Advies na bad trip LSD

[Joyoy]

Hoi! Ik heb een vraag:

ik ben ongeveer een maand geleden heel zwaar bad gegaan op een halve zegel LSD (gebeurtenissen die zich bleven herhalen in een "loop hole", paranoide gevoel, donkere sinistere kamer, enge beestjes, denken dat ik dood ga/ben, mezelf niet meer herkennen in de spiegel etc). Van de LSD blijf ik voorlopig af (of misschien wel voor altijd, gezien dit ook meteen mijn eerste LSD trip was), maar ik heb gisteren voor het eerst weer getruffeld. Expres al een lagere dosis genomen dan normaal (10g dragons dynamite), en een super fijne setting en geweldige mensen uitgezocht.
Het was ook gelukkig een leuke trip, maar toch kon ik het gevoel van een opkomende bad trip niet van me afschudden. Het is ook een aantal keer bijna mis gegaan, maar dan concentreerde ik me snel op andere dingen en had ik het weer onder controle. Ook kon ik de psychedelica niet de controle geven, want telkens als ik dat probeerde voelde ik weer dat ik in een bad trip gezogen zou worden.

Ik heb voor de LSD nog nooit een badtrip gehad, en wist niet eens hoe dat zou moeten voelen. Maar nu voelde het of ik de trip zo zou kunnen buigen dat ik meteen weer bad ging als ik me even liet meevoeren door de truffels. Alsof er een tweede optie bij is gekomen, en ik moeite moet doen die niet te activeren.

Ik vind dit best heel vervelend, want psychedelica zijn geweldig en leerzaam en ik zou het heel jammer vinden als ik nu nooit meer écht van een trip kan genieten.

Mijn vraag is: hebben jullie een soortgelijke ervaring gehad? En hoe ging je daarmee om? En hoelang zou ik het beste kunnen wachten met nog een keer trippen? En zou een nog lagere dosis/minder sterke truffel kunnen helpen?

Bedankt alvast!

 

[Tijdloos]

Ook meegemaakt noem het zelf 'unieke' trips. Wat bij mij helpt is daarna sporten goed eten , slapen. En pas de volgende keer plannen als dit weg is uit je geheugen (of zo goed als weg is) Zodat je niet met angst een trip ingaat.

Als je behoefte hebt om erover te praten zeker doen!

 

[Mindless]

Hier ook. Ik zou een hele tijd niet gaan trippen. Inderdaad wachten totdat dit niet meer zo hoog zit bij je. Ga je wel weer snel trippen of wiet roken, dan lijkt me de kans groot dat het snel weer op komt. Zo ging dat bij mij wel in ieder geval.

 

[benzzzy]

Mijn eerste keer truffels was een vrij heftige bad trip heb 6 uur lang in een feutus houding op mijn bed gelegen met doodsangsten.
Hoe ik er mee omgegaan ben gwn doorgaan uit een badtrip komen is het beste gevoel ooit.
Hoe ik er mee ben omgegaan het volgende weekend opnieuw geprobeerd maar das gwn stom.
Was wel een leuke trip

 

[Psychedelibee]

Als ik het zo hoor ligt het probleem juist bij het feit dat je het idee hebt om het onder controle te moeten houden, trippen gaat om loslaten namelijk.

Geef jezelf eens een lange tijd om te verwerken wat er precies gebeurde tijdens die 'bad' trip. Naar mijn idee kun je uit elke trip wel wat leren en juist de moeilijkere trips zijn vaak het meest leerzaam. De angsten die je dan ervaart zijn een uitvergroting van angsten die je bewust of onbewust in het dagelijks leven ook meemaakt. Ga dus bij jezelf te raden wat er nou voor gezorgd heeft dat je die bad trip had en hoe je daar op dat moment mee omging.


En in zijn algemeenheid is het ook accepteren dat trippen niet altijd alleen maar leuk is, wil je dat wel dan moet je niet meer trippen.

 

[Yaizer]

Ja ik heb dus precies hetzelfde probleem, maand geleden een bad trip gekregen (eerste keer) van 32,5 mg 2c-b. Begin van de trip begon al dat als ik de lichte uit deed of naar het plafond keek er al bijna levensechte hallucinaties opkwamen. Gebouwen, personen etc. Toen kwam de eerste gedachte "dit is echt niet goed, heb te veel op en dit wordt een té heftige trip".

Ook ik kwam in de vicieuze cirkel van gedachtes waar ik in vergat dat ik 2c-b had gebruikt en niet wist hoe de wereld er zo uitzag. De meest verschrikkelijke deprimerende verdriet, een gevoel wat heel eenzaam en eng is. Hele tijd opnieuw vertellen dat ik een bad trip kreeg. Verschikkelijke gedachtes waar ik nog kriebels van krijg en ik bleef maar vergeten dat ik bad ging, drugs op had, m'n ouders er niet achter hoeven te komen, dat het over ging en dan als ik alles weer wist was ik weer alles vergeten. Om de zoveel seconde vergat ik alles en ging alles weer opnieuw. Tijd stond ook stil.

Ik geef eerlijk toe, ik kijk nu ook heel anders naar psychedelica. Ik dacht dat het mij niet kon overkomen, psychedelica voelde voor mij als "thuis" en het was de definitie van prachtig voor mij.

Ik weet dus ook niet hoe ik de volgende keer ga trippen. Ik ben sowieso verminderd sinds kort met alle drugs dus zal psychedelica eens in het half jaar doen. Toch lijkt me nog een bad trip geen optie.

Ik heb wel een idee hoe ik er de volgende keer uitkwam. Bij mij was het probleem dat ik in die vicieuze cirkel zat. Alle gedachtes versterkte elkaar en omdat ik zo snel dacht en zo angstig was ging het allemaal heel snel wat dus een soort lichte "mindfuck" werd en waardoor ik alles vergat. Voortaan vertel ik tegen mede-trippers om op een blaadje te schrijven wat mijn vicieuze cirkel is. Dus bijvoorbeeld:

Je hebt 2c-b op.
De visuals komen door 2c-b
Je ouders komen er niet achter
Het gaat ooit over, het blijft niet voor altijd
Ja je gaat bad, het maakt niet uit

Als ik zo'n blaadje had kwam ik zeker uit de vicieuze cirkel. Gewoon de hele tijd naar het blaadje kijken en als je het weer vergeet heb je het op 1 oog opslag weer gezien.

Nog moest het vreselijk zijn voor m'n mede-trippers. Ze waren radeloos. Ik leek wel een gek in een pscychiatrische inrichting.

De gedachtes zullen voor mij nooit meer weg gaan. Moet er maar mee leven als ik het nog een keer wil doen. Wil namelijk nog wel meer experimenteren met n,n dmt. Nog vind ik dit weer een totaal ander vlak als psychedelica. Er gebeurd zoveel dat ik niet echt kan nadenken?

Maarja, hoop dat het met je goed komt. T'is kut.

 

[A$AP_Aether]

Klinkt klote man. Zoals Psychedelibee zegt, het draait om acceptatie. Je moet realiseren dat alles wat je zegt niet echt is, het zijn alleen maar je eigen angsten die tegen je worden gebruikt. Je moet echt niet bevechten, je moet het als een avontuur zien al kan dit extreem lastig zijn. Ik weet nog dat ik als 6 jarig kind altijd nachtmerries kreeg als ik bang ging slapen, dus neem de tijd om je bad trip te accepteren, je voelt je vanzelf wel weer ready voor een nieuwe trip.

 

[cheiron]

Ik vind dit best heel vervelend, want psychedelica zijn geweldig en leerzaam

Tja, wie vaker tript en zeker met iets hogere doseringen komt meestal wel ook een keer terecht in de wat meer 'duistere wateren'. Het woord psychedelisch komt van psyche- (geest) + deloun (zichtbaar maken). En wie heeft er nu niet ook duistere en angstaanjagende gebieden in zijn psyche... Met bepaalde psychedelica zoals ayahuasca is het 'leren' van de plant juist vaak voor een groot deel de confrontatie met die duistere kant van jezelf, je angsten, etc.

LSD is juist relatief mild in vergelijking tot bv paddestoelen of ayahuasca.

In mijn ervaring komen die dingen inderdaad steeds terug. In plaats van het te zien als iets dat je 'leerzame ervaring' verkloot, kun je er ook naar kijken als een volgende fase: je hebt blijkbaar genoeg van jezelf geleerd om nu ook geconfronteerd te worden met diepere lagen van jezelf die minder fijn zijn.

Mijn advies: probeer te leren wat daar te leren valt. Waarschijnlijk zijn het gedachtenpatronen die je normaal gesproken ook kunt hebben, maar nu heel erg uitvergroot. Wat zijn die angsten nu eigenlijk precies? waarom ben je bang om dood te gaan? wat zou er gebeuren als je tijdens je trip zou toelaten om te sterven? Ik heb prachtige trips gehad toen ik 'durfde' dood te gaan tijdens een trip; natuurlijk kom je dan ergens terecht, wat weer een heel nieuw verhaal oplevert. Als je dit soort dingen niet wilt leren: waarschijnlijk zul je dan moeten uitwijken naar andere soorten drugs die je psyche wat minder blootleggen... Of probeer het met lagere doseringen, zodat het hanteerbaar blijft, maar blijf er dan niet van vluchten, maar onderzoek nu juist wat er gebeurt: LSD is bij uitstek het middel om jezelf te analyseren en doorgronden...