Ik en eric vonden het een goed idee om nog eens om truffels te gaan, spijtig genoeg durfde john niet omdat zijn vriendin weer ging zagen 
Toen we om de truffels gingen moesten we alleen nog wachten op een mooie zonnige dag, dat was geen probleem want het waren allemaal zonnige dagen, toevallig pakten we de warmste uit van de week, 38°C in de zon.
Spijtig genoeg waren we dus maar met twee, we gingen naar de garage om daar te chillen en plots komt joe eraan met zijn voiture, hij was vlug ook nog om truffels gegaan, onaangekondigd was nice dat we toch met drie waren
Alledrie rustig beginnen eten en nog geen vijg minuten later (eric had het weer heel snel binnengeslokt) kotste eric het uit (gelukkig stond daar een emmer), wij dachten dus oke nice (/sarcasm) die gozer gaat dus niets meer voelen, daardoor voelde ik me down en ik zag dat joe hetzelfde voelde.
We legden ons alledrie voor de poort op een zwarte ondergrond die nog warmer was met de zon die scheen op onze kop, je kon letterlijk een biefstuk bakken op de vloer.
Toen begon het gewoon, ik had het nog niet helemaal door, mijn haar lag voor mijn ogen en toen ik het weghaalde zag ik wolken in de lucht op de plaats waar mijn haar zat, ik dacht dat het van die strepen waren die vliegtuigen achterlaten.
Maar plots zie ik de wolken samenkomen die een hele grote skelet van een pterodactyl maakten, ik kon het niet helemaal zien dus moest ik naar links en rechts kijken en het was net als ik in een visbokaal zat met reflecterende dingen op de wanden.
Toen ik keek naar eric en joe zag ik dat ze ook goed vetrokken waren dus maakte ik direkt een opmerking over dat eric toch iets voelt, ik kon het niet geloven maar hij was ook aan het genieten in zijn eigen wereldje.
Ik sluite mijn ogen en de zon scheen op mijn oogleden en ik kon net in de diepte kijken, ik zag dansende figuren en een horizon met een zon die onderging, toen ik op mijn ogen duwde verschenen er alemaal kleuren en stralen en ik kon ook in de diepte kijken het was net alsof ik in de ruimte vloog, het was redelijk ongemakkelijk dus kon ik het niet te lang volhouden, volgens mij is het ook niet al te gezond XD
Toen ik weer naar de wolken keek was alles plotseling in 3d, ik kon de wolken verschillende malen zien alsof ze in lagen achter elkaar lagen. Ik zag net zoals in mijn eerste trip kinderhandjes met lachende gezichtjes erachter, ze waren ook hele grote figuren, deed me denken aan die figuren in mario kart 64
Alles was heel leuk om te zien natuurlijk
Wat ik ook leuk vond is dat ik dingen begon te herinneren van mijn eerste trip die ik niet meer wist
Daarna was het afgelopen met de meeste visuele effects, ik zag nog de grond bewegen in golven en kleine bergjes, toen hebben we een 3 uur duurde lachkick gehad, een van ons drie moest maar een zuchtje lossen (ha) dan begon de ander te lachen en toen begon de rest ook voor een kwartier weer.
Soms verdween joe ook weleens, we lagen plat van het lachen we rechten ons, waar is joe? Nobody know... Dan staat ie daar ineens aan het straat te lachen en te lachen te lachen kwam ie terug en wist ie niet dat hij geweest was, anyway het was weer cool, voor nog een herhaling vatbaar, wel even wachten
Toen we om de truffels gingen moesten we alleen nog wachten op een mooie zonnige dag, dat was geen probleem want het waren allemaal zonnige dagen, toevallig pakten we de warmste uit van de week, 38°C in de zon.
Spijtig genoeg waren we dus maar met twee, we gingen naar de garage om daar te chillen en plots komt joe eraan met zijn voiture, hij was vlug ook nog om truffels gegaan, onaangekondigd was nice dat we toch met drie waren
Alledrie rustig beginnen eten en nog geen vijg minuten later (eric had het weer heel snel binnengeslokt) kotste eric het uit (gelukkig stond daar een emmer), wij dachten dus oke nice (/sarcasm) die gozer gaat dus niets meer voelen, daardoor voelde ik me down en ik zag dat joe hetzelfde voelde.
We legden ons alledrie voor de poort op een zwarte ondergrond die nog warmer was met de zon die scheen op onze kop, je kon letterlijk een biefstuk bakken op de vloer.
Toen begon het gewoon, ik had het nog niet helemaal door, mijn haar lag voor mijn ogen en toen ik het weghaalde zag ik wolken in de lucht op de plaats waar mijn haar zat, ik dacht dat het van die strepen waren die vliegtuigen achterlaten.
Maar plots zie ik de wolken samenkomen die een hele grote skelet van een pterodactyl maakten, ik kon het niet helemaal zien dus moest ik naar links en rechts kijken en het was net als ik in een visbokaal zat met reflecterende dingen op de wanden.
Toen ik keek naar eric en joe zag ik dat ze ook goed vetrokken waren dus maakte ik direkt een opmerking over dat eric toch iets voelt, ik kon het niet geloven maar hij was ook aan het genieten in zijn eigen wereldje.
Ik sluite mijn ogen en de zon scheen op mijn oogleden en ik kon net in de diepte kijken, ik zag dansende figuren en een horizon met een zon die onderging, toen ik op mijn ogen duwde verschenen er alemaal kleuren en stralen en ik kon ook in de diepte kijken het was net alsof ik in de ruimte vloog, het was redelijk ongemakkelijk dus kon ik het niet te lang volhouden, volgens mij is het ook niet al te gezond XD
Toen ik weer naar de wolken keek was alles plotseling in 3d, ik kon de wolken verschillende malen zien alsof ze in lagen achter elkaar lagen. Ik zag net zoals in mijn eerste trip kinderhandjes met lachende gezichtjes erachter, ze waren ook hele grote figuren, deed me denken aan die figuren in mario kart 64
Alles was heel leuk om te zien natuurlijk
Wat ik ook leuk vond is dat ik dingen begon te herinneren van mijn eerste trip die ik niet meer wist
Daarna was het afgelopen met de meeste visuele effects, ik zag nog de grond bewegen in golven en kleine bergjes, toen hebben we een 3 uur duurde lachkick gehad, een van ons drie moest maar een zuchtje lossen (ha) dan begon de ander te lachen en toen begon de rest ook voor een kwartier weer.
Soms verdween joe ook weleens, we lagen plat van het lachen we rechten ons, waar is joe? Nobody know... Dan staat ie daar ineens aan het straat te lachen en te lachen te lachen kwam ie terug en wist ie niet dat hij geweest was, anyway het was weer cool, voor nog een herhaling vatbaar, wel even wachten
