dewilde
Experimenterende gebruiker
Mijn eerste post hier en ook mijn eerste poging een tripreport te schrijven, alle feedback is dus welkom. Be gentle 
Voor de goede orde, ik ben een man van midden 20 en weeg zo'n 95kg bij een lengte van ~200cm. Enige, maar geen uitgebreide ervaring met psychedelica.
Ik had het al een tijdje op de plank liggen, maar 2 weken geleden op de after na Craft (of beter: in plaats van) dan toch mijn sample bk-2c-b aangebroken.
's Middags op het festival vlak voor de afgelasting een capje 4f gedropt (t-7) en bij aankomst op de after twee puntjes pep gepakt (t-1). Rond half 10 (t=0) 230mg bk-2c-b als een bommetje naar binnen gegooid. Wilde eigenlijk 200mg pakken, maar de resterende ~30mg in het zakje er toch ook maar bij geyolo'd. Tijden zijn vrij ruwe schattingen, maar het geeft een redelijk beeld hoop ik.
t+1 Nog geen merkbaar effect. Het was behoorlijk warm waar we zaten, dus even op het balkon sigaretje gerookt en beetje zitten ouwehoeren.
t+2 Terug binnen op een bank geploft en vrijwel direct begint heel de kamer te ademen. Bodyload zoals bekend van 2c-b.
t+2,5 Effecten beginnen zich op te stapelen. Inmiddels zijn overal patronen zichtbaar, al zijn deze nog vrij mild. Bodyload wordt heviger. Halve dosis G gepakt om het een beetje te counteren.
t+3-5 In deze periode komen de effecten in een bizar tempo op. De huidskleur van mensen neemt die van hun meest felgekleurde kledingstuk aan, of dat van iemand ernaast; gezichten zijn bezaaid met diamanten en fonkelen ook zo; het ademen van de muren is inmiddels golven geworden; iedereen ziet eruit als met potlood getekend; overal tracers. Erg mooi, maar het gaat zo snel dat het het wat overweldigend wordt. Even weg uit de drukte helpt. Praten met mensen houdt me een beetje met beide benen op de grond. Bodyload is nauwelijks nog merkbaar.
t+5 Ik ga weer even op het balkon zitten. 2c-b doet het voor mij buiten vaak een stuk minder, maar dit gaat gewoon op vol gas door. Gebouwen in de verte dansen op de muziek van binnen en de lichten maken de prachtigste patronen. Het balkon lijkt als een bootje op open zee en ik moet me aan de reling vasthouden om me er over te bewegen. Praten gaat overigens nog prima, ik kan moeiteloos gesprekken volgen en er aan meedoen.
t+6 Weer binnen wil ik eigenlijk alleen maar weer op de bank vallen en van de kleurtjes genieten, motoriek laat ook weinig anders toe. Ik merk dat de effecten nog steeds heviger worden. Bodyload definitief verdwenen lijkt het. Praten gaat nog prima, maar ik raak de draad een paar keer kwijt halverwege een zin. Ik raak bovendien bijzonder makkelijk afgeleid.
t+7 Een van de andere aanwezigen heeft wat trip-filmpjes voor me opgezocht en die bevallen goed. Gehypnotiseerd kijk ik naar een aantal filmpjes. Ik kan er simpelweg niet van wegkijken.
Intussen zijn er ook wat nieuwe mensen bij gekomen, waaronder een meisje met wat tatoeages op haar arm. Minutenlang (hoorde ik later) heb ik naar haar arm zitten staren terwijl de tekeningen alle kanten op gingen.
t+8 Het begint een beetje te schemeren en met een klein groepje gaan we een rondje lopen. Eenmaal aan het lopen merk ik dat ik veel meer energie heb dan ik dacht. De 5 trappen deed denken aan zo'n MC Esher tekening; er kwam geen eind aan, maar ineens was ik beneden. Buiten gaat het visueel spektakel gewoon verder. Ik loop niet al te vlug omdat ik te druk bezig ben met de omgeving, maar kan me nog prima oriënteren en voel me nog redelijk helder.
t+10 Teruggekomen van het rondje wandelen kijken we nog even naar de zonsopkomst waarna de gastvrouw onze aanwezigheid een beetje beu is geworden (terecht ook, na bijna 12 uur). De meesten gaan naar huis, maar met een klein groepje gaan we op een andere locatie nog even verder. Onderweg daar naartoe gaan we nog even langs het station om wat proviand in te slaan. Ik vermaak me prima in het winkeltje, vooral bij de vrolijke kleuren van de vruchtensappen.
t+11 In het volle licht zijn de visuals duidelijk minder aanwezig, maar nog altijd staat niets stil en zit elk gezicht onder de glinsterende "diamantjes". Rond 10u in de ochtend doe ik mijn lenzen uit omdat ik deze al ruim 24 uur in heb en er last van begin te krijgen. Omdat ik de visuals inmiddels een beetje beu begin te raken zet ik mijn bril niet op. Met een sterkte van -4,5 zie ik alleen nog ruwe vormen en stoppen de meeste visuals.
t+12 Vermoeidheid slaat toe bij enkelen en we besluiten naar huis te gaan. Treinkaartje kopen op het station was een hele klus. Met mijn bril op blijken de visuals nog volop aanwezig en de ticketautomaat was voor mij bijna niet te lezen. Uiteindelijk toch geslaagd in mijn missie.
Eenmaal thuis zitten we nog met z'n vieren op een zolderkamer uit te spacen en proberen wat te eten. Tot op dit moment had ik daar niet eens aan gedacht, maar het ging makkelijk genoeg naar binnen.
De laaste paar uur van de trip zijn minder plezierig. De effecten zijn mild en slechts deels aanwezig, maar het is nog veel te druk in mijn hoofd om echt te ontspannen. De fijne headspace die ik tot nu toe constant had maakt plaats voor een knallende hoofdpijn. Pas rond 4u in de middag (t+1 kan ik zeggen dat het voorbij is. De hoofdpijn duurde nog tot halverwege de volgende dag.
Al met al was het een geweldige trip. Het grote voordeel van de bèta-ketone variant is gelijk het grootste nadeel; de duur. Met zo'n 10 à 11 uur waar je echt aan het trippen bent heb je zeker voldoende bang for your buck. De come-up en piek zijn onbeschrijfelijk gaaf en vervelen geen moment ondanks de lange duur. De come-down duurt echter ook vrij lang en voelde als onder gedoseerde 2c-b, zo'n typisch net-niet verhaal.
De dosis was voor mij aan de hoge kant. Ik had bovendien duidelijk minder ervaring met psychedelica dan ik dacht, maar ik heb geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Wat ik tot nu toe miste bij eerdere trips kreeg ik nu allemaal tegelijk! De bk-2c-b deed al het werk en ik hoefde alleen maar achterover te leunen en te genieten. Omdat de visuals zo overheersten ben ik er niet aan toegekomen om de mentale effecten te onderzoeken. Ik ben zeker van plan dit middel vaker te proberen, dus dat is iets voor een volgende keer.
Voor de goede orde, ik ben een man van midden 20 en weeg zo'n 95kg bij een lengte van ~200cm. Enige, maar geen uitgebreide ervaring met psychedelica.
Ik had het al een tijdje op de plank liggen, maar 2 weken geleden op de after na Craft (of beter: in plaats van) dan toch mijn sample bk-2c-b aangebroken.
's Middags op het festival vlak voor de afgelasting een capje 4f gedropt (t-7) en bij aankomst op de after twee puntjes pep gepakt (t-1). Rond half 10 (t=0) 230mg bk-2c-b als een bommetje naar binnen gegooid. Wilde eigenlijk 200mg pakken, maar de resterende ~30mg in het zakje er toch ook maar bij geyolo'd. Tijden zijn vrij ruwe schattingen, maar het geeft een redelijk beeld hoop ik.
t+1 Nog geen merkbaar effect. Het was behoorlijk warm waar we zaten, dus even op het balkon sigaretje gerookt en beetje zitten ouwehoeren.
t+2 Terug binnen op een bank geploft en vrijwel direct begint heel de kamer te ademen. Bodyload zoals bekend van 2c-b.
t+2,5 Effecten beginnen zich op te stapelen. Inmiddels zijn overal patronen zichtbaar, al zijn deze nog vrij mild. Bodyload wordt heviger. Halve dosis G gepakt om het een beetje te counteren.
t+3-5 In deze periode komen de effecten in een bizar tempo op. De huidskleur van mensen neemt die van hun meest felgekleurde kledingstuk aan, of dat van iemand ernaast; gezichten zijn bezaaid met diamanten en fonkelen ook zo; het ademen van de muren is inmiddels golven geworden; iedereen ziet eruit als met potlood getekend; overal tracers. Erg mooi, maar het gaat zo snel dat het het wat overweldigend wordt. Even weg uit de drukte helpt. Praten met mensen houdt me een beetje met beide benen op de grond. Bodyload is nauwelijks nog merkbaar.
t+5 Ik ga weer even op het balkon zitten. 2c-b doet het voor mij buiten vaak een stuk minder, maar dit gaat gewoon op vol gas door. Gebouwen in de verte dansen op de muziek van binnen en de lichten maken de prachtigste patronen. Het balkon lijkt als een bootje op open zee en ik moet me aan de reling vasthouden om me er over te bewegen. Praten gaat overigens nog prima, ik kan moeiteloos gesprekken volgen en er aan meedoen.
