Wawa
Belezen gebruiker
Excuses voor de taal fouten en voor de eventuele gaten in het verhaal 
Beste trippers,
Dit is de eerste keer dat een verslag schrijf omdat dingen opschrijven en tekenen mij toch vaak helpen een gevoel te uiten over wat ik nou precies heb beleefd. Aangezien ik heel sceptisch ben over wat ik nou precies moet denken over deze ervaring, lucht het altijd een beetje op om het te delen. Ik nam de drug vrij ongecontroleerd in, wat natuurlijk niet de juiste keuze was maar daar verder op meer over.
Wie : Ik en S
Waar : Kraakpand
Wat : 2C-B
Hoeveel : 34 mg
INTRO
Één week voor deze ervaring was ik op een feestje in een bos waar ik met iemand aan de praat kwam. Deze man kwam op een gegeven moment op het onderwerp 2CB. Hij vertelde hoe je precies wist waar je was maar dat je alles om je heen anders ziet, je lichaamsdelen lang lijken, tijds besef verliest etc. Ik had me nog nooit in een trip middel verdiept en er ook nog nooit een gebruikt dus mijn nieuwschierigheid enorm hoog. Een half uurtje heb ik zijn verhaal aangehoord en het leek me vrij extreem en besloot voor mezelf dat het me te heftig leek. De hele week bleef de nieuwschierigheid hangen en zo komen we bij de dag van de gebeurtenis.
Er werd een bericht rondgestuurd over een anti-kraak feestje ergens in mijn stad en daar ging ik met volle enthausiasme naar toe niet wetend waar de avond me zou brengen. S en ik kwamen aan op het feest en besloten gewoon lekker wat biertjes te drinken en met iedereen aan de praat te gaan. Al snel werd het feest gecrashed door de politie die meldingen had binnen gekregen van geluidsoverlast en brand (er was namelijk een gigantisch kampvuur in de tuin). Best wel begrijpelijk want het pand stond midden in een woonwijk. Iedereen ging een beetje sip weg en we wisselde nummers uit met andere mensen om te kijken of we later terug konden of iets dergelijks. Zo hebben we rustig ergens gechillt nog wat biertjes gedronken en geregelt dat we rond 12 uur s’nachts gewoon met klein groepje rustig op de zolder van het huis beetje konden feesten. Rond 1 uur waren er 10 mensen ofzo waar we gewoon rustig goede gesprekken mee aan het voeren waren. Ondertussen was ik aardig aangeschoten door al het bier en toen sprong het gesprek over op 2CB. Iedereen wou het wel doen en ik en S hadden het nog nooit gebruikt. We zouden eerst even aankijken hoe de anderen mensen die het nog nooit gedaan hadden zouden reageren. Na een uurtje begon (laten we hem T noemen) T al aardig te trippen en hij zei dat het echt geweldig was. Naïef als we waren namen we 2 groene klavertjes (16mg per stuk, blijkbaar ging je als je er 2 nam pas echt goed dingen zien).
We waren dus in een onbekende omgeving, met onbekende mensen, in een kraakpand wat er best akelig uit zag en geen sitter. Door de verhoogde tollerantie het alcohol gebruik toch 2CB ingenomen en we moesten allebij volgende dag naar verjaardag van een familie lid. Niet geweldig voor een eerst keer dus.
TRIP
Eerste 2 uur (02:00 – 04:00)
Ik en S werden goed voorbereid door de persoon die het verkocht/gaf (we noemen hem D en we kregen het gratis omdat het de eerste keer was en hij wou niet dat we bataalde voor een ervaring die we (nog) niet kende). Het was een aardig persoon die alles goed uitlegde en wat de gevaren waren, do’s and dont’s etc. Na een kort uurtje begon ik me aardig euforisch te voelen een beetje zoals bij MDMA. Mn trui werd lekker warm en begon weer heerlijk te kletsen zoals ik dat met XTC/MDMA doe. S was ondertussen met wat anderen dingen bezig, koffie zetten voor wat mensen en een beetje aan het kijken waar T ondertussen mee bezig was. Ik besloot S even op te zoeken en toen realiseerde ik het me pas... Wat zijn mij armen ontiegelijk lang?! Het leek of ze een halve meter in lengte waren gegroeit, het zag er raar uit en kon er best wel om lachen. Voor mijn gevoel heb ik toen eerst een uur lang in een ‘’ relaxfauteuil’’ (Is dat het juiste woord? Je weet wel een stoel die helemaal met je lichaam mee strekt) gezeten en me armen lopen bewonderen, hele tijd maar van me af houden en weer naar me toe trekken. Achteraf bleek ik er maar een minuutje in te zitten, maar dat was het tijdsbesef dat ik helemaal verloren was volgens D. Toen begon het avontuur...
