drugsgebruiker
Experimenterende gebruiker
Tripreport Truffels (Atlantis)
Aanwezig: 7 mensen, waarvan 3 die de truffels hebben genuttigd
Ik schrijf dit report, zodat ik niet vergeet hoe geweldig dit was.
Mijn eerste post hier op DF, ik kijk wel al een maandje rond hier.
Vanaf een uur of 14.00 niets meer gegeten, alleen water gedronken. Had wel enorme honger voor de trip, maar tijdens niets van gemerkt. Nog een lekkere maaltijdsalade gemaakt om na de trip op te peuzelen. Een half uur na het eten van die vieze brokken begon ik iets te voelen. Ik voelde eerst een soort high alsof ik wiet had gerookt. Daarna werd ik steeds meliger en ging helemaal stuk om de kleinste dingen.
Ik weet niet meer helemaal precies wanneer het echt ‘ insloeg’, maar ik weet wel dat ik de space-muziek (shpongle) die op de achtergrond stond heel intens was opeens. Mijn huisgenoot was eerst heel erg stil dus ik denk dat hij al in een soort trip zat, maar ik voelde nog niet echt wat ik ervan verwacht had. Ik zat eigenlijk alleen maar een beetje op de bank en moest vooral verschrikkelijk hard lachen om alle grappen die er gemaakt werden. Toen mijn huisgenoot een beetje uit het raam stond te kijken en in zichzelf stond te mompelen wat hij allemaal zag, verwachtte ik dat het bij mij ook zou gaan werken. Ik ben toen in mijn huis gaan rondlopen opzoek naar mooie/leuke/bijzondere dingen.
Eerst werd ik geroepen om in de wc naar de muur te komen kijken. Het plamuur spul wat daar op de muur zat kwam echt tot leven. Het bewoog in ritmische, caleidoscopische patronen,maar alleen als ik erop focuste. Dat was trouwens wat me opviel aan de trip, je bent er gewoon helemaal bij. Maar vooral als het stil is en je kan je aandacht op een bepaald object richten, space je daar wel lekker op. Ook kan ik me herinneren dat een foto aan de muur echt 3d werd. Het was zo realistisch dat ik echt de mensen op de foto als kleine mini-mensjes zag.
Daarna heb ik nog wat naar de muur staan kijken, wat ook heel raar was, omdat ik voor me gevoel steeds een meter er van af gezogen werd en dan weer teruggezet, terwijl mijn voeten blijven staan. Ook de gordijnen leken van vorm te veranderen. De plooien kwamen samen en bewogen daarna weer van elkaar af in een heel relaxed tempo. Wat ik denk ik het gekste vond is toen ik mijn eigen gezicht in de spiegel bekeek. Ik zag mezelf in een minuut tijd 40 jaar ouder worden en weer terug naar mijn leeftijd (22) en weer jonger, als een kind. Ook zag ik opeens mezelf met een litteken.
Het mooie was dat ik van al die dingen niet schrok of bang werd, omdat ik gewoon in kon zien dat alles maar een gevoel was en niet echt. Ik ben ook nog de straat op gegaan, dat was ook erg bijzonder. Het voelde heel sterk alsof er een film werd opgenomen, met professionele belichting en acteurs en dat ik daar doorheen wandelde. Ik heb nog zoveel rare dingen meegemaakt, maar niet alleen met het zicht. Ook de muziek raakte me op momenten echt diep. Geuren en smaken zijn ook veel intenser dan normaal. Ik zou alleen wel wachten met eten tot na de trip, want suikers kunnen het effect volgens mij afzwakken. De sitters waren erg geïnteresseerd in wat wij voelden, maar het is alleen maar uit te leggen in basistermen. Ze deden wel hun best om onze trip in goede banen te leiden. We wilden per se genoeg sitters in de buurt hebben, omdat het voor ons de eerste keer was en wij verder niet zo heel veel space-ervaring hebben. Het enige minpuntje was soms dat de sitters continue wilde weten wat is zag en voelde, maar het is niet goed uit te leggen. Ik weet ook dat wat ik vertel totaal niet aankomt zoals ik het wil. Ik denk dat taal niet zover reikt om zulke bijzondere gevoelens en beelden(die je normaal nooit hebt) te beschrijven.
Ik zou aanraden om dit altijd te doen met mensen die je goed kent en vertrouwt, zodat je niet het gevoel hebt dat je voor lul staat als je ergens op staat te spacen. Misschien ten overvloede, DIT WAS ECHT SUPER GAAF!
Ik heb vanaf vandaag een kweeksetje Mexicana Gold Paddo’s staan. Daarvan komt zeker weten ook een tripreport.
Aanwezig: 7 mensen, waarvan 3 die de truffels hebben genuttigd
Ik schrijf dit report, zodat ik niet vergeet hoe geweldig dit was.
Mijn eerste post hier op DF, ik kijk wel al een maandje rond hier.
Vanaf een uur of 14.00 niets meer gegeten, alleen water gedronken. Had wel enorme honger voor de trip, maar tijdens niets van gemerkt. Nog een lekkere maaltijdsalade gemaakt om na de trip op te peuzelen. Een half uur na het eten van die vieze brokken begon ik iets te voelen. Ik voelde eerst een soort high alsof ik wiet had gerookt. Daarna werd ik steeds meliger en ging helemaal stuk om de kleinste dingen.
Ik weet niet meer helemaal precies wanneer het echt ‘ insloeg’, maar ik weet wel dat ik de space-muziek (shpongle) die op de achtergrond stond heel intens was opeens. Mijn huisgenoot was eerst heel erg stil dus ik denk dat hij al in een soort trip zat, maar ik voelde nog niet echt wat ik ervan verwacht had. Ik zat eigenlijk alleen maar een beetje op de bank en moest vooral verschrikkelijk hard lachen om alle grappen die er gemaakt werden. Toen mijn huisgenoot een beetje uit het raam stond te kijken en in zichzelf stond te mompelen wat hij allemaal zag, verwachtte ik dat het bij mij ook zou gaan werken. Ik ben toen in mijn huis gaan rondlopen opzoek naar mooie/leuke/bijzondere dingen.
Eerst werd ik geroepen om in de wc naar de muur te komen kijken. Het plamuur spul wat daar op de muur zat kwam echt tot leven. Het bewoog in ritmische, caleidoscopische patronen,maar alleen als ik erop focuste. Dat was trouwens wat me opviel aan de trip, je bent er gewoon helemaal bij. Maar vooral als het stil is en je kan je aandacht op een bepaald object richten, space je daar wel lekker op. Ook kan ik me herinneren dat een foto aan de muur echt 3d werd. Het was zo realistisch dat ik echt de mensen op de foto als kleine mini-mensjes zag.
Daarna heb ik nog wat naar de muur staan kijken, wat ook heel raar was, omdat ik voor me gevoel steeds een meter er van af gezogen werd en dan weer teruggezet, terwijl mijn voeten blijven staan. Ook de gordijnen leken van vorm te veranderen. De plooien kwamen samen en bewogen daarna weer van elkaar af in een heel relaxed tempo. Wat ik denk ik het gekste vond is toen ik mijn eigen gezicht in de spiegel bekeek. Ik zag mezelf in een minuut tijd 40 jaar ouder worden en weer terug naar mijn leeftijd (22) en weer jonger, als een kind. Ook zag ik opeens mezelf met een litteken.
Het mooie was dat ik van al die dingen niet schrok of bang werd, omdat ik gewoon in kon zien dat alles maar een gevoel was en niet echt. Ik ben ook nog de straat op gegaan, dat was ook erg bijzonder. Het voelde heel sterk alsof er een film werd opgenomen, met professionele belichting en acteurs en dat ik daar doorheen wandelde. Ik heb nog zoveel rare dingen meegemaakt, maar niet alleen met het zicht. Ook de muziek raakte me op momenten echt diep. Geuren en smaken zijn ook veel intenser dan normaal. Ik zou alleen wel wachten met eten tot na de trip, want suikers kunnen het effect volgens mij afzwakken. De sitters waren erg geïnteresseerd in wat wij voelden, maar het is alleen maar uit te leggen in basistermen. Ze deden wel hun best om onze trip in goede banen te leiden. We wilden per se genoeg sitters in de buurt hebben, omdat het voor ons de eerste keer was en wij verder niet zo heel veel space-ervaring hebben. Het enige minpuntje was soms dat de sitters continue wilde weten wat is zag en voelde, maar het is niet goed uit te leggen. Ik weet ook dat wat ik vertel totaal niet aankomt zoals ik het wil. Ik denk dat taal niet zover reikt om zulke bijzondere gevoelens en beelden(die je normaal nooit hebt) te beschrijven.
Ik zou aanraden om dit altijd te doen met mensen die je goed kent en vertrouwt, zodat je niet het gevoel hebt dat je voor lul staat als je ergens op staat te spacen. Misschien ten overvloede, DIT WAS ECHT SUPER GAAF!
Ik heb vanaf vandaag een kweeksetje Mexicana Gold Paddo’s staan. Daarvan komt zeker weten ook een tripreport.
