TrippyShit
Badass junkie
Wat: 15mg 2c-b
Wie: Ik, S, G en T(zijn eerste keer trippen)
Waar: Buiten
Doel: Dingen waarmee ik zat op de voorgrond laten komen om er zo eens goed over na te kunnen denken.
Korte inleiding:
Ik zat al een tijd met wat negatieve gevoelens. Hierdoor ging het op o.a school niet zo goed en daardoor thuis ook niet op zn allerbest. Wat precies die dingen waren wist ik niet. Ik wou deze naar goed naar voren laten komen in een trip om er zo achter te komen en er wat mee te doen. Dit pakte alleen heel anders uit dan ik verwacht had..
De trip
Het was zaterdagavond. We hadden ons allemaal verzameld bij mij thuis. Met een lekker muziekje op waren we een beetje aan het praten over wat er zal komen vanavond. Vooral voor T aangezien het zijn eerste keer trippen zou worden. Zelf was ik een beetje bang. Bang dat het verkeerd zou gaan, anders dan ik verwacht dat het zou gaat. Ik schoof deze gedachte aan de kant en wie gingen naar buiten. T moest nog sigaretten halen dus gingen we eerst naar de patatzaak en haalden we gelijk wat te drinken. Toen we weer buiten waren pakte S de 2c-b pilletjes. Het viel me op dat ze bijzonder klein waren. Ze hadden het formaat van een zoetje voor in de koffie. Ze waren licht roze/oranje. We namen er allemaal 1 in en gingen lopen.
We liepen naar de lokale skatebaan om daar even te gaan zitten. We vonden toch dat we een betere plek moesten zoeken en liepen verder. Na een half uurtje begon ik toch wel iets te merken. Een raar leeg opgeblazen gevoel in mn maag en alles begon er wat kleurrijker uit te zien. De rest merkte er nog helemaal niks van. Op het moment dat het echt begon te werken voelde ik al dat het mis was. Een ietswat angstig 'hou de controle' gevoel kwam opzetten. G en S begonnen nu toch ook wel wat te merken en we kregen het idee om naar Lexmond te lopen. Een lullig dorpje iets verderop. Hier moesten we een stuk voor over de dijk lopen. Toen we op de dijk stonden leek het ons een beter idee om naar ijselstein te lopen. Daar zat een benzinestation dat 24uur open was en een mcdonalds. We hadden een doel.
We liepen over de lekbrug en iedereen behalve T zat nu toch flink te trippen. Het stuk over de lekbrug leek wel een week te duren en alle auto's en lichten zagen er lekker trippend uit. De auto's lieten ook een soort kleuren spoor na. Echt genieten kon ik er niet van want i.p.v de problemen kwam er alleen maar één vlaag algemene negativiteit omhoog als basis van de trip en ik had nog steeds het 'hou de controle' gevoel. Ik merkte aan G dat hij die ook een beetje had. We liepen hele onzin verhalen te lullen en stom te lachen om alles. We wisten allebei waarom we dit deden maar dat zeiden we toen nog niet. Na een heel stuk gelopen te hebben kwamen we aan bij de dijk in Nieuwegein. Daar wouden we even uitrusten op een bankje en een sigaretje roken. Onderweg naar het bankje deden S en T net alsof ze over mij aan het smoezen waren. Ik wist natuurlijk dat het een grapje was en zei lachend dattie zn bek moest houden. Toch zat het me niet lekker op een of andere manier. Toen we bij het bankje aankwamen maakte ik iets mee wat k nog nooit had meegemaakt.
Ik hoorde S en T nog steeds over mij lullen en fluisteren. Ik zei tegen S dattie zn bek moest houden en zulke dingen niet moest doen als ik aan het trippen was. Hij snapte er niks van en ging gewoon door. Ik zei tegen G dat ik zo iemand ging slaan. Toen stond ik op en zei tegen S en T dat ze NU moesten ophouden anders zou ik hun op hun bek slaan. Toen werd ik overvallen door misschien wel het engste gevoel wat ik ooit gevoeld heb. Het duurde maar een paar seconde maar in die paar seconde zag ik het beeld van mezelf die helemaal paranoia werd, alleen wegliep en dat het helemaal fout zou gaan. In die zelfde seconde vloog opeens ook de gedachte door mn hoofd: Ze lullen helemaal niet over jou, ze praten gewoon. Je doet paranoia.
Ik snapte toen precies wat mensen bedoelde met 'ik dacht dat ze het de heletijd over mij hadden' of 'hij dacht dat we alles sarcastisch bedoelde'. De 2c-b fuckte gewoon met me. Ik maakte mezelf zo gek dat ik hun hoorde praten over me en ze stiekem naar me zag kijken enzo.
Toen ik dat doorhad ging het opeens weer een heel stuk beter. Het houd controle gevoel viel van me af en ik was opgelucht. Ik had dit gewoon overwonnen! Ik vertelde de rest wat ik net meemaakte en ze vonden het een goed idee om weer verder te lopen. Het gevoel wat ik meemaakte komt zo misschien niet goed over maar het is ook niet echt te omschrijven.
Toen we verder liepen hoorden we mensen schreeuwen. G vroeg zich af wtf dat was. Ik dacht dat het gewoon mensen waren die een gezellige zaterdag hadden. G was het hier mee eens maar toen we verder liepen bleken het gewoon kleine kinderen te zijn die aan het spelen waren op een balkon. T zat al een tijd te zeuren dat hij meer wou omdat hij niks voelde. Ik raadde het af omdat het zijn 1e keer was en het altijd nog kon gaan werken. Naar veel gezeur nam hij toch, voor de zekerheid, een half pilletje erbij. S nam een hele bij en ik en G vonden het genoeg zo. G zat namelijk op het zelfde level als mij. Het houd controle gevoel kwam weer wat terug omdat de piek naderde. G had dit ook. Ik merkte het uit dingen die hij zei maar hij gaf het nog niet toe. We liepen verder en moesten door een blubberig pad omdat het afgezet was. Iets verderop stonden hekken dus we besloten maar om om te lopen. We kwamen langs een tennisbaan en daar was veel licht. De bomen en de sloot zagen er heel nep uit. Het groen op de boomstammen leek erop geplakt te zijn. Alles was geschilderd in veel te felle kleuren. Echte visuals had ik nog niet maar met mn mentale toestand had ik dat er ook niet bij gewild. Als ik niet aan het praten was, was dat ook het enige wat door mn hoofd spookte. 'Je gaat niet echt bad, het is gewoon niet leuk' of 'hou nog even vol het gaat gewoon voorbij' en zulke dingen.
Toen we eindelijk omgelopen waren en bij het stuk waren waar we hoorde te zijn, moesten we een heel stuk langs een heel donker pad. Aan het einde van het pad was het benzinestation. G, die er eerst overtuigd van was dat er wel een winkeltje was, begon opeens te twijfelen. Het was namelijk afgebrand en hij wist opeens niet zeker of er wel weer een winkeltje stond. Ik en G dachten van wel maar S en T niet. We begonnen elkaar onbewust op te stoken en zette zo elkaar tegen elkaar op. Op een gegeven moment wist niemand meer of er nou wel of geen winkeltje zat maar we zagen het vanzelf wel. Ik merkte dat er een flinke mindfuck was door dit voorval. Onderweg gaf G toe dat hij ook onzin lulde, gek deed en lachte om een jezelf een soort van af te leiden van de gedachte en mindfuck. Ik zei dat hij dit niet moest zeggen omdat we het nu doorhadden. En weer lachte we het van ons af met een raar dansje.
Aangekomen bij het bezinestation bleek er toch een winkeltje te zijn. Toen we goed keken in het licht bleek het gewoon te vriezen buiten. Niemand had het echt koud. We liepen het winkeltje binnen en pakte wat we wouden hebben. Ik legte het neer op de toonbank en de vrouw keek me heel raar aan. Ik wist niet wat ik er mee moest en zei ' uhh ik wil graag pinnen'. Dat kon zei de vrouw maar ik moest eerst het eten en drinken voor het raam houden zodat ze ze kon scannen. Oh, nou gedaan en toen kwam het pinnen. Ik kreeg eerst het pasje niet uit het beschermplastic omdat ik handschoenen aan had. S haalde het eruit voor me. Daarna wist ik niet meer hoe ik het door het apparaat moest halen. Dus S haalde hem er voor me doorheen. Ik toetse mn pincode in die ik gelukkig wel nog wist en toen de rest ook klaar was liepen we door.
We stonden buiten en wisten niet wat we nu moesten gaan doen. G wou nog een stukje doorlopen om naar de mcdonalds te gaan. Ik wou best mee maar niet als we binnen gingen zitten. Nou dat moest wel want S moest poepen. Ik legde me er maar bij neer en we liepen door. Ik had naturel chips, een snicker en m&m's. De m&m's smaakte nergens naar en die heb ik maar in de lucht gegooid omdat die kleurtjes zo leuk naar beneden vielen. De snicker smaakte ook nergens dus elke hap spuugde ik uit. De chips was ook niks want het leek net of je op lucht zat te kouwen. Uiteindelijk had ik binnen 1min alleen mn fanta nog maar. De mac leek me opeens zo'n slecht idee niet meer. Onderweg kwamen er 2x mensen langs die ergens de weg naar vroegen maar we hadden geen idee. Bij de mac aangekomen konden we nog NET naar binnen omdat S daar wat mensen kende. Het was 11uur, normaal gaat het binnen dan dicht. We waren nu ongeveer zo'n 3uur aan het trippen. T voelde nog steeds niks. Toen we binnen waren bestelde we allemaal wat cheeseburgers. Opnieuw vond ik het nergens naar smaken. G liet zien hoe zijn broodje gekke dingen kon doen. Het broodje en de burger waren zo slap dat hij het als een slang kon laten kronkelen. Opeens begon T te lachen. 'Haha, die broodjes leven'. Hij zat naar zn broodje te staren en at hem uiteindelijk maar op. Hier zag ik toch duidelijk alles ademen en de clown zag er veel te vrolijk uit. Het zat vol met kleuren daar binnen.
Toen we buiten waren begonnen was de trip van G en mij over de piek heen. Hierdoor konden we een beetje praten over de trip en kwamen we erachter de we idd hetzelfde mee hadden gemaakt. De mcdonalds smaakte voor geen meter en we begonnen de mac af te kraken. We vonden dat de mac nooit failliet ofzo kon gaan om de naam. Macdonalds. Een naam die je vanaf kleins af aan al meekrijgt. Het is gewoon het idee, de naam waarom de mcdonalds goed blijft lopen ondanks de vieze broodjes. Ik vind het normaal als niks bijzonders maar nu was het echt een stukje uitgedroogde schoenzool. G sloeg er een beetje in door en het kwam er op neer dat de Amerikaanse regering en de Mcdonalds samen in een complot zaten en als de Mcdonalds failliet zou gaan zou de wereldeconomie instorten. Toen ik het even op een rijtje zette voor hem was hij het er mee eens dat het nergens op sloeg. T en S zaten nog vol te trippen en wouden midden op het pad liggen om naar de sterren te kijken. Ik zat met G te praten over de trip. Hij vertelde dat bij veel dingen die hij zei, hij zich iemand anders voelde. Een voorbeeld: Ik zei tegen S dat we gewoon zouden wachten tot hij ook uitgetript was. G zei ook dat we zouden wachten, maar dan dacht hij in zn hoofd iets van 'gheghe echt niet'. Zulke dingen bijvoorbeeld en hij vond het maar helemaal niks. Hij had het al een paar keer gezegd maar ik snapte toen niet echt wat hij er mee bedoelde.
Zoals vele trips vonden we het achteraf een stom idee dat we zo ver zijn gaan lopen. Bij elkaar zijn we zeker zo'n 25/30km gaan lopen. Het werd koud, het stonk bij de weilanden waar we langs liepen en we waren het natripje zat. S en T vermaakte zich nog wel. G en ik begonnen opeens te praten over vroeger, nog voordat we drugs gebruikte. Verschillende herinneringen kwamen naar boven en we waren het er mee eens dat het allemaal veel te snel voorbij was gegaan en dat het alsmaar sneller gaan naarmate je ouder wordt. Uiteindelijk waren we ein-de-lijk bij de lekbrug. We waren via de ene kant heen gelopen en kwamen precies via de andere kant weer terug lopen. Afentoe snapte we dingen nog niet. Waar we nou zouden uitkomen als we het afliepen bijvoorbeeld en dan maalde dan weer even door je hoofd. Uiteindelijk waren we in Vianen. We gingen zitten op een bankje waar S en T een joint rookte en daarna gingen we naar huis. Ik heb lekker KFC gegeten en tv gekeken en heb uiteindelijk heerlijk geslapen.
Dit was de trip. Ik hoop dat ik het een beetje goed heb kunnen verwoorden. Het was echt fucked up en mentaal best zwaar. Ik heb regelmatig gebalanceerd op het randje van bad gaan en er ook 1x vanaf gevallen maar weer omhoog kunnen klimmen. Als de trip nog 2/3 uur langer geduurt had, had ik het opgegeven denk ik. Ik wou me ook niet laten gaan omdat ik dan echt helemaal paranoia zou worden en daar had ik geen zin in en de rest denk ik ook niet. Vooral G had ik dan misschien wel meegesleurd. Als ik iets nog beter moet verwoorden ofzo hoor ik het wel. Hoop ook dat het niet veel te lang is. Heb wel geleerd dat psychedelica niet alleen je problemen kan oplossen op de manier zoals ik verwacht had, maar dat je nooit weet wat je kan verwachten en het altijd anders kan uitpakken. Een wijze les heb ik er dus toch nog uit kunnen halen voor een volgende keer.
Wie: Ik, S, G en T(zijn eerste keer trippen)
Waar: Buiten
Doel: Dingen waarmee ik zat op de voorgrond laten komen om er zo eens goed over na te kunnen denken.
Korte inleiding:
Ik zat al een tijd met wat negatieve gevoelens. Hierdoor ging het op o.a school niet zo goed en daardoor thuis ook niet op zn allerbest. Wat precies die dingen waren wist ik niet. Ik wou deze naar goed naar voren laten komen in een trip om er zo achter te komen en er wat mee te doen. Dit pakte alleen heel anders uit dan ik verwacht had..
De trip
Het was zaterdagavond. We hadden ons allemaal verzameld bij mij thuis. Met een lekker muziekje op waren we een beetje aan het praten over wat er zal komen vanavond. Vooral voor T aangezien het zijn eerste keer trippen zou worden. Zelf was ik een beetje bang. Bang dat het verkeerd zou gaan, anders dan ik verwacht dat het zou gaat. Ik schoof deze gedachte aan de kant en wie gingen naar buiten. T moest nog sigaretten halen dus gingen we eerst naar de patatzaak en haalden we gelijk wat te drinken. Toen we weer buiten waren pakte S de 2c-b pilletjes. Het viel me op dat ze bijzonder klein waren. Ze hadden het formaat van een zoetje voor in de koffie. Ze waren licht roze/oranje. We namen er allemaal 1 in en gingen lopen.
We liepen naar de lokale skatebaan om daar even te gaan zitten. We vonden toch dat we een betere plek moesten zoeken en liepen verder. Na een half uurtje begon ik toch wel iets te merken. Een raar leeg opgeblazen gevoel in mn maag en alles begon er wat kleurrijker uit te zien. De rest merkte er nog helemaal niks van. Op het moment dat het echt begon te werken voelde ik al dat het mis was. Een ietswat angstig 'hou de controle' gevoel kwam opzetten. G en S begonnen nu toch ook wel wat te merken en we kregen het idee om naar Lexmond te lopen. Een lullig dorpje iets verderop. Hier moesten we een stuk voor over de dijk lopen. Toen we op de dijk stonden leek het ons een beter idee om naar ijselstein te lopen. Daar zat een benzinestation dat 24uur open was en een mcdonalds. We hadden een doel.
We liepen over de lekbrug en iedereen behalve T zat nu toch flink te trippen. Het stuk over de lekbrug leek wel een week te duren en alle auto's en lichten zagen er lekker trippend uit. De auto's lieten ook een soort kleuren spoor na. Echt genieten kon ik er niet van want i.p.v de problemen kwam er alleen maar één vlaag algemene negativiteit omhoog als basis van de trip en ik had nog steeds het 'hou de controle' gevoel. Ik merkte aan G dat hij die ook een beetje had. We liepen hele onzin verhalen te lullen en stom te lachen om alles. We wisten allebei waarom we dit deden maar dat zeiden we toen nog niet. Na een heel stuk gelopen te hebben kwamen we aan bij de dijk in Nieuwegein. Daar wouden we even uitrusten op een bankje en een sigaretje roken. Onderweg naar het bankje deden S en T net alsof ze over mij aan het smoezen waren. Ik wist natuurlijk dat het een grapje was en zei lachend dattie zn bek moest houden. Toch zat het me niet lekker op een of andere manier. Toen we bij het bankje aankwamen maakte ik iets mee wat k nog nooit had meegemaakt.
Ik hoorde S en T nog steeds over mij lullen en fluisteren. Ik zei tegen S dattie zn bek moest houden en zulke dingen niet moest doen als ik aan het trippen was. Hij snapte er niks van en ging gewoon door. Ik zei tegen G dat ik zo iemand ging slaan. Toen stond ik op en zei tegen S en T dat ze NU moesten ophouden anders zou ik hun op hun bek slaan. Toen werd ik overvallen door misschien wel het engste gevoel wat ik ooit gevoeld heb. Het duurde maar een paar seconde maar in die paar seconde zag ik het beeld van mezelf die helemaal paranoia werd, alleen wegliep en dat het helemaal fout zou gaan. In die zelfde seconde vloog opeens ook de gedachte door mn hoofd: Ze lullen helemaal niet over jou, ze praten gewoon. Je doet paranoia.
Ik snapte toen precies wat mensen bedoelde met 'ik dacht dat ze het de heletijd over mij hadden' of 'hij dacht dat we alles sarcastisch bedoelde'. De 2c-b fuckte gewoon met me. Ik maakte mezelf zo gek dat ik hun hoorde praten over me en ze stiekem naar me zag kijken enzo.
Toen ik dat doorhad ging het opeens weer een heel stuk beter. Het houd controle gevoel viel van me af en ik was opgelucht. Ik had dit gewoon overwonnen! Ik vertelde de rest wat ik net meemaakte en ze vonden het een goed idee om weer verder te lopen. Het gevoel wat ik meemaakte komt zo misschien niet goed over maar het is ook niet echt te omschrijven.
Toen we verder liepen hoorden we mensen schreeuwen. G vroeg zich af wtf dat was. Ik dacht dat het gewoon mensen waren die een gezellige zaterdag hadden. G was het hier mee eens maar toen we verder liepen bleken het gewoon kleine kinderen te zijn die aan het spelen waren op een balkon. T zat al een tijd te zeuren dat hij meer wou omdat hij niks voelde. Ik raadde het af omdat het zijn 1e keer was en het altijd nog kon gaan werken. Naar veel gezeur nam hij toch, voor de zekerheid, een half pilletje erbij. S nam een hele bij en ik en G vonden het genoeg zo. G zat namelijk op het zelfde level als mij. Het houd controle gevoel kwam weer wat terug omdat de piek naderde. G had dit ook. Ik merkte het uit dingen die hij zei maar hij gaf het nog niet toe. We liepen verder en moesten door een blubberig pad omdat het afgezet was. Iets verderop stonden hekken dus we besloten maar om om te lopen. We kwamen langs een tennisbaan en daar was veel licht. De bomen en de sloot zagen er heel nep uit. Het groen op de boomstammen leek erop geplakt te zijn. Alles was geschilderd in veel te felle kleuren. Echte visuals had ik nog niet maar met mn mentale toestand had ik dat er ook niet bij gewild. Als ik niet aan het praten was, was dat ook het enige wat door mn hoofd spookte. 'Je gaat niet echt bad, het is gewoon niet leuk' of 'hou nog even vol het gaat gewoon voorbij' en zulke dingen.