t+6 Weer binnen wil ik eigenlijk alleen maar weer op de bank vallen en van de kleurtjes genieten, motoriek laat ook weinig anders toe. Ik merk dat de effecten nog steeds heviger worden. Bodyload definitief verdwenen lijkt het. Praten gaat nog prima, maar ik raak de draad een paar keer kwijt halverwege een zin. Ik raak bovendien bijzonder makkelijk afgeleid.
t+7 Een van de andere aanwezigen heeft wat trip-filmpjes voor me opgezocht en die bevallen goed. Gehypnotiseerd kijk ik naar een aantal filmpjes. Ik kan er simpelweg niet van wegkijken.
Intussen zijn er ook wat nieuwe mensen bij gekomen, waaronder een meisje met wat tatoeages op haar arm. Minutenlang (hoorde ik later) heb ik naar haar arm zitten staren terwijl de tekeningen alle kanten op gingen.
t+8 Het begint een beetje te schemeren en met een klein groepje gaan we een rondje lopen. Eenmaal aan het lopen merk ik dat ik veel meer energie heb dan ik dacht. De 5 trappen deed denken aan zo'n MC Esher tekening; er kwam geen eind aan, maar ineens was ik beneden. Buiten gaat het visueel spektakel gewoon verder. Ik loop niet al te vlug omdat ik te druk bezig ben met de omgeving, maar kan me nog prima oriënteren en voel me nog redelijk helder.
t+10 Teruggekomen van het rondje wandelen kijken we nog even naar de zonsopkomst waarna de gastvrouw onze aanwezigheid een beetje beu is geworden (terecht ook, na bijna 12 uur). De meesten gaan naar huis, maar met een klein groepje gaan we op een andere locatie nog even verder. Onderweg daar naartoe gaan we nog even langs het station om wat proviand in te slaan. Ik vermaak me prima in het winkeltje, vooral bij de vrolijke kleuren van de vruchtensappen.
t+11 In het volle licht zijn de visuals duidelijk minder aanwezig, maar nog altijd staat niets stil en zit elk gezicht onder de glinsterende "diamantjes". Rond 10u in de ochtend doe ik mijn lenzen uit omdat ik deze al ruim 24 uur in heb en er last van begin te krijgen. Omdat ik de visuals inmiddels een beetje beu begin te raken zet ik mijn bril niet op. Met een sterkte van -4,5 zie ik alleen nog ruwe vormen en stoppen de meeste visuals.
t+12 Vermoeidheid slaat toe bij enkelen en we besluiten naar huis te gaan. Treinkaartje kopen op het station was een hele klus. Met mijn bril op blijken de visuals nog volop aanwezig en de ticketautomaat was voor mij bijna niet te lezen. Uiteindelijk toch geslaagd in mijn missie.
Eenmaal thuis zitten we nog met z'n vieren op een zolderkamer uit te spacen en proberen wat te eten. Tot op dit moment had ik daar niet eens aan gedacht, maar het ging makkelijk genoeg naar binnen.
De laaste paar uur van de trip zijn minder plezierig. De effecten zijn mild en slechts deels aanwezig, maar het is nog veel te druk in mijn hoofd om echt te ontspannen. De fijne headspace die ik tot nu toe constant had maakt plaats voor een knallende hoofdpijn. Pas rond 4u in de middag (t+1
kan ik zeggen dat het voorbij is. De hoofdpijn duurde nog tot halverwege de volgende dag. Al met al was het een geweldige trip. Het grote voordeel van de bèta-ketone variant is gelijk het grootste nadeel; de duur. Met zo'n 10 à 11 uur waar je echt aan het trippen bent heb je zeker voldoende bang for your buck. De come-up en piek zijn onbeschrijfelijk gaaf en vervelen geen moment ondanks de lange duur. De come-down duurt echter ook vrij lang en voelde als onder gedoseerde 2c-b, zo'n typisch net-niet verhaal.
De dosis was voor mij aan de hoge kant. Ik had bovendien duidelijk minder ervaring met psychedelica dan ik dacht, maar ik heb geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Wat ik tot nu toe miste bij eerdere trips kreeg ik nu allemaal tegelijk! De bk-2c-b deed al het werk en ik hoefde alleen maar achterover te leunen en te genieten. Omdat de visuals zo overheersten ben ik er niet aan toegekomen om de mentale effecten te onderzoeken. Ik ben zeker van plan dit middel vaker te proberen, dus dat is iets voor een volgende keer.