Ik stond op om S te gaan zoeken en opeens begon het huis te ademen en leek het alsof de deurposten immens groot waren. Ik liep overal zo soepeltjes doorheen het was alsof ik alle ruimte had gekregen. Eindelijk had ik S gevonden in de keuken (die lettelijk 5 meter van de chill stoel vandaan was), ik zag hem staan bij de kraan maar vond het hele tijd te ver om naar hem toe te lopen. Uiteindelijk had ik kracht verzameld om die ene meter te maken die wel 100 meter leek. Hij vroeg of ik ook een bakje koffie wou, natuurlijk had ik wel zin in een lekker bakje pleur. Het bakje koffie kreeg ik aangereikt en het leek alsof het heel lang duurde voordat ik hem had en ik had verwacht dat de koffie al lang koud zou zijn. Ik wou een slok nemen en ik keek in de bak met koffie wat ik nu beschrijf als een bodemloze put met een mini beetje koffie er in. Het was een hele reis om een miniscuul sipje te nemen uit deze ongelovelijk diepe koffie mok. Het was raar en had nooit verwacht dat dingen zo anders konden worden. Ondertussen begon de bovenkant van de kamer een dikke roze gloed te krijgen en knalde er kei harde GOA trance uit de boksen die iemand had mee genomen (niet te hard natuurlijk want anders kwam er miss weer politie). D kwam even naar me toe en vroeg me te omschrijven wat ik precies zag, hij was zelf ook aardig wazig en ik kon maar niet uit mn woorden komen. Op een gegeven moment liep ik gewoon weg om de hal te checken.
De hal leek ENORM en leek een beetje op een cartoon ook waren alle muren aan het bewegen alsof het lange naald bomen waren die in de wind stonden. Ik ging even op de grond zitten om de hal te bestuderen en alles leek te smelten en van een soort chocolade te worden. Dus ik stond meteen weer op om door de hal een te lopen, ik ben denk ik wel 30 keer op en neer gegaan. Het was zo raar het leek ook alsof ik op een waterbed liep. Aan het eind van de hal was een wc en ging dus even plassen (ook heel bizar maar ga er niet verder op in). De wc leek op een soort cartoon poppetje met een grote mond en kleine zwarte oogjes (dat waren schroeven) en hij leek iets te willen zeggen. Het was een klein kamertje dus toen ik klaar was ging ik maar snel weer terug naar de rest omdat het een beetje krap voelde. Ik liep terug door de hal (weer een hele reis natuurlijk) en zag de deur van de badkamer. Ik deed hem open en zag een fantastische blauwe badkamer met het mooiste reliëf wat ik ooit gezien had het leek alsof er kristallen uit de douche liepen (terwijl die niet eens aan stond). Ik stond te staren en kon mijn ogen niet geloven. Vervolgens deed ik de deur dicht en merkte dat S naast me stond en die kwam niet meer bij van het lachen aangezien ik volgens hem het meest verbaasde gezicht ooit had.
Aanvolgende 3 uur (04:00 – 07:00)
We liepen terug en merkte dat ik hele tijd iets anders wou doen, ik kon niet stil zitten en me ergens lang op concentreren. Ik liep naar de volgende kamer waar een mooie lamp aan het plafond hing. Op de lamp zat al een begin van een patroontje en dat begon zich direct uit te breiden naar beneden, alsof er een wollen trui werd gebreit alleen dan met bliksemschigten. Ik was verwonderd van de scherpte waarin ik dit zag gebeuren en de pracht van de intense oranje, witte en licht blauwe kleuren. Vervolgens merkte ik dat iedereen aan het rond wandelen was en dat alles door elkaar heen liep en niemand echt langer dan 1 minuut met iets bezig kon zijn. Het was chaos op een goede manier. Iedereen zat korte gesprekjes te voeren die ergens midden in begonnen en eidigten. Ik bewonderde de muren met het gewelidge reliëf wat er bij kwam kijken en ging af en toe even zitten in de relaxfauteuil om naar closed-eye visuals te kijken. En opeens uit het niets was iedereen weer in de zelfde kamer waar het allemaal begon.
