Altruisme

[Albedo]

Gisteren een interessante documentaire gezien (The Altruism revolution) op NPO2
over of onze acties puur uit egoisme voortkomen. Dat blijkt anders dan ze eerst
dachten en het is mogelijk om jezelf te veranderen o.a. met meditatie.

Hier een trailer, want via Uitzendinggemist is de aflevering (nog) niet beschikbaar.
https://www.youtube.com/watch?v=vtgnSYiRYAY

 

[MeejheM]

Ga ik wel checken denk ik.

 

[Psychedelibee]

Bedankt voor het delen! Heb net de trailer gezien en ziet er interessant uit, helaas is die niet meer beschikbaar op de NPO.

Ik vind altruïsme al langere tijd een interessant begrip, je zou namelijk ook kunnen stellen dat altruïstische acties voort komen uit egoïsme. Want wellicht voelt iemand zich er zelf goed bij om een ander te helpen. Dan is het net het perspectief vanuit waar je het bekijkt of je zo'n actie met altruïsme of egoïsme verklaard. De vraag zou dan zijn of zo'n actie een mindere waarde heeft als je het vanuit egoïsme verklaard? De uitkomst is verder hetzelfde. Waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben is of er wellicht al onderzoek is gedaan naar of bij altruïstische acties andere plekken in de hersenen oplichten dan bij egoïstische acties.

Met meditatie kun je je gedrag zeker veranderen, ik ben er nu een jaar mee bezig en merk heel langzaam wat veranderingen. Het is echter wel iets voor de lange termijn, want het gaat erg gestaag allemaal. Helaas moet tegenwoordig alles het liefste snel resultaat opleveren, waardoor velen meditatie niet volhouden ben ik bang. Merk aan mezelf ook wel dat ik liever sneller resultaat ermee zou willen hebben, maargoed gelukkig merk ik ook dat ik er op de lange termijn wel meer resultaat mee zal behalen en dus zet ik door.

 

[Mindless]

Ja, je kunt het van beide kanten bekijken. Ik denk wel dat je kunt handelen in het belang van een ander of in het belang van het geheel, maar een ander kan zeggen dat dat egoïstisch is, omdat ik me er goed door voel. Belangrijk is denk ik de definitie van jezelf. Zie je jezelf slechts als de persoon, of zie je dat je op allerlei manieren verbonden bent met alles in je omgeving. Dat vervaagt natuurlijk de grens tussen goed doen voor jezelf of voor een ander.

Misschien is het wel goed om eerst egoïstisch te zijn en je geluk te vinden. Egoïsme wordt als zoiets slechts bevonden in deze maatschappij, maar is het niet meer dan logisch om je eigen geluk te zoeken. Ik denk sowieso dat je pas anderen kunt laten delen in je geluk wanneer je het eerst zelf hebt. Wat heeft een miserabel iemand anderen te geven?

 

[Bobsacamano]

Voor mijn gevoel is egoisme vaak wel goed niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving. Wat je zegt vind ik een hele goede. Eerst zorg je voor jezelf. Als je zorgt dat je het voor jezelf goed op de rit hebt qua werk, privé, liefde eigenlijk alles in je leven dan beïnvloed je daar ook de mensen om je heen mee.

Ik heb altijd best egoïstisch een lijn getrokken naar wat ik wilde qua werk. Daar heb ik ook veel mensen mee voor het hoofd gestoten en ze op de proef gesteld. Dit deed ik niet bewust maar uit een vorm van egoïsme. Ik wist zeker dat ik dat moest doen dus ging ik er voor. Nu terug kijkend heeft dat veel invloed gehad op mensen om me heen. Ik heb mensen gewonnen en verloren in mijn leven hierdoor. De mensen die ik ben verloren in mijn leven heb ik ook niet nodig en doordat ik ze niet nodig heb hebben ze mij ook niet nodig. Misschien dachten ze van wel maar al ik niet betrokken ben bij mensen kunnen ze nooit wat aan me hebben.

Andersom is het nog veel mooier, de mensen die ik heb aangetrokken door mijn egoïsme plukken hier de vruchten van. Mijn vak en de mensen met wie ik werk hebben dit zelf ook veel en ze hebben mij dus ook veel gegeven. Dit doen ze uit een bepaalde liefde. Een liefde voor zichzelf en voor in dit geval hun werk.

Ik geloof heel sterk in dit mechanisme. Als je dingen vanuit liefde doet is egoïsme iets heel prettigs.

Ja, je kunt het van beide kanten bekijken. Ik denk wel dat je kunt handelen in het belang van een ander of in het belang van het geheel, maar een ander kan zeggen dat dat egoïstisch is, omdat ik me er goed door voel. Belangrijk is denk ik de definitie van jezelf. Zie je jezelf slechts als de persoon, of zie je dat je op allerlei manieren verbonden bent met alles in je omgeving. Dat vervaagt natuurlijk de grens tussen goed doen voor jezelf of voor een ander.

Misschien is het wel goed om eerst egoïstisch te zijn en je geluk te vinden. Egoïsme wordt als zoiets slechts bevonden in deze maatschappij, maar is het niet meer dan logisch om je eigen geluk te zoeken. Ik denk sowieso dat je pas anderen kunt laten delen in je geluk wanneer je het eerst zelf hebt. Wat heeft een miserabel iemand anderen te geven?

