Acid party, hippy to the bone
Afgelopen zomer heb ik mij flink uitgeleefd met LSD, het was ook de eerste zomer dat ik in aanmerking kwam met lsd. Ondertussen had ik 4 trip achter de rug, gevarieerd van 150 tot 225 mics. Drie van deze trip waren met geteste zegels (hofmannetjes 75mics). De 4e keer hadden wij andere zegels gekregen maar vonden het zonde om te testen.
Uiteraard begonnen wij hier heel voorzichtig mee. En uit vorige ervaringen schatte wij de zegels op zo’n 50mics (ganesha)
In de loop van de zomer hadden wij ondertussen heel veel vrienden en vriendinnen nieuwsgierig gekregen. Iedereen wilde mee doen maar telkens kwam er wat tussen of hadden we te weinig zegels. Uiteindelijk ben ik toch maar is gaan rondvragen wie er allemaal echt interesse had bij ons in de vrienden groep, zodat er genoeg zegels besteld konden worden en een datum geprikt kon worden voor een ACID PARTY, de 5e trip voor mij. Zo gezegd zo gedaan. De datum was geprikt en de bestelling van 100 zegels was binnen. Bij ontvangst was er toch enige teleurstelling omdat we weer die ganesha’s van ongeveer 50 mics kregen ipv de geteste hoffmannetjes.
De groep die mee deed bestond uit 12 mensen. 4 van ons, waaronder ik hadden het vaker gedaan. Sommige van de overige 8 hadden wel een paddo’s/truffels gedaan maar sommige hadden helemaal geen trip ervaring. Persoonlijk vind ik lsd veel makkelijker in omgang dan paddo’s dus ik vond het voor de broekies een goede (veilige) kans om ze meer van de wereld te laten zien.
Stetting:
Gelukkig woont 1 van mijn trip maatjes in mijn oude VMBO school (anti kraak) Een geweldige locatie om veel op ontdekking te gaan en toch lekker veilig binnen te zijn. Iedereen had lekkere dingetjes mee genomen, snoepjes, chips, drinken (alcoholvrij) Van te voren hadden wij een playlist samen gesteld van zo’n 10 uur lang met alleen maar goa en ambient, 1200mics en shpongle enzo. Mijn trip maat die in die school woont had een groot platform gecreëerd met allemaal matrassen en kussen om lekker onderuit gezit op te kunnen chillen, echt zo heerlijk. Het deed me denken aan de ambient stage op Sziget hehe.
Aan de mensen die voor het eerst lsd gingen doen hadden wij geadviseerd om 2 zegels te nemen, zo’n 100 mics dus. Ik had voor mij zelf besloten om er 5 te nemen, zo’n 250 mics. De andere ervaren personen hadden er 4 tot 6 genomen.
Start trip:
We hadden met z’n allen rond 5 uur s’middags afgesproken in de school om gezellig met ze alleen even wat te eten en te chille zodat we rond half 7 de zegels konden gaan nuttigen en nog enigszins op tijd naar bed te kunnen gaan :P Of naar een feestje wat sommige mensen nog op de planning hadden staan. Mijn eigen ervaring was altijd dat de eerste effecten van de lsd zo’n 1 tot 1,5 uur na inname begonnen.
Met die kennis in mijn achterhoofd legde ik de 5 zegels onder mijn tong en de rest van de groep volgde enigszins gespannen. Het eerste wat ons allemaal op viel was de vreselijk vieze smaak. We hadden altijd wel een iets bittere smaak bij de voorgaande zegels maar dit sloeg echt alles. Af en toe een slokj drinken nemen was echt nodig.
Binnen een half uur voelde ik de acid al duidelijk aanwezig in mijn lichaam. Het kleuren festijn was nog niet begonnen. Al snel had ik het gevoel dat het platvorm van matrassen dat midden in een lokaal lag begon te schommelen als of we met ze allen op een vlot in zee zaten. Ik wist meteen dat dit wel eens een veel heftigere trip zou kunnen worden als dat ik gewend was.
De effecten van de lsd bouwde zich snel op en het feest kon beginnen. De ‘disco lichten’ en de kleurrijke mandala’s begonnen zich te vertonnen. Zo te horen had iedereen het naar hun zin en van alle kanten kwam,.. WOOOW,.. wat mooi,… BIZAR,… ik snap er niks van en nog meer van dat soort kreten. Voor mij zelf was het ook weer schitterend maar dat was nog maar het begin van mijn 5 zegels.
Ik lag nog steeds op de zelfde plek als waar ik de zegels had genomen (volgens mij) De kleuren en patronen werden steeds intenser. Zo intens dat ik mijn eigen vrienden en vriendinnen niet meer kon onderscheiden. Het was dan ook wel een donkere ruimte maar als er iemand voorbij liep was het een schim van kleuren. Voor mij was er geen onderscheid meer te maken van wie wie was en wat wat was. Graag wilde ik even een lichtere ruimte op zoeken om enigszins weer een beetje hou vast op de realiteit te krijgen maar in mijn staat zag ik het niet zitten om te gaan lopen. Ik sprak mijn maat (ervaren tripper/ 4 zegels) aan en vroeg of hij ook zo hard ging als ik. Voor hem was het dus ook ongekend heftig.
Met de gedachte dat ik het zelf al best moeilijk had begon ik te denken aan iedereen die het voor het eerst deed. De gedachten van oooh neej die zegels zullen toch niet op eens veeel sterken zijn dan geschat. Ik schrok bij de gedachte van als die broekies zo hard zouden gaan als ik dan zouden ze dat echt niet aan kunnen in hun eerste trip. Af en toe kwam er iemand dicht bij genoeg om een gezicht te zien. En de meeste gezichten die ik zag waren allemaal heel angstig. Het schuld gevoel begon aan mij te knagen, wat heb ik ze aan gedaan dacht ik.
Communiceren werd voor mij ook lastig. Gesprekken die ik opving vervormden samen mijn zichtveld en gedachten in een soep van kleuren. Het was voor mij niet meer mogelijk om te luister naar de muziek of naar wat mensen zeiden. Hoelang dit precies heeft geduurd weet ik niet. Maar toen de lsd eindelijk zijn piek had bereikt werd ik een stuk minder angstig.
Ik ben in de ‘woonkamer’ gaan zitten waar echt alles in elkaar begon te smelten. Dit ervaarde ik niet als naar of eng. Dit had ik in een eerdere trip ook mee gemaakt, ook als was dat niet zo als nu waarbij de tv en complete muren begonnen te druppelen/smelten. Nog steeds had ik weinig contact gehad met de rest. Iedereen deed z’n ding, ook al wilde ik mensen heel graag door hun eerste trip heen helpen ging dat gewoon niet. Mijn eigen trip was nog te heftig en had er geen controle meer over. Dit wilde ik niet zeggen tegen mensen, ik wilde niet het gevoel geven dat ik het best moeilijk had waardoor de negativiteit over zou slaan op ongeruste mede trippers.
Dat is trouwens iets angstigs wat ik daarvoor alleen bij paddo’s/truffels heb gehad, de controle over je trip verliezen. En je zelf gek maken met de bijkomende mindfucks. Omdat ik het acid feestj had geregeld voelde ik me verantwoordelijk over de rest en in combinatie met alle angstige gezichten die ik had gezien was het geen fijn gevoel.
Uiteindelijk had ik de controle weer terug, even buiten een frisse neus gaan halen en langs wat mensen gegaan om te vragen hoe ze het allemaal beleefden. Iedereen was erg positief en had het onwijs naar hun zin. Toen ik er achter kwam dat al die angstige gezichten die ik had gezien nooit echt zijn geweest was ik eindelijk gerust. Mijn trip kreeg ook een positieve draai en kon eindelijk gaan genieten. Op dit punt waren mijn visuals nog steeds veel heftiger dan mijn vorige trip met 225 mics maar dat kon ik alleen maar waarderen. Eén van mijn maten had ook een kleed ofzo met capushon omgedaan. Iedere keer als hij langs kwam lopen over de gang zag ik een soort van magere hein en toen hij dicht bij genoeg was en zijn gezicht kon zijn was dat ook duvels. Scary shit dus…
Opeens vroeg iemand aan mij hoe speed was in combinatie met lsd, dit was omdat hij had gezien dat een maat van mij z’n speed had gevonden. Hij had 6 zegels achter zijn kiezen die avond.… Ik dacht dat dit als een soort van benzo zou werken en zijn trip vroeg tijdig zou beëindigen. Verder was dat gesprek over de speed best langs me heen gegaan omdat ik nog steeds niet down to earth was. Wat er gebeurt bleek te zijn is dat diegene met 6 zegels op te weinig zag om een normale lijn speed te leggen, met de gevolgen dat hij blijkbaar veeeel te veel had genomen. Samen met z’n katana (houte zwaard) was hij veranderd in een paranoia ninja en vloog door de hele school heen. Er kwam een andere maat geschrokken naar mij toe en zei dat het niet goed ging met ‘ninja’ Hij wist toen nog niet dat ‘ninja’ aan de speed had gezeten. Vanaf dat punt ben ik ‘ninja’ in de gaten gaan houden, hij stond zo strak dat ik het id had dat zijn lichaam het niet aan zou kunnen. Wij hadden hem gewezen op z’n speed gebruik en gelukkig besefte hij het zelf ook dat hij even te ver was gegaan. Z’n speed hadden we opgeborgen en toen hij eindelijk rust had gevonden met tekenen kon ik weer ook weer lekker verder met de trip, die alweer aan het afbouwen was. Tijdens een trip is het altijd erg vervelend als een soort van paniek ontstaat. Gelukkig hebben niet veen mensen hier last van gehad.
Deze avond is er nog zoveel meer gebeurt maar dit waren toch wel even de highlights van de trip uit mijn oogpunt dan. We begonnen om 18.30 en om 7.00 was ik lekker mijn bedj op gaan zoeken. Uit eindelijk hebben ons allemaal nog goed vermaakt in de natrip. Liters bier, flessen wijn en geen id hoeveel gram weed er die nacht/ochtend door heen is gegaan (eindelijk is geen vervelende natrip). Alle broekies had gelukkig ook een hele mooie avond gehad. Ook al heb ik zelf toch best moeilijk gehad was het wel een ervaring die ik niet had willen missen. Wel weet ik dat ik nooit meer met zo’n grote groep broekies ga trippen. Als je weet dat iemand ervaren is en zichzelf goed kan redden is het een stuk fijner trippen. Ooohja,.. de volgende x ook een zegeltje minder voor mij. Na deze avond hadden we ook het id dat de schatting van 50 mics niet helemaal goed was, het zal rond de 60 á 70 zijn geweest.
Afgelopen zomer heb ik mij flink uitgeleefd met LSD, het was ook de eerste zomer dat ik in aanmerking kwam met lsd. Ondertussen had ik 4 trip achter de rug, gevarieerd van 150 tot 225 mics. Drie van deze trip waren met geteste zegels (hofmannetjes 75mics). De 4e keer hadden wij andere zegels gekregen maar vonden het zonde om te testen.
Uiteraard begonnen wij hier heel voorzichtig mee. En uit vorige ervaringen schatte wij de zegels op zo’n 50mics (ganesha)
In de loop van de zomer hadden wij ondertussen heel veel vrienden en vriendinnen nieuwsgierig gekregen. Iedereen wilde mee doen maar telkens kwam er wat tussen of hadden we te weinig zegels. Uiteindelijk ben ik toch maar is gaan rondvragen wie er allemaal echt interesse had bij ons in de vrienden groep, zodat er genoeg zegels besteld konden worden en een datum geprikt kon worden voor een ACID PARTY, de 5e trip voor mij. Zo gezegd zo gedaan. De datum was geprikt en de bestelling van 100 zegels was binnen. Bij ontvangst was er toch enige teleurstelling omdat we weer die ganesha’s van ongeveer 50 mics kregen ipv de geteste hoffmannetjes.
De groep die mee deed bestond uit 12 mensen. 4 van ons, waaronder ik hadden het vaker gedaan. Sommige van de overige 8 hadden wel een paddo’s/truffels gedaan maar sommige hadden helemaal geen trip ervaring. Persoonlijk vind ik lsd veel makkelijker in omgang dan paddo’s dus ik vond het voor de broekies een goede (veilige) kans om ze meer van de wereld te laten zien.
Stetting:
Gelukkig woont 1 van mijn trip maatjes in mijn oude VMBO school (anti kraak) Een geweldige locatie om veel op ontdekking te gaan en toch lekker veilig binnen te zijn. Iedereen had lekkere dingetjes mee genomen, snoepjes, chips, drinken (alcoholvrij) Van te voren hadden wij een playlist samen gesteld van zo’n 10 uur lang met alleen maar goa en ambient, 1200mics en shpongle enzo. Mijn trip maat die in die school woont had een groot platform gecreëerd met allemaal matrassen en kussen om lekker onderuit gezit op te kunnen chillen, echt zo heerlijk. Het deed me denken aan de ambient stage op Sziget hehe.
Aan de mensen die voor het eerst lsd gingen doen hadden wij geadviseerd om 2 zegels te nemen, zo’n 100 mics dus. Ik had voor mij zelf besloten om er 5 te nemen, zo’n 250 mics. De andere ervaren personen hadden er 4 tot 6 genomen.
Start trip:
We hadden met z’n allen rond 5 uur s’middags afgesproken in de school om gezellig met ze alleen even wat te eten en te chille zodat we rond half 7 de zegels konden gaan nuttigen en nog enigszins op tijd naar bed te kunnen gaan :P Of naar een feestje wat sommige mensen nog op de planning hadden staan. Mijn eigen ervaring was altijd dat de eerste effecten van de lsd zo’n 1 tot 1,5 uur na inname begonnen.
Met die kennis in mijn achterhoofd legde ik de 5 zegels onder mijn tong en de rest van de groep volgde enigszins gespannen. Het eerste wat ons allemaal op viel was de vreselijk vieze smaak. We hadden altijd wel een iets bittere smaak bij de voorgaande zegels maar dit sloeg echt alles. Af en toe een slokj drinken nemen was echt nodig.
Binnen een half uur voelde ik de acid al duidelijk aanwezig in mijn lichaam. Het kleuren festijn was nog niet begonnen. Al snel had ik het gevoel dat het platvorm van matrassen dat midden in een lokaal lag begon te schommelen als of we met ze allen op een vlot in zee zaten. Ik wist meteen dat dit wel eens een veel heftigere trip zou kunnen worden als dat ik gewend was.
De effecten van de lsd bouwde zich snel op en het feest kon beginnen. De ‘disco lichten’ en de kleurrijke mandala’s begonnen zich te vertonnen. Zo te horen had iedereen het naar hun zin en van alle kanten kwam,.. WOOOW,.. wat mooi,… BIZAR,… ik snap er niks van en nog meer van dat soort kreten. Voor mij zelf was het ook weer schitterend maar dat was nog maar het begin van mijn 5 zegels.
Ik lag nog steeds op de zelfde plek als waar ik de zegels had genomen (volgens mij) De kleuren en patronen werden steeds intenser. Zo intens dat ik mijn eigen vrienden en vriendinnen niet meer kon onderscheiden. Het was dan ook wel een donkere ruimte maar als er iemand voorbij liep was het een schim van kleuren. Voor mij was er geen onderscheid meer te maken van wie wie was en wat wat was. Graag wilde ik even een lichtere ruimte op zoeken om enigszins weer een beetje hou vast op de realiteit te krijgen maar in mijn staat zag ik het niet zitten om te gaan lopen. Ik sprak mijn maat (ervaren tripper/ 4 zegels) aan en vroeg of hij ook zo hard ging als ik. Voor hem was het dus ook ongekend heftig.
Met de gedachte dat ik het zelf al best moeilijk had begon ik te denken aan iedereen die het voor het eerst deed. De gedachten van oooh neej die zegels zullen toch niet op eens veeel sterken zijn dan geschat. Ik schrok bij de gedachte van als die broekies zo hard zouden gaan als ik dan zouden ze dat echt niet aan kunnen in hun eerste trip. Af en toe kwam er iemand dicht bij genoeg om een gezicht te zien. En de meeste gezichten die ik zag waren allemaal heel angstig. Het schuld gevoel begon aan mij te knagen, wat heb ik ze aan gedaan dacht ik.
Communiceren werd voor mij ook lastig. Gesprekken die ik opving vervormden samen mijn zichtveld en gedachten in een soep van kleuren. Het was voor mij niet meer mogelijk om te luister naar de muziek of naar wat mensen zeiden. Hoelang dit precies heeft geduurd weet ik niet. Maar toen de lsd eindelijk zijn piek had bereikt werd ik een stuk minder angstig.
Ik ben in de ‘woonkamer’ gaan zitten waar echt alles in elkaar begon te smelten. Dit ervaarde ik niet als naar of eng. Dit had ik in een eerdere trip ook mee gemaakt, ook als was dat niet zo als nu waarbij de tv en complete muren begonnen te druppelen/smelten. Nog steeds had ik weinig contact gehad met de rest. Iedereen deed z’n ding, ook al wilde ik mensen heel graag door hun eerste trip heen helpen ging dat gewoon niet. Mijn eigen trip was nog te heftig en had er geen controle meer over. Dit wilde ik niet zeggen tegen mensen, ik wilde niet het gevoel geven dat ik het best moeilijk had waardoor de negativiteit over zou slaan op ongeruste mede trippers.
Dat is trouwens iets angstigs wat ik daarvoor alleen bij paddo’s/truffels heb gehad, de controle over je trip verliezen. En je zelf gek maken met de bijkomende mindfucks. Omdat ik het acid feestj had geregeld voelde ik me verantwoordelijk over de rest en in combinatie met alle angstige gezichten die ik had gezien was het geen fijn gevoel.
Uiteindelijk had ik de controle weer terug, even buiten een frisse neus gaan halen en langs wat mensen gegaan om te vragen hoe ze het allemaal beleefden. Iedereen was erg positief en had het onwijs naar hun zin. Toen ik er achter kwam dat al die angstige gezichten die ik had gezien nooit echt zijn geweest was ik eindelijk gerust. Mijn trip kreeg ook een positieve draai en kon eindelijk gaan genieten. Op dit punt waren mijn visuals nog steeds veel heftiger dan mijn vorige trip met 225 mics maar dat kon ik alleen maar waarderen. Eén van mijn maten had ook een kleed ofzo met capushon omgedaan. Iedere keer als hij langs kwam lopen over de gang zag ik een soort van magere hein en toen hij dicht bij genoeg was en zijn gezicht kon zijn was dat ook duvels. Scary shit dus…
Opeens vroeg iemand aan mij hoe speed was in combinatie met lsd, dit was omdat hij had gezien dat een maat van mij z’n speed had gevonden. Hij had 6 zegels achter zijn kiezen die avond.… Ik dacht dat dit als een soort van benzo zou werken en zijn trip vroeg tijdig zou beëindigen. Verder was dat gesprek over de speed best langs me heen gegaan omdat ik nog steeds niet down to earth was. Wat er gebeurt bleek te zijn is dat diegene met 6 zegels op te weinig zag om een normale lijn speed te leggen, met de gevolgen dat hij blijkbaar veeeel te veel had genomen. Samen met z’n katana (houte zwaard) was hij veranderd in een paranoia ninja en vloog door de hele school heen. Er kwam een andere maat geschrokken naar mij toe en zei dat het niet goed ging met ‘ninja’ Hij wist toen nog niet dat ‘ninja’ aan de speed had gezeten. Vanaf dat punt ben ik ‘ninja’ in de gaten gaan houden, hij stond zo strak dat ik het id had dat zijn lichaam het niet aan zou kunnen. Wij hadden hem gewezen op z’n speed gebruik en gelukkig besefte hij het zelf ook dat hij even te ver was gegaan. Z’n speed hadden we opgeborgen en toen hij eindelijk rust had gevonden met tekenen kon ik weer ook weer lekker verder met de trip, die alweer aan het afbouwen was. Tijdens een trip is het altijd erg vervelend als een soort van paniek ontstaat. Gelukkig hebben niet veen mensen hier last van gehad.
Deze avond is er nog zoveel meer gebeurt maar dit waren toch wel even de highlights van de trip uit mijn oogpunt dan. We begonnen om 18.30 en om 7.00 was ik lekker mijn bedj op gaan zoeken. Uit eindelijk hebben ons allemaal nog goed vermaakt in de natrip. Liters bier, flessen wijn en geen id hoeveel gram weed er die nacht/ochtend door heen is gegaan (eindelijk is geen vervelende natrip). Alle broekies had gelukkig ook een hele mooie avond gehad. Ook al heb ik zelf toch best moeilijk gehad was het wel een ervaring die ik niet had willen missen. Wel weet ik dat ik nooit meer met zo’n grote groep broekies ga trippen. Als je weet dat iemand ervaren is en zichzelf goed kan redden is het een stuk fijner trippen. Ooohja,.. de volgende x ook een zegeltje minder voor mij. Na deze avond hadden we ook het id dat de schatting van 50 mics niet helemaal goed was, het zal rond de 60 á 70 zijn geweest.
Bijlagen
-
flyer 2.JPG