Toen we eindelijk omgelopen waren en bij het stuk waren waar we hoorde te zijn, moesten we een heel stuk langs een heel donker pad. Aan het einde van het pad was het benzinestation. G, die er eerst overtuigd van was dat er wel een winkeltje was, begon opeens te twijfelen. Het was namelijk afgebrand en hij wist opeens niet zeker of er wel weer een winkeltje stond. Ik en G dachten van wel maar S en T niet. We begonnen elkaar onbewust op te stoken en zette zo elkaar tegen elkaar op. Op een gegeven moment wist niemand meer of er nou wel of geen winkeltje zat maar we zagen het vanzelf wel. Ik merkte dat er een flinke mindfuck was door dit voorval. Onderweg gaf G toe dat hij ook onzin lulde, gek deed en lachte om een jezelf een soort van af te leiden van de gedachte en mindfuck. Ik zei dat hij dit niet moest zeggen omdat we het nu doorhadden. En weer lachte we het van ons af met een raar dansje.
Aangekomen bij het bezinestation bleek er toch een winkeltje te zijn. Toen we goed keken in het licht bleek het gewoon te vriezen buiten. Niemand had het echt koud. We liepen het winkeltje binnen en pakte wat we wouden hebben. Ik legte het neer op de toonbank en de vrouw keek me heel raar aan. Ik wist niet wat ik er mee moest en zei ' uhh ik wil graag pinnen'. Dat kon zei de vrouw maar ik moest eerst het eten en drinken voor het raam houden zodat ze ze kon scannen. Oh, nou gedaan en toen kwam het pinnen. Ik kreeg eerst het pasje niet uit het beschermplastic omdat ik handschoenen aan had. S haalde het eruit voor me. Daarna wist ik niet meer hoe ik het door het apparaat moest halen. Dus S haalde hem er voor me doorheen. Ik toetse mn pincode in die ik gelukkig wel nog wist en toen de rest ook klaar was liepen we door.
We stonden buiten en wisten niet wat we nu moesten gaan doen. G wou nog een stukje doorlopen om naar de mcdonalds te gaan. Ik wou best mee maar niet als we binnen gingen zitten. Nou dat moest wel want S moest poepen. Ik legde me er maar bij neer en we liepen door. Ik had naturel chips, een snicker en m&m's. De m&m's smaakte nergens naar en die heb ik maar in de lucht gegooid omdat die kleurtjes zo leuk naar beneden vielen. De snicker smaakte ook nergens dus elke hap spuugde ik uit. De chips was ook niks want het leek net of je op lucht zat te kouwen. Uiteindelijk had ik binnen 1min alleen mn fanta nog maar. De mac leek me opeens zo'n slecht idee niet meer. Onderweg kwamen er 2x mensen langs die ergens de weg naar vroegen maar we hadden geen idee. Bij de mac aangekomen konden we nog NET naar binnen omdat S daar wat mensen kende. Het was 11uur, normaal gaat het binnen dan dicht. We waren nu ongeveer zo'n 3uur aan het trippen. T voelde nog steeds niks. Toen we binnen waren bestelde we allemaal wat cheeseburgers. Opnieuw vond ik het nergens naar smaken. G liet zien hoe zijn broodje gekke dingen kon doen. Het broodje en de burger waren zo slap dat hij het als een slang kon laten kronkelen. Opeens begon T te lachen. 'Haha, die broodjes leven'. Hij zat naar zn broodje te staren en at hem uiteindelijk maar op. Hier zag ik toch duidelijk alles ademen en de clown zag er veel te vrolijk uit. Het zat vol met kleuren daar binnen.
