Wat: Ayahuasca, Sante Maria en Snuiftabak
Wanneer: 26 juli
Waar: Tipi
Met wie: Adrenochroom, Beyond Illusion, Safiertje, Neanderthaler, Vode, HTID, Radeon915, PurpleFlower, Nick de Neger. En nog 5 andere die niet van het forum waren.
Ik sprong uit bed, dit was de dag waarop ik me weken op voorbereid had. Mijn vierde Ayahuasca ceremonie zou vanavond plaatsvinden. Deze keer had ik totaal geen zenuwen alleen ongelovelijk veel energie en blijheid om me weer te verbinden met de Ayahuasca. Na het wachten om te vertrekken, wat echt veels te lang duurde ging ik samen met Beyond Illusion en Safire (die bij ons logeerde) naar het station om mensen op te halen. Deze keer zouden we namelijk met een groep van 10 DF-ers zijn waarvan er 3 eerder Ayahuasca hadden gedronken namelijk Beyond Illusion, Adrenochroom en ikzelf. Nog steeds verbaasde ik me erover hoeveel mensen wel niet gereageerd hadden op onze tripreports en verbaasde me nog meer hoeveel mensen nu meegingen.
Iedereen had zo weer zijn eigen redenen om te gaan, maar iedereen hoopte dat hun probleem verholpen kon worden door Ayahuasca. Ikzelf wilde deze keer aan de Ayahuasca vragen of ik meer creatieve energie en doorzettingsvermogen mocht hebben, aangezien ik vaak zo lui ben had ik dit echt nodig.
Na een bezwete reis met metro’s, treinen en bussen waren we eindelijk aangekomen, op het moment dat ik de deur binnenstapte van de plek waar de ceremonie gehouden zou worden werd ik eigenlijk nog blij-er en kreeg ik nog meer energie. Ik had echt een enorme lulkick en kon maar niet stil zitten, mischien was ik gewoon toch wel heel erg zenuwachtig
. Na zo’n dik 2-3 uur lullen had ik met iedereen goed kennis gemaakt, zoals ik zei waren we met 10 DF-ers en er waren nog 5 andere mensen bij die vanavond mee zouden drinken.
Eindelijk was het tijd om de tipi binnnen te gaan, ik wist al wat ik kon verwachten maar toch kreeg ik weer een enorme kick om de tipi van binnen te zien. De plek voelt gewoon echt magisch, vooral het feit dat er binnen een kampvuur is maakte me erg vrolijk (nog vrolijker). We begonnen met de voorstel ceremonie. Er werd een pijp doorgegeven, de Ask-a-wan wat staat voor de verbintenis tussen het mannelijk en het vrouwelijke, de ‘a’ staat voor chi, levensenergie dus. Nadat ik mezelf had voorgesteld vertelde ik er ook bij hoe bijzonder deze ceremonie was, zeker omdat er nu zoveel bekende gezichten voor mij zaten, veel vrienden en vriendinnen. ‘After tonight you will not only be my friend, but also my brothers and sisters.’ Toen ik deze zin zei moest ik bijna huilen van geluk, deze realisatie dat ik me nu in deze tipi zou verbinden met mijn vrienden maakte me zo gelukkig. Als je samen zo’n strijd ondergaat ben je echt verbonden voor het leven.
Na het voorstellen begon de Sjamaan per persoon af te gaan wie wat kreeg. Ik was het laatst en dronk m’n kopje op, het was nog geen eens zo vies deze keer. Ik wachte rustig af maar voelde nog niet genoeg dus besloot ik mijn tweede kopje te halen. Deze sloeg er wat harder in en de tent begon zich te vullen met visuals. Deze visuals ervaarde ik niet als zomaar visuals maar als energie die in de tent stroomde, de energie die van mensen afkwam die hier in de cirkel zaten. Ik keek stuk voor stuk naar de mensen die er zaten. Sommige waren al aan het kotsen of aan het huilen. Tegenover me zag ik iemand die nog veel negatieve energie in zich had, ik zag dit in de vorm dat haar hoofd heel erg begon te vervormen. Ik zag een soort lang skelettenhoofd, alsof het een hoofd was van een giraffe zo lang. Haar hoofd bleef als enigste van onze groep vervormen naar hele enge en freaky dingen. Ik had dit gelukkig al eerder meegemaakt (valt te lezen in mijn report hiervoor) en wist dat het negatieve energie was wat er gewoon nog uitgekotst moest worden. Nadat ze haar 2e kopje haalde begon de strijd in haar pas echt. Maar na ongeveer een uur had ze de strijd overwonnen en kotste ze het eruit. Wat ik toen zag heeft me voor de rest van de avond zoveel kracht gegeven. Ze was getransformeerd van een eng skelet naar een grote zon die iedereen liefde gaf. Als ik in haar ogen keek voelde ik echt liefde en blijheid door me stromen. Voor de rest van de avond heeft ze ook gewoon iedereen blij gemaakt. Wat een transformatie was dat, ik heb haar ook een paar keer ontmoet voor de ceremonie waardoor ik het verschil nog duidelijker op kon merken. Dit was één van de transformaties die ik echt bijzonder vond, ik heb er nog veel meer gezien maar kan ze niet allemaal gaan beschrijven. Deze bleef me het meest bij.
Het tweede kopje deed verder bij mij zijn werk en ik voelde dat ik moest gaan kotsen. Ik pakte m’n bakje erbij en ja hoor, daar kwam het. Zoals altijd kotste ik weer ontzettend veel en als ik in de bak keek moest ik tijdens het kotsen gewoon hardop lachen omdat het zoveel was. Vode vertelde later dat dat het eerste was wat ze zag toen ze weer haar ogen open deed. Een lachende Dumpy die hard aan het kotsen was :P. Ik moet ook zeggen dat het kotsen totaal niet erg voelde, eerder een hele grote opluchting. Na het kotsen ben ik naar buiten gegaan, toen ik door de tent naar buiten liep voelde ik me heel zeker. En heel even voelde ik me zelf een sjamaan/verzorger. Dat was een heel raar gevoel, maar ik voelde echt alsof ik de mensen moest verzorgen. Eenmaal buiten gekomen viel de sjamanen rol snel van me af en ben ik op een stoel gaan zitten. Ik keek naar de planten om me heen, naar de vrienden die naast me zaten en er nu al zo opgeknapt uitzagen en ik voelde zo’n intens gevoel van dankbaarheid en geluk dat ik hierbij mocht zijn. Ik voelde me zo dankbaar dat ik begon te huilen, dat huilen van geluk sloeg heel snel over in heel erg hard huilen. Ik weet niet waar het vandaan kwam, wel kwam tijdens het huilen een zin in m’n hoofd die een vrouw weken geleden eens tegen me had gezegd: ‘Als je klaar bent met jezelf kan je het verdriet voor je familie gaan verwerken.’ En zo voelde dit ook, alsof het verdriet wat er nu uitkwam niet uit mezelf kwam. Een heel erg gek gevoel eigenlijk. Na voor mijn gevoel een half uur gehuild te hebben was alles eruit en ging ik weer terug de tipi in. Daar aangekomen voelde ik mij wel opgelucht maar er zat nog duidelijk iets dwars. Ik vroeg aan de sjamaan of ik nog een kopje mocht. Ook nu vroeg hij weer aan de spirits hoeveel hij mij moest geven. Er kwam uit dat hij uit 5 verschillende kopjes schonk en ik dus een mengsel van van alles tegelijk kreeg. Toen hij het kopje aan me gaf moest hij ook lachen en zei: ‘Hehe, special treatment!’. Nou dat heb ik geweten, de visuals werden echt superheftig en ik zag eigenlijk heel de wereld niet meer doordat er overal dingen voorzaten. Na een half uur merkte ik dat ik naar de wc moest, in de wc hing een spiegel op en ik begon er in te kijken. Langzaam transformeerde m’n gezicht naar een soort slangenvorm. Ook trilde heel de wereld om me heen, behalve mijn ogen. Die waren perfect in het midden en stonden doodstil. Daaromheen was alles in beweging en vervormde alles wat maar kan. Toen ik op de wc zat moest ik ook nog kotsen, wat voelde ik me toen ellendig zeg. Zit je dan naast je bak kots, niet echt heel fijn. Uiteindelijk besloot ik daarom om maar naar een andere wc te gaan. Ik stommelde helemaal blind uit de wc en hoorde Safiertje roepen: ‘Danny, gaat het wel? Wat ga je doen?’ Ik die dus net uit de wc kwam: ‘Jaaaa, naar de wc.’ En zo ben ik nog even heen en weer gelopen naar de tipi en de wc. Want het was echt een intense reiniging. Op laatst voelde ik me helemaal geradbraakt na 5-6 keer heen en weer gelopen hebben naar de tipi en de wc. En vroeg aan Ayahuasca of de reiniging nu mocht ophouden, of het nu genoeg mocht zijn. Want ik was kapot. Toen ebde het gevoel dat ik constant naar de wc moet weg in een kwartiertje en ging ik weer in de tipi zitten.
Toen ik ging liggen in de tipi zag ik opeens een slang die mij beschermde. Ik vroeg aan de slang of ik hem nog eens mocht zien en zag hem om m’n arm kruipen zijn hoofd kronkelde naar boven en keek me heel even recht aan. Daarna deed ik m’n ogen dicht en zag allerlei slangenschubben als visuals.Opeen opende zich een poort met allerlei kleine oogjes die licht gaven in het donker. Ze keken me aan, dit was de bron waar de slangen vandaan kwamen die ik zag. Dit was even heel intens, de slang liet zich nog een paar keer zien waarnaar hij weg kroop. Hierna waren de visuals alweer een stuk minder en ik bemerkte een lichte hoofdpijn. Daarom besloot ik om Sante Maria te gaan roken. Op het moment dat ik de rook inhaleerde kreeg ik zo’n goed gevoel over me heen. De hoofdpijn was direct weg en maakte plaats voor een ontzettend vredig en voldaan gevoel. Hierna heb ik nog heel veel geknuffeld met blije mensen en hier en daar wat gepraat. Daarna gingen we wat soep eten en besloot ik om nog wat Sante Maria te roken om te kunnen slapen.
Ik werd heerlijk wakker en besloot even te gaan douchen, daarna lekker fris naar de tuin gewandeld en gepraat met de mensen die daar zaten. In het daglicht zag je pas echt hoe vrolijk iedereen keek. En elke keer als ik weer een vrolijk iemand zag, vooral de mensen van DF die ik daarvoor ook al had gezien gaf me dit een enorme kick. Sommige transformaties die mensen hadden ondergaan waren echt erorm. Er was bijvoorbeeld iemand die stotterde, hij zei tegen mij dat Ayahuasca na 1 nacht al meer had gedaan dan vier jaar logopedie. Ook keek hij zo stralend uit z’n ogen, echt super om te zien. Na het ontbijt gingen we de cirkel sluiten, ook hier kon je weer wat woorden zeggen. Ik kon nu zeggen dat de mensen die hier in de cirkel zaten mijn broeders en zusters waren. Een erg mooi moment was dat voor mij...
Na veel knuffels en dankwoorden namen we afscheid en gingen we weer de ‘echte’ wereld in. Ik voelde het verschil ook op het moment dat ik buiten stond. Nu gaat het pas echt beginnen, nu kan je je wijsheden/zegeningen die je hebt onvangen toepassen in het echte leven. Sommige mensen zeiden ook wel eens dat de Ayahuasca pas begint als de ceremonie is afgelopen. En zo voelde dat nu ook wel een beetje.
Terugkijkend ben ik heel erg opgeknapt door deze ceremonie. De zelfverzekerheid die ik voelde toen ik me heel even een sjamaan voelde is nu nog steeds bij me. Voel me geestelijk zo sterk als een beer, en ben erg zelfverzekerd over mijn toekomstdromen. Die ik soms eerst geen eens uit durfde te spreken omdat ik dacht dat het me toch niet zou lukken. De ideeën komen ook al op en ben al begonnen met een tekening. Iets wat voor mij ook alweer erg lang geleden is. Ik heb dus weer precies gekregen waar ik om gevraagd heb! Verder merk ik dat er weer veel negatieve energie overboord is gezet, ik sta weer een stuk lichter in het leven en alles lijkt een stuk makkelijker.
Jullie zullen wel merken dat dit tripreport een stuk minder over mijn eigen beleving is geschreven dan mijn eerste report over Ayahuasca. Dit was omdat ik veel minder visuals had maar het meer gevoelsmatig ging. Dit is soms wat lastiger over te brengen en ik kan moeilijk gaan beschrijven hoe elke keer kotsen voelde in detail. Dat mogen jullie zelf gaan ervaren Ik wil verder de groep die mee was heel erg bedanken, jullie processen hebben mij weer een enorme kracht gegeven. Ik vind jullie stuk voor stuk allemaal helden!
