a strange day in my life

[floyd]

Paddo trip (mexicaanse).

Zaterdag 31 maart 2007

Rond 15u begonnen met consumeren van de paddestoelen.
Ik vond die paddestoelen wel lekker ruiken, ze roken naar bloemen.
De smaak viel eigenlijk wel goed mee. Ze proefden helemaal niet ‘giftig’ ofzo. Naar onze mening is die smaak redelijk goed te vergelijken met gewone rauwe champignons. Qua uitzichten zagen ze erg verschillend uit. We hadden 2 porties gekocht (voor mezelf en voor mijn vriendin) en de paddestoelen zagen er in het ene bakje een stuk droger en magerder uit dan die in het 2de doosje.
Na wat gekeur van de paddo’s hebben we ze gewoon opgegeten met wat aarbei-yohgurt.
We begonnen elk met een halve portie om te starten. Het was voor ons beiden de eerste keer dat we een hallucinogeen-middel gebruikten, dus waren we wat op onze goede voor wat zou komen.
Het eerste uur na consumptie was erg nerveus. We liepen beide redelijk nerveus rond en trilde over ons hele lichaam. Het was precies ofdat ons lichaam zich verzetten tegen de stoffen in die paddestoelen. Mijn vriendin vertelde me dat ik me ‘gedroeg als een ADHD-erke’. Ik kon me niet meer stil houden. De ene minuut lag ik in de zetel en de andere minuut stond ik al weer recht om aan iets te beginnen prutsen (jointje rollen, kussens goed leggen, rond lopen, giechelen als een puber, 2 trekjes nemen van de joint, zonnebril opzetten, weer rond lopen, zonnebril weer afzetten, zitten,...). Ik zelf vond deze hele toestand redelijk lastig. Ik kon over niets meer beslissen, moest ik liggen? Had ik zin in een joint? Zou ik wat rond lopen? Ik kon gewoon de knoop niet doorhakken in wat ik eigenlijk wilde doen.
Mijn vriendin vond mijn gedrag redelijk storend. Zij had nergens zin in, alles was te lastig en mijn weg-en-weergeloop verstoorde haar mood. Ze keerde zich wat in zichzelf en ook haar gedachten werden stuurloos.
Het duurde een hele tijd voor het zware gevoel kwam. Het trillen begon bij mij af te nemen en ik vleide me uiteindelijk neer in de zetel en deed mijn ogen toe. De muziek begon intenser te klinken. En ik ging helemaal op in de klanken. Plots besefte ik dat ik closed eye-lid hallucinaties begon te ervaren. De klanken van de muziek begonnen zich te visualiseren achter mijn gesloten ogen. Wat ik allemaal heb gezien is natuurlijk moeilijk te beschrijven. Soms zag ik gewoon lijnen, daarna kwam ik in een tunnel-achtig ruimte met op de muren allemaal gestyleerde paddestoeletjes op de wand.
Ik zag ook allerhande kleurvlekken die veranderen in alle kleuren van de regenboog. Ik hield mijn ogen zoveel mogelijk dicht, want wat ik zag toen ik mijn ogen open deed leek me allemaal erg duister en saai. Na x-aantal tijd begonnen die closed eye-lid hallucinaties ‘grappig’ te worden. Ik begon te glimlachen en die glimlach veranderde al vlug in een onhoudbaar gelach. Ik weet nu helemaal niet meer wat er toen zo grappig was... Na een tijdje begon ik me onnozel te voelen en ik wou even naar buiten.
Na een lastige afdaling van een steile trap liep ik door een kleine gang en ik voelde me redelijk wankel. Toen ik in de tuin kwam begonnen ik terug te hallucineren maar deze keer had ik mijn ogen wel open. Toen ik naar de grond keek begon die te pulseren. De vlekjes mos en de grijze steentjes begonnen in elkaar te draaien. De aarde ging op een neer net alsof er een enorme worm zich onder de aarde bewoog. Toen ik weer voor me uit keek kreeg ik een zwerm muggen in het oog. Ik twijfelde of dat echt muggen waren of verbeelding. Het enige wat ik wel zeker weet is dat ze fel groen oplichten J.
Ik begon weer te lachen en besefte dat ik serieus aan’t trippen was.
Ik ben toen terug naar binnen gegaan en ben wat door het raam zitten staren.
Het weggetje voor mijn huis ging op en neer. De grassprietjes en nep-zonnebloemen gloeiden helemaal op. De kleuren waren fel maar aangenaam om naar te kijken. Het gootje langs het weggetje bewoon zich helemaal los van de kasseien in de weg. Ik hoorde mensen praten maar ik verstond ze niet. Deels omdat die mensen mijn buren waren en ze pools spraken (echt waar) maar ook omdat wat ik hoorde heel ver klonk.
Ik ben toen maar weer naar boven gegaan om te kijken hoe het met mijn vriendin was. Ik denk dat we nog eventjes samen op de bank hebben gezeten toen mijn vriendin plots vertelde dat ze helemaal niets meer van die paddo’s voelde. En ze wou eventjes een wandelingetje maken. Ik zei dat ze dat moest doen en ze begon zich om te kleden. Ik hoorde hoe mijn vriendin aan het stommelen was achter mij en het leek een eeuwigheid te duren. Ik bleef maar hallucineren. Samen met de muziek (sphongle) begon zich een heel surrealistisch schouwspel voor te doen. Mijn hele woonkamer pulseerde, draaide in elkaar en ging op en neer. Toen ik door het raam keek gingen alle huizen op en neer. Mijn vriendin probeerde me een kus te geven voor ze vertrok maar ik begon het moeilijk te krijgen om alles in het juiste perspectief te zien en begon weer onhoudbaar te lachen. Toen mijn vriendin weg was voelde ik me plots heel alleen en toen begon de angst.
Ik raakte in een ‘fameuze’ bad-trip, ik dacht plots dat mijn schatje na een portie paddo’s gewoon was gaan wandelen en dat vond ik gewoon levensgevaarlijk. Der kon van alles gebeuren met haar! Ik kwam op het idee om haar te sms’en om haar te vragen of alles ok was. Toen zag ik haar gsm vlak bij me liggen en besefte ik dat ik haar niet kon bereiken! Ik kon haar niet gaan zoeken omdat ik te fel aan het hallucineren was en ik wist ook helemaal niet waar ze naar toe was.
Ze is waarschijnlijk nog geen 15 minuten weg geweest maar voor mij waren het uren van kwelling. Toen ik deur eindelijk hoorde toeslaan heb ik mijn vriendin direct naar boven geroepen en haar verteld dat ik ongeloofelijk blij was om haar in levende lijve terug te zien. Ze vertelde me dat ze terug naar buiten wou en naar de lucht lijken.
Na veel vijven en zessen zijn we dan samen op stap geweest. De straat waar we inliepen was voor mij pure chaos. Het was erg druk en het lawaai sloeg om mijn oren. Ik liep door de straat aan de hand van mijn vriendin en ik durfde die bijna niet loslaten. We zagen beide erg rare dingen.
Een kind die zijn hoofd uit een geparkeerde wagen stak en plots begon te brullen naar ons. Een man met een sportjasje aan en een zwembroek. En een klein mannetje met een ringbaardje met een fel wit pak aan.
We verzekerden ons dat dit echt was, dit waren geen hallucinaties, maar toch wel erg vreemd J
Mijn vriendin bracht me op een plaast waar je een groot vlak van de hemel kon zien. Ik zag gewone kleine schapewolkjes, de kleuren waren eerder normaal maar ze gingen niet op en neer ofzo. Mijn vriendin vertelde me dat alle kleuren veranderen en er kleuren bij kwamen. Het rode fietspad waar we opstonden golfde voor mijn ogen. Maar mijn vriendin zag enkel opmerkelijke dingen in de hemel.
De wind was erg koud en ik wilde eigenlijk zo vlug mogelijk terug naar binnen.
Eens thuis gekomen was ik erg onrustig. Ik dacht plots dat ik altijd zo zou blijven en ik belande in een ‘loop’ van tegenstrijdige gedachten. Eerst dacht ik erg negatief en dat het met mij nooit meer goed zou komen, daarna relativeerde ik alles en begon ik mijn negatieve gedachten stom te vinden. En dat bleef maar duren, eerst angstig zijn daarna weer beginnen lachen.... Ik raakte er niet meer uit. Gelukkig was mijn schat relatief nuchter en kon ze goed voor me zorgen door me zacht op mijn hoofd te kussen.
Ik begon deze hele trip niet meer leuk te vinden en wou er uit. We zijn samen in bed gedoken en daar in het donker ben ik beginnen praten. Ik vertelde hoe ik me voelde en hoe belachelijk mijn gedachten wel waren. Na een uurtje ben ik in slaap gevallen in de armen van mijn schat.

Nu, een pak uren later voel ik me goed. Geen hang-over ofzo.
Ik ben blij dat ik eens paddo’s heb geprobeerd maar ik durf niet te zeggen of ik dit nog zal doen. Paddestoel zijn duidelijk niet enkel ‘recreatief’.
Ik verdeel mijn trip in een postief begin waar ik mooie hallucinaties heb ervaren en een tweede deel waar ik paranoïde ben geworden wat ik niet leuk vond.

 

[Midway]

damn, klinkt als een heftige trip met ups en downs

leuk report om te lezen

 

[paupie]

goed report. Je beschrijft het gevoel goed. Vooral dat op het begin, dat je onrustig bent en niet weet je wil doen is heel herkenbaar, want dat had ik bij mij laatste trip ook heel erg. Ik vond dat ook niet echt een fijn gevoel. Maar dat op het einde, die afwisselende gevoelens en gedachten enzo, dat leer je bij elke trip meer onder controle te houden weet ik uit eigen ervaring.

 

[snoepietje]

beetje ontgoocheld

De eerste halve portie mexicaantjes gewoon opgekauwd. Echt lekker is het niet, maar zeker niet weerzinwekkend.
Ik was ontzettend nerveus in het eerste half uurtje. Uiteindelijk besloot ik een douche te nemen en mijn haar te wassen. Dat was fijn. De muziek klonk minder hard in de douche, het roze van de tegels was aangenaam zacht en de reflectie van de kleurige bollen op het douchegordijn in de innox van de sproeier waren fascinerend. Eigenlijk wilde ik wel graag langer onder de douche blijven, maar het staan werd lastig en ik durfde niet te gaan zitten omdat ik vreesde niet meer overeind te raken.
Uit de douche kreeg ik het erg koud. Ik trok een extra trui aan. Ik werd heel zwaar en heel introvert. Al mijn aandacht werd naar mijn gedachten getrokken. Mijn hoofd leek heel erg vol, en toch herinner ik me geen redeneringen of gedachten. Ik beleefde alles heel ernstig. Alles om me heen stoorde me, ook mijn eigen lichaam. Ik voelde een intens verlangen om met mijn geest mijn lichaam te verlaten.
Kleine dingen zoals pluisjes zagen eruit als stof- of spinnenwebben en wapperden in de wind die er niet was. Ik had totaal geen zin om mijn observaties te vertellen.
Het was de meest introverte ervaring die ik ooit had. Meestal ben ik impulsief en extravert.
Mijn vriend irriteerde me, al vond ik zijn druk gedoe ook wel grappig. Zo is ie nooit, zelfs niet op mdma
Ik voelde dat mijn trip begon te dalen en wilde heel graag verder geraken (bijpakken dus) maar terzelfder tijd wilde ik niet bewegen, niet kauwen, … Dat was heel vervelend, want zo kom je natuurlijk nergens.
Uiteindelijk at ik de tweede halve portie op, al koste me dat enorm veel moeite. De paddo’s kraakten tussen mijn tanden als vieze insecten met een hard schild Ik had veel moeite om te kauwen en te slikken. Ik had het ook nog steeds erbarmelijk koud.
Mijn vriend was ondertussen in de tuin gegaan en ik begon me te vervelen en alleen te voelen. Ik ging iets te eten halen, want ik dacht dat ik me misschien zo immobiel voelde omdat ik de hele tijd niets gegeten had. Toen kreeg ik telefoon. Het kostte me wel wat moeite om een normaal gesprek te voeren. Ik was erg in de war en wist later niet meer precies wat ik gezegd had.
Toen mijn vriend terug binnen kwam raakte ik helemaal gefrustreerd in het feit dat ik niet hallucineerde. Ik wilde naar buiten. Ik beweerde dat ik helemaal nuchter was, maar ik moest mijn slipje drie maal aan en uit doen eer ik het goed had.
Dat vond ik grappig en een goed gevoel overviel me. Dat gaf me zin om mijn vriend te kussen. Die begon echter meteen te gieren. Ik was blij alleen buiten te zijn.
Ik had mijn haar opgestoken en maakte het meteen los. Ik voelde me blij en vrij. En ook wel een beetje belachelijk omdat ik zonder jas en zonder GSM of portefeuille op stap was. Ik rende twee straten door tot aan het water. Daar was het heerlijk. Op een woonboot was iemand aan ’t drummen. Ik zette me op een bankje vlakbij en keek naar de hemel. Die veranderde constant. Witte, blauwe en roze vlekken namen constant andere vormen aan, maar zonder te bewegen. Niets bewoog, maar was constant anders. Nu lijkt dat gek, maar gisteren was het gewoon zo. En de vliegtuigen leken vuurwerkpeilen die omhoog schoten en glinsterend stof achterlieten.
Ik kreeg het weer koud en was ook wat bang. Ik wist niet hoe mijn trip verder zou verlopen en voelde me een beetje hulpeloos zo alleen op de openbare weg ...
Het kostte me veel moeite om thuis te geraken, want tussen het water en thuis zitten twee drukke straten waar ik absoluut niet door wilde. De drukte en de mensen stootten me verschrikkelijk af.
Terug thuis was mijn vriend behoorlijk in paniek. Ik vond het gek dat hij zich zorgen om mij had gemaakt. Ik vroeg hem of hij met mij naar ’t water wilde gaan of naar eender welke plek met een goed zicht op de hemel. Het kostte hem veel moeite, maar hij wilde me absoluut niet meer alleen laten gaan.
De hemel was prachtig, maar de weg erheen een hel.
Ik kreeg ook verschrikkelijke geeuwaanvallen. Het leek of mijn mond ging openscheuren.
Ik had aan zee willen zijn, met een weidse hemel en veel warme zon.
Thuis wilde ik graag naar bed.
Ik kreeg het in bed eindelijk terug warm en ik genoot van de geborgenheid en de rust.
Ik denk dat ik van paddo’s een beetje claustrofobisch word.
Ik wil het absoluut opnieuw proberen, maar dan meteen meer nemen of een andere soort paddo's proberen, want nu voelde de trip als seks zonder orgasme: ik ben net niet gekomen waar ik wilde zijn.

 

[azgaza]

Leuk om ook jouw kant van het verhaal te horen, dezelfde trip van twee mensen, interessant. Jammer dat het toch niet zo goed beviel.

 

[paupie]

jah wel grappig om t verhaal zo van 2 kanten te horen

 

[Eckster C]

goed geschreven met oog voor detail