had deze vrijdag al twee genomen, met vier man snachts naar het bos geweest . was juist op reis geweest naar barca en had als verassing een fles absint mee van 85° :P
scheve boel, stekedonker en niemand had een zaklamp, verdwaald geraakt en aan een snelweg uitgekomen (waar ik echt wilde weten waar die bruggen naar toe reden
) , in grachten gevallen, constant denken dat er ergens gegrom te horen was en dat er dingen uit de grond kwamen die langs mijn been naar boven gleden, overal lichtjes zien (bleken glimwormen te zijn) was wel nog ff freaky maar had geen zin om bad te gaan dus heb het maar genegeerd was een hele gedesorienteerde trip, verward en verbaasd over alles en niet veel gelegenheid gehad om veel te lachen of te filosoferen wegens teveel bezig om de weg terug te vinden en valpartijen te vermijden
zakje met de rest vanjtgeraakt, was balen
nummer twee, deze zaterdag.
rond 24u samen met een tripcompagnon van de vorige dag vertrokken naar oostende wegens project hardcore, alles goed en wel, we komen toe in oostende en drugscontrole. had ongeveer een gram of drie weed mee, afgeven dus, grinder ook , mijn maat had juist 4 gram hasj gehaald in nederland, rotzakken
moest ook m'n portefeuille afgeven en juist als die flik er begon in te kijken herinnerde ik me dat ik de rest ergens in een zijzakje gestoken had..
ik hield m'n hart vast maar was niet nodig want hij had blijkbaar geen zin om verder te zoeken
boos om mn weed en blij om mn dots konden we eindelijk de zaal binnengaan, beetje triest door het vooruitzicht om zonder joint te moeten gaan slapen.
voor twintig euro entree had ik echt veel beter verwacht, de dj's waren teleurstellend, niet veel volk en nergens drugs in de zaal dus dooie boel, 2euro voor bier, geluid viel af en toe uit dus wij staan ons zo'n beetje te vervelen als plots mijn maat zegt, hé, gaan we eens impulsief doen?
tuurlijk zeg ik en we droppen er elk twee, na een uurtje ofzo begon ik wel wat binnenpretjes te krijgen maar lang niet zo sterk als de dag ervoor, was enigzins wel te verwachten. rond een uur of vier waren we het beu dus vertrokken, en doordat het uur veranderde moesten we nog een uur of drie zien te vullen voor onze eerste trein, dus het stad ingetrokken opzoek naar paf.
we kwamen op een brug waarnaast er struiken stonden dus vol enthousiasme duwde ik mijn nietsvermoedende vriend over de reling en ik er schaterlachend achter, had de afstand ietsje verkeerd ingeschat want drie meter lager kwamen kwamen die o zo zacht uitziende struiken toch nog redelijk hard aan. leve de verdovende effecten van alcohol 
een tijdje later zagen we een reuzerad en we begonnen te klimmen maar lsd en afstand gaat niet zo goed samen dus na enkele uitschieters besloten we om maar terug naar beneden te gaan. daar stond een kermiswagen en omdat we nogal wat opgekropte woede hadden vanwege onze weed besloten we om wat rond te neuzen en een kraan open te zetten in een van de wagons. we kregen dorst dus we gingen een biertje zoeken. na een uur of twee doelloos dwalen, gieren en lachen en geen bier gevonden te hebben merkte mijn maat dat hij z'n gsm kwijtwas. dus de hele weg teruggekeerd (ondertussen zeikte het water al uit de wagon
)tot aan de brug en ja hoor, daar lag z'n telefoon nog in de struiken
aan het station vonden we eindelijk bier en op het perron zat een dronkaard die er veel te rijk uitzag naar ons gedacht dus toen ie even wegging naar het wc en zijn valies achterliet zag ik mijn maat gniffelen en ja hoor, daar verdween de valies onder de trein waarna de dronkaard zeker tien keer weg en weer liep langs de trein, constant in zn eigen babbelend tegen z'n tas, ik kwam niet meer bij van het lachen..
toen we eindelijk op de trein konden kreeg ik weer dorst dus ik ga weer naar de automaat achter een pintje, ik draai me om en jawel, daar zie ik de trein wegrijden, met mijn maat erop en mijn rugzak. balen
mn maat lag te slapen dus die kon ik niet bereiken, gelukkig had ik enkele minuten later nog een trein. deze genomen en juist voor brugge kon ik mijn maat toch nog bereiken om te zeggen dat hij in brugge moest afstappen en mijn rugzak meedoen.
aangekomen in brugge, nergens geen maat te bespeuren. die was weer in slaap gevallen dus en nam zijn telefoon niet meer op. lopen naar de stationchef om te zeggen dat ze de trein moesten bellen. ondertussen redelijk aan het trippen en een verward verhaal verteld aan die gast, die wist me te zeggen dat de trein al op weg was naar brussel en dat het nog twee uur zou duren tot mijn maat terugwas.
ondertussen was mijn batterij plat dus kon niemand meer bereiken. na lang zoeken kon ik iemands gsm gebruiken en kon ik hem bellen, gelukkig nam ie op en was bijna terug in brugge. eindelijk, eindelijk konden we de trein naar huis nemen, ondertussen was het kwart na 7
bij ons thuisstation gekomen wil ik mijn fiets opendoen en ja hoor, ik vind mijn sleutel niet meer. evenals mijn ipod
dus opnieuw vertrokken naar oostende om 7U45 en mijn ipod maar niet sleutel gevonden in de struiken, vol vreugde sprong ik tegen mijn maat waardoor we weer de struiken invielen en er een tak in mijn nek zak. blijkbaar nog redelijk diep want toen ik me lostrok kraakte de tak af
na nog een parkeerautomaat omver geduwd te hebben namen we de trein terug en na nog drie kilometer naar huis gelopen te hebben kon ik me om tien uur sochtends eindelijk in de zetel gooien
omdat het al zo laat was besloot ik om gewoon wakker te blijven , wat nog redelijk raar was na een uitwerkende trip en drank
raar weekendje
scheve boel, stekedonker en niemand had een zaklamp, verdwaald geraakt en aan een snelweg uitgekomen (waar ik echt wilde weten waar die bruggen naar toe reden
) , in grachten gevallen, constant denken dat er ergens gegrom te horen was en dat er dingen uit de grond kwamen die langs mijn been naar boven gleden, overal lichtjes zien (bleken glimwormen te zijn) was wel nog ff freaky maar had geen zin om bad te gaan dus heb het maar genegeerd was een hele gedesorienteerde trip, verward en verbaasd over alles en niet veel gelegenheid gehad om veel te lachen of te filosoferen wegens teveel bezig om de weg terug te vinden en valpartijen te vermijden zakje met de rest vanjtgeraakt, was balen
nummer twee, deze zaterdag.
rond 24u samen met een tripcompagnon van de vorige dag vertrokken naar oostende wegens project hardcore, alles goed en wel, we komen toe in oostende en drugscontrole. had ongeveer een gram of drie weed mee, afgeven dus, grinder ook , mijn maat had juist 4 gram hasj gehaald in nederland, rotzakken
moest ook m'n portefeuille afgeven en juist als die flik er begon in te kijken herinnerde ik me dat ik de rest ergens in een zijzakje gestoken had..
ik hield m'n hart vast maar was niet nodig want hij had blijkbaar geen zin om verder te zoeken
boos om mn weed en blij om mn dots konden we eindelijk de zaal binnengaan, beetje triest door het vooruitzicht om zonder joint te moeten gaan slapen.
voor twintig euro entree had ik echt veel beter verwacht, de dj's waren teleurstellend, niet veel volk en nergens drugs in de zaal dus dooie boel, 2euro voor bier, geluid viel af en toe uit dus wij staan ons zo'n beetje te vervelen als plots mijn maat zegt, hé, gaan we eens impulsief doen?
tuurlijk zeg ik en we droppen er elk twee, na een uurtje ofzo begon ik wel wat binnenpretjes te krijgen maar lang niet zo sterk als de dag ervoor, was enigzins wel te verwachten. rond een uur of vier waren we het beu dus vertrokken, en doordat het uur veranderde moesten we nog een uur of drie zien te vullen voor onze eerste trein, dus het stad ingetrokken opzoek naar paf.
we kwamen op een brug waarnaast er struiken stonden dus vol enthousiasme duwde ik mijn nietsvermoedende vriend over de reling en ik er schaterlachend achter, had de afstand ietsje verkeerd ingeschat want drie meter lager kwamen kwamen die o zo zacht uitziende struiken toch nog redelijk hard aan.
leve de verdovende effecten van alcohol een tijdje later zagen we een reuzerad en we begonnen te klimmen maar lsd en afstand gaat niet zo goed samen dus na enkele uitschieters besloten we om maar terug naar beneden te gaan. daar stond een kermiswagen en omdat we nogal wat opgekropte woede hadden vanwege onze weed besloten we om wat rond te neuzen en een kraan open te zetten in een van de wagons. we kregen dorst dus we gingen een biertje zoeken. na een uur of twee doelloos dwalen, gieren en lachen en geen bier gevonden te hebben merkte mijn maat dat hij z'n gsm kwijtwas. dus de hele weg teruggekeerd (ondertussen zeikte het water al uit de wagon
)tot aan de brug en ja hoor, daar lag z'n telefoon nog in de struiken aan het station vonden we eindelijk bier en op het perron zat een dronkaard die er veel te rijk uitzag naar ons gedacht dus toen ie even wegging naar het wc en zijn valies achterliet zag ik mijn maat gniffelen en ja hoor, daar verdween de valies onder de trein
waarna de dronkaard zeker tien keer weg en weer liep langs de trein, constant in zn eigen babbelend tegen z'n tas, ik kwam niet meer bij van het lachen..toen we eindelijk op de trein konden kreeg ik weer dorst dus ik ga weer naar de automaat achter een pintje, ik draai me om en jawel, daar zie ik de trein wegrijden, met mijn maat erop en mijn rugzak. balen
mn maat lag te slapen dus die kon ik niet bereiken, gelukkig had ik enkele minuten later nog een trein. deze genomen en juist voor brugge kon ik mijn maat toch nog bereiken om te zeggen dat hij in brugge moest afstappen en mijn rugzak meedoen.
aangekomen in brugge, nergens geen maat te bespeuren. die was weer in slaap gevallen dus en nam zijn telefoon niet meer op. lopen naar de stationchef om te zeggen dat ze de trein moesten bellen. ondertussen redelijk aan het trippen en een verward verhaal verteld aan die gast, die wist me te zeggen dat de trein al op weg was naar brussel en dat het nog twee uur zou duren tot mijn maat terugwas.
ondertussen was mijn batterij plat dus kon niemand meer bereiken. na lang zoeken kon ik iemands gsm gebruiken en kon ik hem bellen, gelukkig nam ie op en was bijna terug in brugge. eindelijk, eindelijk konden we de trein naar huis nemen, ondertussen was het kwart na 7
bij ons thuisstation gekomen wil ik mijn fiets opendoen en ja hoor, ik vind mijn sleutel niet meer. evenals mijn ipod
dus opnieuw vertrokken naar oostende om 7U45 en mijn ipod maar niet sleutel gevonden in de struiken, vol vreugde sprong ik tegen mijn maat waardoor we weer de struiken invielen en er een tak in mijn nek zak. blijkbaar nog redelijk diep want toen ik me lostrok kraakte de tak af
na nog een parkeerautomaat omver geduwd te hebben namen we de trein terug en na nog drie kilometer naar huis gelopen te hebben kon ik me om tien uur sochtends eindelijk in de zetel gooien
omdat het al zo laat was besloot ik om gewoon wakker te blijven , wat nog redelijk raar was na een uitwerkende trip en drank
raar weekendje
