Vandaag was de dag dat ik het verstandig vond om mijn 2cb pilletjes uit te gaan proberen in de noorderplantsoen. Het was lekker weer, de mensen zagen er vrolijk uit, ik was vrolijk en de vogels floten er lekker op los. Daar zat ik op een bankje mezelf af te vragen: of het wel zo verstandig is om hier de pillen uit dat zakje te halen, op een plek waar veel mensen genoten van onze heilige zon; die zich vaker verstopt dan manifesteert.
Ik pak een fles; gevuld met water en sloeg 3 pilletjes 2cb achter over.
Ondertussen vermaakte ik mezelf: met een interessant boek wat over; antropologie ging.
Even later sloeg de vermoeidheid er lichtelijk in. Ook werden mijn zintuigen erg aangescherpt. Hierdoor ontstond een lichte paranoia.
Ik besloot om afstand te nemen van deze drukke plek en zocht een mooi stukje natuur op, waar ik lekker kon liggen met mijn boek.
Mijn zoektocht was geslaagd en belandde op een stuk gras; waar meerdere mensen aan het lezen waren. Ik pakte mijn boek op en ging verder met lezen.
Toen begonnen de letters zich anders te gedragen. Yes dacht ik! Het werkt nu eindelijk.
Ik wou even wat andere objecten in mijn vizier hebben, die mooi reageren op mijn hallucinaties. Ik zag een boom, waarvan de schors zich heel anders gedroeg.
Dit leek erg grappig. Ik deed mijn ogen dicht, omdat ik opzoek was naar interessante cov's.
Dit was het geval. Ik zag beelden die me een klein beetje aan mijn DMT trip deed denken.
Maar dit stelde niks voor in tegenstelling tot mijn DMT trip.
Door de vermoeidheid wou ik proberen te slapen, maar dat vond ik erg zonde van deze trip, dus stortte ik mezelf maar op mijn gedachtegang. Dit was erg interessant.
Ik dacht aan mijn “doelen” die ik voor de trip met mezelf had afgesproken.
Hier wou ik ook aan voldoen. Dus ik ging mensen opzoeken.
Ik stond op en besefte dat de tijd veel trager ging. Hieruit kon ik opmaken dat ik nu echt als een toeschouwer te werk kon gaan. Want de snelheid waarmee de humaniteit zich voortzet; was heftig uit balans. Uit dit perspectief kon weer wijsheden uit halen.
Ik keek toe hoe 2 kinderen met elkaar aan het lachen en praten waren, een jongen zijn best deed om een meisje te imponeren, een opa die in besef was van zijn laatste jaartjes en daardoor nog wou genieten van de schoonheid die deze wereld heeft.
Dankzij hem ging ik heel erg letten op de schoonheid wat in de mensen zit.
Eerst ging ik bij mezelf opzoek. Ik wist nu heel zeker dat de manier van profileren enorm veel invloed heeft op wat je terug ontvangt. Hier ging ik op oefenen.
Ik begon recht op te lopen, toverde een glimlach op mijn gezicht en profileerde mezelf als een jongen die zichtbaar genoot van het leven. Dit werd beloond door de mensen die ik tegemoet kwam. Ik merkte dat ik werd gezien. Hierdoor ging ik me concentreren op de manier waarop ik naar mensen kijk. Het valt me op dat de vrouwen niet meer arrogant naar mij keken, maar juist vrolijk en de kleine huisvaders niet omlaag keken als ik ze aankeek, maar ook gewoon vrolijk terug keken en soms ook wel gewoon gedag zeiden.
Ik was aangekomen bij een bankje die op een pad stond waar veel hardlopers, fietsers en wandelaars voorbij kwamen. Aan de overkant was een sloot zichtbaar vol met eenden en spelende kinderen. Daar zat ik met een filosofische boek in mijn handen wat over mensen gaat. Dat kon ik op dat moment erg goed gebruiken, want dat is iets waar mijn interesses heel erg liggen. Ik voelde me nog steeds best moe, geil, heel erg gefocust op mijn zintuigen en gedachtegang. Het begon al wat minder te worden. De interesse in tijd kwam ook naar voren.
Ik keek en besefte dat ik al bijna tegen de 4 uur aan zat.
Toen ging ik fietsen en de supermarkt in om eten te kopen.
Het was een geslaagde trip waar ik weer wat wijzer uit ben geworden. Nou hierbij mijn 1ste report
Ik pak een fles; gevuld met water en sloeg 3 pilletjes 2cb achter over.
Ondertussen vermaakte ik mezelf: met een interessant boek wat over; antropologie ging.
Even later sloeg de vermoeidheid er lichtelijk in. Ook werden mijn zintuigen erg aangescherpt. Hierdoor ontstond een lichte paranoia.
Ik besloot om afstand te nemen van deze drukke plek en zocht een mooi stukje natuur op, waar ik lekker kon liggen met mijn boek.
Mijn zoektocht was geslaagd en belandde op een stuk gras; waar meerdere mensen aan het lezen waren. Ik pakte mijn boek op en ging verder met lezen.
Toen begonnen de letters zich anders te gedragen. Yes dacht ik! Het werkt nu eindelijk.
Ik wou even wat andere objecten in mijn vizier hebben, die mooi reageren op mijn hallucinaties. Ik zag een boom, waarvan de schors zich heel anders gedroeg.
Dit leek erg grappig. Ik deed mijn ogen dicht, omdat ik opzoek was naar interessante cov's.
Dit was het geval. Ik zag beelden die me een klein beetje aan mijn DMT trip deed denken.
Maar dit stelde niks voor in tegenstelling tot mijn DMT trip.
Door de vermoeidheid wou ik proberen te slapen, maar dat vond ik erg zonde van deze trip, dus stortte ik mezelf maar op mijn gedachtegang. Dit was erg interessant.
Ik dacht aan mijn “doelen” die ik voor de trip met mezelf had afgesproken.
Hier wou ik ook aan voldoen. Dus ik ging mensen opzoeken.
Ik stond op en besefte dat de tijd veel trager ging. Hieruit kon ik opmaken dat ik nu echt als een toeschouwer te werk kon gaan. Want de snelheid waarmee de humaniteit zich voortzet; was heftig uit balans. Uit dit perspectief kon weer wijsheden uit halen.
Ik keek toe hoe 2 kinderen met elkaar aan het lachen en praten waren, een jongen zijn best deed om een meisje te imponeren, een opa die in besef was van zijn laatste jaartjes en daardoor nog wou genieten van de schoonheid die deze wereld heeft.
Dankzij hem ging ik heel erg letten op de schoonheid wat in de mensen zit.
Eerst ging ik bij mezelf opzoek. Ik wist nu heel zeker dat de manier van profileren enorm veel invloed heeft op wat je terug ontvangt. Hier ging ik op oefenen.
Ik begon recht op te lopen, toverde een glimlach op mijn gezicht en profileerde mezelf als een jongen die zichtbaar genoot van het leven. Dit werd beloond door de mensen die ik tegemoet kwam. Ik merkte dat ik werd gezien. Hierdoor ging ik me concentreren op de manier waarop ik naar mensen kijk. Het valt me op dat de vrouwen niet meer arrogant naar mij keken, maar juist vrolijk en de kleine huisvaders niet omlaag keken als ik ze aankeek, maar ook gewoon vrolijk terug keken en soms ook wel gewoon gedag zeiden.
Ik was aangekomen bij een bankje die op een pad stond waar veel hardlopers, fietsers en wandelaars voorbij kwamen. Aan de overkant was een sloot zichtbaar vol met eenden en spelende kinderen. Daar zat ik met een filosofische boek in mijn handen wat over mensen gaat. Dat kon ik op dat moment erg goed gebruiken, want dat is iets waar mijn interesses heel erg liggen. Ik voelde me nog steeds best moe, geil, heel erg gefocust op mijn zintuigen en gedachtegang. Het begon al wat minder te worden. De interesse in tijd kwam ook naar voren.
Ik keek en besefte dat ik al bijna tegen de 4 uur aan zat.
Toen ging ik fietsen en de supermarkt in om eten te kopen.
Het was een geslaagde trip waar ik weer wat wijzer uit ben geworden. Nou hierbij mijn 1ste report