Toen we buiten waren begonnen was de trip van G en mij over de piek heen. Hierdoor konden we een beetje praten over de trip en kwamen we erachter de we idd hetzelfde mee hadden gemaakt. De mcdonalds smaakte voor geen meter en we begonnen de mac af te kraken. We vonden dat de mac nooit failliet ofzo kon gaan om de naam. Macdonalds. Een naam die je vanaf kleins af aan al meekrijgt. Het is gewoon het idee, de naam waarom de mcdonalds goed blijft lopen ondanks de vieze broodjes. Ik vind het normaal als niks bijzonders maar nu was het echt een stukje uitgedroogde schoenzool. G sloeg er een beetje in door en het kwam er op neer dat de Amerikaanse regering en de Mcdonalds samen in een complot zaten en als de Mcdonalds failliet zou gaan zou de wereldeconomie instorten. Toen ik het even op een rijtje zette voor hem was hij het er mee eens dat het nergens op sloeg. T en S zaten nog vol te trippen en wouden midden op het pad liggen om naar de sterren te kijken. Ik zat met G te praten over de trip. Hij vertelde dat bij veel dingen die hij zei, hij zich iemand anders voelde. Een voorbeeld: Ik zei tegen S dat we gewoon zouden wachten tot hij ook uitgetript was. G zei ook dat we zouden wachten, maar dan dacht hij in zn hoofd iets van 'gheghe echt niet'. Zulke dingen bijvoorbeeld en hij vond het maar helemaal niks. Hij had het al een paar keer gezegd maar ik snapte toen niet echt wat hij er mee bedoelde.
Zoals vele trips vonden we het achteraf een stom idee dat we zo ver zijn gaan lopen. Bij elkaar zijn we zeker zo'n 25/30km gaan lopen. Het werd koud, het stonk bij de weilanden waar we langs liepen en we waren het natripje zat. S en T vermaakte zich nog wel. G en ik begonnen opeens te praten over vroeger, nog voordat we drugs gebruikte. Verschillende herinneringen kwamen naar boven en we waren het er mee eens dat het allemaal veel te snel voorbij was gegaan en dat het alsmaar sneller gaan naarmate je ouder wordt. Uiteindelijk waren we ein-de-lijk bij de lekbrug. We waren via de ene kant heen gelopen en kwamen precies via de andere kant weer terug lopen. Afentoe snapte we dingen nog niet. Waar we nou zouden uitkomen als we het afliepen bijvoorbeeld en dan maalde dan weer even door je hoofd. Uiteindelijk waren we in Vianen. We gingen zitten op een bankje waar S en T een joint rookte en daarna gingen we naar huis. Ik heb lekker KFC gegeten en tv gekeken en heb uiteindelijk heerlijk geslapen.
Dit was de trip. Ik hoop dat ik het een beetje goed heb kunnen verwoorden. Het was echt fucked up en mentaal best zwaar. Ik heb regelmatig gebalanceerd op het randje van bad gaan en er ook 1x vanaf gevallen maar weer omhoog kunnen klimmen. Als de trip nog 2/3 uur langer geduurt had, had ik het opgegeven denk ik. Ik wou me ook niet laten gaan omdat ik dan echt helemaal paranoia zou worden en daar had ik geen zin in en de rest denk ik ook niet. Vooral G had ik dan misschien wel meegesleurd. Als ik iets nog beter moet verwoorden ofzo hoor ik het wel. Hoop ook dat het niet veel te lang is. Heb wel geleerd dat psychedelica niet alleen je problemen kan oplossen op de manier zoals ik verwacht had, maar dat je nooit weet wat je kan verwachten en het altijd anders kan uitpakken. Een wijze les heb ik er dus toch nog uit kunnen halen voor een volgende keer.
