Zondag 29 juli 2007
Setting: Thuis
Tripmaat: J.
Substantie: 25mg 2C-B (gesnoven)
Ik ben nog steeds aardig van streek en heb nog lang niet alles wat gebeurt is een plekje kunnen geven.
Zaterdag 28 juli zijn we met een groepje van 4 man naar dominator, een hardcore festival, geweest. Ik ben de hele dag uit mn plaat gegaan en had alleen en klein beetje mdma en wat nakkies pep op om volluit te knallen!
De vrijdag hiervoor had ik mn langverwachte 2C-B binnen en op de terugweg maakten ik en J. elkaar lekker om nog ff als after bij mij op mn kamer hard te gaan hallucineren (want echt meer dan dat heb ik eigenlijk nog nooit gedaan op 2C-B ).
Eenmaal terug na een lange reis vanuit Groningen besloot ik voor de 25mg te gaan. Vorige keer behoorlijk heftig maar heel goed te doen. J. had ik 15 mg gegeven.
We waren nog geen 10 minuten verder of J. werd overweldigd door de effecten. Hij had dit niet verwacht en ik begon een beetje te stressen omdat hij nogal paniekerig overkwam. Niet lang daarna werden de visuals bij mij ook belachelijk extreem. Ik zag geen hol meer en mn kamer was ‘getting me the fear’. Het zweet brak me uit en ik stelde voor naar buiten te gaan.
Eenmaal de trap afgekomen hadden we onze schoenen uiteindelijk aangekregen en liepen we richtig de achterdeur. Ik moest het licht nog uitdoen en zodra ik dat deed was het disco! Damn!! Waar moet ik heen? Waar is J.? Ik besloot het licht maar ffies aan te houden dan konden we in ieder geval de deur vinden.
Toen we de deur uit liepen regende het…BAH! Toch maar weer naar binnen. J. ging op mn bank liggen met zn ogen dicht en bleef maar zeggen: “Het positieve er van indenken, Het positieve er van indenken”.
Ik vond het verrot dat J. niet genoot van het visuele geweld en kon daarom zelf ook niet lekker de effecten op me laten inwerken. Uiteindeljik de stap gemaakt om de tv, waarop alles totaal nergens op sloeg en iedereen er als tv ghosts uit zag, uit te zetten en een muziekie (Vibrasphere) op de PC opgezet.
Dit was het enigste positieve moment. Het zweten begon een beetje te zakken en de muziek klonk subliem vet! Goddelijk bijna! Ook was ik qua visuals op dit moment mijn eigen God. Overal in de kamer verschenen de mooiste patronen die op de muziek meegingen. Ik kon een soort energiebollen maken en door de patronen heenschieten. Ook J. begon zich te vermaken en vroeg om wat drinken. Op dit moment voelde ik mezelf opeens weer een bekende wereld binnen glippen. Het was die elfachtige dimensie waar ik met paddo’s en lachgas ben geweest! Wederom voelde ik een soort vrouwelijke entiteiten en ze vergezelde mij op en om mijn bed. Ze probeerde me gerust te stellen en het voelde helemaal niet vijandig. Ook zij herkende me overduidelijk. Ik ging helemaal op in dit wereldje en schrok opeens van J. omdat tie zei dat hij begon uit te drogen. Ik moest toch maar wat drinken halen.
Eenmaal beneden ging het fout. Ik hoorde hele vreemde geluiden (soort van als muziek defragmenteerd op dmt) en ik begon een soort van hondachtige entiteiten waar te nemen (helhonden). Ik schrok en rende de trap op. Nu overkwam me een extreem bedreigend gevoel, ik was overduidelijk in enorm gevaar! Er begon zich overal waar ik heen rende een soort poort te openen, een soort van blokjes die overvloeiden in onze (mijn) realiteit en er kwam een heel leger aan wezens op me af. Ik probeerde ergens anders aan te denken maar besefte dat ik wederom te maken had met entiteiten en wezens buiten mezelf. Ik voelde dat er enorm werd gevochten (waarschijnlijk mijn helpers en gidsen) maar ik kon geen kant op. Enigste wat ik kon bedenken was de trap op en af rennen., waardoor mijn ouders wakker werden. Die zagen echter niets om me heen maar wel de doodsangst in mijn ogen. Op een gegeven moment materialiseerde de entiteiten zich steeds meer en begonnen ze me fysiek aan te vallen. Ik werd met een soort stokken geslagen en ze probeerde me met iets steken bij mijn hart! Ook zag ik een soort blauwe wezens die met een soort geweren op me schoten maar de inpack deed alleen een beetje pijn. Ik begon te schreeuwen: “ Ik word aangevallen! Help mam, pap! Ik hou van jullie!!”
