A knight without armour in a savage land!
(Mijn excuses voor de de foto's, mobiele telefoon kwaliteit!
)
Mmm.. (:
Het begon allemaal gisteren, toen er een hele nieuwe ervaring in alle ongeduldigheid op mij stond te wachten. Ik zou namelijk voor het eerst in mijn eentje paddo's gaan eten, enigzins wat zenuwachtig, maar door mijn laatste 2 prachtige ervaringen, was ik vastberaden dit te gaan doen. De vaagheid begon al op weg naar de smartshop toe, ik liep samen met een maatje van mij in Rotterdam en wilde wel eens een andere smartshop proberen dan onze gebruikelijke. Probleem was alleen dat we beiden de weg niet wisten en alleen de straatnaam hadden, maar steeds als ik iemand aansprak om de weg te vragen liep deze zonder op te kijken gewoon verder.. en dat 3 keer achter elkaar! Wat is Rotterdam toch zwaar achteruit gegaan. Als die vriend er niet bij was geweest had ik echt gaan twijfelen of ik niet gek geworden was en of de woorden wel hardop uit mijn mond kwam. De 4e persoon die ik aansprak sprak godzijdank terug, maar wist ons uiteraard niet te vertellen welke kant we op moesten. Na een tijdje doelloos op deze manier te hebben rondegelopen kwamen we aan bij een bushalte met een kaart (hadden we daar niet eerder op kunnen komen?), na deze bestudeerd te hebben waren we ook binnen 10 minuten waar we moesten zijn. Eenmaal daar aangekomen bleek dat ze alleen nog maar Mexicaanse hadden, dus de droom een voor mij wat onbekendere soort te proberen viel in duizend stukjes op de grond. M'n maatje besloot wat Hawaiian Baby Woodrose zaadjes te kopen en toen waren we weer op weg naar de metro, alsnog naar onze vertrouwde smartshop, daar een bakje Amazonian XTC gekocht (overigens de eerste keer dat ik deze nam) en weer terug naar zijn huis, daar wat gecomputerd en tv gekeken tot een uur of 23:00 toen het voor mij tijd was om naar huis te gaan, om eindelijk aan de reis te beginnen waar ik zo lang (nog geen week (: ) op gewacht had.
Dit beschrijft wel een beetje hoe het visuele gedeelte op me afkwam.
De set was goed geregeld, mijn zusje was bij d'r vriend, m'n moeder was al naar bed en m'n broertje zat nog wat te computeren in z'n kamer, het was alleen nog even wachten tot m'n vader naar bed ging en tot mijn lavalamp was opgewarmd. De setting was nog mooier, ik heb gisteren een blacklight gekocht zodat de posters en de mensen op de foto's in m'n kamer er nog mooier uit zouden komen, mijn lavalamp heeft mijn favoriete tripkleur (een paar weken terug ontwikkeld, sindsdien ben ik op een of andere vage manier sterk aangetrokken tot de kleur) namelijk paars! Nouja, eigenlijk blauw, maar als hij opgewarmd is krijgt de "lava" een mooie paarse gloed.
Ik had genoeg GOA op m'n pc staan om de gehele trip door te komen plus een prachtige visualisatie in mijn Mediaplayer. Tussen 00:00 en 00:30 ben ik begonnen met het eten van de (in mijn ogen steeds smeriger wordende) paddestoelen, ik had het hele portie op een boterham met pindakaas gepropt, hopend dat dit de smaak wat minder erg zou maken en om mij de moeite te besparen er steeds een stukje chocola bij te stoppen, maar het mocht niet baten. De walgelijke muffe geur drong mijn neus al binnen bij het brengen van de boterham richting mijn mond, het krakende geluid van de paddestoelen tussen mijn tanden en de plakkerigheid van de pindakaas kwamen de smaak op z'n zachtst gezegd niet echt ten goede. Enfin in plaats van het gebruikelijke half uur kauwen had ik de boterham in een kwartier weggewerkt en restte mij niets meer dan het in spanning afwachten op dat wat ging komen, ik was nog heel even bang dat het niet zou gaan werken, waarom weet ik niet, maar meestal beginnen mijn handen al te zweten terwijl ik nog aan het eten ben, maar dit kwam natuurlijk wat later omdat ik het veel sneller dan normaal op had. De angst dat het niet zou gaan werken was ook snel weer weg toen na een minuutje of 10 de lichte onpasselijkheid zijn kop opstak, de muren lichtjes heen en weer begonnen te golven en mijn handen als debielen gingen zweten en tintelen, dit ging gepaard met het steeds zwaarder worden van mijn lichaam en het was dan ook tijd om op msn afscheid te nemen van mijn maatje. Ik zette de GOA aan, de visualisatie op full-screen, het grote licht uit, de blacklight aan, de lavalamp draaide inmiddels al op volle toeren, toen ben ik op mijn bed gingen liggen.
Lava! (:
Op dit punt raakte ik alle besef van tijd kwijt en weet ik niet meer precies in welke volgorde de dingen gebeurden, maar ik zal proberen het zo goed mogelijk te verwoorden. Het mag duidelijk zijn dat het begon met het onzettend fel worden van alle kleuren, vooral de kleuren rood, oranje en geel spatten van de voorwerpen af en een groot deel van de kamer had een prachtige paarse gloed. De muziek was hypnotiserend en ik raakte dan ook helemaal in trance toen ik er helemaal in opging, ook merkte ik een soort aanwezigheid om mij heen, ik had heel sterk het gevoel dat ik niet alleen was, dit zal zich later nog uiten in wat het engste deel van de trip bleek te zijn.
Mijn nieuwe aanwinst!
Ik kan niet zeggen dat ik een uittreding heb gehad, maar ik heb wel het gevoel dat ik niet de hele tijd in mijn kamer ben geweest, ik kan mij bijvoorbeeld nog heel sterk herinneren dat ik het gevoel had een tijger welpje te zijn en door de jungle aan het kruipen was. In werkelijkheid was de jungle mijn deken waar ik helemaal onder zat en compleet in verdwaalde, toen ik daaruit weer een beetje tot bezinning kwam, voelde ik alsof ik krankzinnig werd, dit heb ik ook tegen mezelf gefluisterd en moest er zachtjes om giechelen, dat giechelen herhaalde zich meerdere keren, vooral als ik met mijn hand over mijn hoofd wreef en dit hele aangename tintelingen veroorzaakte. Toen ik eenmaal mijn weg onder de dekens vandaan had gevonden belandde ik in het engste wat ik ooit in een trip had meegemaakt, het was nog enger dan de 2 keren dat ik fout ben gegaan bij elkaar.
"De jungle"!
Ik was er altijd van overtuigd dat je al trippend geen dingen kan zien die er niet zijn, tot het gebeurde en zij daar stond, het was een vrouw met een zwart gewaad met zo'n grote capuchon, ook had ze lang zwart krullend haar dat prachtig golfde, helaas kon ik haar gezicht niet zien. Dit alles duurde nog geen 2 seconden, maar bracht een schrik met zich mee, dat kun je je niet voorstellen, de flits van haar verschijning ging gepaard met een grote lading energie en een hoge ijzingwekkende schreeuw. Ze stond nog geen 20 centimeter bij m'n bed vandaan, recht voor m'n neus, ik schrok zo erg dat ik bijna van m'n bed af viel, vanaf dit punt werd het naast een prachtige visuele ook nog eens een zwaar spirituele trip die mij goed naar mezelf heeft laten kijken. Ik kreeg sterk het gevoel dat de vrouw mij in al haar eigenaardigheid wilde helpen mijn slechte kanten te veranderen, als ik bijvoorbeeld naar mijn handen keek, zagen die er heel mager, oud en ziek uit en als ik mijn ogen sloot leek het alsof ik elke cel, elke atoom in mijn lichaam kon bekijken en believe me, it ain't pretty. Zo zag ik bijvoorbeeld in mijn aderen allemaal zwarte dode bomen, zag ik schimmels groeien met spinnewebben ertussen en voelde alles heel erg smerig aan.
De 3 foto's die er het meest freaky uitzagen.