 

[Albedo]

Heb net de trailer gezien en ziet er interessant uit, helaas is die niet meer beschikbaar op de NPO.

Hier een trailer van de hele documentaire met de mogelijkheid deze tegen betaling te zien of kopen bij Vimeo on demand. Er zal vast wel ergens een gekraakte versie te vinden zijn denk ik.

https://vimeo.com/ondemand/thealtruismrevolution

 

[Albedo]

Hier een TED Talk met Matthieu Ricard: How to let Altruism be your guide

https://www.ted.com/talks/matthieu_ricard_how_to_let_altruism_be_your_guide

Onderaan zeer interessante 'comments' over deze presentatie. Het lezen zeker waard.

 

[MeejheM]

Ja, je kunt het van beide kanten bekijken. Ik denk wel dat je kunt handelen in het belang van een ander of in het belang van het geheel, maar een ander kan zeggen dat dat egoïstisch is, omdat ik me er goed door voel. Belangrijk is denk ik de definitie van jezelf. Zie je jezelf slechts als de persoon, of zie je dat je op allerlei manieren verbonden bent met alles in je omgeving. Dat vervaagt natuurlijk de grens tussen goed doen voor jezelf of voor een ander.

Misschien is het wel goed om eerst egoïstisch te zijn en je geluk te vinden. Egoïsme wordt als zoiets slechts bevonden in deze maatschappij, maar is het niet meer dan logisch om je eigen geluk te zoeken. Ik denk sowieso dat je pas anderen kunt laten delen in je geluk wanneer je het eerst zelf hebt. Wat heeft een miserabel iemand anderen te geven?

Dat kan best aanzienlijk zijn, maar is niet in maat aan te geven.

Ik doe zelf altijd al vrijwilligerswerk. Ik coach niet mijn kinds sport team, of een massale actie tegen een of andere specifieke ziekte. Ik kom echt bij mensen in de problemen thuis en dat doe ik uit de grond van mijn hart. Om mijzelf beter te voelen. Nuttige zaken doen voelt altijd goed, en als je er tijd voor hebt is de voldoening ook niet in geld uit te drukken. Of dat gevoel de oorzaak is, of inspeelt in medelijden voor je medemens heb ik me altijd al afgevraagd, maar eigenlijk wil ik het antwoord niet weten.

Ikzelf vind het een goede manier mijn vrije tijd nuttig uit te voeren. Ik voel me er beter bij. Ook bij een callcenter heb ik ooit gewerkt. Mensen onzin te verkopen die ze echt niet nodig hadden. Na een week was ik er klaar mee. Daarna ben ik vrijwilligerswerk gaan doen voor wat uurtjes in de week, voor mensen die bijvoorbeeld hun woning kwijtraakten. Opgenomen werden en soortgelijke verhalen. Van afgekeurde uitkerings-overlevers tot bij wijze voetbalvrouwen in echtschijding.

Mijn reden is dat ik me er goed bij voel, dan vind ik het een beetje zonde door te zoeken of je het voor je medemens doet of jezelf...

 

[Mindless]

Hmm goed punt.

Maar dan heb je blijkbaar ook wel wat te geven. Ik bedoel, als je alleen maar miserabel bent en vanuit wanhoop om je beter te voelen dingen gaat doen voor anderen, dan werkt dat niet. Op het moment dat je mensen helpt handel je dus toch uit dat goede gevoel (dare i say it: uit liefde). Maar dat kun je dus ook weer anders interpreteren, dat het goede gevoel een gevolg is van anderen helpen. Zo zie ik het dus niet, maar anderen misschien wel.

Maar inderdaad, of je het voor je medemens doet of niet is eigenlijk niet van belang. Ik denk dat het punt is dat we ons allemaal goed willen voelen. Mijn interpretatie daarvan is dat een mens zich écht goed voelt wanneer hij/zij aan het geven is. Nemen is prettig, maar geeft nooit echte voldoening. Geven geeft wel echte voldoening. Maar geven hoeft denk ik niet beslist gericht te zijn aan je medemens. Het kan ook prima op momenten waarin je alleen bent. Tenminste dat zie ik zo. Dat je dan in een staat van geven bent, aan wat er op het moment dan ook in je omgeving is. De ontvanger maakt niet uit, het gaat om die uitwaardse beweging. Koppel je het wel aan je medemens (of aan een activiteit), dan maak je je geluk afhankelijk van dat. Sowieso denk ik dat als je niet geeft, jijzelf daar voornamelijk onder lijdt, niet de ander.

 

[autysd]

voor mij is altruisme nog steeds een dadendrang gericht op eigen belang
-ik kan niet genieten van mijn geliefde naasten als zij met hun leed bezig zijn...

de wereld zal ik niet redden, ieder zijn verantwoordelijkheid en andermans pech kan ik niet voorkomen
-dus ik ga slechts zover om te doneren bij grote rampen

 

[autysd]

ik kom er net op dat 'altruisme' tegen de logica van het 'Darwinisme' ingaat
de zwakkeren die het niet redden moeten eruit
dus de mens verstoort de evolutie

in de natuur en bij de mens bestaat er wel 'symbiose', waarbij klimop op een boom de mieren weghoudt, of bvb een verstandshuwlijk bij de mens of een merger van bedrijven; dit gaat eigenlijk niet in tegen het 'Darwinisme'

komaan guys, val deze brute provocaties aan at will