Beste allen, Ik heb mij op dit forum geregistreerd omdat ik een maand geleden voor het eerst 4FMP gebruikt heb.
Ik heb hiervoor nog nooit wat anders gebruikt behalve wiet, Alleen vond ik dat zelf niet zo relaxed omdat ik er onrustig, duizelig etc van werd. Daarom was het voor mij nogal een stap om iets anders te gebruiken, Na lang twijfelen heb ik het toch geprobeerd en ging het allemaal goed, Rond 12 uur in de avond nam ik een halfje, Ik voelde het na een uur ongeveer echt inslaan, ik besloot toen om de rest in te nemen wat achteraf gezien misschien niet zo slim was maargoed.
Ik was super helder en had het reuze naar me zin. Kon met iedereen opschieten en dansen. en zo ging het wel door tot een uur of 7 in de ochtend. Toen ik naar huis ging voelde ik me wel door iedereen aangekeken omdat mijn ogen helemaal open stonden en ik had nogal een rare tik met me mond. Geen idee waar het vandaan kwam maar het ging prima voor de rest. Heb geen een moment iets raars ondervonden behalve dat ik moeilijk kon plassen.
Slapen was wel echt heel moeilijk ik zag allemaal dingen van de week ervoor op het moment dat ik mijn ogen dichtdeed soort herinneringen. dus ik sliep de volgende dag pas rond een uur of 6 in de avond, ik voelde me op dat moment wel een stuk minder omdat ik er beetje doorheen zat.
De dagen daarna was ik eigenlijk niet me bed uit te slaan en kreeg ik moeilijk eten door me keel heen. Nam voornamelijk soep en kwark om het toch naar binnen te krijgen. Ook had ik last van duizeligheid en vond ik het totaal niet chill om op Zondag avond (koningsnacht) naar buiten te gaan (ik gebruikte het vrijdag om 12 uur in de nacht) omdat ik het gevoel had dat ik out zou gaan. ik ging er van uit dat het gewoon normaal was en keek het maar gewoon aan, Ik dronk gewoon elke dag veel water en nam vitamine pillen.
Nu ben ik dus een paar weken verder en heb ik nog steeds last van duizeligheid, angstig en vooral moeheid. Ik ben naar de dokter geweest en die heeft gezegd dat ik het maar even moest aankijken maar dat is ondertussen weer een week geleden, hij melde mij wel dat ik er gevoeliger voor ben omdat ik in het verleden last heb gehad van depressies. Een goeie vriend van mij vertelde mij dat het tussen me oren zit maar ik kan me kop gewoon niet erbij houden. Soms wil ik niet eens naar buiten.
Vandaar dat ik hier post. Ik vroeg me af of andere mensen ook zo'n ervaring meemaken of hebben mee gemaakt en wat zei daaraan hebben gedaan. Want tijdens het effect ervan vond ik het echt super maar nu durf ik het ook nooit meer te gebruiken.
Ik heb hiervoor nog nooit wat anders gebruikt behalve wiet, Alleen vond ik dat zelf niet zo relaxed omdat ik er onrustig, duizelig etc van werd. Daarom was het voor mij nogal een stap om iets anders te gebruiken, Na lang twijfelen heb ik het toch geprobeerd en ging het allemaal goed, Rond 12 uur in de avond nam ik een halfje, Ik voelde het na een uur ongeveer echt inslaan, ik besloot toen om de rest in te nemen wat achteraf gezien misschien niet zo slim was maargoed.
Ik was super helder en had het reuze naar me zin. Kon met iedereen opschieten en dansen. en zo ging het wel door tot een uur of 7 in de ochtend. Toen ik naar huis ging voelde ik me wel door iedereen aangekeken omdat mijn ogen helemaal open stonden en ik had nogal een rare tik met me mond. Geen idee waar het vandaan kwam maar het ging prima voor de rest. Heb geen een moment iets raars ondervonden behalve dat ik moeilijk kon plassen.
Slapen was wel echt heel moeilijk ik zag allemaal dingen van de week ervoor op het moment dat ik mijn ogen dichtdeed soort herinneringen. dus ik sliep de volgende dag pas rond een uur of 6 in de avond, ik voelde me op dat moment wel een stuk minder omdat ik er beetje doorheen zat.
De dagen daarna was ik eigenlijk niet me bed uit te slaan en kreeg ik moeilijk eten door me keel heen. Nam voornamelijk soep en kwark om het toch naar binnen te krijgen. Ook had ik last van duizeligheid en vond ik het totaal niet chill om op Zondag avond (koningsnacht) naar buiten te gaan (ik gebruikte het vrijdag om 12 uur in de nacht) omdat ik het gevoel had dat ik out zou gaan. ik ging er van uit dat het gewoon normaal was en keek het maar gewoon aan, Ik dronk gewoon elke dag veel water en nam vitamine pillen.
Nu ben ik dus een paar weken verder en heb ik nog steeds last van duizeligheid, angstig en vooral moeheid. Ik ben naar de dokter geweest en die heeft gezegd dat ik het maar even moest aankijken maar dat is ondertussen weer een week geleden, hij melde mij wel dat ik er gevoeliger voor ben omdat ik in het verleden last heb gehad van depressies. Een goeie vriend van mij vertelde mij dat het tussen me oren zit maar ik kan me kop gewoon niet erbij houden. Soms wil ik niet eens naar buiten.
Vandaar dat ik hier post. Ik vroeg me af of andere mensen ook zo'n ervaring meemaken of hebben mee gemaakt en wat zei daaraan hebben gedaan. Want tijdens het effect ervan vond ik het echt super maar nu durf ik het ook nooit meer te gebruiken.