De Zandman
DF-koning
Dit topic open uk, omdat ik het allereerst elders geprobeerd heb om hierover wat neer diepgang te kunnen krijgen, ik denk dat een speciaal topic best wel op zijn plaats zou kunnen zijn.
Datgene, wat ik erover neerschrijf, is afkomstig uit mijn eigen ervaring.
Dit met name, omdat a t het voor iedereen weer anders kan worden ervaren.
Omdat ik niet bepaald het leven geleid heb van een koorknaap zogezegd, nee, verre van dat, heb ik het idee, dat ik er wat van kan zeggen.
Ik hoop, dat anderen er nog iets aan kunnen hebben, en, beste mensen op DF.....reageer!
Angst, beste mensen. Iedereen kent het, logisch, want angst ergens voir kan nuttig zijn. Zo als ik al schreef, kan angst je behoeden voor het begaan van domheden, voor het kunnen handelen van het in gevaarlijke omstandigheden zijn, of kunnen komen, vermijden, maar,
Angst kan ook mensen volledig verlammen, hysterisch maken, of juist mensen in nood juist wél hele domme dingen laten doen .
Want, zo werkt dat..
We kennen onder andere:
Bang zijn voor iets, of een omstandigheid.
Angstig zijn voor bijvoorbeeld het in een vliegtuig stappen, om sommige dieren te zien, of voor oom agent, als je stout bent geweest.
Zware angst. Voor het krijgen van ziektes.
Pleinvrees. Angstig zijn voor grote, open ruimtes.
Claustrofobie. Het juist niet in kleine ruimtes kunnen zijn. Tunnels bijvoorbeeld. Heel vervelend soms.
Nachtmerries.
Deze heb ik zelf regelmatig.
Allerlei gebeurtenissen herbeleven, en deze zijn vaak vreselijk heftig.
Drijfnat van het zweet wakker worden, en een tijdje nodig hebben om te beseffen, dat het maar een nare droom geweest is...Ik ken dit! Levensecht herbeleven van ellende!
En dan: doodsangst uitstaan. Zoals, in echt linke situaties zijn, zoals oorlog, vechtpartijen, woningbrand, of in een gewapende overval betrokken raken.
Eén stapje hoger nog. Trauma's.
Traumatische ervaringen.
Echte herbeleving.
Van heel nare gebeurtenissen.
Vreselijk. En ja, deze ken ik zelf dus ook.
Zó heb ik ooit mensen levend zien verbranden in hun verongelukte auto, zij zaten bekneld en konden er niet uit, toen de boel in de brand vloog.
Het schreeuwen hoor ik nóg....
Een reden voor vele mensen, om drugs te gaan gebruiken of veel te veel te gaan drinken.
Óók al weer : uit eigen doos. Jazeker.
En san: De trauma's dempen, verdrukken.
Drugs en drank, dus. Dat helpt soms een beetje.
Maar, is het middel uitgewerkt, dan keert de misère in alle hevigheid terug...
Om hiermee te kunnen omgaan, is toch echt heel vaak intensieve specialistische hulp nodig. Dit overwin je niet alleen...
De laatste: paniek.
Nu geef je alles uit handen, de controle, logisch nadenken, alles gaat op zijn automatische piloot.
En dan, dan zijn we op een Punt aangeland, wat echt levensgevaarlijk is.
Juist, omdat je geen controle meer hebt over deze situatie.
Óók vaak geen controle meer hebt over de sluitspier, het letterlijk in je broek doen van angst.
Dat merk je pas als de situatie is opgehouden te bestaan.
In paniek zijnde merk je niets, en voel je ook niks meer, door de adrenaline die is vrijgekomen stelt het lichaam dat voelen even uit.
In onze wereld van drugs, en dan met name in een bad trip, daar heb ik echte doodsangsten uitgestaan. Jazeker.
Juist in een toestand, waarin niets meer is, zoals het lijkt, en je in een soort van K hole zit, dat was voor mij ontzettend afschuwelijk. Dat was dus echt " Bad" gaan.
Die trip is Meer dan 40 jaar geleden geweest, en toch herinner ik me deze nog helemaal.
En ja, in mijn legioenstijd heb ik ook meer, dan eens de dood voor ogen gehad.
Heel gevaarlijk, als er door iemand die je niet ziet, beschoten wordt.
Of, in een koud, diep, donker water zitten, op 40 meter diepte, en vastraken in een visnet.
Dat was er ook eentje, die ik niet vergeten ben...sterker nog, deze ervaring maakte, dat ik het niet meer kon. Niet meer via een ankerkabel naar de donkere, koude diepte kunnen duiken om daar je werk te kunnen doen. Afgelopen was het!
Want, als je angst hebt, moet je dus nooit gaan duiken...
Waar het mij om gaat, is, dat iedereen dus, de angst kent. Ja. Absoluut.
Maar, wat kan je doen, als de angst je de baas is geworden? Zo als bij mij bij dat duiken?
Of bij een echte bad trip?
Of bij het zien van een muis op een stoel springt en totaal hysterisch wordt?
Waarvoor, waarom reageert iemand zo, om een beestje, wat totaal ongevaarlijk is?
Sommige gebeurtenissen binnengaan vermijden.
Zoals ik, ik kan, en zal het duikpak niet meer dragen. Fini.
Muizen, die kun je gaan vangen.
Zó lang het maar redelijk gaat, smetvrees, daar wacht niemand natuurlijk op.
Maar deze is heel., heel moeilijk te overwinnen helaas...
En dan deze nog!
Indische mensen, deze kennen vaak " de Mommo".
De mommo, wat is dat?
Wel, de Mommo is een soort van monster, dat veel tanden heeft en sterke poten met klauwen.
Deze Mommo zit in de nacht vaak onder je bed.
Als je er nou maar voor zorgt, dat je voeten niet over de bed rand uitsteken, dan gebeurt je niets.
En soms moet je er s 'nachts even uit.
En dan lig je daar. En denk je...kan ik er Nu uit, zonder dat de Mommo je voeten grijpt, of doet deze Mommo vannacht niets?
En eerlijk. Hoe te meer je hierover gaat nadenken, hoe te reëler deze Mommo er is...
Ik laat nu reële angst zien, en irreële angst.
Want, hoe je er ook in staat, vraag je zo mogelijk af:
Wat is nu het aller ergste, wat mij kan gebeuren?
Raak ik gewond, of, ga ik dood misschien?
Vaak zie je in, dat het een en ander wat te groot, te zwaar, ofwel niet logisch is.
Dan krijg je weer lucht, en kun je er tegenin, of er overheen komen.
Je kunt weer gaan handelen .
En, er goed doorheen komen.
Vergeet niet, dat angst een zeer slechte raadgever is, en paniek raken vaak dodelijk kan aflopen.
En lukt het echt niet om er zelf overheen te komen?
Zoek hulp!!! Dat los je niet in je eentje meer op...
En de Mommo?
Die, beste mensen, die bestaat niet.
Echt niet!
Datgene, wat ik erover neerschrijf, is afkomstig uit mijn eigen ervaring.
Dit met name, omdat a t het voor iedereen weer anders kan worden ervaren.
Omdat ik niet bepaald het leven geleid heb van een koorknaap zogezegd, nee, verre van dat, heb ik het idee, dat ik er wat van kan zeggen.
Ik hoop, dat anderen er nog iets aan kunnen hebben, en, beste mensen op DF.....reageer!
Angst, beste mensen. Iedereen kent het, logisch, want angst ergens voir kan nuttig zijn. Zo als ik al schreef, kan angst je behoeden voor het begaan van domheden, voor het kunnen handelen van het in gevaarlijke omstandigheden zijn, of kunnen komen, vermijden, maar,
Angst kan ook mensen volledig verlammen, hysterisch maken, of juist mensen in nood juist wél hele domme dingen laten doen .
Want, zo werkt dat..
We kennen onder andere:
Bang zijn voor iets, of een omstandigheid.
Angstig zijn voor bijvoorbeeld het in een vliegtuig stappen, om sommige dieren te zien, of voor oom agent, als je stout bent geweest.
Zware angst. Voor het krijgen van ziektes.
Pleinvrees. Angstig zijn voor grote, open ruimtes.
Claustrofobie. Het juist niet in kleine ruimtes kunnen zijn. Tunnels bijvoorbeeld. Heel vervelend soms.
Nachtmerries.
Deze heb ik zelf regelmatig.
Allerlei gebeurtenissen herbeleven, en deze zijn vaak vreselijk heftig.
Drijfnat van het zweet wakker worden, en een tijdje nodig hebben om te beseffen, dat het maar een nare droom geweest is...Ik ken dit! Levensecht herbeleven van ellende!
En dan: doodsangst uitstaan. Zoals, in echt linke situaties zijn, zoals oorlog, vechtpartijen, woningbrand, of in een gewapende overval betrokken raken.
Eén stapje hoger nog. Trauma's.
Traumatische ervaringen.
Echte herbeleving.
Van heel nare gebeurtenissen.
Vreselijk. En ja, deze ken ik zelf dus ook.
Zó heb ik ooit mensen levend zien verbranden in hun verongelukte auto, zij zaten bekneld en konden er niet uit, toen de boel in de brand vloog.
Het schreeuwen hoor ik nóg....
Een reden voor vele mensen, om drugs te gaan gebruiken of veel te veel te gaan drinken.
Óók al weer : uit eigen doos. Jazeker.
En san: De trauma's dempen, verdrukken.
Drugs en drank, dus. Dat helpt soms een beetje.
Maar, is het middel uitgewerkt, dan keert de misère in alle hevigheid terug...
Om hiermee te kunnen omgaan, is toch echt heel vaak intensieve specialistische hulp nodig. Dit overwin je niet alleen...
De laatste: paniek.
Nu geef je alles uit handen, de controle, logisch nadenken, alles gaat op zijn automatische piloot.
En dan, dan zijn we op een Punt aangeland, wat echt levensgevaarlijk is.
Juist, omdat je geen controle meer hebt over deze situatie.
Óók vaak geen controle meer hebt over de sluitspier, het letterlijk in je broek doen van angst.
Dat merk je pas als de situatie is opgehouden te bestaan.
In paniek zijnde merk je niets, en voel je ook niks meer, door de adrenaline die is vrijgekomen stelt het lichaam dat voelen even uit.
In onze wereld van drugs, en dan met name in een bad trip, daar heb ik echte doodsangsten uitgestaan. Jazeker.
Juist in een toestand, waarin niets meer is, zoals het lijkt, en je in een soort van K hole zit, dat was voor mij ontzettend afschuwelijk. Dat was dus echt " Bad" gaan.
Die trip is Meer dan 40 jaar geleden geweest, en toch herinner ik me deze nog helemaal.
En ja, in mijn legioenstijd heb ik ook meer, dan eens de dood voor ogen gehad.
Heel gevaarlijk, als er door iemand die je niet ziet, beschoten wordt.
Of, in een koud, diep, donker water zitten, op 40 meter diepte, en vastraken in een visnet.
Dat was er ook eentje, die ik niet vergeten ben...sterker nog, deze ervaring maakte, dat ik het niet meer kon. Niet meer via een ankerkabel naar de donkere, koude diepte kunnen duiken om daar je werk te kunnen doen. Afgelopen was het!
Want, als je angst hebt, moet je dus nooit gaan duiken...
Waar het mij om gaat, is, dat iedereen dus, de angst kent. Ja. Absoluut.
Maar, wat kan je doen, als de angst je de baas is geworden? Zo als bij mij bij dat duiken?
Of bij een echte bad trip?
Of bij het zien van een muis op een stoel springt en totaal hysterisch wordt?
Waarvoor, waarom reageert iemand zo, om een beestje, wat totaal ongevaarlijk is?
Sommige gebeurtenissen binnengaan vermijden.
Zoals ik, ik kan, en zal het duikpak niet meer dragen. Fini.
Muizen, die kun je gaan vangen.
Zó lang het maar redelijk gaat, smetvrees, daar wacht niemand natuurlijk op.
Maar deze is heel., heel moeilijk te overwinnen helaas...
En dan deze nog!
Indische mensen, deze kennen vaak " de Mommo".
De mommo, wat is dat?
Wel, de Mommo is een soort van monster, dat veel tanden heeft en sterke poten met klauwen.
Deze Mommo zit in de nacht vaak onder je bed.
Als je er nou maar voor zorgt, dat je voeten niet over de bed rand uitsteken, dan gebeurt je niets.
En soms moet je er s 'nachts even uit.
En dan lig je daar. En denk je...kan ik er Nu uit, zonder dat de Mommo je voeten grijpt, of doet deze Mommo vannacht niets?
En eerlijk. Hoe te meer je hierover gaat nadenken, hoe te reëler deze Mommo er is...
Ik laat nu reële angst zien, en irreële angst.
Want, hoe je er ook in staat, vraag je zo mogelijk af:
Wat is nu het aller ergste, wat mij kan gebeuren?
Raak ik gewond, of, ga ik dood misschien?
Vaak zie je in, dat het een en ander wat te groot, te zwaar, ofwel niet logisch is.
Dan krijg je weer lucht, en kun je er tegenin, of er overheen komen.
Je kunt weer gaan handelen .
En, er goed doorheen komen.
Vergeet niet, dat angst een zeer slechte raadgever is, en paniek raken vaak dodelijk kan aflopen.
En lukt het echt niet om er zelf overheen te komen?
Zoek hulp!!! Dat los je niet in je eentje meer op...
En de Mommo?
Die, beste mensen, die bestaat niet.
Echt niet!
Laatst bewerkt:
