Nou ff maar een trip report van mijn 2-ctc-2 ervaring. Tis alweer long time ago, maar toch... heftig!
Nou weet natuurlijk niet of er een flashback van mijn lsd verleden de kop opstak maar het was wel degelijk een heftig doch controleerbare trip waar ik achteraf wel om kon lachen.
Okay, om een beetje op het brave pad te blijven, ging ik met een maatje van mij Roland op stap in Apeldoorn. Roland had zwaar afkeer tegen alles van xtc en ander illegaal verkrijgbare shit, maar de smartshop daar was ie vaste klant (hoe hypocriet ook, arghhhh!) . Roland ging daar altijd heen voor zijn "yellow jackets" tsssss kinderspul vond ik...
Dus voor onze rit naar Apeldoorn-city nog ff de smartshop aangedaan. Nou was ik meer een xtc mens, maar ik was de leuke buzz van 2-cb uit mijn eerdere aankoop van die smartshop niet vergeten. Maar helaas die werd niet meer verkocht, er was een andere variant voor in de plaats. Dus 2-ctc-2 ging het worden, ook netjes twee witte pilletjes met een gebruiksaanwijzing. Gebruiksaanwijzing vluchtig gelezen, de pilletjes waren wat groter dan de op "zoetjes" lijkende 2-cb pilletjes. Stond nog bij, de beginnende gebruiker moest met 1 beginnen...
Nu in de auto op weg naar Apeldoorn met een blikje red-bull in de hand, Roland reed (goddank) en ik stopte de twee pilletjes maar meteen in mijn knar. Gezien mijn hele leuke 2-cb ervaring zou het wel kunnen... dacht ik! Zat me al helemaal te verheugen op de slappe lach, en lol om niks. Joepie!
In Apeldoorn kwamen we uit in (heel toevallig???) Cafe Kierewiet, vraag me niet waarom dat cafe Kierewiet heette maar ik werd het daar wel. We zaten voor in het cafe, Roland wat kwekken met andere dames, en ik zat wat te staren naar het plafond... Wow! Het plafond bewoog, ging langzaam heen en weer. Hm, best wel leuke shit dacht ik nog, en aangezien andere mensen waaronder Roland zich af gingen vragen wat er met het plafond aan de hand was, ging ik braaf naar mijn hand staren...
Echt iedere keer als ik mijn hand bewoog dan zag ik mijn hand bewegen in verschillende kleurrijke dimensies, helemaal top! Damnnn, had beter dit thuis kunnen doen dacht ik nog... tis toch wel iets anders dan 2-cb. Maar goed, ik had er op dat moment nog wel schik in, we zitten toch in Kierewiet hahaha! Maar Roland had wat brave meisjes geschaakt die alleen maar sapjes en frisjes dronken, dus siste Roland nog in mijn oor dat ik niks mocht laten merken.... damnnn it, deedmijn best maar was al aardig zweverig, nog niet al te heftig.
We gingen inclusief het prinsessenspul naar een andere kroeg, wellicht zou het helpen om niet meer in Kierewiet te zijn. Een of ander cafe/discotheek (ja, daar was ik het spoor al bijster, wist de naam niet meer, sorry). In mijn ogen was het aan de voorkant een knus klein kroegje, dus wij naar binnen, met die trutten voorop, Roland er achter aan, en ik werd meegesleurd omdat ik bleef staren naar de kapstok bij de entree, want ik dacht toch echt dat ie van de muur af ging vallen... echt!
Ergens in de fokking middle of nowhere belandde ik op een barkruk... die toko was beangstigend groot, ik was al totaal verdwaald, wist echt niet meer waar ik was... o ja... aan de bar op een barkruk. Nu was dat net de periode dat Bacardi voor het eerst de Breezers op de markt bracht... nee, ik bliefde dat niet, maar er lagen overal van die viltjes van op de bar. Ik vergeet dat nooit meer... een flesje Breezer afgebeeld in ijs geprint op een viltje... wow!
Ik was er helemaal ondersteboven van, wat een uitvinding dat viltje van Breezer, het zag er uit als een soor hologram, prachtig! Ik bewoog het viltje heen en weer en zag de dieptjes in het viltje. Maar ja inmiddels bleek het wel aan mij te liggen, niks geen leuke buzz, maar een best wel goede trip. Roland verklaarde mij inmiddels voor gek met dat viltje van Breezer, want ik bleef erbij dat het echt een hologramprint was... niet dus. Ik heb heel slim het viltje in mijn tas (ja, ben een vrouw...) gedaan, om naderhand in nuchtere toestand het viltje nog eens te onderzoeken.
Ik zat niet te wachten op deze trip, mijn kortstondige lsd verleden had ik al lang achter me gelaten. Maar nu zat ik ongevraagd toch weer in een trip, eigenlijk niet zo leuk, maar voor een ieder die hier wel voor zou kiezen zou ie idd leuk kunnen zijn. Maar ja, ik verkeerde in gezelschap van Roland en zijn prinsessenspul. Dus wat moest ik nu? Mauwen om naar huis te gaan? No way!
Roland ging uiteindelijk dansen met de dames, en vroeg of ik ook mee ging. Ik? Nou normaal gesproken geen problemen mee, zo kon ik ff mijn skills aan de andere tuttige dames laten zien... maar ik liet echter verstek gaan. Iedere beweging die ik maakte ging als het ware in een soort van slow-motion, dus als je daar dan a-ritmisch op snelle housemuziek wil gaan dansen? Toch maar niet...
Dus zij gingen dansen, en ik zag waarempel een bordje met toiletten aan de (verre) overkant, moest te doen zijn. Toch es ff een plasje plegen, en mijn make up bijwerken. Op zich ging het goed, liep meteen de damesplee op, en alle plichtplegingen gingen probleemloos.Mijn handen wassen,ging ook goed, maar daarna in de spiegel kijken.... ik zag mijn hoofd niet... OMG! Kompleet in paniek, waar was mijn hoofd? Ik keek echt in de spiegel, maar zag mijn hoofd niet... rotspul! Ik vloekte hardop, en vroeg toen aan een andere dame of mijn hoofd er nog op zat. Al lachend verklaarde zij van wel, en bevestigde tevens dat mijn make up ook nog goed zat, gelukkig maar.
Toen weer opzoek naar de bar... bar? Welke? Er waren gvd heel veel bars, links en rechts... shit! Ik was gedesorienteerd geraakt. Ik ging rechts af, en ja hoor, de dansvloer... verkeerd gegokt dus. Maar nu ik er toch was, Roland maar eens op gaan zoeken, want die was toch aan het dansen. Maar ik kwam niet verder dan twee stappen, totale chaos, veels te veel mensen. Mij niet gezien daar. Ik wist niet meer waar ik heen moest, en zag opeens de draaitafels, en wat mensen erbij die er werkten.
Er bleken overal tv's in de tent te hangen, en als je bij de mensen achter de draaitafels een berichtje opschreef dan werd ie getoont op de tv's door de hele tent heen, leuk! Dus tussen alle groetjes , xxx-jes en HVJ-tjes door heb ik braaf met veel pijn en moeite een berichtje geschreven met: Help Roland! Als je dit leest, kom me dan ff halen, sta bij de draaitafels, ben verdwaald!!!
Best wel lachwekkend vonden die gasten achter de draaitafels het wel... beetje lullen, had het eigenlijk best wel naar mijn zin. En ja, daar kwam Roland... niet blij, hahaha, ikke wel. Heb op een af andere manier ook nog een Breezer t-shirt en Breezer-flessen opener meegekregen van die DJ's, ik was zo blij als een kind.
Uiteindelijk heb ik de rest van de avond heel blij zitten wezen op de barkruk, en was nog blijer toen ik Roland van die mutsen los kon peuteren omdat de tent ging sluiten. De frisse lucht buiten deed wonderen, en langzaam nam mijn ongewenste trip af...
Thuis nog een spa-blauw het zuiverende watertje gedronken, Roland zijn preek deels aangehoord dat ik me misdragen had en nog voordat hij zijn preek klaar had de deur weer uitgetrapt... Dáááág! Braaf mijn mandje ingedoken, heerlijk geslapen dat wel. Maar o o o wat een trip was me dat! Achteraf gezien kan ik er nog steeds dubbel om liggen, onvergetelijk!
Nou weet natuurlijk niet of er een flashback van mijn lsd verleden de kop opstak maar het was wel degelijk een heftig doch controleerbare trip waar ik achteraf wel om kon lachen.
Okay, om een beetje op het brave pad te blijven, ging ik met een maatje van mij Roland op stap in Apeldoorn. Roland had zwaar afkeer tegen alles van xtc en ander illegaal verkrijgbare shit, maar de smartshop daar was ie vaste klant (hoe hypocriet ook, arghhhh!) . Roland ging daar altijd heen voor zijn "yellow jackets" tsssss kinderspul vond ik...
Dus voor onze rit naar Apeldoorn-city nog ff de smartshop aangedaan. Nou was ik meer een xtc mens, maar ik was de leuke buzz van 2-cb uit mijn eerdere aankoop van die smartshop niet vergeten. Maar helaas die werd niet meer verkocht, er was een andere variant voor in de plaats. Dus 2-ctc-2 ging het worden, ook netjes twee witte pilletjes met een gebruiksaanwijzing. Gebruiksaanwijzing vluchtig gelezen, de pilletjes waren wat groter dan de op "zoetjes" lijkende 2-cb pilletjes. Stond nog bij, de beginnende gebruiker moest met 1 beginnen...
Nu in de auto op weg naar Apeldoorn met een blikje red-bull in de hand, Roland reed (goddank) en ik stopte de twee pilletjes maar meteen in mijn knar. Gezien mijn hele leuke 2-cb ervaring zou het wel kunnen... dacht ik! Zat me al helemaal te verheugen op de slappe lach, en lol om niks. Joepie!
In Apeldoorn kwamen we uit in (heel toevallig???) Cafe Kierewiet, vraag me niet waarom dat cafe Kierewiet heette maar ik werd het daar wel. We zaten voor in het cafe, Roland wat kwekken met andere dames, en ik zat wat te staren naar het plafond... Wow! Het plafond bewoog, ging langzaam heen en weer. Hm, best wel leuke shit dacht ik nog, en aangezien andere mensen waaronder Roland zich af gingen vragen wat er met het plafond aan de hand was, ging ik braaf naar mijn hand staren...
Echt iedere keer als ik mijn hand bewoog dan zag ik mijn hand bewegen in verschillende kleurrijke dimensies, helemaal top! Damnnn, had beter dit thuis kunnen doen dacht ik nog... tis toch wel iets anders dan 2-cb. Maar goed, ik had er op dat moment nog wel schik in, we zitten toch in Kierewiet hahaha! Maar Roland had wat brave meisjes geschaakt die alleen maar sapjes en frisjes dronken, dus siste Roland nog in mijn oor dat ik niks mocht laten merken.... damnnn it, deedmijn best maar was al aardig zweverig, nog niet al te heftig.
We gingen inclusief het prinsessenspul naar een andere kroeg, wellicht zou het helpen om niet meer in Kierewiet te zijn. Een of ander cafe/discotheek (ja, daar was ik het spoor al bijster, wist de naam niet meer, sorry). In mijn ogen was het aan de voorkant een knus klein kroegje, dus wij naar binnen, met die trutten voorop, Roland er achter aan, en ik werd meegesleurd omdat ik bleef staren naar de kapstok bij de entree, want ik dacht toch echt dat ie van de muur af ging vallen... echt!
Ergens in de fokking middle of nowhere belandde ik op een barkruk... die toko was beangstigend groot, ik was al totaal verdwaald, wist echt niet meer waar ik was... o ja... aan de bar op een barkruk. Nu was dat net de periode dat Bacardi voor het eerst de Breezers op de markt bracht... nee, ik bliefde dat niet, maar er lagen overal van die viltjes van op de bar. Ik vergeet dat nooit meer... een flesje Breezer afgebeeld in ijs geprint op een viltje... wow!