Wanneer: 26 juli
Waar: Tipi
Met wie: Adrenochroom, Beyond Illusion, Safiertje, Neanderthaler, Vode, HTID, Radeon915, PurpleFlower, Nick de Neger. En nog 5 andere die niet van het forum waren.
Ik sprong uit bed, dit was de dag waarop ik me weken op voorbereid had. Mijn vierde Ayahuasca ceremonie zou vanavond plaatsvinden. Deze keer had ik totaal geen zenuwen alleen ongelovelijk veel energie en blijheid om me weer te verbinden met de Ayahuasca. Na het wachten om te vertrekken, wat echt veels te lang duurde ging ik samen met Beyond Illusion en Safire (die bij ons logeerde) naar het station om mensen op te halen. Deze keer zouden we namelijk met een groep van 10 DF-ers zijn waarvan er 3 eerder Ayahuasca hadden gedronken namelijk Beyond Illusion, Adrenochroom en ikzelf. Nog steeds verbaasde ik me erover hoeveel mensen wel niet gereageerd hadden op onze tripreports en verbaasde me nog meer hoeveel mensen nu meegingen.
Iedereen had zo weer zijn eigen redenen om te gaan, maar iedereen hoopte dat hun probleem verholpen kon worden door Ayahuasca. Ikzelf wilde deze keer aan de Ayahuasca vragen of ik meer creatieve energie en doorzettingsvermogen mocht hebben, aangezien ik vaak zo lui ben had ik dit echt nodig.
Na een bezwete reis met metro’s, treinen en bussen waren we eindelijk aangekomen, op het moment dat ik de deur binnenstapte van de plek waar de ceremonie gehouden zou worden werd ik eigenlijk nog blij-er en kreeg ik nog meer energie. Ik had echt een enorme lulkick en kon maar niet stil zitten, mischien was ik gewoon toch wel heel erg zenuwachtig
. Na zo’n dik 2-3 uur lullen had ik met iedereen goed kennis gemaakt, zoals ik zei waren we met 10 DF-ers en er waren nog 5 andere mensen bij die vanavond mee zouden drinken. Eindelijk was het tijd om de tipi binnnen te gaan, ik wist al wat ik kon verwachten maar toch kreeg ik weer een enorme kick om de tipi van binnen te zien. De plek voelt gewoon echt magisch, vooral het feit dat er binnen een kampvuur is maakte me erg vrolijk (nog vrolijker). We begonnen met de voorstel ceremonie. Er werd een pijp doorgegeven, de Ask-a-wan wat staat voor de verbintenis tussen het mannelijk en het vrouwelijke, de ‘a’ staat voor chi, levensenergie dus. Nadat ik mezelf had voorgesteld vertelde ik er ook bij hoe bijzonder deze ceremonie was, zeker omdat er nu zoveel bekende gezichten voor mij zaten, veel vrienden en vriendinnen. ‘After tonight you will not only be my friend, but also my brothers and sisters.’ Toen ik deze zin zei moest ik bijna huilen van geluk, deze realisatie dat ik me nu in deze tipi zou verbinden met mijn vrienden maakte me zo gelukkig. Als je samen zo’n strijd ondergaat ben je echt verbonden voor het leven.
Na het voorstellen begon de Sjamaan per persoon af te gaan wie wat kreeg. Ik was het laatst en dronk m’n kopje op, het was nog geen eens zo vies deze keer. Ik wachte rustig af maar voelde nog niet genoeg dus besloot ik mijn tweede kopje te halen. Deze sloeg er wat harder in en de tent begon zich te vullen met visuals. Deze visuals ervaarde ik niet als zomaar visuals maar als energie die in de tent stroomde, de energie die van mensen afkwam die hier in de cirkel zaten. Ik keek stuk voor stuk naar de mensen die er zaten. Sommige waren al aan het kotsen of aan het huilen. Tegenover me zag ik iemand die nog veel negatieve energie in zich had, ik zag dit in de vorm dat haar hoofd heel erg begon te vervormen. Ik zag een soort lang skelettenhoofd, alsof het een hoofd was van een giraffe zo lang. Haar hoofd bleef als enigste van onze groep vervormen naar hele enge en freaky dingen. Ik had dit gelukkig al eerder meegemaakt (valt te lezen in mijn report hiervoor) en wist dat het negatieve energie was wat er gewoon nog uitgekotst moest worden. Nadat ze haar 2e kopje haalde begon de strijd in haar pas echt. Maar na ongeveer een uur had ze de strijd overwonnen en kotste ze het eruit. Wat ik toen zag heeft me voor de rest van de avond zoveel kracht gegeven. Ze was getransformeerd van een eng skelet naar een grote zon die iedereen liefde gaf. Als ik in haar ogen keek voelde ik echt liefde en blijheid door me stromen. Voor de rest van de avond heeft ze ook gewoon iedereen blij gemaakt. Wat een transformatie was dat, ik heb haar ook een paar keer ontmoet voor de ceremonie waardoor ik het verschil nog duidelijker op kon merken. Dit was één van de transformaties die ik echt bijzonder vond, ik heb er nog veel meer gezien maar kan ze niet allemaal gaan beschrijven. Deze bleef me het meest bij.
Het tweede kopje deed verder bij mij zijn werk en ik voelde dat ik moest gaan kotsen. Ik pakte m’n bakje erbij en ja hoor, daar kwam het. Zoals altijd kotste ik weer ontzettend veel en als ik in de bak keek moest ik tijdens het kotsen gewoon hardop lachen omdat het zoveel was. Vode vertelde later dat dat het eerste was wat ze zag toen ze weer haar ogen open deed. Een lachende Dumpy die hard aan het kotsen was :P. Ik moet ook zeggen dat het kotsen totaal niet erg voelde, eerder een hele grote opluchting. Na het kotsen ben ik naar buiten gegaan, toen ik door de tent naar buiten liep voelde ik me heel zeker. En heel even voelde ik me zelf een sjamaan/verzorger. Dat was een heel raar gevoel, maar ik voelde echt alsof ik de mensen moest verzorgen. Eenmaal buiten gekomen viel de sjamanen rol snel van me af en ben ik op een stoel gaan zitten. Ik keek naar de planten om me heen, naar de vrienden die naast me zaten en er nu al zo opgeknapt uitzagen en ik voelde zo’n intens gevoel van dankbaarheid en geluk dat ik hierbij mocht zijn. Ik voelde me zo dankbaar dat ik begon te huilen, dat huilen van geluk sloeg heel snel over in heel erg hard huilen. Ik weet niet waar het vandaan kwam, wel kwam tijdens het huilen een zin in m’n hoofd die een vrouw weken geleden eens tegen me had gezegd: ‘Als je klaar bent met jezelf kan je het verdriet voor je familie gaan verwerken.’ En zo voelde dit ook, alsof het verdriet wat er nu uitkwam niet uit mezelf kwam. Een heel erg gek gevoel eigenlijk. Na voor mijn gevoel een half uur gehuild te hebben was alles eruit en ging ik weer terug de tipi in. Daar aangekomen voelde ik mij wel opgelucht maar er zat nog duidelijk iets dwars. Ik vroeg aan de sjamaan of ik nog een kopje mocht. Ook nu vroeg hij weer aan de spirits hoeveel hij mij moest geven. Er kwam uit dat hij uit 5 verschillende kopjes schonk en ik dus een mengsel van van alles tegelijk kreeg. Toen hij het kopje aan me gaf moest hij ook lachen en zei: ‘Hehe, special treatment!’. Nou dat heb ik geweten, de visuals werden echt superheftig en ik zag eigenlijk heel de wereld niet meer doordat er overal dingen voorzaten. Na een half uur merkte ik dat ik naar de wc moest, in de wc hing een spiegel op en ik begon er in te kijken. Langzaam transformeerde m’n gezicht naar een soort slangenvorm. Ook trilde heel de wereld om me heen, behalve mijn ogen. Die waren perfect in het midden en stonden doodstil. Daaromheen was alles in beweging en vervormde alles wat maar kan. Toen ik op de wc zat moest ik ook nog kotsen, wat voelde ik me toen ellendig zeg. Zit je dan naast je bak kots, niet echt heel fijn. Uiteindelijk besloot ik daarom om maar naar een andere wc te gaan. Ik stommelde helemaal blind uit de wc en hoorde Safiertje roepen: ‘Danny, gaat het wel? Wat ga je doen?’ Ik die dus net uit de wc kwam: ‘Jaaaa, naar de wc.’ En zo ben ik nog even heen en weer gelopen naar de tipi en de wc. Want het was echt een intense reiniging. Op laatst voelde ik me helemaal geradbraakt na 5-6 keer heen en weer gelopen hebben naar de tipi en de wc. En vroeg aan Ayahuasca of de reiniging nu mocht ophouden, of het nu genoeg mocht zijn. Want ik was kapot. Toen ebde het gevoel dat ik constant naar de wc moet weg in een kwartiertje en ging ik weer in de tipi zitten.