Nu zou je denken dat het aan het eind heel erg bad ging, maar integendeel; het voelde juist goed! Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd dat ik de dingen en de mensen om mij heen veel meer moet waarderen, ik ben dagelijks alleen maar bezig met kijken naar wat er allemaal slecht is en fout gaat, terwijl het ook anders kan, anders moet! Zo is de behoefte om te roken ook helemaal verdwenen, ik ben al tientallen keren "gestopt", maar ik wilde het eigenlijk nooit echt, als ik me een keertje niet lekker voelde dacht ik altijd "Oké, nu stop ik met roken".. maar zodra ik me weer beter voelde begon ik weer, maar nu wil ik echt stoppen en ik ga ook m'n uiterste best doen om dit voor elkaar te krijgen, ik ga zometeen wat er nog over is van mijn laatste pakje aan mijn moeder geven (:
Nu kun je je vast voorstellen waar het gevoel dat ik bekeken werd vandaan kwam (:
Er is nog zoveel meer gebeurd, ik weet zeker dat ik de helft kwijt ben geraakt, ik kan mij namelijk nog goed herinneren dat ik een hele lang tijd "bezig was met vergeten", steeds als er een nieuwe gebeurtenis bijkwam, begon die met "vallen" en viel steeds verder naar beneden in een groot zwart gat. Al met al heeft alles zo'n 4 uur geduurd, maar ik heb me zeker 3 tot 4 uur erna nog heel vaag gevoeld. Daar lag ik dan temidden van alle "ellendigheid", dark, silent and complete. Ik was moe misselijk en voelde me behoorlijk uitgeblust, visueel was er niet veel meer in deze uurtjes, alles draaide nog een beetje en golfde nog wat heen en weer. Ik heb daarna misschien een uurtje geslapen en heel fijn gedroomd, toen ik wakker werd prikten mijn ogen nog een beetje, had ik wat hoofdpijn, een rare krakende hoofdpijn, alsof alles weer terug op zijn plek werd gezet. Maar nu voel ik me fijn, wakker, vrolijk en herboren!
En zo kwam ik er weer uit!
Ik hoop dat ik alles een beetje goed heb kunnen verwoorden, dit is voor het eerst dat ik een tripreport heb geschreven, in ieder geval bedankt voor het lezen (:
(Mijn excuses voor de de foto's, mobiele telefoon kwaliteit!
)
Mmm.. (:
Het begon allemaal gisteren, toen er een hele nieuwe ervaring in alle ongeduldigheid op mij stond te wachten. Ik zou namelijk voor het eerst in mijn eentje paddo's gaan eten, enigzins wat zenuwachtig, maar door mijn laatste 2 prachtige ervaringen, was ik vastberaden dit te gaan doen. De vaagheid begon al op weg naar de smartshop toe, ik liep samen met een maatje van mij in Rotterdam en wilde wel eens een andere smartshop proberen dan onze gebruikelijke. Probleem was alleen dat we beiden de weg niet wisten en alleen de straatnaam hadden, maar steeds als ik iemand aansprak om de weg te vragen liep deze zonder op te kijken gewoon verder.. en dat 3 keer achter elkaar! Wat is Rotterdam toch zwaar achteruit gegaan. Als die vriend er niet bij was geweest had ik echt gaan twijfelen of ik niet gek geworden was en of de woorden wel hardop uit mijn mond kwam. De 4e persoon die ik aansprak sprak godzijdank terug, maar wist ons uiteraard niet te vertellen welke kant we op moesten. Na een tijdje doelloos op deze manier te hebben rondegelopen kwamen we aan bij een bushalte met een kaart (hadden we daar niet eerder op kunnen komen?), na deze bestudeerd te hebben waren we ook binnen 10 minuten waar we moesten zijn. Eenmaal daar aangekomen bleek dat ze alleen nog maar Mexicaanse hadden, dus de droom een voor mij wat onbekendere soort te proberen viel in duizend stukjes op de grond. M'n maatje besloot wat Hawaiian Baby Woodrose zaadjes te kopen en toen waren we weer op weg naar de metro, alsnog naar onze vertrouwde smartshop, daar een bakje Amazonian XTC gekocht (overigens de eerste keer dat ik deze nam) en weer terug naar zijn huis, daar wat gecomputerd en tv gekeken tot een uur of 23:00 toen het voor mij tijd was om naar huis te gaan, om eindelijk aan de reis te beginnen waar ik zo lang (nog geen week (: ) op gewacht had.