Ik was er helemaal ondersteboven van, wat een uitvinding dat viltje van Breezer, het zag er uit als een soor hologram, prachtig! Ik bewoog het viltje heen en weer en zag de dieptjes in het viltje. Maar ja inmiddels bleek het wel aan mij te liggen, niks geen leuke buzz, maar een best wel goede trip. Roland verklaarde mij inmiddels voor gek met dat viltje van Breezer, want ik bleef erbij dat het echt een hologramprint was... niet dus. Ik heb heel slim het viltje in mijn tas (ja, ben een vrouw...) gedaan, om naderhand in nuchtere toestand het viltje nog eens te onderzoeken.
Ik zat niet te wachten op deze trip, mijn kortstondige lsd verleden had ik al lang achter me gelaten. Maar nu zat ik ongevraagd toch weer in een trip, eigenlijk niet zo leuk, maar voor een ieder die hier wel voor zou kiezen zou ie idd leuk kunnen zijn. Maar ja, ik verkeerde in gezelschap van Roland en zijn prinsessenspul. Dus wat moest ik nu? Mauwen om naar huis te gaan? No way!
Roland ging uiteindelijk dansen met de dames, en vroeg of ik ook mee ging. Ik? Nou normaal gesproken geen problemen mee, zo kon ik ff mijn skills aan de andere tuttige dames laten zien... maar ik liet echter verstek gaan. Iedere beweging die ik maakte ging als het ware in een soort van slow-motion, dus als je daar dan a-ritmisch op snelle housemuziek wil gaan dansen? Toch maar niet...
Dus zij gingen dansen, en ik zag waarempel een bordje met toiletten aan de (verre) overkant, moest te doen zijn. Toch es ff een plasje plegen, en mijn make up bijwerken. Op zich ging het goed, liep meteen de damesplee op, en alle plichtplegingen gingen probleemloos.Mijn handen wassen,ging ook goed, maar daarna in de spiegel kijken.... ik zag mijn hoofd niet... OMG! Kompleet in paniek, waar was mijn hoofd? Ik keek echt in de spiegel, maar zag mijn hoofd niet... rotspul! Ik vloekte hardop, en vroeg toen aan een andere dame of mijn hoofd er nog op zat. Al lachend verklaarde zij van wel, en bevestigde tevens dat mijn make up ook nog goed zat, gelukkig maar.
Toen weer opzoek naar de bar... bar? Welke? Er waren gvd heel veel bars, links en rechts... shit! Ik was gedesorienteerd geraakt. Ik ging rechts af, en ja hoor, de dansvloer... verkeerd gegokt dus. Maar nu ik er toch was, Roland maar eens op gaan zoeken, want die was toch aan het dansen. Maar ik kwam niet verder dan twee stappen, totale chaos, veels te veel mensen. Mij niet gezien daar. Ik wist niet meer waar ik heen moest, en zag opeens de draaitafels, en wat mensen erbij die er werkten.
Er bleken overal tv's in de tent te hangen, en als je bij de mensen achter de draaitafels een berichtje opschreef dan werd ie getoont op de tv's door de hele tent heen, leuk! Dus tussen alle groetjes , xxx-jes en HVJ-tjes door heb ik braaf met veel pijn en moeite een berichtje geschreven met: Help Roland! Als je dit leest, kom me dan ff halen, sta bij de draaitafels, ben verdwaald!!!
Best wel lachwekkend vonden die gasten achter de draaitafels het wel... beetje lullen, had het eigenlijk best wel naar mijn zin. En ja, daar kwam Roland... niet blij, hahaha, ikke wel. Heb op een af andere manier ook nog een Breezer t-shirt en Breezer-flessen opener meegekregen van die DJ's, ik was zo blij als een kind.
Uiteindelijk heb ik de rest van de avond heel blij zitten wezen op de barkruk, en was nog blijer toen ik Roland van die mutsen los kon peuteren omdat de tent ging sluiten. De frisse lucht buiten deed wonderen, en langzaam nam mijn ongewenste trip af...
Thuis nog een spa-blauw het zuiverende watertje gedronken, Roland zijn preek deels aangehoord dat ik me misdragen had en nog voordat hij zijn preek klaar had de deur weer uitgetrapt... Dáááág! Braaf mijn mandje ingedoken, heerlijk geslapen dat wel. Maar o o o wat een trip was me dat! Achteraf gezien kan ik er nog steeds dubbel om liggen, onvergetelijk!
