Ik zie het heel anders, en ik denk dat ik het fout heb, maar waarschijnlijk toch interessant.
Wat ik zeker weet is dat LSD je afleidt. Hierdoor verlies je geheugen, inzicht en overzicht, en alles wordt chaotischer. Zo hoorde ik tijdens mijn trip een geweldig nummer, waar de stem me bekend van voor kwam, en die ik mee kon zingen, maar waarbij ik niet op de naam van het nummer kon komen. Na het te vragen bleek het R.H.C.P. - Californication te zijn, dat nummer herken ik nog als ik slaap. Ik schrok wel ff.
De theorie die ik hiervoor bedacht heb (tijdens een trip), is dat een deel van je hersens/zenuwen/zintuigen verstoord wordt, en bezig is met LSD dingen, zoals halucineren of het verwerken van een overvloed van emoties. Doordat je een deel van je kwijt bent, ben je een stuk dommer geworden. Dat betekent dat je het overzicht niet hebt om te beslissen waar je je verloren fietssleutel moet gaan zoeken, omdat hij op 3 plaatsen kan liggen. Je geheugen dat je de meest bekende dingen doet vergeten, en het inzicht dat je zegt dat de kans vrij groot is dat bij thuiskomst je ouders wel eens spontaan kunnen vragen 'heb jij lsd gebruikt?', net nu jij die dag gebruikt hebt. Ik heb deze ervaringen opgevat als beperkingen waar ik nuchter natuurlijk nooit last van heb, en blijf ze zien als een negatief aspect.
Het gevolg hiervan is dat jou bewustzijn, wat in eerste instantie onveranderd lijkt (je voelt je niet dommer worden ofzo), vooral gefocust raakt op het binnenste van jezelf. Jou sterkste emoties, je pure instincten, en belangrijkste gedachtes, komen nu opeens tot uiting. Dat hoef ik verder niet uit te leggen denk ik. Toen ik voor het eerst tripte (truffels) viel me dit alles al op, en voelde ik me heel dierlijk worden. Al je handelingen worden geleid door sterke golven van gevoelens of gedachtes, zoals honger, jagen, ontdekken, socialiteit, vertrouwen, etc. LSD tript natuurlijk ietsje anders, maar het is vergelijkbaar IMO.
Ik zie de piek van de trip als het dieptepunt van je intelligentie. Op dat moment leer je dingen anders of opnieuw, en je leert snel en veel, waardoor ik me altijd slim begin te voelen. Het lijkt dan alsof ik voor het eerst in mijn leven pas zie hoe gelukkig mijn maat vertelt over zijn studie, maar dat is niet zo. Toch krijg ik het gevoel alles en iedereen beter te leren kennen. Naarmate de trip afneemt nemen bij mij al die gevoelens af, en na een zware trip raak ik in een roes met een gevoel van compleetheid, verklaarbaar aan het voorgaande.
De trip is bij mij nooit de volgende dag over. Ik heb de dagen of weken daarna nog last van enige chaos in mijn hoofd, al is dat in een normaal huidig leven niet merkbaar.
(Eind vorig jaar ben ik begonnen met trippen, in een periode die zowel mentaal als fysiek erg zwaar voor me was. Ik kreeg te maken met zware stress en zat zonder dat ik het wist in een cultuurshock. Als ik in het weekend LSD had gebruikt dan merkte ik het zeker wel de week daarna (chaos). Ik heb zelfs een keer op een dinsdag nog gehuild toen ik even op mezelf was. Dat weekend had ik met de LSD emoties opgebouwd, maar ik had me toen ingehouden en had niet gehuild.)