We praatte een beetje met elkaar en begonnen elkaar mee te trekken in de trip dat we niet met zn allen in die kamer zouden zitten. Ik kon het niet echt meer volgen en begon me een beetje zorgen te maken hoe ik naar huis zou moeten als het nog lang zou duren. De mensen(die noem ik even ‘’de rest’’) die het vaker deden die namen nog wat bij dat gaf een heel naar gevoel, ik voelde alles behalve drang om meer te nemen. Als ik naar de gezichten keek van de mensen die bij pakte zagen die er somber, hebberig, zielloos en onverzorgt uit. Op dat moment wou ik echt weg uit die kamer. Ik liep naar een andere kamer waar ik even alleen wou zijn en ging op de grond zitten en begon met een pen vanalles te tekenen op de vloer. T en S kwamen bij me zitten en stelde me gerust en we gingen gewoon lekker weg dromen in de geruite kleren die nog in de kast lagen in de voor de rest lege kamer. Na een tijdje kwam er iemand van de rest binnen en vroeg of er iemand een jointje wou (ik ben helemaal niet van de wiet of hash), ik weigerde. Hij leek een heel ander persoon en toen hij zijn joint aanstak in de kamer voelde het alsof ik vuur in ademde en alles zwart werd van de rook.
Snel stond ik op en ‘’vluchte’’ naar boven toe naar de zolder waar het begon. Het was verlaten maar het voelde als een safe haven als het ware. Ik wou even wat koude lucht om mn keel die zojuist in brand stond te koelen dus ik liep naar het raam toe. (Nou zoals ik al eerder vertelde hadden we op het begin van de avond een kampvuur en dat lag nog een beetje te smeulen) Er waren 2 ramen op de zolder met als je uit de ene keek het kampvuur en aan de andere kant een soort vijvertje. Eerst liep ik (niet echt wetend) naar de kant van het kampvuur, ik keek uit het raam en zag een wereld vol vuur. De lucht was tomaat-rood en de huizen stonden in brand de bomen stonden in brand en de vlammen leken naar het pand waar ik in was toe te grijpen. Mijn keel voelde branderig aan, heet echt snikheet. Ik deed snel me trui uit en stapte weg van het raam toch bleef ik de hitte voelen. Snel rende ik naar het andere raam, toen ik naar buiten keek betoverde het me. Een winter wonderland overal ijs kristallen en een heerlijk koele lucht. De eerste vogeltjes begonnen te vluiten en die kwamen als een soort ritme in mn hoofd. Ik genoot een tijdje van het uitzicht en ging toen zitten op een van de stoelen op de zolder. Na een tijdje in me zelf gebrabbelt te hebben ging ik weer slow but steady naar beneden. Op de 1ste verdieping waren nog een paar oude bedden. Ik had een beetje genoeg van de trip dus probeerde even te slapen. Het bed was lekker zacht en de deken smolt vrijwel meteen als een marhmellow aan me vast. Het lag prima maar na 20 seconde wou ik weer wat anders doen.
K stond vliegensnel op en werd een beetje paranoia. Waar was iedereen? Was er politie gekomen? Hoe ben ik straks op de verjaardag van mn zusje? Hoe kom ik weer thuis? Had ik bijgepakt en had ik het niet gemerkt? Is dit het begin van hoe ik een junk word? Kom ik hier ooit wel uit? Waarom voelt mn huid als een reptiel? Waar is S? Ik voelde me leeg, alleen en het hele huis leek te vervallen. Ik kroop snel weer terug het bed in maar ik kon maar niet slapen. Er werd op de deur geklopt en D kwam binnen met iedereen! Wat een opluchting was dat, hij zei dat ze allemaal even bezorgt waren geworden omdat ik een half uurtje weg was. Gelijk ging alles beter, ik vertelde hoe ik me voelde en dat loste het meeste wel op. Hoe snel ik blij was geworden dat ik de weg naar beneden weer had gevonden zo snel verdween die blijheid weer toen ik beneden aan kwam.
