Shroomery
Experimenterende gebruiker
Wie: Ik (S) mijn vriend en zijn vriend
Dosis: Onbekend
Waar: Mysteryland 2017
Wanneer: Enkele uren geleden
Voorwoord:
Normaal ben ik niet zo van het schrijven van MDMA/XTC trip reporten omdat er talloze van zijn. In het verleden heb ik veel geëxperimenteerd met drugs, en dan met name XTC. Ik kan mij de eerste keer nog voor de geest halen, maar de laatste keer (voor deze) nog beter. Ik had een bad trip die uiteindelijk resulteerde in een halfjaar durende paniekstoornis met een randpsychose. Ik had vanaf Maart 2014 - Augustus 2017) GEEN xtc of MDMA meer aangeraakt, alleen nog ketamine, truffels en een paar keer 2cb, tot vanavond:
Ik heb sinds kort een hele lieve vriend die mij enorm veel toekomstperspectief biedt. Mede door hem en zijn beste vriend die mij dusdanig geconformeerd hebben durfde ik het weer aan om na mijn 'slechte' ervaringen met XTC het nog een keer een kans te geven. Dit werd Mysteryland.
Het was stervensheet, dus mijn snoepvriendjes besloten het rond een uur of half 6 te doen, inmiddels wat koeler. Ik volgde erna, rond een uur of half 7/7 uur. Hup de o-zo-fijne dixi's in. Paniekerig als ik ben bijt ik NOG minder dan een kwart af. De bekende bittere smaak raakt mijn smaakpapillen aan. Ik bedenk me dat minder dan een kwart niet gaat werken en verzamel mijn moed bij elkaar om de andere helft te nemen. Een kwart dus.
Een uur later voel ik niet echt iets, of nou ja, heel soms, maar wellicht was dit een placebo. Om half 8 en half 9 neem ik bij en vanaf dat moment ben ik in Outer Space. Ik voel mijn mond samentrekken, op een goede manier. Ik ben me gewoon erg bewust van het feit dat ik een mond heb (die constant meebeweegt) en hij zit verdomd lekker. Zo nu en dan krijg ik golfjes liefde over mijn armen heen in de vorm van tintelingen die mijn armhaar omhoog doen laten staan, om vervolgens door te gaan naar mijn nek. Mijn vriend kijkt mij aan en ik voel een intens gevoel van liefde, verbondenheid, maar oprecht, een hele rustig liefdesgevoel kruipt van mij over naar hem. Dit is ZO anders dan ik het gewend ben van mijn vorige xtc-ervaringen, daar had ik het idee dat het echt opdringerige, -in your face- geforceerde liefde was, dit was niet geforceerd, dit was echt en ik deelde het met hem. Het was haast therapeutisch te noemen met een enorme dosis empathie jegens mijn medemens, maar vooral mijn allerliefste vriend. Het was een hulpmiddel die de liefde deed overstromen en ons deed samensmelten, maar de liefde die er bij kwam kijken kwam uit een plek die zo puur was dat het mij een enorm fijn en rustgevend gevoel was.
We zijn al een tijdje op het festival en lopen van stage naar stage om uiteindelijk bij Sigma te belanden. Ik ben zelf geen Sigma-kenner, maar het allerbekendste nummer 'Nobody To Love' ken ik wel. Ik voel het nummer en ik voel dat het nummer mij wil laten dansen. Als een vederlicht veertje beweeg ik mij voort. Voordat ik XTC nam danste ik wat bij de Hospitality stage (Drum&bass) en dit voelde een stuk zwaarder, dan de XTC die bij Sigma duidelijk zijn werk liet zien. Ik sprong in het rond met een een eeuwigdurende glimlach.
Ik, mijn vriend en zijn vriend vertellen elkaar hoe bijzonder het is dat we elkaar slechtst 1,5 maand kennen, maar dat wat wij vanavond voelen zo intens sterk is gezien de relatief korte tijd dat wij elkaar kennen. Alles is zo mooi.
Als afsluiter van Mysteryland draait Armin van Buuren. Van alles komt voorbij. Van Psytrance tot (HARD)techno tot House en Hardcore. Normaal ben ik absoluut niet van de Hardcore, maar zelfs deze snellere vorm van muziek met een hoog BPM kon mij niet 'druk' krijgen. Ik heb van mijzelf ADHD en wat ik heel erg opmerkte (en eigenlijk voor de eerste keer) is dat ik heel rustig en georganiseerd werd door de XTC. Ik weet niet of XTC hier in tegenstelling tot Ritalin ook een gunstige werking op kan hebben, maar zo voelde het wel. Ik nam overal heerlijk de tijd voor. Ook kon ik WEL plassen, iets wat normaal ook nooit is voorgekomen, eigenlijk heb ik de hele avond alleen de positieve werking van XTC gevoeld. Geen misselijkheid/hoofdpijn en ook de stijve kaken waren ver te zoeken, er verscheen alleen een brede glimlach en mijn pupillen waren zichtbaar vergroot. Ook kon ik prima normaal een gesprek voeren, normaal had ik dit ook niet bij XTC, maar ik was er helemaal bij, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik kon heerlijk een 'head space' hebben door met mijn ogen dicht op de muziek te dansen en helemaal in mijzelf te keren, of samen met mijn vriend te knuffelen. We hadden geregeld alleen oog voor elkaar en op dat moment voelde het ook als 'samensmelten' Na Armin van Buuren eindigde het feest met een spectaculaire vuurwerkshow en zijn wij allen naar huis gegaan.
In de trein was er nog volop feest met onze fellow Mysteryland partygangers. Ook al was ik er toen al grotendeels uit, ik heb nog wel kunnen meegenieten met de muziek en zelfs nu voel ik me nog erg rustig, ondanks de relatief weinig slaap die ik heb gehad (ondanks dat ik WEL kon slapen, wiehoe)
XTC is de laatste tijd(en) negatief in het beeld geweest rondom de hooggedoseerde pillen en de ADE-doden, en er heerst vooral onder ouderen nog steeds een negatief stigma op eerdergenoemde drug, maar de ervaring die ik gister had wens ik iedereen toe.
Zowel mijn vriend als zijn vriend hebben hetzelfde ervoeren. Een therapeutisch - haast spirituele - XTC ervaring waarbij mijn vriend en ik dichter naar elkaar toe zijn gegroeid, nog meer dan eerst. Ik heb ook echt oprecht het idee dat dit mij rustiger heeft gemaakt en een karaktershift teweeg heeft gebracht. Tijd zal leren of dit ook echt zo is. Er zijn bepaalde prettige gedachtegangen bij mij opgekomen en het voelt alsof ik nu beter kan nadenken over bepaalde zaken, of dingen wat sneller los te laten. Al met al had ik mij geen betere 'eerste' keer (in 3,5) years kunnen wensen.
Alle liefde naar mijn lieve vriend toe die het zo ongelofelijk fijn heeft gemaakt.
Dosis: Onbekend
Waar: Mysteryland 2017
Wanneer: Enkele uren geleden
Voorwoord:
Normaal ben ik niet zo van het schrijven van MDMA/XTC trip reporten omdat er talloze van zijn. In het verleden heb ik veel geëxperimenteerd met drugs, en dan met name XTC. Ik kan mij de eerste keer nog voor de geest halen, maar de laatste keer (voor deze) nog beter. Ik had een bad trip die uiteindelijk resulteerde in een halfjaar durende paniekstoornis met een randpsychose. Ik had vanaf Maart 2014 - Augustus 2017) GEEN xtc of MDMA meer aangeraakt, alleen nog ketamine, truffels en een paar keer 2cb, tot vanavond:
Ik heb sinds kort een hele lieve vriend die mij enorm veel toekomstperspectief biedt. Mede door hem en zijn beste vriend die mij dusdanig geconformeerd hebben durfde ik het weer aan om na mijn 'slechte' ervaringen met XTC het nog een keer een kans te geven. Dit werd Mysteryland.
Het was stervensheet, dus mijn snoepvriendjes besloten het rond een uur of half 6 te doen, inmiddels wat koeler. Ik volgde erna, rond een uur of half 7/7 uur. Hup de o-zo-fijne dixi's in. Paniekerig als ik ben bijt ik NOG minder dan een kwart af. De bekende bittere smaak raakt mijn smaakpapillen aan. Ik bedenk me dat minder dan een kwart niet gaat werken en verzamel mijn moed bij elkaar om de andere helft te nemen. Een kwart dus.
Een uur later voel ik niet echt iets, of nou ja, heel soms, maar wellicht was dit een placebo. Om half 8 en half 9 neem ik bij en vanaf dat moment ben ik in Outer Space. Ik voel mijn mond samentrekken, op een goede manier. Ik ben me gewoon erg bewust van het feit dat ik een mond heb (die constant meebeweegt) en hij zit verdomd lekker. Zo nu en dan krijg ik golfjes liefde over mijn armen heen in de vorm van tintelingen die mijn armhaar omhoog doen laten staan, om vervolgens door te gaan naar mijn nek. Mijn vriend kijkt mij aan en ik voel een intens gevoel van liefde, verbondenheid, maar oprecht, een hele rustig liefdesgevoel kruipt van mij over naar hem. Dit is ZO anders dan ik het gewend ben van mijn vorige xtc-ervaringen, daar had ik het idee dat het echt opdringerige, -in your face- geforceerde liefde was, dit was niet geforceerd, dit was echt en ik deelde het met hem. Het was haast therapeutisch te noemen met een enorme dosis empathie jegens mijn medemens, maar vooral mijn allerliefste vriend. Het was een hulpmiddel die de liefde deed overstromen en ons deed samensmelten, maar de liefde die er bij kwam kijken kwam uit een plek die zo puur was dat het mij een enorm fijn en rustgevend gevoel was.
We zijn al een tijdje op het festival en lopen van stage naar stage om uiteindelijk bij Sigma te belanden. Ik ben zelf geen Sigma-kenner, maar het allerbekendste nummer 'Nobody To Love' ken ik wel. Ik voel het nummer en ik voel dat het nummer mij wil laten dansen. Als een vederlicht veertje beweeg ik mij voort. Voordat ik XTC nam danste ik wat bij de Hospitality stage (Drum&bass) en dit voelde een stuk zwaarder, dan de XTC die bij Sigma duidelijk zijn werk liet zien. Ik sprong in het rond met een een eeuwigdurende glimlach.
Ik, mijn vriend en zijn vriend vertellen elkaar hoe bijzonder het is dat we elkaar slechtst 1,5 maand kennen, maar dat wat wij vanavond voelen zo intens sterk is gezien de relatief korte tijd dat wij elkaar kennen. Alles is zo mooi.
Als afsluiter van Mysteryland draait Armin van Buuren. Van alles komt voorbij. Van Psytrance tot (HARD)techno tot House en Hardcore. Normaal ben ik absoluut niet van de Hardcore, maar zelfs deze snellere vorm van muziek met een hoog BPM kon mij niet 'druk' krijgen. Ik heb van mijzelf ADHD en wat ik heel erg opmerkte (en eigenlijk voor de eerste keer) is dat ik heel rustig en georganiseerd werd door de XTC. Ik weet niet of XTC hier in tegenstelling tot Ritalin ook een gunstige werking op kan hebben, maar zo voelde het wel. Ik nam overal heerlijk de tijd voor. Ook kon ik WEL plassen, iets wat normaal ook nooit is voorgekomen, eigenlijk heb ik de hele avond alleen de positieve werking van XTC gevoeld. Geen misselijkheid/hoofdpijn en ook de stijve kaken waren ver te zoeken, er verscheen alleen een brede glimlach en mijn pupillen waren zichtbaar vergroot. Ook kon ik prima normaal een gesprek voeren, normaal had ik dit ook niet bij XTC, maar ik was er helemaal bij, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik kon heerlijk een 'head space' hebben door met mijn ogen dicht op de muziek te dansen en helemaal in mijzelf te keren, of samen met mijn vriend te knuffelen. We hadden geregeld alleen oog voor elkaar en op dat moment voelde het ook als 'samensmelten' Na Armin van Buuren eindigde het feest met een spectaculaire vuurwerkshow en zijn wij allen naar huis gegaan.
In de trein was er nog volop feest met onze fellow Mysteryland partygangers. Ook al was ik er toen al grotendeels uit, ik heb nog wel kunnen meegenieten met de muziek en zelfs nu voel ik me nog erg rustig, ondanks de relatief weinig slaap die ik heb gehad (ondanks dat ik WEL kon slapen, wiehoe)
XTC is de laatste tijd(en) negatief in het beeld geweest rondom de hooggedoseerde pillen en de ADE-doden, en er heerst vooral onder ouderen nog steeds een negatief stigma op eerdergenoemde drug, maar de ervaring die ik gister had wens ik iedereen toe.
Zowel mijn vriend als zijn vriend hebben hetzelfde ervoeren. Een therapeutisch - haast spirituele - XTC ervaring waarbij mijn vriend en ik dichter naar elkaar toe zijn gegroeid, nog meer dan eerst. Ik heb ook echt oprecht het idee dat dit mij rustiger heeft gemaakt en een karaktershift teweeg heeft gebracht. Tijd zal leren of dit ook echt zo is. Er zijn bepaalde prettige gedachtegangen bij mij opgekomen en het voelt alsof ik nu beter kan nadenken over bepaalde zaken, of dingen wat sneller los te laten. Al met al had ik mij geen betere 'eerste' keer (in 3,5) years kunnen wensen.
Alle liefde naar mijn lieve vriend toe die het zo ongelofelijk fijn heeft gemaakt.
Laatst bewerkt:
