Intro
Een trip die heel anders is verlopen dan hij gepland was. Is elke trip dat niet? Nee dit was op een heel ander niveau. Ik had enkele vrienden bij mij thuis uitgenodigd om "die" nieuwe zegels eens te proberen. Mijn ouders waren toch vertrokken naar familie in verre oorden. Dit zou een super mooie en leuke ervaring moeten worden. Niets werd aan het toeval overgelaten. Ik had speciaal voor deze trip kamers gemaakt met verschillende sferen en verschillende soorten muziek: een pop, post-rock, goa, lo-fi en wisselende muziekkamer. Overal lagen kussen, matrassen en hangplekken. Buiten was er een rookhoek, binnen veel sintsnoep want de goedheilig man was destijds nog in het land. We hadden geen echte tripsitter, er zouden misschien nog wat vrienden komen maar dat was allerminst zeker.
Wie & wat
We hadden er zin in alle vier. Twee nieuwkomers qua lsd ervaring en twee redelijk bekende gebruikers. Rond een uurtje of drie in de middag namen Mi en Ni hun dosis. Ni ging aan een halve om te beginnen en Mi nam meteen anderhalve. Rond half vier, vier uur namen Ja en ik onze dosis. Ja nam driekwart en ik ook anderhalve. Oo wat een feest zou het worden. Er hing een positieve spanning en we hadden er allemaal super veel zin in. De mannen die alvast begonnen waren koppelden zich en deden hun ding. Ja en ik bleven in het begin vooral onze weg volgen. Wij gingen lekker muziek luisteren, afwachten op de komende trip en bijkletsen. Op een gegeven moment kwam Mi even melden dat hij het al te pakken had, terwijl Ni nog niet echt tevreden was.
Laat het spacen beginnen!
Ik liep na een tijdje naar boven waar Mi op dat moment lekker aan het spacen was in een kamer met muziek van een kartspelletje uit 1996! Echt een cd van de toekomst, want er stonden nummers op die verdacht veel lijken op goa, huidige trance, minimal en dergelijke. De muziek werd steeds mooier en de gordijnen begonnen langzaam mee te deinen. De trip deed langzaam van zich spreken
Mi had het al wel weer gezien en verdween uit het zicht terwijl ik heerlijk muziek zat te luisteren. Maargoed we waren met z'n allen dus besloot me maar niet te lang af te zonderen en ging weer naar beneden, daar zat Ja alleen terwijl Mi en Ni buiten aan het paffen waren.
Post-rock 4LIFE
Ja en Ik zijn beide verwoede fans van 65daysofstatic, een post-rock band uit Engeland die zeker de moeite waard is om te luisteren, vooral op de ACID. Post rock is een genre dat zich moeilijk laat omschrijven. Drum 'nd Bass is een soort subgenre in het post-rock. Post-rock laat zich kenmerken door rockinstrumenten in een veelal klassiek aandoende compositie. Je moet het eigenlijk luisteren om te begrijpen. Veel mensen vinden het ruis en druk en hoofdpijnmuziek, maar ik vind het vooral mooi, emotioneel en heerlijk meeslepend.
Ja ging alvast naar zolder, waar er een kamer voor deze muziek was ingericht, terwijl ik even naar Ni en Mi ging die inmiddels op mijn kamer naar muziek aan het luisteren waren terwijl Ni inmiddels aan het surfen was over het wereldwijde web. Mi stond achter hem. Ni zei tegen Mi dat hij niet hard tripte, eigenlijk nauwelijks wat voelde en twijfelde om bij te pakken. Mi bleef de hele tijd herhalen dat hij dat niet moest doen. Niet op een normale manier, maar hij zei dat op een trippende mindloopachtige manier. Vreemd zelfs, eerst viel het me niet op, later kon ik het pas plaatsen. Daarvoor moest nog heel wat gaan gebeuren.
Ik ging naar Ja en daar had ik misschien wel een van de beste delen van mijn trip. De muziek stond kneiterhard en we beukt-danste door de kamer en op en over de bedden. Het was zo intens, we fokten elkaar op, maar het was goed, de intense emoties, de kracht, de passie, de volharding. Achter de luxaflex had ik een lamp gezet, waardoor er horizontale lichtstralen door de kamer schenen, samen met de gestreepte beddenovertrek en de muziek leek de kamer erg neon, cyber. Zo mooi, zo puur, zo modern.Zo hard, zo heftig.
En toen ging het mis!
Opeens! Patsboem, muziek op bijna nul, Mi en Ni in de kamer. Mi zit aan de volumeknop. Ik werd geïrriteerd. Ga dan ergens anders heen als je het niet bevalt. Ja en Ni beaamde dit. Ik zette de muziek demonstratief harder. Mi was het er niet mee eens en wilde hem weer zacht zetten, maar Ni nam Mi op een iet wat geforceerde manier mee en zei dat ze wel een sigaretje zouden roken. We zouden elkaar zo wel zien. Ja en ik gingen verder. We beleefden hier onze laatste mooie post-rock momenten.
Toen riep Ni heel hard dat Mi gekotst had. Met daar achteraan de ontkenning van Mi dat hij toch echt niet gekotst had. De deur zwaaide open en ik hoorde Mi kotsen, terwijl hij zei: "wie loopt hier te kotsen? Ik kots niet". Terwijl hij dit zei stroomde letterlijk de kots uit zijn mond.
Ni begeleidde Mi snel naar beneden, maar ook de trap moest het ontgelden. Ja was versuft over wat er gebeurde en liep de zolder op. Hij kan niet tegen kots en zei dit ook overduidelijk, hij liep de kamer maar weer terug in waar we het daarvoor zo goed hadden gehad. Hij zag er angstig uit en werd zelf ook misselijk van de kots van Mi.
Na een tijdje durfde ik het aan om de met kots besmeurde trap af te dalen. Daar kwam ik Mi en Ni tegen. Mi was duidelijk van het padje af. Hij bazelde dingen uit en was niet meer bij zinnen. Hij had knalpaarse lippen en had het vaag over misselijk zijn. Niet in mijn huis dacht ik en nam hem nog een verdieping naar beneden. Daar heb ik hem zeker een kwartier boven de pot gehouden, terwijl Ni zich over de trap en Ja ontfermde. Mi riep: Ipod, 360 euro......je moeder woont hier weet je dat?.......Ik eet poep, waarom heb zo'n schijtsmaak in mijn bek......mijn ipod!!!!! Hij heeft nog veel meer loze dingen uitgekraamd, maar na het kwartier vond ik het veilig en liet ik hem in de huiskamer toe.
Reïnforcement!
Voor dit gebeurde had Ni een halve zegel bij gepakt, maar dat had hij onderwijl uitgespuwd, om de situatie het hoofd te kunnen. Ja was ontzettend bad aan het gaan boven, terwijl Mi meer een kasplantje werd. Ik liet Ni, Ba bellen. Die had eigenlijk veel verplichtingen, maar besloot toch te komen om ons even uit de brand te helpen. Ook Ke kwam, die later wel de stad in zou gaan. Ook was An er opeens die net klaar was met werken. Kortom Chaos.
Bad, Bad, bad, bad Boy!
Ja vluchtte het huis uit, maar ging ontzettend bad, Ni die vrij nuchter was rende er achteraan. Maar goed ook, de arme jongen was vrij depressief geworden in zijn trip en liep met zelfmoordideeën. Toen ze terug kwamen ging ik met Ba even een paar joints roken, ik moest er echt even uit de chaos werd me te veel. Ik zat op het randje van onprettig, maar Ba wist er een mooie draai aan te geven en mij gerust te stellen. Op de terugweg kwamen we Ni tegen die het niet meer had. Hij kon Mi niet aanzien, zo geïrriteerd en bezorgd was hij. Uiteindelijk konden we de rest niet achter laten en zijn we toch naar binnen gegaan. Ba ging op dat moment weg.
Thuis aangekomen was Ke rustig al pinda doppend één of andere film aan het kijken, terwijl An bij Ja zat, die ze hiervoor nooit ontmoet had. Hij was nog steeds in een heel diep dal om het zwakjes uit te drukken. Ik loste haar af en ging bij Ja zitten op mijn kamer, terwijl An stoïcijns ging koken in een pan die wel een grote weeshuis pot leek. Iedereen leek wel aardig vrolijk, behalve Mi en Ja. Ja was echt een trekpop qua emoties. Hij zat in kleermakerszit, was onrustig en gespannen. Hij had het over pijn in het hart en over dat hij bang was om dood te gaan. Ke had hem wijs gemaakt dat suiker hielp om de trip te verminderen (terwijl ik toen hij nuchter was duidelijk had gemaakt dat niets hielp de trip op te laten houden). Evengoed geloofde hij het toch en was het water met suiker derhalve niet aan te slepen ik geloof dat hij wel 2 liter water met een halve kilo suiker heeft gedronken.
O ja, over dat trekpop: deed ik vrolijke muziek op, werd hij kalm en kreeg een voorzichtige lach, maar draaide ik wat heftigs, werd hij meteen paniekerig. Lullig dat ik daar even een tijdje mee gespeeld heb, maar ik verveelde me een beetje, dus vond ik het wel geoorloofd. Uiteindelijk verzwakte zijn badtrip en begon hij permanent rustig te worden en durfde hij naar beneden, naar Mi, waar hij bad door gegaan was.
Mi de Niggah
Beneden aangekomen was Ke weer weg, maar An, Ni en Mi waren er nog. Ze zaten op de bank. Mick had vlak daarvoor gezegd: "nou daar zitten we dan". Dat was het eerste een beetje zinnige na het gesprek op het toilet, wat meer wartaal was. Dit was een zo leip contrast met wat hij die twee uur daarvoor gedaan had, dat er een melige sfeer heerste. Hij had ondertussen ruim twee uur achter elkaar gestaan in de keuken met een mandarijn in zijn had. Hij herkende niemand, had paarse lippen en zijn nek gek naar zijn schouder gedraaid. Hij had wel wat weg van een flamingo. Hij had al met verschillende voorwerpen willen gooien en iedereen om hem heen was hem aan het babysitten.
Langzaam aan begon hij meer te praten, maar bleek dat Mi er niet echt meer zat maar meer een gangster, Niggâh zoals hij zichzelf noemde (hij is een iel blank kereltje). Toen begon de pret. Het was rond negen / tien uur en hadden al een lifetime erop zitten. Nog veel zou er gebeuren ook, veel hetzelfde. Ook al sprak Mi weer, hij was niet zichzelf maar ontzettend lijp en onberekenbaar. Hij wilde van alles, eten en drinken, staan en lopen, maar ook zitten en vooral met dingen gooien. Ondertussen kraamde hij veel lijpe shit uit.
(lees in surinaams / gangsteraccent):
Je moet die beat niet horen, je moet voelen!!! 4LIFE, tantoeh flex! Ik ben de bouche-o-matic *deed ondertussen een rare move, die met een camera is vastgelegd* paas doekoe!!!!!
Ik ben een drum 'nd beest!!! Bee-to-the-ba-ba-basmati!!!!!! Alles boter, alles banaan? (en nog duizenden anderen objecten) .Paas Boks, pats boem!
Alles ACIIIIIIID!? *inclusief rare bewegingen*
An was op een gegeven moment bezig in de keuken en ja hoor Mi sloeg weer aan (lees wederom in surinaams / gangsteraccent):
Hee Meisje, ja jij ja meisje, ja meisje in dat truitje, ja meisje met dat kontje , ja jij sexy meisje'
En zo ging het de hele tijd door. Nou echt hilarisch.
An was al tijden niet nuchter meer, ze had al sos gebruikt en ghb, maar had ook nog stiekem een stukje zegel genomen en begon hem langzaam aan ook te trippen.
En het ging maar door....
Mi merkte dat hij veel aandacht kreeg, omdat iedereen compleet de slappe lach van hem kreeg en ging maar door. op een gegeven moment is het al later een uur of twaalf en Ja die compleet vrolijk is en Ni gaan naar de stad, terwijl Mi en ik met An naar haar kamer gaan, aan de andere kant van de stad. Over labiel gesproken. Mi ging als een dolle en sprak in zijn gangster status iedereen op straat aan....
Bij An ging hij nog door en totdat Ni van het stappen klaar was en rond vier uur bij ons aankwam was Mi nog bezig. Het begon vervelend te worden. Ondertussen was An langzaam aan het bad gaan. Ze wil misschien stoppen met drugs en ze was bang voor de reactie haar vriendje. Ze had de hele tijd om Ni gevraagd. Ik had haar aardig positief weten te houden.
Ik wilde naar huis, maar nam Mi onder geen enkele voorwaarde mee, hij zou bij An slapen.
Ni en Ik zouden naar huis gaan, terwijl Ke daar al zou zijn, die vanuit de stad rechtstreeks naar mijn huis was gegaan. Daar aangekomen ging Ke meteen naar bed. Hij was kapot. Ni werd gebeld door An die serieus bad aan het gaan was terwijl mr. gangster wonderbaarlijk al op één oor lag. Af en toe nog wat uitkramend. Ni is toch maar naar An gegaan. Daar is hij ook gebleven.
Schoonmaak-o-matic
Ik wilde niet slapen, want het huis was zo''n zooi. Mi had met van alles gegooid en overal lag troep. Ik begon met de grove schoonmaak, terwijl ik nog hendig spacede. Toen ik geen puf meer had ging onder de douche staan. Eindelijk!! Dit had ik al duizend keer willen doen in een trip, maar nog nooit gedaan.
De straal water verdeelde zich in duizenden druppels die een voor een en allemaal apart mijn huid streelden. Ik raakte mijn oriëntatie compleet kwijt, maar vond dit heerlijk. De felle badkamerlamp verblindde mij zowat, terwijl ik geen richting meer had. De geur van de douchegel prikkelde in mijn neus en ogen. wat een heftige ervaring. Intens en heerlijk. Met moeite zeepte ik mijn immer trippende lichaam in en met nog meer moeite spoelde ik het er ook weer af. Het aller moeilijkst was de douche uit zien te krijgen en het daarop volgende afdroogproces. Uiteindelijk vond ik rond zes uur s'nachts mijn bed. Al had ik wel een wekker gezet om tien uur in de ochtend voor de grote schoonmaak, dan zou ook Ni komen samen met Mi en Ke zou ook helpen.
Om half elf stond ik nog steeds alleen beneden. Ke liet ik liggen, hij had geen schuld aan de avond er voor en had ons juist uit de brand geholpen, maar Mi zou schrobben voor het leven! De trap was nog niet kotsvrij! Ik belde ze en ze waren door de wekker heen geslapen. Na een kwartier arriveerden ze en we hebben schoon gemaakt voor het leven. Mi was nog steeds een beetje vaag en leek nog een beetje na te spacen. Na hem goed zijn best te hebben laten doen hebben we hem naar huis gestuurd.
EEN DING WEET IK ZEKER: NOOIT MEER TRIPPEN IN MIJN OUDERS HUIS!!!!
Een trip die heel anders is verlopen dan hij gepland was. Is elke trip dat niet? Nee dit was op een heel ander niveau. Ik had enkele vrienden bij mij thuis uitgenodigd om "die" nieuwe zegels eens te proberen. Mijn ouders waren toch vertrokken naar familie in verre oorden. Dit zou een super mooie en leuke ervaring moeten worden. Niets werd aan het toeval overgelaten. Ik had speciaal voor deze trip kamers gemaakt met verschillende sferen en verschillende soorten muziek: een pop, post-rock, goa, lo-fi en wisselende muziekkamer. Overal lagen kussen, matrassen en hangplekken. Buiten was er een rookhoek, binnen veel sintsnoep want de goedheilig man was destijds nog in het land. We hadden geen echte tripsitter, er zouden misschien nog wat vrienden komen maar dat was allerminst zeker.
Wie & wat
We hadden er zin in alle vier. Twee nieuwkomers qua lsd ervaring en twee redelijk bekende gebruikers. Rond een uurtje of drie in de middag namen Mi en Ni hun dosis. Ni ging aan een halve om te beginnen en Mi nam meteen anderhalve. Rond half vier, vier uur namen Ja en ik onze dosis. Ja nam driekwart en ik ook anderhalve. Oo wat een feest zou het worden. Er hing een positieve spanning en we hadden er allemaal super veel zin in. De mannen die alvast begonnen waren koppelden zich en deden hun ding. Ja en ik bleven in het begin vooral onze weg volgen. Wij gingen lekker muziek luisteren, afwachten op de komende trip en bijkletsen. Op een gegeven moment kwam Mi even melden dat hij het al te pakken had, terwijl Ni nog niet echt tevreden was.
Laat het spacen beginnen!
Ik liep na een tijdje naar boven waar Mi op dat moment lekker aan het spacen was in een kamer met muziek van een kartspelletje uit 1996! Echt een cd van de toekomst, want er stonden nummers op die verdacht veel lijken op goa, huidige trance, minimal en dergelijke. De muziek werd steeds mooier en de gordijnen begonnen langzaam mee te deinen. De trip deed langzaam van zich spreken
Mi had het al wel weer gezien en verdween uit het zicht terwijl ik heerlijk muziek zat te luisteren. Maargoed we waren met z'n allen dus besloot me maar niet te lang af te zonderen en ging weer naar beneden, daar zat Ja alleen terwijl Mi en Ni buiten aan het paffen waren.
Post-rock 4LIFE
Ja en Ik zijn beide verwoede fans van 65daysofstatic, een post-rock band uit Engeland die zeker de moeite waard is om te luisteren, vooral op de ACID. Post rock is een genre dat zich moeilijk laat omschrijven. Drum 'nd Bass is een soort subgenre in het post-rock. Post-rock laat zich kenmerken door rockinstrumenten in een veelal klassiek aandoende compositie. Je moet het eigenlijk luisteren om te begrijpen. Veel mensen vinden het ruis en druk en hoofdpijnmuziek, maar ik vind het vooral mooi, emotioneel en heerlijk meeslepend.
Ja ging alvast naar zolder, waar er een kamer voor deze muziek was ingericht, terwijl ik even naar Ni en Mi ging die inmiddels op mijn kamer naar muziek aan het luisteren waren terwijl Ni inmiddels aan het surfen was over het wereldwijde web. Mi stond achter hem. Ni zei tegen Mi dat hij niet hard tripte, eigenlijk nauwelijks wat voelde en twijfelde om bij te pakken. Mi bleef de hele tijd herhalen dat hij dat niet moest doen. Niet op een normale manier, maar hij zei dat op een trippende mindloopachtige manier. Vreemd zelfs, eerst viel het me niet op, later kon ik het pas plaatsen. Daarvoor moest nog heel wat gaan gebeuren.
Ik ging naar Ja en daar had ik misschien wel een van de beste delen van mijn trip. De muziek stond kneiterhard en we beukt-danste door de kamer en op en over de bedden. Het was zo intens, we fokten elkaar op, maar het was goed, de intense emoties, de kracht, de passie, de volharding. Achter de luxaflex had ik een lamp gezet, waardoor er horizontale lichtstralen door de kamer schenen, samen met de gestreepte beddenovertrek en de muziek leek de kamer erg neon, cyber. Zo mooi, zo puur, zo modern.Zo hard, zo heftig.
En toen ging het mis!
Opeens! Patsboem, muziek op bijna nul, Mi en Ni in de kamer. Mi zit aan de volumeknop. Ik werd geïrriteerd. Ga dan ergens anders heen als je het niet bevalt. Ja en Ni beaamde dit. Ik zette de muziek demonstratief harder. Mi was het er niet mee eens en wilde hem weer zacht zetten, maar Ni nam Mi op een iet wat geforceerde manier mee en zei dat ze wel een sigaretje zouden roken. We zouden elkaar zo wel zien. Ja en ik gingen verder. We beleefden hier onze laatste mooie post-rock momenten.
Toen riep Ni heel hard dat Mi gekotst had. Met daar achteraan de ontkenning van Mi dat hij toch echt niet gekotst had. De deur zwaaide open en ik hoorde Mi kotsen, terwijl hij zei: "wie loopt hier te kotsen? Ik kots niet". Terwijl hij dit zei stroomde letterlijk de kots uit zijn mond.
Ni begeleidde Mi snel naar beneden, maar ook de trap moest het ontgelden. Ja was versuft over wat er gebeurde en liep de zolder op. Hij kan niet tegen kots en zei dit ook overduidelijk, hij liep de kamer maar weer terug in waar we het daarvoor zo goed hadden gehad. Hij zag er angstig uit en werd zelf ook misselijk van de kots van Mi.
Na een tijdje durfde ik het aan om de met kots besmeurde trap af te dalen. Daar kwam ik Mi en Ni tegen. Mi was duidelijk van het padje af. Hij bazelde dingen uit en was niet meer bij zinnen. Hij had knalpaarse lippen en had het vaag over misselijk zijn. Niet in mijn huis dacht ik en nam hem nog een verdieping naar beneden. Daar heb ik hem zeker een kwartier boven de pot gehouden, terwijl Ni zich over de trap en Ja ontfermde. Mi riep: Ipod, 360 euro......je moeder woont hier weet je dat?.......Ik eet poep, waarom heb zo'n schijtsmaak in mijn bek......mijn ipod!!!!! Hij heeft nog veel meer loze dingen uitgekraamd, maar na het kwartier vond ik het veilig en liet ik hem in de huiskamer toe.
Reïnforcement!
Voor dit gebeurde had Ni een halve zegel bij gepakt, maar dat had hij onderwijl uitgespuwd, om de situatie het hoofd te kunnen. Ja was ontzettend bad aan het gaan boven, terwijl Mi meer een kasplantje werd. Ik liet Ni, Ba bellen. Die had eigenlijk veel verplichtingen, maar besloot toch te komen om ons even uit de brand te helpen. Ook Ke kwam, die later wel de stad in zou gaan. Ook was An er opeens die net klaar was met werken. Kortom Chaos.
Bad, Bad, bad, bad Boy!
Ja vluchtte het huis uit, maar ging ontzettend bad, Ni die vrij nuchter was rende er achteraan. Maar goed ook, de arme jongen was vrij depressief geworden in zijn trip en liep met zelfmoordideeën. Toen ze terug kwamen ging ik met Ba even een paar joints roken, ik moest er echt even uit de chaos werd me te veel. Ik zat op het randje van onprettig, maar Ba wist er een mooie draai aan te geven en mij gerust te stellen. Op de terugweg kwamen we Ni tegen die het niet meer had. Hij kon Mi niet aanzien, zo geïrriteerd en bezorgd was hij. Uiteindelijk konden we de rest niet achter laten en zijn we toch naar binnen gegaan. Ba ging op dat moment weg.
Thuis aangekomen was Ke rustig al pinda doppend één of andere film aan het kijken, terwijl An bij Ja zat, die ze hiervoor nooit ontmoet had. Hij was nog steeds in een heel diep dal om het zwakjes uit te drukken. Ik loste haar af en ging bij Ja zitten op mijn kamer, terwijl An stoïcijns ging koken in een pan die wel een grote weeshuis pot leek. Iedereen leek wel aardig vrolijk, behalve Mi en Ja. Ja was echt een trekpop qua emoties. Hij zat in kleermakerszit, was onrustig en gespannen. Hij had het over pijn in het hart en over dat hij bang was om dood te gaan. Ke had hem wijs gemaakt dat suiker hielp om de trip te verminderen (terwijl ik toen hij nuchter was duidelijk had gemaakt dat niets hielp de trip op te laten houden). Evengoed geloofde hij het toch en was het water met suiker derhalve niet aan te slepen ik geloof dat hij wel 2 liter water met een halve kilo suiker heeft gedronken.
O ja, over dat trekpop: deed ik vrolijke muziek op, werd hij kalm en kreeg een voorzichtige lach, maar draaide ik wat heftigs, werd hij meteen paniekerig. Lullig dat ik daar even een tijdje mee gespeeld heb, maar ik verveelde me een beetje, dus vond ik het wel geoorloofd. Uiteindelijk verzwakte zijn badtrip en begon hij permanent rustig te worden en durfde hij naar beneden, naar Mi, waar hij bad door gegaan was.
Mi de Niggah
Beneden aangekomen was Ke weer weg, maar An, Ni en Mi waren er nog. Ze zaten op de bank. Mick had vlak daarvoor gezegd: "nou daar zitten we dan". Dat was het eerste een beetje zinnige na het gesprek op het toilet, wat meer wartaal was. Dit was een zo leip contrast met wat hij die twee uur daarvoor gedaan had, dat er een melige sfeer heerste. Hij had ondertussen ruim twee uur achter elkaar gestaan in de keuken met een mandarijn in zijn had. Hij herkende niemand, had paarse lippen en zijn nek gek naar zijn schouder gedraaid. Hij had wel wat weg van een flamingo. Hij had al met verschillende voorwerpen willen gooien en iedereen om hem heen was hem aan het babysitten.
Langzaam aan begon hij meer te praten, maar bleek dat Mi er niet echt meer zat maar meer een gangster, Niggâh zoals hij zichzelf noemde (hij is een iel blank kereltje). Toen begon de pret. Het was rond negen / tien uur en hadden al een lifetime erop zitten. Nog veel zou er gebeuren ook, veel hetzelfde. Ook al sprak Mi weer, hij was niet zichzelf maar ontzettend lijp en onberekenbaar. Hij wilde van alles, eten en drinken, staan en lopen, maar ook zitten en vooral met dingen gooien. Ondertussen kraamde hij veel lijpe shit uit.
(lees in surinaams / gangsteraccent):
Je moet die beat niet horen, je moet voelen!!! 4LIFE, tantoeh flex! Ik ben de bouche-o-matic *deed ondertussen een rare move, die met een camera is vastgelegd* paas doekoe!!!!!
Ik ben een drum 'nd beest!!! Bee-to-the-ba-ba-basmati!!!!!! Alles boter, alles banaan? (en nog duizenden anderen objecten) .Paas Boks, pats boem!
Alles ACIIIIIIID!? *inclusief rare bewegingen*
An was op een gegeven moment bezig in de keuken en ja hoor Mi sloeg weer aan (lees wederom in surinaams / gangsteraccent):
Hee Meisje, ja jij ja meisje, ja meisje in dat truitje, ja meisje met dat kontje , ja jij sexy meisje'
En zo ging het de hele tijd door. Nou echt hilarisch.
An was al tijden niet nuchter meer, ze had al sos gebruikt en ghb, maar had ook nog stiekem een stukje zegel genomen en begon hem langzaam aan ook te trippen.
En het ging maar door....
Mi merkte dat hij veel aandacht kreeg, omdat iedereen compleet de slappe lach van hem kreeg en ging maar door. op een gegeven moment is het al later een uur of twaalf en Ja die compleet vrolijk is en Ni gaan naar de stad, terwijl Mi en ik met An naar haar kamer gaan, aan de andere kant van de stad. Over labiel gesproken. Mi ging als een dolle en sprak in zijn gangster status iedereen op straat aan....
Bij An ging hij nog door en totdat Ni van het stappen klaar was en rond vier uur bij ons aankwam was Mi nog bezig. Het begon vervelend te worden. Ondertussen was An langzaam aan het bad gaan. Ze wil misschien stoppen met drugs en ze was bang voor de reactie haar vriendje. Ze had de hele tijd om Ni gevraagd. Ik had haar aardig positief weten te houden.
Ik wilde naar huis, maar nam Mi onder geen enkele voorwaarde mee, hij zou bij An slapen.
Ni en Ik zouden naar huis gaan, terwijl Ke daar al zou zijn, die vanuit de stad rechtstreeks naar mijn huis was gegaan. Daar aangekomen ging Ke meteen naar bed. Hij was kapot. Ni werd gebeld door An die serieus bad aan het gaan was terwijl mr. gangster wonderbaarlijk al op één oor lag. Af en toe nog wat uitkramend. Ni is toch maar naar An gegaan. Daar is hij ook gebleven.
Schoonmaak-o-matic
Ik wilde niet slapen, want het huis was zo''n zooi. Mi had met van alles gegooid en overal lag troep. Ik begon met de grove schoonmaak, terwijl ik nog hendig spacede. Toen ik geen puf meer had ging onder de douche staan. Eindelijk!! Dit had ik al duizend keer willen doen in een trip, maar nog nooit gedaan.
De straal water verdeelde zich in duizenden druppels die een voor een en allemaal apart mijn huid streelden. Ik raakte mijn oriëntatie compleet kwijt, maar vond dit heerlijk. De felle badkamerlamp verblindde mij zowat, terwijl ik geen richting meer had. De geur van de douchegel prikkelde in mijn neus en ogen. wat een heftige ervaring. Intens en heerlijk. Met moeite zeepte ik mijn immer trippende lichaam in en met nog meer moeite spoelde ik het er ook weer af. Het aller moeilijkst was de douche uit zien te krijgen en het daarop volgende afdroogproces. Uiteindelijk vond ik rond zes uur s'nachts mijn bed. Al had ik wel een wekker gezet om tien uur in de ochtend voor de grote schoonmaak, dan zou ook Ni komen samen met Mi en Ke zou ook helpen.
Om half elf stond ik nog steeds alleen beneden. Ke liet ik liggen, hij had geen schuld aan de avond er voor en had ons juist uit de brand geholpen, maar Mi zou schrobben voor het leven! De trap was nog niet kotsvrij! Ik belde ze en ze waren door de wekker heen geslapen. Na een kwartier arriveerden ze en we hebben schoon gemaakt voor het leven. Mi was nog steeds een beetje vaag en leek nog een beetje na te spacen. Na hem goed zijn best te hebben laten doen hebben we hem naar huis gestuurd.
EEN DING WEET IK ZEKER: NOOIT MEER TRIPPEN IN MIJN OUDERS HUIS!!!!
Verder heb ik genoten van je reportje, zonde dat het zo fout ging. Je had misschien ook met max 3 mensen moeten gaan trippen maar ja dat is mijn visie.