Aanvolgende 5 uur (07:00 – 12:00)
Beneden waren wat nieuwe mensen binnen gestroomt die er nou niet echt na mijn oordelen heel fijn uitzagen. Meteen voelde ik me weer onveilig en S was ook niet al te blij met deze verandering van gezelschap. Toen S naar me toe kwam zei hij dat hij weg wou en ik wou dat ook. S is veel meer ‘’in-control’’ als ik ben als we drugs op hebben. Dus hij kon gewoon goed communiceren met D die ons instructies gaf voor als we weg wouden. (Ik hoorde de volgende dag ook van S dat hij alleen maar beetje dingen zag vervagen, terwijl ik in een hele andere dimensie zat.) De nieuwe gasten zagen er rot uit om het zo maar te noemen en ik durfde geen woord tegen ze te zeggen. Ik zocht snel naar mn jas en vluchte naar mijn fiets toe die in het halletje stond. S deed de deur voor me open en stelde me gerust dat het wel goed kwam. Eenmaal buiten gekomen voelde ik me vrij alles fleurde weer op en we liepen snel naar de poort van de tuin van de villa. D en S hadden de poort vast gemaakt met het kettingslot van mijn fiets zodat er geen nieuwschierige mensen het terrein op kwamen. S haalde soepeltjes het slot van de poort af maar kreeg de poort niet open.
Hij vroeg of ik de poort open wou doen ik liep er sloom naar toe en keek naar de grond om te kijken of hij misschien vast zat. Daar werd langzaam door kleine poppetjes een mini muurtje gemaakt aan de voet van het hek. Het was Lord of the Rings, ik zag een kleine eye of mordor en een mini vulkaantje waar een beetje lava uit stroomde. Ik moppelde even ‘’wat de fak’’ en keek opnieuw maar toen was het alweer verdwenen. S duwde de poort achter me open en we begonnen de reis naar huis. Eerst een stuk gelopen en ik voelde me meteen veel nuchterder. Na een metertje of 400 (wat ook weer 4 kilometer leek) besloten we op de fiets te springen. Ik wist precies waar ik fietste maar alles was lang, ver en ging sloom. De terug weg naar het appartement van S leek voor eeuwig te duren, maar het was toch gek dat je alles een soort van onder controle had.
Toen we aan kwamen bij het appartement van S werd alles ge-wel-dig. We waren thuis! We made it! Ik heb me nog nooit zo veilig en vertrouwt ergens gevoeld. Rustig ging ik op de bank liggen. S zette een rustig muziekje op en ik kon weer normaal praten hoewel ik nog steeds volle bak aan het gaan was. Overal in de kleine kamer waren mooie kleuren tinten en alles op TV was geestig en we hadden prachtige gesprekken over vanalles en nog wat. Dit was trippen zoals het hoorde te zijn vertrouwd, lekker cosey in een slaapzakje, beetje lullen met je maten en gewoon chille rustige muziek. Er gebeurde weinig bijzonder behalve dat alles euforisch was. Tot ik weer herrinerd werd aan de verjaardag van mn zusje, het hielt me enorm bezig. En S moest nog eerder dan mij weg naar de verjaardag van zn vader dus die begon ook een beetje te pannieken. Onze pupillen waren nog steeds immens groot en leken in en uit te zoomen, proberen de wereld scherp te stellen (kan dat kloppen?). Ik had de drang om een vriendin op te bellen en te vertellen waar de fack ik mee bezig was. Ik was teleurgesteld in mn zelf en voelde me niet goed.
Uit eindelijk heb ik dus toch nog iemand gebelt en me uit gelegt en dat was een hele opluchting. Zo erg dat ik spontaan in slaap viel voor 2 minuutjes maar dat leek natuurlijk alweer een eeuwigheid. De effecten werden langzaam minder en S was vertrokken naar zn ouders. Ik stapte onder de douche, en ging de kamer van S een beetje opruimen. Tot mn armen niet meer zo lang waren, toen ben ik naar huis gefietst. Ik was bijna compleet weer normaal toen ik thuis aan kwam, maar ik durfde me ouders nog niet aan te kijken. De douche van 40 minuten eerder was nice, dus ik ging thuis nog maar een keer. Na de douche ben ik meteen me nest in gesprongen en even getukt (2 uurtjes). Toen ik wakker werd was ik HELEMAAL nuchter, heel bizar het leek alsof er niks gebeurt was.
EIND
Dagen lang heb ik na gedacht over wat ik nou precies allemaal gezien had, en me verbaasd dat gevoel zoveel invloed heeft op een trip. Als ik me gewoon goed had voor bereid dan had dat me een hele boel narigheid bespaart. Het was een unieke ervaring die ik, achteraf, toch niet gemist had willen hebben.
Zeker voor herhaling vatbaar, maar dan met vrienden op een vertrouwde plek.
Beste trippers,
Dit is de eerste keer dat een verslag schrijf omdat dingen opschrijven en tekenen mij toch vaak helpen een gevoel te uiten over wat ik nou precies heb beleefd. Aangezien ik heel sceptisch ben over wat ik nou precies moet denken over deze ervaring, lucht het altijd een beetje op om het te delen. Ik nam de drug vrij ongecontroleerd in, wat natuurlijk niet de juiste keuze was maar daar verder op meer over.
Wie : Ik en S
Waar : Kraakpand
Wat : 2C-B
Hoeveel : 34 mg
INTRO
Één week voor deze ervaring was ik op een feestje in een bos waar ik met iemand aan de praat kwam. Deze man kwam op een gegeven moment op het onderwerp 2CB. Hij vertelde hoe je precies wist waar je was maar dat je alles om je heen anders ziet, je lichaamsdelen lang lijken, tijds besef verliest etc. Ik had me nog nooit in een trip middel verdiept en er ook nog nooit een gebruikt dus mijn nieuwschierigheid enorm hoog. Een half uurtje heb ik zijn verhaal aangehoord en het leek me vrij extreem en besloot voor mezelf dat het me te heftig leek. De hele week bleef de nieuwschierigheid hangen en zo komen we bij de dag van de gebeurtenis.
Er werd een bericht rondgestuurd over een anti-kraak feestje ergens in mijn stad en daar ging ik met volle enthausiasme naar toe niet wetend waar de avond me zou brengen. S en ik kwamen aan op het feest en besloten gewoon lekker wat biertjes te drinken en met iedereen aan de praat te gaan. Al snel werd het feest gecrashed door de politie die meldingen had binnen gekregen van geluidsoverlast en brand (er was namelijk een gigantisch kampvuur in de tuin). Best wel begrijpelijk want het pand stond midden in een woonwijk. Iedereen ging een beetje sip weg en we wisselde nummers uit met andere mensen om te kijken of we later terug konden of iets dergelijks. Zo hebben we rustig ergens gechillt nog wat biertjes gedronken en geregelt dat we rond 12 uur s’nachts gewoon met klein groepje rustig op de zolder van het huis beetje konden feesten. Rond 1 uur waren er 10 mensen ofzo waar we gewoon rustig goede gesprekken mee aan het voeren waren. Ondertussen was ik aardig aangeschoten door al het bier en toen sprong het gesprek over op 2CB. Iedereen wou het wel doen en ik en S hadden het nog nooit gebruikt. We zouden eerst even aankijken hoe de anderen mensen die het nog nooit gedaan hadden zouden reageren. Na een uurtje begon (laten we hem T noemen) T al aardig te trippen en hij zei dat het echt geweldig was. Naïef als we waren namen we 2 groene klavertjes (16mg per stuk, blijkbaar ging je als je er 2 nam pas echt goed dingen zien).
We waren dus in een onbekende omgeving, met onbekende mensen, in een kraakpand wat er best akelig uit zag en geen sitter. Door de verhoogde tollerantie het alcohol gebruik toch 2CB ingenomen en we moesten allebij volgende dag naar verjaardag van een familie lid. Niet geweldig voor een eerst keer dus.
TRIP
Eerste 2 uur (02:00 – 04:00)
Ik en S werden goed voorbereid door de persoon die het verkocht/gaf (we noemen hem D en we kregen het gratis omdat het de eerste keer was en hij wou niet dat we bataalde voor een ervaring die we (nog) niet kende). Het was een aardig persoon die alles goed uitlegde en wat de gevaren waren, do’s and dont’s etc. Na een kort uurtje begon ik me aardig euforisch te voelen een beetje zoals bij MDMA. Mn trui werd lekker warm en begon weer heerlijk te kletsen zoals ik dat met XTC/MDMA doe. S was ondertussen met wat anderen dingen bezig, koffie zetten voor wat mensen en een beetje aan het kijken waar T ondertussen mee bezig was. Ik besloot S even op te zoeken en toen realiseerde ik het me pas... Wat zijn mij armen ontiegelijk lang?! Het leek of ze een halve meter in lengte waren gegroeit, het zag er raar uit en kon er best wel om lachen. Voor mijn gevoel heb ik toen eerst een uur lang in een ‘’ relaxfauteuil’’ (Is dat het juiste woord? Je weet wel een stoel die helemaal met je lichaam mee strekt) gezeten en me armen lopen bewonderen, hele tijd maar van me af houden en weer naar me toe trekken. Achteraf bleek ik er maar een minuutje in te zitten, maar dat was het tijdsbesef dat ik helemaal verloren was volgens D. Toen begon het avontuur...
Ik stond op om S te gaan zoeken en opeens begon het huis te ademen en leek het alsof de deurposten immens groot waren. Ik liep overal zo soepeltjes doorheen het was alsof ik alle ruimte had gekregen. Eindelijk had ik S gevonden in de keuken (die lettelijk 5 meter van de chill stoel vandaan was), ik zag hem staan bij de kraan maar vond het hele tijd te ver om naar hem toe te lopen. Uiteindelijk had ik kracht verzameld om die ene meter te maken die wel 100 meter leek. Hij vroeg of ik ook een bakje koffie wou, natuurlijk had ik wel zin in een lekker bakje pleur. Het bakje koffie kreeg ik aangereikt en het leek alsof het heel lang duurde voordat ik hem had en ik had verwacht dat de koffie al lang koud zou zijn. Ik wou een slok nemen en ik keek in de bak met koffie wat ik nu beschrijf als een bodemloze put met een mini beetje koffie er in. Het was een hele reis om een miniscuul sipje te nemen uit deze ongelovelijk diepe koffie mok. Het was raar en had nooit verwacht dat dingen zo anders konden worden. Ondertussen begon de bovenkant van de kamer een dikke roze gloed te krijgen en knalde er kei harde GOA trance uit de boksen die iemand had mee genomen (niet te hard natuurlijk want anders kwam er miss weer politie). D kwam even naar me toe en vroeg me te omschrijven wat ik precies zag, hij was zelf ook aardig wazig en ik kon maar niet uit mn woorden komen. Op een gegeven moment liep ik gewoon weg om de hal te checken.
De hal leek ENORM en leek een beetje op een cartoon ook waren alle muren aan het bewegen alsof het lange naald bomen waren die in de wind stonden. Ik ging even op de grond zitten om de hal te bestuderen en alles leek te smelten en van een soort chocolade te worden. Dus ik stond meteen weer op om door de hal een te lopen, ik ben denk ik wel 30 keer op en neer gegaan. Het was zo raar het leek ook alsof ik op een waterbed liep. Aan het eind van de hal was een wc en ging dus even plassen (ook heel bizar maar ga er niet verder op in). De wc leek op een soort cartoon poppetje met een grote mond en kleine zwarte oogjes (dat waren schroeven) en hij leek iets te willen zeggen. Het was een klein kamertje dus toen ik klaar was ging ik maar snel weer terug naar de rest omdat het een beetje krap voelde. Ik liep terug door de hal (weer een hele reis natuurlijk) en zag de deur van de badkamer. Ik deed hem open en zag een fantastische blauwe badkamer met het mooiste reliëf wat ik ooit gezien had het leek alsof er kristallen uit de douche liepen (terwijl die niet eens aan stond). Ik stond te staren en kon mijn ogen niet geloven. Vervolgens deed ik de deur dicht en merkte dat S naast me stond en die kwam niet meer bij van het lachen aangezien ik volgens hem het meest verbaasde gezicht ooit had.
Aanvolgende 3 uur (04:00 – 07:00)
We liepen terug en merkte dat ik hele tijd iets anders wou doen, ik kon niet stil zitten en me ergens lang op concentreren. Ik liep naar de volgende kamer waar een mooie lamp aan het plafond hing. Op de lamp zat al een begin van een patroontje en dat begon zich direct uit te breiden naar beneden, alsof er een wollen trui werd gebreit alleen dan met bliksemschigten. Ik was verwonderd van de scherpte waarin ik dit zag gebeuren en de pracht van de intense oranje, witte en licht blauwe kleuren. Vervolgens merkte ik dat iedereen aan het rond wandelen was en dat alles door elkaar heen liep en niemand echt langer dan 1 minuut met iets bezig kon zijn. Het was chaos op een goede manier. Iedereen zat korte gesprekjes te voeren die ergens midden in begonnen en eidigten. Ik bewonderde de muren met het gewelidge reliëf wat er bij kwam kijken en ging af en toe even zitten in de relaxfauteuil om naar closed-eye visuals te kijken. En opeens uit het niets was iedereen weer in de zelfde kamer waar het allemaal begon.
We praatte een beetje met elkaar en begonnen elkaar mee te trekken in de trip dat we niet met zn allen in die kamer zouden zitten. Ik kon het niet echt meer volgen en begon me een beetje zorgen te maken hoe ik naar huis zou moeten als het nog lang zou duren. De mensen(die noem ik even ‘’de rest’’) die het vaker deden die namen nog wat bij dat gaf een heel naar gevoel, ik voelde alles behalve drang om meer te nemen. Als ik naar de gezichten keek van de mensen die bij pakte zagen die er somber, hebberig, zielloos en onverzorgt uit. Op dat moment wou ik echt weg uit die kamer. Ik liep naar een andere kamer waar ik even alleen wou zijn en ging op de grond zitten en begon met een pen vanalles te tekenen op de vloer. T en S kwamen bij me zitten en stelde me gerust en we gingen gewoon lekker weg dromen in de geruite kleren die nog in de kast lagen in de voor de rest lege kamer. Na een tijdje kwam er iemand van de rest binnen en vroeg of er iemand een jointje wou (ik ben helemaal niet van de wiet of hash), ik weigerde. Hij leek een heel ander persoon en toen hij zijn joint aanstak in de kamer voelde het alsof ik vuur in ademde en alles zwart werd van de rook.
Snel stond ik op en ‘’vluchte’’ naar boven toe naar de zolder waar het begon. Het was verlaten maar het voelde als een safe haven als het ware. Ik wou even wat koude lucht om mn keel die zojuist in brand stond te koelen dus ik liep naar het raam toe. (Nou zoals ik al eerder vertelde hadden we op het begin van de avond een kampvuur en dat lag nog een beetje te smeulen) Er waren 2 ramen op de zolder met als je uit de ene keek het kampvuur en aan de andere kant een soort vijvertje. Eerst liep ik (niet echt wetend) naar de kant van het kampvuur, ik keek uit het raam en zag een wereld vol vuur. De lucht was tomaat-rood en de huizen stonden in brand de bomen stonden in brand en de vlammen leken naar het pand waar ik in was toe te grijpen. Mijn keel voelde branderig aan, heet echt snikheet. Ik deed snel me trui uit en stapte weg van het raam toch bleef ik de hitte voelen. Snel rende ik naar het andere raam, toen ik naar buiten keek betoverde het me. Een winter wonderland overal ijs kristallen en een heerlijk koele lucht. De eerste vogeltjes begonnen te vluiten en die kwamen als een soort ritme in mn hoofd. Ik genoot een tijdje van het uitzicht en ging toen zitten op een van de stoelen op de zolder. Na een tijdje in me zelf gebrabbelt te hebben ging ik weer slow but steady naar beneden. Op de 1ste verdieping waren nog een paar oude bedden. Ik had een beetje genoeg van de trip dus probeerde even te slapen. Het bed was lekker zacht en de deken smolt vrijwel meteen als een marhmellow aan me vast. Het lag prima maar na 20 seconde wou ik weer wat anders doen.
K stond vliegensnel op en werd een beetje paranoia. Waar was iedereen? Was er politie gekomen? Hoe ben ik straks op de verjaardag van mn zusje? Hoe kom ik weer thuis? Had ik bijgepakt en had ik het niet gemerkt? Is dit het begin van hoe ik een junk word? Kom ik hier ooit wel uit? Waarom voelt mn huid als een reptiel? Waar is S? Ik voelde me leeg, alleen en het hele huis leek te vervallen. Ik kroop snel weer terug het bed in maar ik kon maar niet slapen. Er werd op de deur geklopt en D kwam binnen met iedereen! Wat een opluchting was dat, hij zei dat ze allemaal even bezorgt waren geworden omdat ik een half uurtje weg was. Gelijk ging alles beter, ik vertelde hoe ik me voelde en dat loste het meeste wel op. Hoe snel ik blij was geworden dat ik de weg naar beneden weer had gevonden zo snel verdween die blijheid weer toen ik beneden aan kwam.