Dit beschrijft wel een beetje hoe het visuele gedeelte op me afkwam.
De set was goed geregeld, mijn zusje was bij d'r vriend, m'n moeder was al naar bed en m'n broertje zat nog wat te computeren in z'n kamer, het was alleen nog even wachten tot m'n vader naar bed ging en tot mijn lavalamp was opgewarmd. De setting was nog mooier, ik heb gisteren een blacklight gekocht zodat de posters en de mensen op de foto's in m'n kamer er nog mooier uit zouden komen, mijn lavalamp heeft mijn favoriete tripkleur (een paar weken terug ontwikkeld, sindsdien ben ik op een of andere vage manier sterk aangetrokken tot de kleur) namelijk paars! Nouja, eigenlijk blauw, maar als hij opgewarmd is krijgt de "lava" een mooie paarse gloed.
Ik had genoeg GOA op m'n pc staan om de gehele trip door te komen plus een prachtige visualisatie in mijn Mediaplayer. Tussen 00:00 en 00:30 ben ik begonnen met het eten van de (in mijn ogen steeds smeriger wordende) paddestoelen, ik had het hele portie op een boterham met pindakaas gepropt, hopend dat dit de smaak wat minder erg zou maken en om mij de moeite te besparen er steeds een stukje chocola bij te stoppen, maar het mocht niet baten. De walgelijke muffe geur drong mijn neus al binnen bij het brengen van de boterham richting mijn mond, het krakende geluid van de paddestoelen tussen mijn tanden en de plakkerigheid van de pindakaas kwamen de smaak op z'n zachtst gezegd niet echt ten goede. Enfin in plaats van het gebruikelijke half uur kauwen had ik de boterham in een kwartier weggewerkt en restte mij niets meer dan het in spanning afwachten op dat wat ging komen, ik was nog heel even bang dat het niet zou gaan werken, waarom weet ik niet, maar meestal beginnen mijn handen al te zweten terwijl ik nog aan het eten ben, maar dit kwam natuurlijk wat later omdat ik het veel sneller dan normaal op had. De angst dat het niet zou gaan werken was ook snel weer weg toen na een minuutje of 10 de lichte onpasselijkheid zijn kop opstak, de muren lichtjes heen en weer begonnen te golven en mijn handen als debielen gingen zweten en tintelen, dit ging gepaard met het steeds zwaarder worden van mijn lichaam en het was dan ook tijd om op msn afscheid te nemen van mijn maatje. Ik zette de GOA aan, de visualisatie op full-screen, het grote licht uit, de blacklight aan, de lavalamp draaide inmiddels al op volle toeren, toen ben ik op mijn bed gingen liggen.
Lava! (:
Op dit punt raakte ik alle besef van tijd kwijt en weet ik niet meer precies in welke volgorde de dingen gebeurden, maar ik zal proberen het zo goed mogelijk te verwoorden. Het mag duidelijk zijn dat het begon met het onzettend fel worden van alle kleuren, vooral de kleuren rood, oranje en geel spatten van de voorwerpen af en een groot deel van de kamer had een prachtige paarse gloed. De muziek was hypnotiserend en ik raakte dan ook helemaal in trance toen ik er helemaal in opging, ook merkte ik een soort aanwezigheid om mij heen, ik had heel sterk het gevoel dat ik niet alleen was, dit zal zich later nog uiten in wat het engste deel van de trip bleek te zijn.
Mijn nieuwe aanwinst!
Ik kan niet zeggen dat ik een uittreding heb gehad, maar ik heb wel het gevoel dat ik niet de hele tijd in mijn kamer ben geweest, ik kan mij bijvoorbeeld nog heel sterk herinneren dat ik het gevoel had een tijger welpje te zijn en door de jungle aan het kruipen was. In werkelijkheid was de jungle mijn deken waar ik helemaal onder zat en compleet in verdwaalde, toen ik daaruit weer een beetje tot bezinning kwam, voelde ik alsof ik krankzinnig werd, dit heb ik ook tegen mezelf gefluisterd en moest er zachtjes om giechelen, dat giechelen herhaalde zich meerdere keren, vooral als ik met mijn hand over mijn hoofd wreef en dit hele aangename tintelingen veroorzaakte. Toen ik eenmaal mijn weg onder de dekens vandaan had gevonden belandde ik in het engste wat ik ooit in een trip had meegemaakt, het was nog enger dan de 2 keren dat ik fout ben gegaan bij elkaar.
"De jungle"!
Ik was er altijd van overtuigd dat je al trippend geen dingen kan zien die er niet zijn, tot het gebeurde en zij daar stond, het was een vrouw met een zwart gewaad met zo'n grote capuchon, ook had ze lang zwart krullend haar dat prachtig golfde, helaas kon ik haar gezicht niet zien. Dit alles duurde nog geen 2 seconden, maar bracht een schrik met zich mee, dat kun je je niet voorstellen, de flits van haar verschijning ging gepaard met een grote lading energie en een hoge ijzingwekkende schreeuw. Ze stond nog geen 20 centimeter bij m'n bed vandaan, recht voor m'n neus, ik schrok zo erg dat ik bijna van m'n bed af viel, vanaf dit punt werd het naast een prachtige visuele ook nog eens een zwaar spirituele trip die mij goed naar mezelf heeft laten kijken. Ik kreeg sterk het gevoel dat de vrouw mij in al haar eigenaardigheid wilde helpen mijn slechte kanten te veranderen, als ik bijvoorbeeld naar mijn handen keek, zagen die er heel mager, oud en ziek uit en als ik mijn ogen sloot leek het alsof ik elke cel, elke atoom in mijn lichaam kon bekijken en believe me, it ain't pretty. Zo zag ik bijvoorbeeld in mijn aderen allemaal zwarte dode bomen, zag ik schimmels groeien met spinnewebben ertussen en voelde alles heel erg smerig aan.
De 3 foto's die er het meest freaky uitzagen.
Nu zou je denken dat het aan het eind heel erg bad ging, maar integendeel; het voelde juist goed! Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd dat ik de dingen en de mensen om mij heen veel meer moet waarderen, ik ben dagelijks alleen maar bezig met kijken naar wat er allemaal slecht is en fout gaat, terwijl het ook anders kan, anders moet! Zo is de behoefte om te roken ook helemaal verdwenen, ik ben al tientallen keren "gestopt", maar ik wilde het eigenlijk nooit echt, als ik me een keertje niet lekker voelde dacht ik altijd "Oké, nu stop ik met roken".. maar zodra ik me weer beter voelde begon ik weer, maar nu wil ik echt stoppen en ik ga ook m'n uiterste best doen om dit voor elkaar te krijgen, ik ga zometeen wat er nog over is van mijn laatste pakje aan mijn moeder geven (:
Nu kun je je vast voorstellen waar het gevoel dat ik bekeken werd vandaan kwam (:
Er is nog zoveel meer gebeurd, ik weet zeker dat ik de helft kwijt ben geraakt, ik kan mij namelijk nog goed herinneren dat ik een hele lang tijd "bezig was met vergeten", steeds als er een nieuwe gebeurtenis bijkwam, begon die met "vallen" en viel steeds verder naar beneden in een groot zwart gat. Al met al heeft alles zo'n 4 uur geduurd, maar ik heb me zeker 3 tot 4 uur erna nog heel vaag gevoeld. Daar lag ik dan temidden van alle "ellendigheid", dark, silent and complete. Ik was moe misselijk en voelde me behoorlijk uitgeblust, visueel was er niet veel meer in deze uurtjes, alles draaide nog een beetje en golfde nog wat heen en weer. Ik heb daarna misschien een uurtje geslapen en heel fijn gedroomd, toen ik wakker werd prikten mijn ogen nog een beetje, had ik wat hoofdpijn, een rare krakende hoofdpijn, alsof alles weer terug op zijn plek werd gezet. Maar nu voel ik me fijn, wakker, vrolijk en herboren!
En zo kwam ik er weer uit!
Ik hoop dat ik alles een beetje goed heb kunnen verwoorden, dit is voor het eerst dat ik een tripreport heb geschreven, in ieder geval bedankt voor het lezen (:
