TheTempest
Experimenterende gebruiker
Wat: MDMA poeder/kristallen
Hoeveel: Naar schatting 200 mg p.p.
Waar: Studentenkamer van vriendin (A)
(Ik ben nieuw op het forum, en dit is mijn eerste tripreport. Tips zijn altijd welkom, want ik hoop er in de toekomst nog veel te kunnen schrijven :P ).
Bij gebrek aan een weegschaaltje, heb ik de MDMA op schatting gekregen. Ik denk dat het ongeveer 400-500 mg was, voor twee personen. Ik zou het in gaan nemen met een hele goede vriendin (A) van me, op haar studentenkamer. Voor mij was het de 2e keer MDMA (ongeveer 7 weken ervoor was mijn eerste keer (met iemand anders), en toen had ik 500mg op), en voor A werd dit de eerste keer.
Ongeveer 20:45
Ik had bedacht dat ik rond een uur of 8 wou beginnen, maar uiteindelijk werd dit kwart voor 9 ongeveer. Van tevoren nog even allebei gaan plassen en glazen water klaargezet en gezorgd voor kauwgum binnen handbereik. Vervolgens hebben we ongeveer de helft van onze portie ingenomen (dit zal dus ongeveer 100mg p.p zijn geweest), weggespoeld met water. Toen zijn we relaxed op de bank gaan zitten, met de laptop voor ons op tafel (ik heb werkelijk geen idee meer wat we aan het kijken waren op de laptop, maar waarschijnlijk cartoons of iets in die trant).
Ongeveer 21:15
‘Yow, het werkt niet’, zei A opeens uit het niets. ‘Nee…ik voel ook nog niks. Als we half 10 nog niks voelen nemen we meer, oké?’. Bijnemen was niet meer nodig, want een minuut of 5-10 later zei A ineens ‘Het werkt! Bedankt voor het chillste gevoel ooit man!’. Oké, ik vond het super fijn dat het bij haar wel werkte (want ik dacht toch steeds: shit..wat als het niet gaat werken vandaag?), maar ik voelde nog niks. Hoe stom zou het zijn als zij dadelijk hartstikke lekker gaat, en ik niks voel? Dacht ik nog. Ik hield deze zorgen voor mezelf, in mijn achterhoofd dacht ik: het komt wel goed, heb wat geduld. Toen keek ik eventjes naar links, en weer terug naar het scherm. Mijn ogen trilde als een malle ineens. ‘Ja! Bij mij werkt het ook!’ en ik kreeg de glimlach niet meer van m’n gezicht.
Vanaf hier heb ik totaal geen tijdsbesef meer, maar ik weet dat ik vrij snel op mijn knieën op de grond ben gaan zitten. We hebben alle kussens van de bank gepakt, en deze tegen de verwarming aangelegd en erop gaan liggen. Op een gegeven moment weet ik nog dat A zei dat ik anders moest gaan liggen, omdat ik anders geen lucht meer zou krijgen. Ik denk dat ik toen met mijn hoofd in de kussens lag ofzo haha. Inmiddels hadden we het echt super warm (de volgende dag bleek dat de verwarming waar we tegen aan zaten gewoon non stop helemaal open heeft gestaan, maar dat hadden we ons op dat moment niet bedacht natuurlijk). We hebben ons omgekleed voor iets koelers, en toen ontdekten we hoe hemels water wel niet was. Water drinken, water gieten over ons hoofd, haar, armen, alles. A hield zich nog redelijk in, maar mijn shirt was al snel door en door nat. Er lag ook een hele plas water op de grond, maar het maakte allemaal niks uit.
Ik weet nog, dat ik even naar de WC ging, en toen ik terug kwam stond A dansend bij het bordje met de MDMA erop. Ze had de andere helft van haar portie ook ingenomen. Ik begon te lachen en nam de rest van mijn portie ook in. We zijn als gekken gaan dansen en springen en klappertandend mee zingen met de muziek, totdat we opeens bedachten dat we een beetje rustiger moesten doen voor de onderburen haha. A danste heel sierlijk, en ik vond het heel erg mooi en was jaloers dat zij zo mooi kon dansen en ik niet. Maar dat maakte niet uit, ik deed gewoon mijn eigen dansjes, dat was ook een fijn gevoel.
Zo ging het eigenlijk de hele avond door. We zeiden constant hoe blij we waren met onze vriendschap, hoe mooi we elkaar vonden en hoeveel we van elkaar hielden, maar we vielen niet op elkaar en waren beide hetero, dat moest steeds benadrukt worden, zodat het niet ongemakkelijk zou worden in de toekomst. We hebben gedanst, geknuffeld, acrobatische trucjes op de grond etc. Mijn evenwichtsgevoel was heel slecht, en ik viel constant overal tegenaan ‘Als ik iets kapot maak betaal ik het
’, ‘Oke ’. We hebben ook snoepjes (zo’n poeder wat in je mond gaat knetteren) geproefd, dat leek ons hemels. Maar toen we het 1 seconden in onze mond hadden riep ik: ‘Nee! Hier zit superveel suiker in! Misschien gaat het effect hierdoor sneller weg!’, waarop A naar de wasbak rende en het snoep uitspuugde haha. Ik wou ook constant mensen whatsappen, maar kon niet meer lezen en typen, wat achteraf wel goed was…gezien mijn moeder ook in mijn WA lijst staat. Blijkbaar ben ik ook nog in A’s hoogslaper gaan liggen, maar moest ik van A eruit komen omdat ik er anders uit zou vallen (ik lag blijkbaar half over de rand). Ook hebben we heel veel foto’s van onszelf gemaakt, dat leek ons leuk. De volgende dagen hier nog héél hard om gelachen haha, het zag er niet uit natuurlijk.
De vorige keer bleef ik steeds checken of het goed ging met de persoon waarmee ik MDMA nam, maar daar had ik nu totaal geen behoefte aan. Ik wíst gewoon dat het goed ging, ik hoefde het niet te vragen. We zaten compleet op hetzelfde level, heerlijk.
Het einde/comedown
Hoe weet ik niet meer precies, maar we werden denk ik wat rustiger. Ik weet nog dat A steeds naar andere muziek ging switchen, en het dan na een paar seconden geen goede muziek meer vond en weer wat anders opzette, ze had nergens zin in qua muziek. Toen zei ze ‘Ik voel niks meer, het is uitgewerkt’. Bij mij was het wel minder geworden (ik voelde me nog steeds heerlijk, alleen minder energie/euforie), maar van ‘uitgewerkt’ kon ik nog niet spreken. Dat zei ik ook tegen haar, en we besloten om terug te gaan naar de laptop en South Park te gaan kijken.
Ik maakte nog hele harde geluiden en rare bewegingen met mijn kaken en kauwgom, waar A zich een beetje aan irriteerde. Ik deed dit echter onbewust, en het is ook niet uitgelopen op ruzie (wat ik wel eens heb gehoord bij de comedown, veel irritatie of ruzie). Op een gegeven moment was ik echt héél erg moe, en het leek A ook geen verkeerd idee om lekker te gaan slapen.
Ik keek op de klok, en het bleek dat dit alles maar 4 uur had geduurd, terwijl het voor ons gevoel echt uren lang had geduurd.
The day after
Het is een wonder dat we de volgende dag niet ziek waren, want we zijn gewoon met die natte kleren en haren in slaap gevallen. Van een kater was niet echt sprake, wel had ik pijn aan mijn knieën en een wond op mijn teen (over de grond geschuurd), en veel pijn in mijn kaken en spieren. A had niet zoveel last van kwaaltjes de volgende dag, maar ze ging wel bad toen we een jointje deden die middag (waanideeën, overgeven etc). Ze vroeg zich ook af of dit misschien in verband te brengen was met de MDMA, of dat het gewoon ‘toeval’ was, of te wijten kon zijn aan het feit dat we dit spul uit een andere shop dan normaal hadden gehaald. We dronken ook een biertje erbij, maar daar kan het niet aan hebben gelegen, dat combineren we vrijwel altijd.
Ik heb nog een jointje gedaan voordat ik ’s avonds naar huis ging. Ben thuis, met een smoesje, meteen mijn bed in gekropen (om het risico dat mijn moeder wat zou merken niet te hoeven nemen), en had een super weekend gehad. Voor herhaling vatbaar, zodra ik weer wat kan krijgen.
Hoeveel: Naar schatting 200 mg p.p.
Waar: Studentenkamer van vriendin (A)
(Ik ben nieuw op het forum, en dit is mijn eerste tripreport. Tips zijn altijd welkom, want ik hoop er in de toekomst nog veel te kunnen schrijven :P ).
Bij gebrek aan een weegschaaltje, heb ik de MDMA op schatting gekregen. Ik denk dat het ongeveer 400-500 mg was, voor twee personen. Ik zou het in gaan nemen met een hele goede vriendin (A) van me, op haar studentenkamer. Voor mij was het de 2e keer MDMA (ongeveer 7 weken ervoor was mijn eerste keer (met iemand anders), en toen had ik 500mg op), en voor A werd dit de eerste keer.
Ongeveer 20:45
Ik had bedacht dat ik rond een uur of 8 wou beginnen, maar uiteindelijk werd dit kwart voor 9 ongeveer. Van tevoren nog even allebei gaan plassen en glazen water klaargezet en gezorgd voor kauwgum binnen handbereik. Vervolgens hebben we ongeveer de helft van onze portie ingenomen (dit zal dus ongeveer 100mg p.p zijn geweest), weggespoeld met water. Toen zijn we relaxed op de bank gaan zitten, met de laptop voor ons op tafel (ik heb werkelijk geen idee meer wat we aan het kijken waren op de laptop, maar waarschijnlijk cartoons of iets in die trant).
Ongeveer 21:15
‘Yow, het werkt niet’, zei A opeens uit het niets. ‘Nee…ik voel ook nog niks. Als we half 10 nog niks voelen nemen we meer, oké?’. Bijnemen was niet meer nodig, want een minuut of 5-10 later zei A ineens ‘Het werkt! Bedankt voor het chillste gevoel ooit man!’. Oké, ik vond het super fijn dat het bij haar wel werkte (want ik dacht toch steeds: shit..wat als het niet gaat werken vandaag?), maar ik voelde nog niks. Hoe stom zou het zijn als zij dadelijk hartstikke lekker gaat, en ik niks voel? Dacht ik nog. Ik hield deze zorgen voor mezelf, in mijn achterhoofd dacht ik: het komt wel goed, heb wat geduld. Toen keek ik eventjes naar links, en weer terug naar het scherm. Mijn ogen trilde als een malle ineens. ‘Ja! Bij mij werkt het ook!’ en ik kreeg de glimlach niet meer van m’n gezicht.
Vanaf hier heb ik totaal geen tijdsbesef meer, maar ik weet dat ik vrij snel op mijn knieën op de grond ben gaan zitten. We hebben alle kussens van de bank gepakt, en deze tegen de verwarming aangelegd en erop gaan liggen. Op een gegeven moment weet ik nog dat A zei dat ik anders moest gaan liggen, omdat ik anders geen lucht meer zou krijgen. Ik denk dat ik toen met mijn hoofd in de kussens lag ofzo haha. Inmiddels hadden we het echt super warm (de volgende dag bleek dat de verwarming waar we tegen aan zaten gewoon non stop helemaal open heeft gestaan, maar dat hadden we ons op dat moment niet bedacht natuurlijk). We hebben ons omgekleed voor iets koelers, en toen ontdekten we hoe hemels water wel niet was. Water drinken, water gieten over ons hoofd, haar, armen, alles. A hield zich nog redelijk in, maar mijn shirt was al snel door en door nat. Er lag ook een hele plas water op de grond, maar het maakte allemaal niks uit.
Ik weet nog, dat ik even naar de WC ging, en toen ik terug kwam stond A dansend bij het bordje met de MDMA erop. Ze had de andere helft van haar portie ook ingenomen. Ik begon te lachen en nam de rest van mijn portie ook in. We zijn als gekken gaan dansen en springen en klappertandend mee zingen met de muziek, totdat we opeens bedachten dat we een beetje rustiger moesten doen voor de onderburen haha. A danste heel sierlijk, en ik vond het heel erg mooi en was jaloers dat zij zo mooi kon dansen en ik niet. Maar dat maakte niet uit, ik deed gewoon mijn eigen dansjes, dat was ook een fijn gevoel.
Zo ging het eigenlijk de hele avond door. We zeiden constant hoe blij we waren met onze vriendschap, hoe mooi we elkaar vonden en hoeveel we van elkaar hielden, maar we vielen niet op elkaar en waren beide hetero, dat moest steeds benadrukt worden, zodat het niet ongemakkelijk zou worden in de toekomst. We hebben gedanst, geknuffeld, acrobatische trucjes op de grond etc. Mijn evenwichtsgevoel was heel slecht, en ik viel constant overal tegenaan ‘Als ik iets kapot maak betaal ik het
’, ‘Oke ’. We hebben ook snoepjes (zo’n poeder wat in je mond gaat knetteren) geproefd, dat leek ons hemels. Maar toen we het 1 seconden in onze mond hadden riep ik: ‘Nee! Hier zit superveel suiker in! Misschien gaat het effect hierdoor sneller weg!’, waarop A naar de wasbak rende en het snoep uitspuugde haha. Ik wou ook constant mensen whatsappen, maar kon niet meer lezen en typen, wat achteraf wel goed was…gezien mijn moeder ook in mijn WA lijst staat. Blijkbaar ben ik ook nog in A’s hoogslaper gaan liggen, maar moest ik van A eruit komen omdat ik er anders uit zou vallen (ik lag blijkbaar half over de rand). Ook hebben we heel veel foto’s van onszelf gemaakt, dat leek ons leuk. De volgende dagen hier nog héél hard om gelachen haha, het zag er niet uit natuurlijk. De vorige keer bleef ik steeds checken of het goed ging met de persoon waarmee ik MDMA nam, maar daar had ik nu totaal geen behoefte aan. Ik wíst gewoon dat het goed ging, ik hoefde het niet te vragen. We zaten compleet op hetzelfde level, heerlijk.
Het einde/comedown
Hoe weet ik niet meer precies, maar we werden denk ik wat rustiger. Ik weet nog dat A steeds naar andere muziek ging switchen, en het dan na een paar seconden geen goede muziek meer vond en weer wat anders opzette, ze had nergens zin in qua muziek. Toen zei ze ‘Ik voel niks meer, het is uitgewerkt’. Bij mij was het wel minder geworden (ik voelde me nog steeds heerlijk, alleen minder energie/euforie), maar van ‘uitgewerkt’ kon ik nog niet spreken. Dat zei ik ook tegen haar, en we besloten om terug te gaan naar de laptop en South Park te gaan kijken.
Ik maakte nog hele harde geluiden en rare bewegingen met mijn kaken en kauwgom, waar A zich een beetje aan irriteerde. Ik deed dit echter onbewust, en het is ook niet uitgelopen op ruzie (wat ik wel eens heb gehoord bij de comedown, veel irritatie of ruzie). Op een gegeven moment was ik echt héél erg moe, en het leek A ook geen verkeerd idee om lekker te gaan slapen.
Ik keek op de klok, en het bleek dat dit alles maar 4 uur had geduurd, terwijl het voor ons gevoel echt uren lang had geduurd.
The day after
Het is een wonder dat we de volgende dag niet ziek waren, want we zijn gewoon met die natte kleren en haren in slaap gevallen. Van een kater was niet echt sprake, wel had ik pijn aan mijn knieën en een wond op mijn teen (over de grond geschuurd), en veel pijn in mijn kaken en spieren. A had niet zoveel last van kwaaltjes de volgende dag, maar ze ging wel bad toen we een jointje deden die middag (waanideeën, overgeven etc). Ze vroeg zich ook af of dit misschien in verband te brengen was met de MDMA, of dat het gewoon ‘toeval’ was, of te wijten kon zijn aan het feit dat we dit spul uit een andere shop dan normaal hadden gehaald. We dronken ook een biertje erbij, maar daar kan het niet aan hebben gelegen, dat combineren we vrijwel altijd.
Ik heb nog een jointje gedaan voordat ik ’s avonds naar huis ging. Ben thuis, met een smoesje, meteen mijn bed in gekropen (om het risico dat mijn moeder wat zou merken niet te hoeven nemen), en had een super weekend gehad. Voor herhaling vatbaar, zodra ik weer wat kan krijgen.
