te lachen;
"Mooi! nu kan ik makkelijk van je winnen"!
"Shit, dat is waar ook, ik moet nog een potje poker uitspelen!"
Na ongeveer 15 minuten, krijg ik op de flop ineens een straight flush. De bet is aan hem en hij gaat gelijk all-in, ik ga mee.
Hij gooit met een grote glimlach een flush op tafel.
"Zo! ik zei toch dat het makkelijk winnen zou worden?". "Voel je hem nu al joh?!"
Ik barst ineens in lachen uit, echt de tranen over mijn wangen!
Alle 3 kijken ze me aan alsof ik gek geworden ben. Ineens houdt mijn lachbui op en gooi ik bloed maar dan ook BLOED serieus mijn hand op tafel...
Pas na 10 seconden beseft iedereen ineens wat ik in mijn handen heb en begint iedereen te lachen! (op de verliezer na).
Zo, die 30 euro die ik van plan was uit te geven aan drankjes voor vanavond is binnen!
Al met al is het nu 30 minuten geleden dat ik de 2-CB genomen heb.
Ik besluit even in de tuin te gaan roken. Ik zie een paar stenen op de grond liggen, 30x30 tegels die boven op de normale tegels liggen.
Ik besluit van de ene, op de andere tegel op en neer te hopsen. WOW! Dit voelt grappig!
Als ik van de grond op de tegel stap, lijkt het net alsof ik een meter omhoog ga in plaats van 5CM!
Ook als ik op de andere verhoogde tegels spring lijkt het wel alsof ik een meter hoog van de ene naar de andere tegel aan het hopsen ben. Toch besef ik me dat het maar 5cm hoog is en stap ik er net zo makkelijk weer vanaf! Wat een grappig gevoel zeg!
Ik heb zin om deze ervaring te delen en roep mijn maatje naar buiten voor een peukie. Ik sta van de een op de andere tegel op en neer te hupsen terwijl mijn maatje met een enorme smile naar me staat te kijken.
Ik heb zin in een biertje! ik wil weer naar binnen!
Ik loop weer naar binnen en pak een biertje uit de koelkast.
Op de bar die tussen de woonkamer en de keuken in zit, ligt een doos waarin een amandelspijsletter zit.
Ik kijk er heel even naar en loop naar de woonkamer.
"Ho eens?! wat zag ik nou op die doos?!"
Ik loop gauw terug om de doos nog eens te bekijken.
"What the fuck?!"
"HET SNEEUWT ECHT OP DE DOOS!"
Het lijkt wel een .gif afbeelding die op de doos gedrukt is, alle sneeuwvlokjes bewegen gewoon! Het is echt aan het sneeuwen in de afbeelding!
Voor mij is dit de allereerste keer in mijn leven dat ik echt iets zie wat er eigenlijk niet gebeurd, dus ik besluit er een foto van te maken: "mooie herinnering!, deze moet ik vastleggen vind ik".
Weer beginnen mijn maatje en zijn huisgenoten te lachen.
"Je gaat lekker of niet?!"
Ik besef me nu dus ook pas dat de 2-CB echt aan het werk is en nu pas ga ik echt goed opletten hoe ik me voel, wat er om me heen gebeurd, waar in zin in heb en waarin juist niet.
Ik ga lekker op de bank zitten en besluit om me heen te gaan kijken, "wooooooow"
Alles is zo mooi! Alles is extra gedetailleerd, alles voelt ineens EXTRA! Alles is groter, of juist kleiner, alles is visueel dubbel zo intens als normaal, sommige dingen zijn extra mooi, maar ook extra lelijk! Ik ga naar de WC en besef me ineens dat WC hier eigenlijk helemaal niet zo schoon is als ik dacht...
Ik roep: "HEY GASTEN! Maken jullie de WC maar 1x per maand schoon ofzo!?" Overal zie ik de stofjes extra uitvergroot liggen, ik zie de haren in de wasbak extra scherp, ik kan me heel goed op de details focussen als ik wil.