Ik wist dat ik dood ging. Ik werd alle kanten op geslagen en met mijn vader en al de trap afgesmeten. Mijn ouders namen een kracht waar die ze niet konden verklaren en zijn ook zwaar geschokkeerd.
112 was gebeld en vanaf dit punt weet ik alleen nog vlagen. Op een gegeven moment zat ik beneden bij de trap en een soort gigantische kerel met een paar honden en vreemde mensen stonden om me heen. Ik moest iets drinken en daarna zou ik voor eeuwig meegesleurd worden naar een van de diepste lagen van de hel om daarzo voor eeuwig uit elkaar gescheurd te worden, dat kan je je niet voorstellen, de terror die je dan voelt…
Naderhand bleken die vreemde mensen politie en ambulance medewerkers te zijn die me suikerwater wilden geven. Ook mijn pa en de vriend van mn zussie was dr bij. Ze wilde me allemaal vasthouden maar als ik niet bleef rennen konden die demomen me grijpen.
Ik had op dit moment onverklaarbare krachten volgens de politie die de dag erna was geweest. Ik sloeg constant 5 man van me af en dat terwijl ik een klein mannetje van 1,68 ben.
Nu werd het gevaarlijk, mijn hartslag bereikte een top van 230! Dodelijk dus en ik had 40 graden koorts. Op dit moment had ik visioenen van Goden die om mij vochten en iets wilde me met een speer doorboren. Men probeerde een infuus aan te leggen. Dit moest anders zou ik het niet overleven alleen alles voelde voor mij als een aanval. Telkens weer mislukte het en bloed spoot aan alle kanten over de bank waar ik op lag.
Hierna weet ik alleen nog maar dat ik bijkwam in het ziekenhuis en mn pa en de vriend van mn zussie bij me waren.
Even later kwam J. ook in het ziekenhuis terecht. Hij was zwaar geschokkeerd van wat er was gebeurt. Ik heb de hele buurt wakker gekrijst. Het ging door merg en been.
Het ergste vind ik nog wel dat ik mijn hele familie geshokkeerd heb. Zelfs een vrouwelijk agente die erbij was is hulp gaan zoeken omdat ze dat geschreeuw van mij maar niet uit dr hoofd krijgt. Iedereen was het er over eens dat dat geschreeuw niet menselijk klonk en mn pa heeft waargenomen dat tie door een onbekende kracht van de trap af is gesmeten. Ook heb ik een vreemde beetwond op mijn been die niemand kan verklaren. Dit was dus echt niet alleen hallucineren. Ik had ongewild een fooking poort geopend naar een van de diepste hellen die je je kan voorstellen. Ik ga hulp zoeken bij een paranormaal genezer om te kijken of hij wat ziet in mijn aura. Want het schijnt dat demonen en vijanden uit vorige levens zich vast kunnen verankeren in je aura en dan kan je daar behoorlijk veel last van gaan krijgen.
Ik ben er nu dus over uit dat die entiteiten die ik altijd waarneem niets meer met lachgas of paddo’s te maken hebben, maar ik deze met alle tripmiddelen in hoge dosis kan tegenkomen.
Voorlopig durf ik niet meer te trippen voordat ik mijn aura heb laten onderzoeken. Dit was de meest traumatische ervaring uit mijn leven. Ik ben blij dat ik dit report nog kan schrijven..
edit: Ik wil iedereen waarschuwen om dit middeltje met respect te behandelen en niet zo maar eventjes voor de lol te nemen. Ik dacht ook altijd dat 2C-B de grappenmaker onder de psychedelica was en zo staat het ook altijd een beetje omschreven op het Internet.
PEACE!
