Hoi allemaal,
Mijn naam is Ilona en mijn ex partner, vader van mijn zoontje, is verslaafd aan de coke. We zijn nu 5 jaar uit elkaar en hebben al die tijd geen contact gehad ivm zijn verslaving. We zijn tijdens onze relatie (nadat ik achter zijn verslaving kwam) meerdere keren bij de breijder stichting geweesd, de eerste 2x mocht ik bij t gesprek zijn maar daarna moest hij het van de hulpverlener zonder mij doen. Met gevolg dat hij dus niet meer ging. Een half jaar nadat hij was "afgekickt" ben ik erachter gekomen dat hij nog steeds verslaafd was. Ik heb toen mijn handen (nadat ik eigenlijk al jaren werd voorgelogen door hem) van hem afgetrokken. Nu 5 jaar later kreeg ik via zijn familie te horen dat hij erg ver heen is, en idd dat ik hem zag was het verschrikkelijk, zo mager, bleek en blauwen kringen onder zijn ogen. iedereen had hem laten vallen. Ik heb toen voor mezelf dat ik hem wilde helpen. Ben bij hem langs geweesd en heb hem mijn hulp aangeboden. Hij was daar zo blij mee en gaf aan dat hij naar een afkickkliniek wilt. Vorige week hadden wij een gesprek bij de Breijder en hebben toen duidelijk aangegeven dat hij naar een afkickkliniek moet en wilt. De hulpverlener probeerd dat nu uit zijn hoofd te praten en zegt dat hij beter "deeltijd" kan doen, dit wil zeggen 3 dagen in de week naar een praat groepje waar je in een emotionele achtbaan word gezet en vervolgens eind van de dag weer vrolijk naar huis word gestuurd. Hij word alleen opgenomen als hij goede argumenten heeft. Voor ons is de reden dat hij al ruim 10 jaar elke dag coke gebruikt reden genoeg en dat hij geen seconde met zijn gedachten van de coke is. Hij kan er gewoon niet van af blijven en is alles al kwijt, zelfs de kracht om door te gaan met zijn leven.
Sorry voor het lange verhaal, maar mijn vraag is nu kan iemand mij helpen om goede argumenten te bedenken zodat hij alsnog opgenomen kan worden?
Alvast heel erg bedankt!!!!
Gr. Ilona
Mijn naam is Ilona en mijn ex partner, vader van mijn zoontje, is verslaafd aan de coke. We zijn nu 5 jaar uit elkaar en hebben al die tijd geen contact gehad ivm zijn verslaving. We zijn tijdens onze relatie (nadat ik achter zijn verslaving kwam) meerdere keren bij de breijder stichting geweesd, de eerste 2x mocht ik bij t gesprek zijn maar daarna moest hij het van de hulpverlener zonder mij doen. Met gevolg dat hij dus niet meer ging. Een half jaar nadat hij was "afgekickt" ben ik erachter gekomen dat hij nog steeds verslaafd was. Ik heb toen mijn handen (nadat ik eigenlijk al jaren werd voorgelogen door hem) van hem afgetrokken. Nu 5 jaar later kreeg ik via zijn familie te horen dat hij erg ver heen is, en idd dat ik hem zag was het verschrikkelijk, zo mager, bleek en blauwen kringen onder zijn ogen. iedereen had hem laten vallen. Ik heb toen voor mezelf dat ik hem wilde helpen. Ben bij hem langs geweesd en heb hem mijn hulp aangeboden. Hij was daar zo blij mee en gaf aan dat hij naar een afkickkliniek wilt. Vorige week hadden wij een gesprek bij de Breijder en hebben toen duidelijk aangegeven dat hij naar een afkickkliniek moet en wilt. De hulpverlener probeerd dat nu uit zijn hoofd te praten en zegt dat hij beter "deeltijd" kan doen, dit wil zeggen 3 dagen in de week naar een praat groepje waar je in een emotionele achtbaan word gezet en vervolgens eind van de dag weer vrolijk naar huis word gestuurd. Hij word alleen opgenomen als hij goede argumenten heeft. Voor ons is de reden dat hij al ruim 10 jaar elke dag coke gebruikt reden genoeg en dat hij geen seconde met zijn gedachten van de coke is. Hij kan er gewoon niet van af blijven en is alles al kwijt, zelfs de kracht om door te gaan met zijn leven.
Sorry voor het lange verhaal, maar mijn vraag is nu kan iemand mij helpen om goede argumenten te bedenken zodat hij alsnog opgenomen kan worden?
Alvast heel erg bedankt!!!!
Gr. Ilona