Het is nu ongeveer 23:00, een uurtje geleden dat ik de pil genomen heb en hij zit er lekker in!
Rond ongeveer 23:15 zit ik weer even op de bank en leg mijn hoofd in m'n nek om de muur achter mij te bekijken. Een enorm scala aan patronen komt te voorschijn op de muur. Vervolgens begint het patroon zich uit te breiden langs het plafond de hele kamer door.
BOEM, OVERAL ZITTEN PATRONEN IN!
Vanaf dat moment zit ik visueel volledig te trippen. OVERAL waar ik naartoe kijk zie ik patronen zitten. Het is net alsof ik door Google Deep Dream naar de wereld aan het kijken ben.
Erg vergelijkbaar met DIT plaatje:
Wel een kleine nuance, het is vergelijkbaar met de achtergrond van het schilderij. Overal zitten patronen in. Ik zie geen andere dingen in de patronen zoals ogen o.i.d.
Ik ga weer naar buiten om een peukje te roken, even op adem komen, ik heb zin in frisse lucht.
Ik sta buiten en denk, "jemig wat is het koud buiten!" Ik kijk naar boven; kraakheldere lucht.
"Ah vandaar dat het zo koud is..."
"WOW! Wat zijn de sterren mooi!"
De sterren bewegen alleen helemaal niet. Ook zie ik geen patronen in de bovenlucht, alleen, de sterren zijn gewoon prachtig!
Ik wordt er bijna emotioneel van! Wat een prachtige wereld leven we eigenlijk toch in.
Het besef dat wij eigenlijk maar een super klein balletje in een enormheid van ruimte zijn doet me even stil worden. Vol ongeloof kijk ik naar de sterrenhemel.
Ineens schrik ik me dood omdat de deur naar te tuin hard open gedaan wordt.
"Jezus, man ik schrok me dood!" Roep ik tegen mijn maatje.
"Gaat het wel goed kerel?" vraagt hij aan me.
"Ik weet het niet man, ik weet nog niet zo goed wat ik hier allemaal van moet vinden eigenlijk". "Het is echt een stuk intenser dan ik dacht!".
"Het is niet vervelend ofzo, ik voel me niet slecht, maar, maar, ik weet het gewoon even niet, haha!"
"Maak je trouwens maar geen zorgen om mij hoor! Als het echt niet lekker gaat, meld ik me vanzelf wel"!
Ik merk echt dat ik in mijn eigen wereldje begin te raken. Ook weet ik echt even niet wat voor een plekje ik dit alles moet geven. Ik merk dat ik heel erg besluiteloos ben.
Vind ik dit nou chill of niet?
Hoe voel ik me? Volgens mij wel goed!
Of toch een beetje overweldigend? Nee, ik weet het niet...
Heb ik nog zin om te feesten zo? geen idee eigenlijk!
Ineens besluit ik, dat ik het mezelf niet meer af moet gaan vragen, laat alles lekker gaan, laat alles lekker gebeuren en geniet van alles wat je mee maakt! Je gaat heus niet bad, gewoon positieve vibe erin en knallen straks!
Ik ga weer naar binnen en zet me neer op de bank, het is 23:30 en mijn maatje en zijn huisgenoot hebben zin om weg te gaan. "Zullen we zo gaan gozer?" vragen ze aan me.
"Pfoei man, ik ga best hard!". "We gaan zo goed? "No worries. Geef me even 10 minuutjes" "Even m'n AA drink naar binnen gooien en daarna gaan we, Ok?"
In die 10 minuten heb ik even rustig op mijn mobiel, het andere topic van een update voorzien.
Dit gaat trouwens helemaal prima, mijn vingers voelen wel 2 keer zo groot aan, ik mis echter geen enkele letter. Ik typ doodnormaal. Niet zoals wanneer je dronken bent, alles lukt gewoon nog.
"Oke! let's go!"
We gaan naar buiten en lopen richting de bushalte, damn, het is KOUD! Ik sta echt te rillen van de kou bij de bushalte.
De bus komt over 3 minuten staat op het scherm. Mooi, dat is gelukkig lekker snel...
