Goeiedag!
Dit is voor mij de tweede keer dat ik een tripreport schrijf. En aangezien dit de eerste keer was dat ik een hallucinogeen tot mij genomen heb moest ik deze brute ervaring gewoon op papier vastleggen.
Als inleiding is het misschien wel fijn om te weten dat we tijdens het trippen met z'n drieën op vakantie zijn in Frankrijk.
Wie: Ik, E en N
Waar: Frankrijk (Champagne gebied ergens)
Wat: 2cb
Voor mij was het dus de eerste keer, voor E en N zeker niet. We hadden in totaal zo'n 100mg 2cb. We hebben dit door drieën verdeeld en ik heb mijn deel door de helft gedaan. zo'n 15-20mg dus. Dit leek mij een goeie dosis om te proeven wat dat hallucineren nou precies allemaal inhoudt. Ik heb me er goed over ingelezen en wilde het al langere tijd graag een keer doen, de spanning zat er in, maar ik had er zin in!
We zetten rond een uurtje of 5 de barbecue aan om vroeg te gaan eten, zodat we ook zo vroeg mogelijk met de trip konden beginnen. Dat is niet helemaal goed gelukt want rond half 8 namen we ons poederige tripmiddel. We waren eerder op de dag al gaan zoeken wat nou een mooie plek was op te trippen, en beter hadden we het niet kunnen treffen want ongeveer 1-2 km van onze camping lag een werkelijk prachtig park met een groot historisch kasteel. Stukken bos, allemaal mooie grasveldjes met kleurrijke bloemen met vijvertje en stroompjes. Ook liep er een klein riviertje doorheen met van die kleine oude bruggetjes. kortom, ideale triptuin.
19:30 - Off we go! -
Het moment van inname. Hierna zijn we vrijwel direct naar het park gegaan dat om 8 uur dicht zou gaan. Maar we hadden s'middags zo'n vrouwtje van het kasteel gesproken en die zei dat er nog een achteruitgang was die we konden gebruiken na 8 uur. Dikke prima dus!
We zochten een bankje op een mooi plekje en gingen maar gewoon wachten op de eerste effecten. Dat duurde langer dan verwacht. En omdat mijn lichaam de effecten nog niet kent en het allemaal zo geleidelijk opkomt kan het ook lang duren voordat je doorhebt dat je tript.
21:00 - Titi -
We hadden ondertussen een ander bankje gepakt en waren begonnen aan het draaien van een jointje. Je moet toch wat doen om de tijd te doden. Het jointje was gedraaid en er was ondertussen al niemand meer in het grote park te bekennen. Op één iemand na, en dat was een Franse man die minstens de helft van z'n tanden miste en niet te onderscheidde was van een zwerver. Hij liep in onze richting en we dachten eerst dat het misschien wel iemand van het park was om ons weg te sturen. hij liep voorbij en we zeiden allebei "bonjour". Hij wist dat we uit Nederland kwamen en moest lachen en wilde meteen met ons smoken. Dus hij pakte z'n eigen gare joint en wilde dat we met zijn hasj een jointje bouwden, prima. Hij was al moeilijk stoned en ik begon heeeel vaagjes te merken dat er iets anders was aan mijzelf. maar ik kon niet precies vertellen wat er dan anders was.
Ik heb hard gelachen want hij kon echt geen enkel woord Engels en wij heel gebrekkig Frans. Dus we hebben een tijdje gechillt en met handen en voeten gecommuniceerd, dat ging heel aardig al zeg ik het zelf. De beste man heette Titi en was een arbeider die in de Franse wijnvelden druiven plukte. Hij had een aantal kinderen die hij op foto's liet zien en was al met al een prima vent met een steekje los.
21:30 - And So It Begins -
Door het komen en gaan van Titi is bij ons zonder het echt door te hebben gehad het spul zeker beter gaan werken. De boomtoppen in de verte beginnen te bewegen en te ademen. Ik zie al rare figuurtjes en patroontjes in de schors van bomen. het begint nu zeker zijn werk te doen. Van binnen voel ik me ook een beetje anders maar heb geen idee op welke manier. We besloten een kleine wandeling te maken richting het kasteel. We namen de route door het stukje bos. De zon stond laag, in de foto en filmwereld staat deze tijd bekend als "golden hour" aangezien elke foto die je op dit moment neemt een prachtige lichtinval heeft. De waterlelies op het water en de glinsters van de zon zien er adembenemend mooi uit. Elke blik die je werpt is een schilderij waard die ik zo aan de muur zou hangen. Als de zon langzaam ondergaat komen we aan op het grasveld voor het kasteel.
We besluiten even lekker op het gras te gaan liggen en te genieten van de omgeving. we zijn alle drie nu zeker aan het trippen, en goed ook!
De toppen van de bomen die morphen erop los en de lucht ziet eruit als een kleurenkeuze scherm zoals in Paint. Ik heb het erover hoe tof maar toch ook heel raar ik het vind. Alles is namelijk wel soort van hetzelfde en er veranderd qua uiterlijk eigenlijk weinig. Maar toch lijkt het alsof je hele andere en mooie dingen ziet in iets waar je normaal gesproken geen aandacht aan besteed. Ik vond het af en toe heel vreemd dat ik bepaalde dingen zo mooi vond, omdat het vaak als je nuchter bent er bijna hetzelfde uitziet.
Vanaf hier weet ik de tijd niet dus de aangegeven tijd is op gevoel
22:30 - The Castle -
We besluiten maar is naar het kasteel toe te gaan en het van dichtbij te bekijken. Het begint nu echt donker te worden en het kasteel word aan alle kanten verlicht door felle lampen. Het moment dat ik opstond was het eerste moment dat ik merkte dat de tripsetting heel erg plotseling kan veranderen. Ik stond op, zette 3 stappen en was voor mijn gevoel in een hele andere wereld. Ik had me goed ingelezen dus wist dat dit zo hoorde, daardoor is het toch een stuk relaxter. Maar ik vond de plotelinge gevoels- en settingswisselingen heel kenmerkend. We maakte een paar foto's en liepen naar het kasteel. Ik ging als eerste de trap op om zo bij het balkon te komen. Het hele kasteel was uiteraard van oud steen met barsten en dergelijke. Hierdoor was alles prachtig om zien. Alle barsten en oneffenheden in de stenen vervormde tot beeldschone figuren en patronen. Op het balkon was een prachtig uitzicht over het grote park wat aan de voet van het kasteel lag. Als ik over de rand naar beneden keek kreeg ik een heel gek hoogtevrees gevoel. Dit gevoel ging weg als mijn knieën contact hadden met de stenen muur waar ik overheen leunde, heel leip. De extreem felle schijnwerpers die op het kasteel schenen waren erg naar, je voelde de pijn in je hele lichaam als je er per ongeluk recht in keek. we rookte een peukje op het balkon en besloten te verkassen.
23:00 - Epic Darkness -
We besloten via de achterkant van het kasteel om te lopen. Hiervoor moesten we door een poortje waar aan de andere kant geen lichten schenen. Een redelijk klein creepy stukje gras aan de achterkant leidden ons om het kasteel weer terug naar de voorkant. Op het moment dat we daar liepen gingen opeens alle lichten in één keer uit. BAM! total darkness! Dit was een redelijk intens moment van de trip want wat ik al eerder zei, de stemmingswisselingen gaan vooral op zo'n moment heel snel. We dachten eerst dat iemand die lichten uit deed omdat wij daar liepen en het park allang dicht was. Dan voel je je in de totale stilte in het donker ineens heel bekeken. Nee, dat was geen fijn gevoel. Maar N stelde ons gerust door te zeggen dat dat sowieso niet het geval was en ze waarschijnlijk gewoon om een bepaalde tijd uitgaan. Oke, ik ben weer wat rustiger. Maar ik moet nog wel wennen aan de abrupte omschakeling van licht naar donker. We hadden één klein hoofdlampje die we ook zeker nodig hadden om onze weg terug te vinden. We probeerde onze weg te vinden in het grote park en liepen door bossen, struiken en velden. Doordat het donker is en je op een plek bent waar je eigenlijk niet mag zijn is er ook steeds een spanning die je over je heen hebt. De visuals fucken met je, je denkt dingen te zien die er niet zijn zoals takken die je denkt in je gezicht te krijgen als je doorloopt. En ook geluiden die je hoort fucken met je mind. Na een tijdje weet je ook dat het tussen je oren zit en kan je er om lachen.
00:00 - What The F*ck -
De achteruitgang van het park hebben we inmiddels gevonden, een mini paadje waar je jezelf bijna doorheen moet wurmen om er doorheen te kunnen. Oke, we zijn eruit. Terug in de bewoonde wereld.
We liepen langs een muur bedekt met klimmop. Ik liep achteraan en zag iets wat leek op een groen lichtje in de klimmop. Ik tripte natuurlijk en zag eerst niet dat het een klimmop was omdat het zo donker was. Dus ik dacht eerst dat het een mannetje in een boot op een meer was die met een groen lampje aan boord daar dobberde, maar dat even ter zijde. Ik keek beter en zag dus dat het een normale klimmop was. Maar wtf is dat groene lichtje dan? Dus ik riep N en E om te kijken wat het was. Ik dacht het zal vast wel weer een visualfuck zijn maar goed.. nee dus, want E en N wisten ook niet wat het was. E ging een beetje graven in de klimmop om het
beter te kunnen zien en schrok ineens en zei dat het een beestje was, een spin ofzo. Heel leip. Naja, we lieten het maar lekker zitten en zette onze trip voort.
01:00
Het was een klein Frans dorpje waar we waren en alle straten waren leeg en iedereen was weg. Dus we liepen daar over de straten op weg terug naar de camping. We liepen op een lange straat met aan het einde een naar links afbuigende weg. Wij keken van veraf dus op een muur aan de rechterkant van de straat. Deze was aan de bovenkant wederom bedekt met klimmop. Ik zei halverwege de straat dat het net leek alsof het een tunnel was waar de straat onderdoor liep. We raakte hiervan alle 3 overtuigt en E zei dat hij het nu toch wel heel zeker wist dat het ook echt zo was. We raakte afgeleid en 10 minuten later liepen we langs de muur aan het einde van de straat en ik zei: "ah kijk, dit was dus die tunnel". Erg tof om te zien hoe overtuigt je kan zijn van dingen die nep zijn. Nu snap ik ook hoe sick het kan zijn om hele hoge dossisen
te nemen en en verdwaald te raken in je eigen mindfucks. lijkt me niet heel chill.
01:30
We kwamen bij de brug waar aan de andere kant onze camping gevestigd lag. Ook op deze brug waren weer ontzettend veel dingen die onze aandacht trok. Zo zagen we het groene
lichtje die we eerder op de avond in een klimmop aantroffen nu op de zijkant van een muur. We konden het nu heel goed bekijken en zagen dat het een insect was. een glowworm om
precies te zijn. Heel leip beestje waar we het zeker een aantal minuten over gehad hebben.
Waarom geeft ie licht dan? Hij trekt dan toch alleen maar gevaar aan?
Misschien om vrouwtjes te lokken? dat soort tjak.
02:00 - Insection -
Eenmaal aangekomen bij de camping zijn we aan een stenen picknicktafel gaan zitten en hebben hier nog een jointje gerookt en gepraat over van alles en nog wat.
We gingen ervan uit dat de trip nu wel zou afnemen maar dat gebeurde eigenlijk niet. Ik was er vanaf dit moment ook wel een beetje klaar mee. Maargoed.. je zult het toch moeten uitzitten . Ik keek vaak naar een kerktoren om te bepalen of het aan het afnemen was. Dan keek ik en dan ademde en morphte die nog als een gek en wist ik dat het niet zo was, haha.
03:00
We hadden het nu wel gezien en besloten onze tanden te gaan poetsen en maar gewoon in de tent te gaan liggen. Het tandenpoetsen deden we bij de toiletten waar redelijk veel spinnen boven ons hingen. Nou ben ik niet zo'n fan van spinnen en dit gaf me een laten we zeggen kriebelig gevoel. Er zitten er waarschijnlijk een stuk of 20 maar omdat je tript denk je dat er 300 spinnen zitten. Aangekomen in de tent zat ik nog steeds in de insecten mind-set en had het gevoel alsof overal beestjes zaten. Ik had hetzelfde gevoel overgedragen aan N.. lekker, ben ik in elk geval niet de enige . Ik lag al in de tent met een zaklamp en N wilde ook gaan liggen. Ik scheen zonder bedoelingen even op zijn kussen en deed de lamp weer uit.
N: "Nee he, doe normaal"
Ik: "wat is er?"
N: "zaten er tering veel beesten op mijn kussen?"
Ik lachte me kapot en zei dat er niks aan de hand was. Maar dit vond ik ook heel sick. Je weet dat het komt omdat je tript en dat het eigenlijk niet zo is. Maar omdat je het even denkt te zien is er toch een moment dat je het echt gelooft. Zo hebben we ook een paar momenten gehad dat we heel spastisch begonnen te spartelen in onze slaapzak omdat je even denkt dat er iets bij je voeten zit ofzo. Heel vervelend eigenlijk :P. Ik bleef gewoon door trippen en ben gewoon proberen te gaan slapen. Ik denk dat ik rond een uurtje of 4 half 5 sliep.
THE END
Al met al een ervaring die ik zeker niet had willen missen en ben blij dat ik nu weet hoe het is. Ik moet zeggen dat ik ervan overtuigt ben dat dit zeker niet voor iedereen is weggelegd. De mindfucks en plotselinge settingswisselingen en gevoelswisselingen vond ik af en toe best heftig. Ook lijkt het me zeer onverstandig dit soort shit te nemen als je geen idee hebt wat voor effect het heeft. Ik zou dus aanraden je goed in te lezen.
Ook maak je zo ontzettend veel mee in relatief korte tijd dat het heel veel is om in je op te nemen. Ik heb het ook echt als vermoeiend ervaren. Je brein heeft op het einde zoveel meegemaakt en opgenomen dat je mentaal echt uitgeput bent. Ik vond de ervaring ook zo intens dat ik er zeker nog een paar dagen over heb kunnen nadenken. Intens op een goede manier gelukkig.
Hmm.. het is wederom langer geworden dan dat ik dacht, ik hoop niet te lang. Ik hoop dat het leuk is om de ervaring te lezen van iemand die voor het eerst echt tript en dat ik het een beetje goed heb verwoord.
Ciao!
Dit is voor mij de tweede keer dat ik een tripreport schrijf. En aangezien dit de eerste keer was dat ik een hallucinogeen tot mij genomen heb moest ik deze brute ervaring gewoon op papier vastleggen.
Als inleiding is het misschien wel fijn om te weten dat we tijdens het trippen met z'n drieën op vakantie zijn in Frankrijk.
Wie: Ik, E en N
Waar: Frankrijk (Champagne gebied ergens)
Wat: 2cb
Voor mij was het dus de eerste keer, voor E en N zeker niet. We hadden in totaal zo'n 100mg 2cb. We hebben dit door drieën verdeeld en ik heb mijn deel door de helft gedaan. zo'n 15-20mg dus. Dit leek mij een goeie dosis om te proeven wat dat hallucineren nou precies allemaal inhoudt. Ik heb me er goed over ingelezen en wilde het al langere tijd graag een keer doen, de spanning zat er in, maar ik had er zin in!
We zetten rond een uurtje of 5 de barbecue aan om vroeg te gaan eten, zodat we ook zo vroeg mogelijk met de trip konden beginnen. Dat is niet helemaal goed gelukt want rond half 8 namen we ons poederige tripmiddel. We waren eerder op de dag al gaan zoeken wat nou een mooie plek was op te trippen, en beter hadden we het niet kunnen treffen want ongeveer 1-2 km van onze camping lag een werkelijk prachtig park met een groot historisch kasteel. Stukken bos, allemaal mooie grasveldjes met kleurrijke bloemen met vijvertje en stroompjes. Ook liep er een klein riviertje doorheen met van die kleine oude bruggetjes. kortom, ideale triptuin.
19:30 - Off we go! -
Het moment van inname. Hierna zijn we vrijwel direct naar het park gegaan dat om 8 uur dicht zou gaan. Maar we hadden s'middags zo'n vrouwtje van het kasteel gesproken en die zei dat er nog een achteruitgang was die we konden gebruiken na 8 uur. Dikke prima dus!
We zochten een bankje op een mooi plekje en gingen maar gewoon wachten op de eerste effecten. Dat duurde langer dan verwacht. En omdat mijn lichaam de effecten nog niet kent en het allemaal zo geleidelijk opkomt kan het ook lang duren voordat je doorhebt dat je tript.
21:00 - Titi -
We hadden ondertussen een ander bankje gepakt en waren begonnen aan het draaien van een jointje. Je moet toch wat doen om de tijd te doden. Het jointje was gedraaid en er was ondertussen al niemand meer in het grote park te bekennen. Op één iemand na, en dat was een Franse man die minstens de helft van z'n tanden miste en niet te onderscheidde was van een zwerver. Hij liep in onze richting en we dachten eerst dat het misschien wel iemand van het park was om ons weg te sturen. hij liep voorbij en we zeiden allebei "bonjour". Hij wist dat we uit Nederland kwamen en moest lachen en wilde meteen met ons smoken. Dus hij pakte z'n eigen gare joint en wilde dat we met zijn hasj een jointje bouwden, prima. Hij was al moeilijk stoned en ik begon heeeel vaagjes te merken dat er iets anders was aan mijzelf. maar ik kon niet precies vertellen wat er dan anders was.
Ik heb hard gelachen want hij kon echt geen enkel woord Engels en wij heel gebrekkig Frans. Dus we hebben een tijdje gechillt en met handen en voeten gecommuniceerd, dat ging heel aardig al zeg ik het zelf. De beste man heette Titi en was een arbeider die in de Franse wijnvelden druiven plukte. Hij had een aantal kinderen die hij op foto's liet zien en was al met al een prima vent met een steekje los.
21:30 - And So It Begins -
Door het komen en gaan van Titi is bij ons zonder het echt door te hebben gehad het spul zeker beter gaan werken. De boomtoppen in de verte beginnen te bewegen en te ademen. Ik zie al rare figuurtjes en patroontjes in de schors van bomen. het begint nu zeker zijn werk te doen. Van binnen voel ik me ook een beetje anders maar heb geen idee op welke manier. We besloten een kleine wandeling te maken richting het kasteel. We namen de route door het stukje bos. De zon stond laag, in de foto en filmwereld staat deze tijd bekend als "golden hour" aangezien elke foto die je op dit moment neemt een prachtige lichtinval heeft. De waterlelies op het water en de glinsters van de zon zien er adembenemend mooi uit. Elke blik die je werpt is een schilderij waard die ik zo aan de muur zou hangen. Als de zon langzaam ondergaat komen we aan op het grasveld voor het kasteel.
We besluiten even lekker op het gras te gaan liggen en te genieten van de omgeving. we zijn alle drie nu zeker aan het trippen, en goed ook!
De toppen van de bomen die morphen erop los en de lucht ziet eruit als een kleurenkeuze scherm zoals in Paint. Ik heb het erover hoe tof maar toch ook heel raar ik het vind. Alles is namelijk wel soort van hetzelfde en er veranderd qua uiterlijk eigenlijk weinig. Maar toch lijkt het alsof je hele andere en mooie dingen ziet in iets waar je normaal gesproken geen aandacht aan besteed. Ik vond het af en toe heel vreemd dat ik bepaalde dingen zo mooi vond, omdat het vaak als je nuchter bent er bijna hetzelfde uitziet.
Vanaf hier weet ik de tijd niet dus de aangegeven tijd is op gevoel
22:30 - The Castle -
We besluiten maar is naar het kasteel toe te gaan en het van dichtbij te bekijken. Het begint nu echt donker te worden en het kasteel word aan alle kanten verlicht door felle lampen. Het moment dat ik opstond was het eerste moment dat ik merkte dat de tripsetting heel erg plotseling kan veranderen. Ik stond op, zette 3 stappen en was voor mijn gevoel in een hele andere wereld. Ik had me goed ingelezen dus wist dat dit zo hoorde, daardoor is het toch een stuk relaxter. Maar ik vond de plotelinge gevoels- en settingswisselingen heel kenmerkend. We maakte een paar foto's en liepen naar het kasteel. Ik ging als eerste de trap op om zo bij het balkon te komen. Het hele kasteel was uiteraard van oud steen met barsten en dergelijke. Hierdoor was alles prachtig om zien. Alle barsten en oneffenheden in de stenen vervormde tot beeldschone figuren en patronen. Op het balkon was een prachtig uitzicht over het grote park wat aan de voet van het kasteel lag. Als ik over de rand naar beneden keek kreeg ik een heel gek hoogtevrees gevoel. Dit gevoel ging weg als mijn knieën contact hadden met de stenen muur waar ik overheen leunde, heel leip. De extreem felle schijnwerpers die op het kasteel schenen waren erg naar, je voelde de pijn in je hele lichaam als je er per ongeluk recht in keek. we rookte een peukje op het balkon en besloten te verkassen.
23:00 - Epic Darkness -
We besloten via de achterkant van het kasteel om te lopen. Hiervoor moesten we door een poortje waar aan de andere kant geen lichten schenen. Een redelijk klein creepy stukje gras aan de achterkant leidden ons om het kasteel weer terug naar de voorkant. Op het moment dat we daar liepen gingen opeens alle lichten in één keer uit. BAM! total darkness! Dit was een redelijk intens moment van de trip want wat ik al eerder zei, de stemmingswisselingen gaan vooral op zo'n moment heel snel. We dachten eerst dat iemand die lichten uit deed omdat wij daar liepen en het park allang dicht was. Dan voel je je in de totale stilte in het donker ineens heel bekeken. Nee, dat was geen fijn gevoel. Maar N stelde ons gerust door te zeggen dat dat sowieso niet het geval was en ze waarschijnlijk gewoon om een bepaalde tijd uitgaan. Oke, ik ben weer wat rustiger. Maar ik moet nog wel wennen aan de abrupte omschakeling van licht naar donker. We hadden één klein hoofdlampje die we ook zeker nodig hadden om onze weg terug te vinden. We probeerde onze weg te vinden in het grote park en liepen door bossen, struiken en velden. Doordat het donker is en je op een plek bent waar je eigenlijk niet mag zijn is er ook steeds een spanning die je over je heen hebt. De visuals fucken met je, je denkt dingen te zien die er niet zijn zoals takken die je denkt in je gezicht te krijgen als je doorloopt. En ook geluiden die je hoort fucken met je mind. Na een tijdje weet je ook dat het tussen je oren zit en kan je er om lachen.
00:00 - What The F*ck -
De achteruitgang van het park hebben we inmiddels gevonden, een mini paadje waar je jezelf bijna doorheen moet wurmen om er doorheen te kunnen. Oke, we zijn eruit. Terug in de bewoonde wereld.
We liepen langs een muur bedekt met klimmop. Ik liep achteraan en zag iets wat leek op een groen lichtje in de klimmop. Ik tripte natuurlijk en zag eerst niet dat het een klimmop was omdat het zo donker was. Dus ik dacht eerst dat het een mannetje in een boot op een meer was die met een groen lampje aan boord daar dobberde, maar dat even ter zijde. Ik keek beter en zag dus dat het een normale klimmop was. Maar wtf is dat groene lichtje dan? Dus ik riep N en E om te kijken wat het was. Ik dacht het zal vast wel weer een visualfuck zijn maar goed.. nee dus, want E en N wisten ook niet wat het was. E ging een beetje graven in de klimmop om het
beter te kunnen zien en schrok ineens en zei dat het een beestje was, een spin ofzo. Heel leip. Naja, we lieten het maar lekker zitten en zette onze trip voort.
01:00
Het was een klein Frans dorpje waar we waren en alle straten waren leeg en iedereen was weg. Dus we liepen daar over de straten op weg terug naar de camping. We liepen op een lange straat met aan het einde een naar links afbuigende weg. Wij keken van veraf dus op een muur aan de rechterkant van de straat. Deze was aan de bovenkant wederom bedekt met klimmop. Ik zei halverwege de straat dat het net leek alsof het een tunnel was waar de straat onderdoor liep. We raakte hiervan alle 3 overtuigt en E zei dat hij het nu toch wel heel zeker wist dat het ook echt zo was. We raakte afgeleid en 10 minuten later liepen we langs de muur aan het einde van de straat en ik zei: "ah kijk, dit was dus die tunnel". Erg tof om te zien hoe overtuigt je kan zijn van dingen die nep zijn. Nu snap ik ook hoe sick het kan zijn om hele hoge dossisen
te nemen en en verdwaald te raken in je eigen mindfucks. lijkt me niet heel chill.
01:30
We kwamen bij de brug waar aan de andere kant onze camping gevestigd lag. Ook op deze brug waren weer ontzettend veel dingen die onze aandacht trok. Zo zagen we het groene
lichtje die we eerder op de avond in een klimmop aantroffen nu op de zijkant van een muur. We konden het nu heel goed bekijken en zagen dat het een insect was. een glowworm om
precies te zijn. Heel leip beestje waar we het zeker een aantal minuten over gehad hebben.
Waarom geeft ie licht dan? Hij trekt dan toch alleen maar gevaar aan?
Misschien om vrouwtjes te lokken? dat soort tjak.
02:00 - Insection -
Eenmaal aangekomen bij de camping zijn we aan een stenen picknicktafel gaan zitten en hebben hier nog een jointje gerookt en gepraat over van alles en nog wat.
We gingen ervan uit dat de trip nu wel zou afnemen maar dat gebeurde eigenlijk niet. Ik was er vanaf dit moment ook wel een beetje klaar mee. Maargoed.. je zult het toch moeten uitzitten
. Ik keek vaak naar een kerktoren om te bepalen of het aan het afnemen was. Dan keek ik en dan ademde en morphte die nog als een gek en wist ik dat het niet zo was, haha.03:00
We hadden het nu wel gezien en besloten onze tanden te gaan poetsen en maar gewoon in de tent te gaan liggen. Het tandenpoetsen deden we bij de toiletten waar redelijk veel spinnen boven ons hingen. Nou ben ik niet zo'n fan van spinnen en dit gaf me een laten we zeggen kriebelig gevoel. Er zitten er waarschijnlijk een stuk of 20 maar omdat je tript denk je dat er 300 spinnen zitten. Aangekomen in de tent zat ik nog steeds in de insecten mind-set en had het gevoel alsof overal beestjes zaten. Ik had hetzelfde gevoel overgedragen aan N.. lekker, ben ik in elk geval niet de enige
. Ik lag al in de tent met een zaklamp en N wilde ook gaan liggen. Ik scheen zonder bedoelingen even op zijn kussen en deed de lamp weer uit. N: "Nee he, doe normaal"
Ik: "wat is er?"
N: "zaten er tering veel beesten op mijn kussen?"
Ik lachte me kapot en zei dat er niks aan de hand was. Maar dit vond ik ook heel sick. Je weet dat het komt omdat je tript en dat het eigenlijk niet zo is. Maar omdat je het even denkt te zien is er toch een moment dat je het echt gelooft. Zo hebben we ook een paar momenten gehad dat we heel spastisch begonnen te spartelen in onze slaapzak omdat je even denkt dat er iets bij je voeten zit ofzo. Heel vervelend eigenlijk :P. Ik bleef gewoon door trippen en ben gewoon proberen te gaan slapen. Ik denk dat ik rond een uurtje of 4 half 5 sliep.
THE END
Al met al een ervaring die ik zeker niet had willen missen en ben blij dat ik nu weet hoe het is. Ik moet zeggen dat ik ervan overtuigt ben dat dit zeker niet voor iedereen is weggelegd. De mindfucks en plotselinge settingswisselingen en gevoelswisselingen vond ik af en toe best heftig. Ook lijkt het me zeer onverstandig dit soort shit te nemen als je geen idee hebt wat voor effect het heeft. Ik zou dus aanraden je goed in te lezen.
Ook maak je zo ontzettend veel mee in relatief korte tijd dat het heel veel is om in je op te nemen. Ik heb het ook echt als vermoeiend ervaren. Je brein heeft op het einde zoveel meegemaakt en opgenomen dat je mentaal echt uitgeput bent. Ik vond de ervaring ook zo intens dat ik er zeker nog een paar dagen over heb kunnen nadenken. Intens op een goede manier gelukkig
.Hmm.. het is wederom langer geworden dan dat ik dacht, ik hoop niet te lang. Ik hoop dat het leuk is om de ervaring te lezen van iemand die voor het eerst echt tript en dat ik het een beetje goed heb verwoord.
Ciao!