Aanvolgende 5 uur (07:00 – 12:00)
Beneden waren wat nieuwe mensen binnen gestroomt die er nou niet echt na mijn oordelen heel fijn uitzagen. Meteen voelde ik me weer onveilig en S was ook niet al te blij met deze verandering van gezelschap. Toen S naar me toe kwam zei hij dat hij weg wou en ik wou dat ook. S is veel meer ‘’in-control’’ als ik ben als we drugs op hebben. Dus hij kon gewoon goed communiceren met D die ons instructies gaf voor als we weg wouden. (Ik hoorde de volgende dag ook van S dat hij alleen maar beetje dingen zag vervagen, terwijl ik in een hele andere dimensie zat.) De nieuwe gasten zagen er rot uit om het zo maar te noemen en ik durfde geen woord tegen ze te zeggen. Ik zocht snel naar mn jas en vluchte naar mijn fiets toe die in het halletje stond. S deed de deur voor me open en stelde me gerust dat het wel goed kwam. Eenmaal buiten gekomen voelde ik me vrij alles fleurde weer op en we liepen snel naar de poort van de tuin van de villa. D en S hadden de poort vast gemaakt met het kettingslot van mijn fiets zodat er geen nieuwschierige mensen het terrein op kwamen. S haalde soepeltjes het slot van de poort af maar kreeg de poort niet open.
Hij vroeg of ik de poort open wou doen ik liep er sloom naar toe en keek naar de grond om te kijken of hij misschien vast zat. Daar werd langzaam door kleine poppetjes een mini muurtje gemaakt aan de voet van het hek. Het was Lord of the Rings, ik zag een kleine eye of mordor en een mini vulkaantje waar een beetje lava uit stroomde. Ik moppelde even ‘’wat de fak’’ en keek opnieuw maar toen was het alweer verdwenen. S duwde de poort achter me open en we begonnen de reis naar huis. Eerst een stuk gelopen en ik voelde me meteen veel nuchterder. Na een metertje of 400 (wat ook weer 4 kilometer leek) besloten we op de fiets te springen. Ik wist precies waar ik fietste maar alles was lang, ver en ging sloom. De terug weg naar het appartement van S leek voor eeuwig te duren, maar het was toch gek dat je alles een soort van onder controle had.
Toen we aan kwamen bij het appartement van S werd alles ge-wel-dig. We waren thuis! We made it! Ik heb me nog nooit zo veilig en vertrouwt ergens gevoeld. Rustig ging ik op de bank liggen. S zette een rustig muziekje op en ik kon weer normaal praten hoewel ik nog steeds volle bak aan het gaan was. Overal in de kleine kamer waren mooie kleuren tinten en alles op TV was geestig en we hadden prachtige gesprekken over vanalles en nog wat. Dit was trippen zoals het hoorde te zijn vertrouwd, lekker cosey in een slaapzakje, beetje lullen met je maten en gewoon chille rustige muziek. Er gebeurde weinig bijzonder behalve dat alles euforisch was. Tot ik weer herrinerd werd aan de verjaardag van mn zusje, het hielt me enorm bezig. En S moest nog eerder dan mij weg naar de verjaardag van zn vader dus die begon ook een beetje te pannieken. Onze pupillen waren nog steeds immens groot en leken in en uit te zoomen, proberen de wereld scherp te stellen (kan dat kloppen?). Ik had de drang om een vriendin op te bellen en te vertellen waar de fack ik mee bezig was. Ik was teleurgesteld in mn zelf en voelde me niet goed.
Uit eindelijk heb ik dus toch nog iemand gebelt en me uit gelegt en dat was een hele opluchting. Zo erg dat ik spontaan in slaap viel voor 2 minuutjes maar dat leek natuurlijk alweer een eeuwigheid. De effecten werden langzaam minder en S was vertrokken naar zn ouders. Ik stapte onder de douche, en ging de kamer van S een beetje opruimen. Tot mn armen niet meer zo lang waren, toen ben ik naar huis gefietst. Ik was bijna compleet weer normaal toen ik thuis aan kwam, maar ik durfde me ouders nog niet aan te kijken. De douche van 40 minuten eerder was nice, dus ik ging thuis nog maar een keer. Na de douche ben ik meteen me nest in gesprongen en even getukt (2 uurtjes). Toen ik wakker werd was ik HELEMAAL nuchter, heel bizar het leek alsof er niks gebeurt was.
EIND
Dagen lang heb ik na gedacht over wat ik nou precies allemaal gezien had, en me verbaasd dat gevoel zoveel invloed heeft op een trip. Als ik me gewoon goed had voor bereid dan had dat me een hele boel narigheid bespaart. Het was een unieke ervaring die ik, achteraf, toch niet gemist had willen hebben.
Zeker voor herhaling vatbaar, maar dan met vrienden op een vertrouwde plek.