Na wat voor mij zeker een minuut of 10 duurt, kijk ik geïrriteerd nog eens naar het bord.
"NOG 2 MINIUTEN?!". "Komt die bus nou nog of hoe zit dat?"
"kerel, het is echt letterlijk 30 seconden geleden dat we hier staan".Zegt mijn maatje lachend.
"Ja maak dat de kat wijs, dat bord blijft gewoon super lang op 2 minuten staan..."
Ik kijk op mijn horloge en zie, dat er sinds de tijd dat we van huis gelopen zijn en bij de bushalte staan, inderdaad maar 5 minuutjes verlopen zijn... "Ok, vaag, lijkt echt veel langer".
Op het moment dat ik van mijn horloge weg kijk komt ineens de bus aangereden.
"wow, dat was snel!" Zeg ik.
"Nee hoor, je hebt net 2 minuten naar je horloge lopen kijken" zegt de huisgenoot met een grote glimlach op z'n gezicht.
We stappen de bus in en zijn onderweg naar de stad. Alle patronen komen ineens weer terug, de stoelen, het plafond, de posters in de bus, m'n eigen broek. alles lijkt te bewegen. Niet dat het op en neer gaat of dubbel ziet, maar de patronen die je in dingen ziet, bewegen heel geleidelijk. Net alsof je naar een kabbelend beekje aan het kijken bent.
Wanneer ik naar buiten kijk ziet alles er doodnormaal uit, maar onder het felle licht van de buslampen komt alles weer extra hard binnen. Ook mijn flesje water wat ik drink is binnen
no-time leeg, omdat ik het water zo lekker vindt.
Wat ook weer als 2 minuten lijkt, zijn we ineens bij de bus stop waar we moeten zijn.
Eenmaal in Tivoli aangekomen ga ik onze kaartjes bij de balie ophalen. Terwijl ik in de rij sta, hoop ik dat ik uberhaupt mijn geld uit m'n portomonne krijg en twijfel ik of ik uberhaupt wel normaal mijn kaartje kan kopen bij de balie dame.
Wanneer ik aan de beurt ben gaat alles echter vol automatisch. Ik pak m'n portomonnee, tel de munten die ik heb en reken zo 15eu aan kleingeld bij elkaar. Bijna een handje vol aan 10c 20c 50c en 1eu die ik in mijn portomonnee had zitten zijn in rap tempo uitgeteld.
Ik krijg mijn kaartje en loop uit de rij. Mijn maatje stond achter me en komt ook aangelopen.
Ik vraag hem of het geld tellen nou echt zo goed ging, of dat ik daar bijna 5 minuten heb gestaan.
"Nee, ging juist super snel!"
Ineens besefte ik me dat mijn geld er wel heel glimmend uitzag dus ik besluit een euromunt te pakken. Al mijn muntjes in m'n portomonnee, blinken, alsof Dagobert Duck hemzelve ze uren lang gepoetst heeft.
"Wauw, mijn geld ziet er echt goed uit!". "Blij dat ze er zo mooi verzorgd bij liggen!" zeg ik.
Uiteraard schieten mijn maatje als zowel de huisgenoot weer keihard in de lach.
Blijkbaar zeg ik gewoon alles wat in me opkomt en kraam ik soms de stomste dingen uit. Echter heb ik het idee dat ik heel veel dingen gewoon in mezelf zeg, in mijn eigen wereldje.
Op dit moment bestaan mijn wereld echt alleen nog maar uit mijn maatje, de Huisgenoot en de plek waar ik op dat moment sta. Verder niks.
Ik ben alleen maar bezig met wat er om me heen te zien is, wat er om me heen gebeurt, hoe ik me voel, wat ik denk en waar mijn twee maatjes zijn. Ik loop ook gewoon rustig als een hondje achter mijn 2 maatjes aan, de ene naar de andere roltrap in Tivoli op.
Dan besef ik me ineens, dat mijn aller eerste keer XTC ook hier was en:
HOE VET TIVOLI EIGENLIJK IS!
Voor diegene die er nog nooit zijn geweest; Tivoli vredenburg is een enorm concert gebouw met heel veel verschillende zalen en verdiepingen. Alles is verbonden met zwevende trappen, grote lounge pleinen waar je rustig kan zitten, grote ramen met vergezichten over Utrecht. Qua binnen architectuur zit het echt enorm waanzinnig in elkaar.
Ik stel dan ook voor om eerst eens lekker wat rond te lopen in het gebouw zelf, alvorens we de zaal in gaan om de feesten. Echter hebben m'n maatjes daar niet zo'n zin in en willen gewoon gaan feesten nu.
Heel even vind ik dit jammer, ik heb echt zin om even lekker van het gebouw te gaan genieten en op ontdekkingsreis te gaan om te zien wat er allemaal voor moois te vinden is in het gebouw.
Maar dan besef ik me wel, dat zij alleen nog maar wat biertjes hebben gedronken en nu wel toe zijn aan hun dosis MDMA en lekker willen feesten.
Ook heb ik ABSOLUUT geen zin om in mijn eentje rond te zwerven, omdat ik toch echt wel knetter hard aan het gaan ben nu!
Misschien loop ik dan wel voor lul en gaan andere mensen zich een beetje zorgen om me maken. Als ik ERGENS geen zin in heb, is het wel dat andere mensen zich met mij gaan bemoeien. Een vuurtje vragen is geen probleem, maar een beetje smalltalk met een onbekende zie ik echt niet zitten. Dat komt van buiten mijn wereld. Mijn wereld bestaat uit m'n 2 maatjes en de plek waar ik ben, al het andere vind ik maar even niks.
Ik heb zin om te roken, m'n 2 maatjes gelukkig ook.
We zoeken de rookruimte op en stappen naar binnen.
"Ok, nee, ik heb toch geen zin om te roken!" "Het stinkt hier en het is hier veel te druk!".
"Gaan jullie maar even roken, ga ik even plassen! ik moet super nodig namelijk..."
Naarmate ik dichter bij de WC kom, neemt mijn drang om te pissen echt met de stap dichterbij af. Op het moment dat ik m'n jongheer tevoorschijn tover gebeurd er helemaal niks. Ik hoef gewoon niet meer. De druk om m'n blaas is weg en het gevoel om te plassen ook.
Ok, dan maar weer terug!
Terwijl ik langs het rokershok loop, komen net m'n 2 maatjes naar buiten.
TIJD OM DE ZAAL IN TE GAAN!
Op het moment dat we de deur van de zaal opentrekken lijkt het wel alsof er een deur open gaat naar een nieuwe wereld...
De muziek overvalt me enorm, het lijkt wel alsof ik overspoelt wordt door een 3 meter hoge golf.
Heel even denk ik: "Shit, dit ga ik echt niet trekken hoor...".
Maar dan denk ik ineens: "Wacht eens even, ze zeggen toch dat 2-CB zo goed te sturen is?!" "Nou, kom maar op! Gewoon lekker over je heen laten komen kerel!"
Ik loop dwars door de golf heen en zie een enorme mensenmassa die aan het dansen en het springen is.
De lichten en flitsen, knallen door de ruimte als vuurwerk. Ik werk me door de mensenmassa heen en zoek een middelmatig rustig plekje op met m'n maatjes.
Wel een plekje waar mensen staan te dansen, maar ook weer niet shouder aan schouder staan.
Hier ga ik even staan, pak mezelf bij elkaar en laat het allemaal even over me heen komen.
Wow, wat is DIT intens zeg. Overal waar ik kijk staan mensen los te gaan, de lampen zijn zo gaaf om te zien. De muziek valt me niet echt op. Ik hoor het wel, maar ik ben vooral bezig met wat er om me heen allemaal afspeeld. Wat me wel opvalt is dat alles wat ik zie en denk, op de maat van de beat gebeurd. Dit is natuurlijk qua lichten en dansen ook wel zo, maar het lijkt allemaal zo vloeiend en strak te gebeuren. Het is net alsof het een super goed geregisseerde film is.
"Ho eens! er zit nog een hele balkon ring om de bovenkant!" "Wauw wat gaat iedereen lekker los zeg!"
Ik ga alleen niet los. Ik zit echt compleet verbouwereerd om me heen te kijken. Ik huppel wel een beetje op de muziek en beweeg lekker mee, maar niet zoals wanneer je aan de MDMA zit.
Gewoon alsof je nuchter bent en een beetje "Mee moet doen" ofzo.
Ook weet ik het nog steeds geen plekje te geven.
"Vind ik dit nou leuk of niet?" Vraag ik me af. De besluiteloosheid is er nog steeds.
Ik ga maar eens het eerste rondje drinken halen dan, lekker bezig blijven, vooral bezig blijven daar heb ik zin in!
Een beetje lopen, een beetje kijken, een beetje luisteren, een beetje dansen.
Ik merk dat ik zowel besluiteloos als ook rusteloos ben.
Ik moet echt bezig blijven met mezelf, om er voor te zorgen dat ik het blijf trekken. Dit gevoel had ik niet verwacht en eerlijk gezegd vind ik het ook niet zo leuk. Ik wil gewoon kunnen genieten van het feest. Nu ben ik voor mijn gevoel naar een super leuk feest aan het "kijken" maar ik doe er zelf niet echt mee.
Al met al ben ik denk ik 20 a 30 minuten in de zaal geweest. Ineens moest ik weer nodig plassen.
"Ok dan, hup! naar de WC!"
En ja hoor, precies hetzelfde liedje... Naarmate ik dichterbij kom, neemt de drang om te pissen weer af. Ok, dan maar even roken.
Het rokershok is nu een stuk leger dan eerst, het stinkt nog wel maar ik heb echt zin in een peukje, dus ik stap naar binnen.
Man oh man oh man... Ik weet me ECHT geen houding te geven tussen al die vreemde mensen.
Sta ik daar moedersziel alleen te trippen...
Ik heb niet het idee dat mensen me raar vinden ofzo, maar zelf voel ik me echt niet op mijn gemak!
Een rasta vraagt me om een vuurtje en ik geef het hem.
"Ga je lekker" Vraagt hij?
"Ik weet het niet man, ik weet niet of ik lekker ga, opzich wel denk ik, maar soms ook niet."
"Oh! wat dan?". "wat heb je op kerel?"
"Ik heb wat 2-CB genomen vanavond, zo meteen pak ik er nog even wat MDMA bij."
PATS! Ineens besef ik het me, dat is waar ook! ik zou er nog MDMA bij nemen!
(* pas later besefte ik me dat ik het gesprekje met de rasta niet eens afgemaakt heb.)
Ik gooi m'n peuk weg en loop direct het rokershok uit, om m'n maatjes op te zoeken voor m'n dosis MDMA.
Onderweg naar de zaal denk ik ineens: "Wacht heel even, voordat ik de MDMA doe, wil ik toch even een klein rondje door Tivoli lopen terwijl ik me op deze manier voel."
Ik draai me om om richting de lounge plekken te lopen.
Eenmaal daar, zit er iemand te slapen op de bank en zit een ander in een stoel op zijn mobiel te spelen.
"Wat een deprimerende bende zeg... Hier heb ik toch geen zin in..."
TERUG NAAR HET FEEST
Eenmaal weer bij mijn maatjes, zie ik dat hun drankjes weer op zijn en besluit ik nog een rondje te gaan halen.
In los gaan heb ik nog steeds geen zin. Eenmaal terug vraag ik aan mijn maatje, of hij nog MDMA heeft.
"Nee man, die van mij is op".
ik denk gelijk:
"SHIT!" "Oh nee, hier heb ik echt geen zin in..." "Dit ga ik echt niet tot 5u vanavond trekken op deze manier". "dat trippen is nu mooi geweest, ik wil los gaan nu..." .
Ik vraag z'n huisgenoot of hij nog heeft. En gelukkig! Hij heeft nog 1/3 pil die ik hem gegeven heb voordat we weg gingen.
*Sidenote:
Ik heb de pillen voor die avond geregeld, echter was ik helemaal vergeten om ook voor MIJZELF mee te nemen. (achteraf bleek dat ze in m'n jas zaten, die bij de gardarobe hing...)
Gelukkig, de avond is nog niet verloren! 1/3 pil naar binnen en afspoelen met een pilsje.
Ik ben toen maar weer uit de zaal gegaan, ik vond het gewoon echt nog niet leuk om daar te zijn.
Het is te vergelijken met het gevoel alsof je op het balkon van een feest staat, maar dan in je eentje. Ik zat echt naar een feestje te kijken, ik was er zelf geen onderdeel van, ik zat in mijn eigen bubbeltje te trippen en kon niet uit m'n bubbeltje komen om één te worden met de bubbel waar iedereen in de zaal in zat.
Ik wilde echt graag mee doen met de rest, maar het lukte me gewoon niet...
Wel vond ik het heel bijzonder om naar te kijken, het was ECHT een super gave ervaring.
Alles was zo gaaf en mooi en indrukwekkend. Alleen, ik wou MEEDOEN!
Toen heb ik het beste gedaan wat ik had kunnen doen die avond.
Ik heb voor een enorme raampartij op een bankje gezeten, met uitzicht over heel Utrecht.
Naast mij zaten ook een paar mensen, die ook alleen even op adem aan het komen waren. We zaten allemaal in het zelfde schuitje voor mijn gevoel.
Even alleen zijn, even op adem komen en genieten van het prachtige uitzicht.
Omdat ik het gevoel had dat we allemaal in het zelfde schuitje zaten, voelde ik me ook opeens heel relaxed. Het was goed. Ik schaamde me niet, ik voelde me niet ongemakkelijk, niks.
Het was goed.
We raakte met elkaar aan de praat, deelde met elkaar wat we gebruikt hadden, bekommerde ons om elkaar en hebben echt een half uurtje met elkaar van het uitzicht genoten onder het genot van een babbeltje.
Ik moest weer pissen. Ik werd er nu wel een beetje gek van. Ik vond het echt vervelend dat het me niet lukte. Ik besloot in mezelf om gewoon op de WC te gaan zitten en er pas vanaf te komen als ik geplast had.
Heel gek, maar toen ik eenmaal zat, kwam het er na 1 seconde gelijk uit.
Mooi! dat ook geregeld. "Zo, en nu weer het feestgedruis in!"
Eenmaal in de zaal, merkte ik gelijk op dat er iets veranderd was, het was veel warmer in de zaal! En de muziek staat ineens harder?! "Wacht eens even, heb ik in mijn broek gepist?!"
"Nee alles droog..."
Oh wacht! YES! het lijkt alsof ik in mijn broek gepist heb!
Dat kan maar 1 ding betekenden: "DE MDMA BEGIND IN TE KICKEN!"
Terwijl ik naar mijn maatjes loop die lekker staan te dansen, merken ze me van een afstandje al op. Ik zie 2 enorme glimlachen op het gezicht, ik begin ook te lachen. Ze beginnen echt hardop te lachen, ik begin hardop te lachen. Ik kom bij ze staan en de huisgenoot zegt tegen me:
"Zo kerel, wat fijn om je zo te zien!" "Je bent weer terug of niet?!"
Ja, ik ben eindelijk weer terug! Ik zit in de grote bubbel waar iedereen in zit. Ik kan weer normaal om me heen kijken, andere mensen lachen naar me, ik lach met een grote glimlach terug.
Ik zeg tegen de huisgenoot:
"Ja man, ik ben er weer". "Man oh man, wat ben ik aan het trippen geweest zeg!" "Het was echt een stuk intenser dan ik dacht!"
Hij reageerd dat hij zich op een gegeven moment wel een klein beetje zorgen begon te maken.
Echter had ik aangegeven dat ik ZELF naar ze toe zou komen, wanneer het echt niet meer zou gaan. Ze hebben me dan ook gewoon lekker mijn gangetje laten gaan.
2 zoenende meisjes naast me stoppen met zoenen en kijken me aan. Een van hen vraagt:
"ga je lekker?"
Ik antwoord met een volmondig: "JA! Ik ga lekker!" "En jullie?! ook naar je zin?"
"Beide knikken heftig met grote doppen in het gezicht"
"Je vrienden zeiden dat je 2-CB genomen had en waren een klein beetje bezorgd om je."
"Fijn om te zien dat het goed met je gaat!"
Ik krijg van beide een kusje op mijn wang, "wauw dat is lief!"
Ik besef me dat ik geen zin heb in gekloot met andere vrouwen, Ik heb dat nooit als ik aan de drugs ga. Behalve als mijn vriendin er bij is, dan heb ik echt een enorme drang naar haar.
Ik krijg een aai over m'n rug van 1 van de meisjes en de ander geeft me een knuffel. Ik vindt het niet meer relaxed. Dit wil ik niet. Het meisje wat me knuffelt begint een beetje te dansen terwijl ze haar armen in mijn nek heeft. "HO! Dit gaan we niet doen!" denk ik.
Ik haal de armen van me af en geef aan dat ik een vriendin heb en weer lekker los wil gaan met mijn maatjes.
"Oh... Ok, nou wij gaan even drinken halen dan, we zijn zo weer terug!"
De rest van de avond, heb ik de dames niet meer gezien...
Even schiet ik terug naar binnen, terug in mijn eigen wereldje.
"Wow, wat gebeurde daar nou?"
Met een klap op mijn schouder kom ik weer terug: "Zo kerel, sla je nou een trio af?!"
"Haha, ja man, ik heb helemaal geen zin in andere vrouwen" Ik heb zin om los te gaan!
De rest van de avond was heerlijk, ik was eindelijk één met het feest, één met de mensen om me heen. Ik ging helemaal op in de geweldige techno die gedraaid werd. Ik was weer onderdeel van het geheel! De MDMA had het overgenomen van de 2-CB, dit ging een beetje op en neer tussen mijn "eigen bubbel" en de "grote bubbel". Maar uiteindelijk liet ik mijn eigen bubbel los, en ben ik nog 3 uur lang doorgegaan in de grote bubbel.
Rond 04:15 hadden we het gezien, op een gegeven moment voelden we het alle 3 gewoon niet meer. Dit kwam denk ik echt door de muziek. Er waren hele lange pauzes waar geen beat in te vinden was. het was rennen en stilstaan. Hierdoor voelde de MDMA echt enorm up en down op het laatst.
We dachten dat de MDMA uitgewerkt was, dus we besloten maar naar huis te gaan en de taxi te pakken.
Eenmaal buiten, bleek dat de MDMA wel degelijk nog aan het werk was want het was helemaal niet meer koud buiten! En man, wat hadden we ineens een zin om te lopen!
We zijn lekker een rondje door het centrum gaan doen, langs de grachten gelopen. Onder de dom door en bij de dom, besloten we om naar huis te lopen in plaats van de taxi te pakken.
Heerlijk zo'n coming down walk. Dit was de eerste keer dat ik gewoon lekker over straat liep met wat drugs op. Echter was de lol er na 30 minuten wel af. Het begon ineens toch wel koud te worden. We waren dan ook zo blij als een kind, toen we na 50 minuten lopen de voordeur binnen liepen. 50 minuten is ECHT TE LANG als het -3 buiten is en je hebt MDMA op...
Mijn maatje besloot nog een jointje op te steken, hier had ik ook nog wel zin in!
Ik voelde me nog aardig opgewekt en wou zo, wel het liefste gaan slapen.
Een jointje zou er wel ingaan om even wat rustiger te worden.
Ik nam 1 hijsje en was er gelijk klaar mee. Gadverdamme wat smaakte die vies zeg.
Rond half 6 m'n bedje opgezocht en eigenlijk prima geslapen tot 12u!
1 keertje wakker geworden om te plassen.
Ook de volgende dag voelde ik me helemaal niet zo slecht. Dit kwam voornamelijk door de lichte dosis MDMA denk ik.
Conclusie:
-2-CB
2-CB werkte voor mij echt puur als een tripmiddel. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zo heftig zou zijn! Ik zat serieus flink in mijn eigen wereldje. Ook het feestje vond ik niet bijzonder leuk op 2-CB. De reden hierachter is dat ik een andere verwachting had van 2-CB. Ik dacht namelijkdat je ook verbondenheid en euforie zou voelen. Ik was echt een toeschouwer op het feestje, ik had de verwachting dat ik ook deelnemer zou zijn. Dit had ik pas toen ik de MDMA erbij nam.
-De trip
Voor mij was dit de allereerste keer dat ik echt ben wezen trippen. Ik had nog nooit kennis gemaakt met "visuals" dit vond ik echt heel leuk en bijzonder. Super gaaf dat een stofje dat met je brein kan doen!
- Tijd
Dit is me echt heel goed bij gebleven. Tijd klopt niet meer met 2-CB op. Het ene moment lijkt de tijd echt te kruipen, het andere moment is er ineens 20 minuten voorbij. Ik snapte werkelijk niks meer van de tijd. Dit heb ik op een gegeven moment ook maar gewoon los gelaten.
-Overgang
De overgang van 2-CB naar MDMA kwam bij mij echt een beetje chaotisch over.
Ik ben een paar keer overgestapt van mijn eigen wereldje, naar de echte wereld. Op een gegeven moment leek de deur naar mijn eigen wereld gewoon gesloten te zijn en kon ik echt intens genieten van de MDMA. Hier was ik ook ECHT aan toe!
-Plassen
Ik weet niet of het zelfde plashormoon bij 2-CB vrij komt als met MDMA, maar deze keer had ik er voor het eerst echt last van! Het kan zijn dat het gewoon psychisch was. Want ik had nog geen MDMA genomen toen ik moeite had met plassen. Ook wanneer ik gewoon alleen aan de MDMA ga heb ik nooit zoveel moeite met plassen op een feest zelf. Wel heb ik met MDMA wel eens dat ik 5x mijn bed uit moet om nog te plassen. Dit heb ik er tijdens de coming down walk al uitgegooid (3x gepist in 50 min tijd)
-Bodyload
Ik hoor iedereen hier altijd over bodyload praten, ik heb echter geen flauw idee wat jullie daar mee bedoelen. Wel heb ik momenten gehad dat ik het niet relaxed vond om omhoog te kijken o.i.d. Ook voelde ik me nogal in mezelf gekeerd, ook lichamelijk (gesloten houding)
- slot
Al met al vond ik het een heel bijzondere en leuke ervaring.
Ik snap echter wel waarom mensen mij afgeraden hebben om de eerste keer 2-CB op een feest te doen. Ik was heel erg blij dat ik de MDMA erbij genomen had, zodat ik echt nog lekker los kon gaan en onderdeel was van het feestje.
Ik denk dat bijvoorbeeld een festival als mysteryland een stuk geschikter is voor 2-CB omdat je dan gewoon ook even rustig een plekje kan op zoeken om te trippen. dit was lastig in Tivoli.
Ook gaat de volgende keer niet meer alleen zijn. Ik merkte echt dat ik een tripbuddy miste, iemand waarmee ik kon relativeren en vergelijken. Lekker kon kletsen over wat ik allemaal mee maakte.
Nu kon ik er wel over praten, maar mijn 2 maatjes begrepen het natuurlijk niet zo goed.
Desalniettemin heb ik echt super gave momenten gehad. ik denk dat 70% echt genieten was van de 2-CB de overige 30% was niet als heel vervelend ervaren, maar wel als "besluiteloos", ik wist gewoon even niet wat ik er mee aan moest op die momenten.
Ik hoop dat jullie genoten hebben van dit uitgebreide en lange trip report!
Uiteraard mogen jullie alles aan me vragen, hier wil ik uitgebreid antwoord op geven!
Happy trippin!