Toen ik ging liggen in de tipi zag ik opeens een slang die mij beschermde. Ik vroeg aan de slang of ik hem nog eens mocht zien en zag hem om m’n arm kruipen zijn hoofd kronkelde naar boven en keek me heel even recht aan. Daarna deed ik m’n ogen dicht en zag allerlei slangenschubben als visuals.Opeen opende zich een poort met allerlei kleine oogjes die licht gaven in het donker. Ze keken me aan, dit was de bron waar de slangen vandaan kwamen die ik zag. Dit was even heel intens, de slang liet zich nog een paar keer zien waarnaar hij weg kroop. Hierna waren de visuals alweer een stuk minder en ik bemerkte een lichte hoofdpijn. Daarom besloot ik om Sante Maria te gaan roken. Op het moment dat ik de rook inhaleerde kreeg ik zo’n goed gevoel over me heen. De hoofdpijn was direct weg en maakte plaats voor een ontzettend vredig en voldaan gevoel. Hierna heb ik nog heel veel geknuffeld met blije mensen en hier en daar wat gepraat. Daarna gingen we wat soep eten en besloot ik om nog wat Sante Maria te roken om te kunnen slapen.
Ik werd heerlijk wakker en besloot even te gaan douchen, daarna lekker fris naar de tuin gewandeld en gepraat met de mensen die daar zaten. In het daglicht zag je pas echt hoe vrolijk iedereen keek. En elke keer als ik weer een vrolijk iemand zag, vooral de mensen van DF die ik daarvoor ook al had gezien gaf me dit een enorme kick. Sommige transformaties die mensen hadden ondergaan waren echt erorm. Er was bijvoorbeeld iemand die stotterde, hij zei tegen mij dat Ayahuasca na 1 nacht al meer had gedaan dan vier jaar logopedie. Ook keek hij zo stralend uit z’n ogen, echt super om te zien. Na het ontbijt gingen we de cirkel sluiten, ook hier kon je weer wat woorden zeggen. Ik kon nu zeggen dat de mensen die hier in de cirkel zaten mijn broeders en zusters waren. Een erg mooi moment was dat voor mij...
Na veel knuffels en dankwoorden namen we afscheid en gingen we weer de ‘echte’ wereld in. Ik voelde het verschil ook op het moment dat ik buiten stond. Nu gaat het pas echt beginnen, nu kan je je wijsheden/zegeningen die je hebt onvangen toepassen in het echte leven. Sommige mensen zeiden ook wel eens dat de Ayahuasca pas begint als de ceremonie is afgelopen. En zo voelde dat nu ook wel een beetje.
Terugkijkend ben ik heel erg opgeknapt door deze ceremonie. De zelfverzekerheid die ik voelde toen ik me heel even een sjamaan voelde is nu nog steeds bij me. Voel me geestelijk zo sterk als een beer, en ben erg zelfverzekerd over mijn toekomstdromen. Die ik soms eerst geen eens uit durfde te spreken omdat ik dacht dat het me toch niet zou lukken. De ideeën komen ook al op en ben al begonnen met een tekening. Iets wat voor mij ook alweer erg lang geleden is. Ik heb dus weer precies gekregen waar ik om gevraagd heb! Verder merk ik dat er weer veel negatieve energie overboord is gezet, ik sta weer een stuk lichter in het leven en alles lijkt een stuk makkelijker.
Jullie zullen wel merken dat dit tripreport een stuk minder over mijn eigen beleving is geschreven dan mijn eerste report over Ayahuasca. Dit was omdat ik veel minder visuals had maar het meer gevoelsmatig ging. Dit is soms wat lastiger over te brengen en ik kan moeilijk gaan beschrijven hoe elke keer kotsen voelde in detail. Dat mogen jullie zelf gaan ervaren
Ik wil verder de groep die mee was heel erg bedanken, jullie processen hebben mij weer een enorme kracht gegeven. Ik vind jullie stuk voor stuk allemaal helden!
