Ayahuasca zelf maken
- Onderwerp starter Mindgamer
- Startdatum
Maar is dat wel goed spul vraag ik me af..Deranged zei:
Ja, ik heb sowieso iets nodig waarmee ik mezelf weer kan resetten, want ik sta steeds verder af van mijn innerlijke verwarde kind. Dus dat wordt binnenkort een mescaline, mexicaantjes of ayahuasca trip. Iets wat ik schijnbaar één keer in het jaar nodig heb, want anders verander ik in een botte lul die met de meeste mensen niet de diepgang in durft te gaan...
Het verbaasd me wel dat je dit wil doen vanwege je post over jong paddo's nemen. Je kan alles bij de smartshop halen en thuis de ayahuasca maken. Maar ik heb je tripreport gelezen van ayahuasca, en dan lijkt me het niet zo'n strak plan om het thuis te doen met die "vriend" van je. Doe maar beter in zo'n ceremonie waar mensen op je letten ervaring hebben etc, of je wilt krantenkoppen halen.
afraidtech
Bewuste gebruiker
ik zou dit ook niet doen, heb het zelf nog nooit gedaan, maar na het lezen van de reports zou ik dit niet in mijn eentje doen.
wat ik zelf doe om mijzelf te resetten, dan pak ik een dubbele portie hawaaiaantjes, ga ik in een compleet donkere kamer zitten met een wierookje aan en dan mediteren...
maar als je niet stevig in je schoenen staat zoals ik op maak in je post zou ik het wel doen met een sitter in de buurt en met een enkele portie hawaaiaantjes.
wat ik zelf doe om mijzelf te resetten, dan pak ik een dubbele portie hawaaiaantjes, ga ik in een compleet donkere kamer zitten met een wierookje aan en dan mediteren...
maar als je niet stevig in je schoenen staat zoals ik op maak in je post zou ik het wel doen met een sitter in de buurt en met een enkele portie hawaaiaantjes.
Ik ben een klootzak, alle mensen om mij heen vind ik te lief, maar niet alle mensen vertrouw ik. Eigenlijk niemand, wat eigenlijk best ook wel weer zielig is. Daarom heb ik mijn 15-jarige oppasmeisje ontmaagd toen ik 4 was, en de vriendin van mijn beste vriend volledig uitgewoond samen met mijn zwakbegaafde broertje. Niemand maar dan ook niemand valt te vertrouwen, echt helemaal niemand. Daarom moet je altijd tot je roes komen in alle eenzaamheid, in alle vrijheid...Ik ga immers altijd voor Charles Manson spelen als mensen om mij heen trippenPetrovic zei:
Waarom zou ik andere mensen dezelfde soort macht geven?ImmortalTech
Bewuste gebruiker
Mindgamer zei:Ik ben een klootzak, alle mensen om mij heen vind ik te lief, maar niet alle mensen vertrouw ik. Eigenlijk niemand, wat eigenlijk best ook wel weer zielig is. Daarom heb ik mijn 15-jarige oppasmeisje ontmaagd toen ik 4 was, en de vriendin van mijn beste vriend volledig uitgewoond samen met mijn zwakbegaafde broertje. Niemand maar dan ook niemand valt te vertrouwen, echt helemaal niemand. Daarom moet je altijd tot je roes komen in alle eenzaamheid, in alle vrijheid...Ik ga immers altijd voor Charles Manson spelen als mensen om mij heen trippenPetrovic zei:
Het kan nog gevaarlijker zijn om helemaal alleen te trippen denk ik. Voor jou in ieder geval als ik je posts zo lees :P Als je niemand in je omgeving vertrouwd, kan je het misschien doen via een ceremonie voor ayahuasca? Die mensen kan je in ieder geval vertrouwen en ik denk dat professionele begeleiding voor jou zeker gepast is.drain bamage
Badass junkie
[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BtabjMq4cNA&hl=nl&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BtabjMq4cNA&hl=nl&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]Mindgamer zei:Ik ben een klootzak, alle mensen om mij heen vind ik te lief, maar niet alle mensen vertrouw ik. Eigenlijk niemand, wat eigenlijk best ook wel weer zielig is. Daarom heb ik mijn 15-jarige oppasmeisje ontmaagd toen ik 4 was, en de vriendin van mijn beste vriend volledig uitgewoond samen met mijn zwakbegaafde broertje. Niemand maar dan ook niemand valt te vertrouwen, echt helemaal niemand. Daarom moet je altijd tot je roes komen in alle eenzaamheid, in alle vrijheid...Ik ga immers altijd voor Charles Manson spelen als mensen om mij heen trippen
Het valt allemaal wel mee hoor jongetje.
ImmortalTech
Bewuste gebruiker
Mindgamer zei:Jij moet dringend mijn Ayahuasca report van 17 Oktober lezen :P
Heel globaal gedaan.. En dit bevestigt dat ik denk dat het veel gevaarlijker is om het alleen te doen :P Als je het per se wilt doen, dan kan je het beste een goede begeleiding krijgen. In jouw geval is het waarschijnlijk verstandig om het helemaal niet te doen, maar ik ga ervan uit dat het je toch niet interesseert of ik vind dat je het wel of niet moet doen :P
drain bamage
Badass junkie
Wist ik al.Mindgamer zei:
Waarom wil je geen Ayahuasca meer doen in een ceremonie? Bang door die schaamte die je voelt als je terugdenkt aan de vorige ceremonie? Is het dan juist niet goed om weer de confrontatie aan te gaan met die angst? Want dat is toch onder andere wat je wilt? zonder die angst zijn? Dan lijkt me dit juist een hele goede stap voor jou.
Ik denk niet dat het echt veilig is om alleen of met een vriend te doen die weinig verstand heeft van de Ayahuasca. Ik heb verhalen gehoord van mensen die slechte begeleiding hadden tijdens een Ayahuasca ceremonie en de uitkomsten daarvan waren echt niet goed.
Confronteer jezelf gewoon en stap weer naar die plek, je bent mischien weer bang voor zo'n extreme reactie als de vorige keer maar je moet weten dat Ayahuasca ELKE keer weer totaal anders is. De ene keer voel ik niks van 4 goedgevulde glazen, terwijl ik de andere keer na 1 kopje en een heel klein beetje angstvallig in een hoekje zat te huilen en emmer na emmer vol kots.
Ik wil je niet perse naar die plek pushen maar ik heb bij jou sterk het gevoel dat het erg goed is om de confrontatie aan te gaan voor jezelf door daar te verschijnen. Je bent sterk genoeg ervoor.
Ik ben benieuwd naar je uiteindelijke beslissing
D.
Ik denk niet dat het echt veilig is om alleen of met een vriend te doen die weinig verstand heeft van de Ayahuasca. Ik heb verhalen gehoord van mensen die slechte begeleiding hadden tijdens een Ayahuasca ceremonie en de uitkomsten daarvan waren echt niet goed.
Confronteer jezelf gewoon en stap weer naar die plek, je bent mischien weer bang voor zo'n extreme reactie als de vorige keer maar je moet weten dat Ayahuasca ELKE keer weer totaal anders is. De ene keer voel ik niks van 4 goedgevulde glazen, terwijl ik de andere keer na 1 kopje en een heel klein beetje angstvallig in een hoekje zat te huilen en emmer na emmer vol kots.
Ik wil je niet perse naar die plek pushen maar ik heb bij jou sterk het gevoel dat het erg goed is om de confrontatie aan te gaan voor jezelf door daar te verschijnen. Je bent sterk genoeg ervoor.
Ik ben benieuwd naar je uiteindelijke beslissing
D.
Er is hier niet veel veranderd in de laatste tijd:
Ik denk dat het wel oke spul is, maar verkijk je niet op de bereidingstijd. Ik heb er twee dagen over gedaan. Maar afhankelijk van de bereidingswijze kan het wel sneller lijkt mij. Dit is wellicht een nuttig linkje: viewtopic.php?f=7&t=19557
Als je perse langs de psychedelische weg wilt gaan, lijkt een milde paddo(/truffel)trip mij ook wel een aardig idee. Misschien doe je daarin inzichten op over de te nemen stappen.
Als je wel kiest voor een meer zwaar iets zoals ayahuasca, dan denk ik dat het wel essentieel is om goede nazorg te hebben. Uiteraard is begeleiding tijdens de trip ook belangrijk (zeker gezien jouw vorige aya-ervaring) en het zou dus mooi (of eigenlijk essentieel) zijn als je een betrouwbare vriend hebt die over je kan waken. Overigens snap ik ook wel wat Dumpy schrijft over het teruggaan naar Amsterdam.
Maar nazorg is dus minstens zo essentieel naar mijn idee. Ik ben voor mezelf er achter gekomen dat in de afgelopen jaren dat ik getript heb op paddo´s en ayahuasca er iets miste, maar ik kon nooit echt de vinger erop leggen. Zonder nou een heel verhaal neer te typen, komt het erop neer dat er (althans in mijn geval) er door trippen van alles omhoog komt en wordt gezien. Je leert zwakheden zien in menselijk gedrag (zelfs in jezelf) en toch daalt het niet echt neer in de dagelijkse praktijk. Je zit kortom vol met wijsheid, maar je bent nog net zo ongelukkig als daarvoor (met dat verschil dat je het kunt analyseren- hoera gefeliciteerd )
Dus stel je gaat weer zo´n ceremonie doen, zorg dan wel dat je op de een of andere manier dat de inzichten echt gezien worden aan de oppervlakte, en zich op die manier ook kunnen manifesteren in het hier en nu. Bijvoorbeeld door er met iemand over te praten (dit miste bij mij altijd [ik kon me een paar dagen na een aya-trip wel uitspreken over het onderwerp, maar dat is wat anders dan je hart luchten bij iemand die oprecht geïnteresseerd is].) Dit is (nu terugkijkend) ook de reden geweest dat ik vaak tripreports schreef (om dus mijn hart te luchten) maar je uiten dmv een tripreport heeft toch niet hetzelfde helende effect als in real life je helemaal te kunnen uiten. Sterker nog, het helende effect van een tripreport is praktisch te verwaarlozen.
Ik kwam er in de praktijk laatst achter toen ik op een soort cursus-achtig iets (mbt tot een soort hindoeïstische filosofie) volledig mezelf kon uitspreken over bepaalde onderwerpen die mij al jaren bezighouden, maar waar ik nooit over kon praten omdat ik niemand kende met wie ik het kon delen (jawel oppervlakkig, maar dat is hetzelfde als ´mooi weertje he´) Maar een dag na die cursus voelde ik ´s ochtend opeens ´he, er mist iets. O ja ik mis het gevoel van frustratie!´ De frustratie was de dag ervoor Gezien doordat ik mij uit kon spreken en het erkend werd, het mocht er zijn.
En toen viel voor mij ook het kwartje mbt tot psychedelica: veel mensen integreren niet volledig hun ervaringen omdat het onder de oppervlakte blijft. De kennis is aanwezig van bepaalde knelpunten, maar daar blijft het bij.
In zeker zin zijn psychedelica voor mij nu een gedane zaak (omdat ik ze niet meer neem) maar toch ook niet helemaal, omdat ik pas sinds kort ben begonnen om alles wat opgeschud en losgeweekt is in 25 paddotrips en 4 aya-trips (en nog wat andere spulletjes) om dat volledig te zien met nuchtere ogen. Niet het geestelijke verhaaltje, maar eigenlijk alleen de fysieke sensaties die erbij horen. Niet om daar spiritueel in af te dalen met een mijnwerkershelm op (die fout heb ik gemaakt in het verleden tot ongenoegen van mijn lichaam dat zich daarna nog meer afsloot), maar om het gewoon aanwezig te laten zijn. Is er woede, frustratie, of schaamte? Prima, dat mag er ook zijn, zonder dramatiek, zonder verhaal. Ik denk als je de ´botheid´ zonder het etiketje ,dus alleen de energie, gewoon moeiteloos aanwezig laat zijn dat dat een zegen voor je omgeving is.
Zelfs woede heeft zijn plek, zolang je er maar niet in afdaalt en er een heel dramaverhaal van maakt. Ik denk dat iemand die zijn gevoel van woede niet wegdrukt ook juist behoorlijk warm en sympathiek kan overkomen. Klinkt raar wellicht, maar voor mij zijn dit ook allemaal nieuwe wegen die ik speels aan het verkennen ben.
Maar goed, ik heb dus ook niet het antwoord, dat heb je alleen zelf.
Integratie/Nazorg is echt een ondergeschoven kindje in de wereld van spiritualiteit en psychedelica. Dat is jammer want het is nog belangrijker dan het (trip)proces opzich. Er wordt van alles opgerakeld, maar dan zit ons systeem (vooral lichaam, ons heerlijke lichaam) met die frustratie opgescheept. En wat er daarna gebeurt daar hoor je amper iemand over. (Nog maar is een trip of een ander boek om de opgerakelde pijnpunten aan te pakken :P )
veel succes - en luister naar je eigen gevoel (in je buik)
Groetjes van een verkenner, die nog volop (met vallen en opstaan) aan het ontdekken is...
Ergens wel geruststellend.Mindgamer zei:
Mindgamer zei:
Ik denk dat het wel oke spul is, maar verkijk je niet op de bereidingstijd. Ik heb er twee dagen over gedaan. Maar afhankelijk van de bereidingswijze kan het wel sneller lijkt mij. Dit is wellicht een nuttig linkje: viewtopic.php?f=7&t=19557
Mindgamer zei:
Als je perse langs de psychedelische weg wilt gaan, lijkt een milde paddo(/truffel)trip mij ook wel een aardig idee. Misschien doe je daarin inzichten op over de te nemen stappen.
Als je wel kiest voor een meer zwaar iets zoals ayahuasca, dan denk ik dat het wel essentieel is om goede nazorg te hebben. Uiteraard is begeleiding tijdens de trip ook belangrijk (zeker gezien jouw vorige aya-ervaring) en het zou dus mooi (of eigenlijk essentieel) zijn als je een betrouwbare vriend hebt die over je kan waken. Overigens snap ik ook wel wat Dumpy schrijft over het teruggaan naar Amsterdam.
Maar nazorg is dus minstens zo essentieel naar mijn idee. Ik ben voor mezelf er achter gekomen dat in de afgelopen jaren dat ik getript heb op paddo´s en ayahuasca er iets miste, maar ik kon nooit echt de vinger erop leggen. Zonder nou een heel verhaal neer te typen, komt het erop neer dat er (althans in mijn geval) er door trippen van alles omhoog komt en wordt gezien. Je leert zwakheden zien in menselijk gedrag (zelfs in jezelf) en toch daalt het niet echt neer in de dagelijkse praktijk. Je zit kortom vol met wijsheid, maar je bent nog net zo ongelukkig als daarvoor (met dat verschil dat je het kunt analyseren- hoera gefeliciteerd
) Dus stel je gaat weer zo´n ceremonie doen, zorg dan wel dat je op de een of andere manier dat de inzichten echt gezien worden aan de oppervlakte, en zich op die manier ook kunnen manifesteren in het hier en nu. Bijvoorbeeld door er met iemand over te praten (dit miste bij mij altijd [ik kon me een paar dagen na een aya-trip wel uitspreken over het onderwerp, maar dat is wat anders dan je hart luchten bij iemand die oprecht geïnteresseerd is].) Dit is (nu terugkijkend) ook de reden geweest dat ik vaak tripreports schreef (om dus mijn hart te luchten) maar je uiten dmv een tripreport heeft toch niet hetzelfde helende effect als in real life je helemaal te kunnen uiten. Sterker nog, het helende effect van een tripreport is praktisch te verwaarlozen.
Ik kwam er in de praktijk laatst achter toen ik op een soort cursus-achtig iets (mbt tot een soort hindoeïstische filosofie) volledig mezelf kon uitspreken over bepaalde onderwerpen die mij al jaren bezighouden, maar waar ik nooit over kon praten omdat ik niemand kende met wie ik het kon delen (jawel oppervlakkig, maar dat is hetzelfde als ´mooi weertje he´) Maar een dag na die cursus voelde ik ´s ochtend opeens ´he, er mist iets. O ja ik mis het gevoel van frustratie!´ De frustratie was de dag ervoor Gezien doordat ik mij uit kon spreken en het erkend werd, het mocht er zijn.
En toen viel voor mij ook het kwartje mbt tot psychedelica: veel mensen integreren niet volledig hun ervaringen omdat het onder de oppervlakte blijft. De kennis is aanwezig van bepaalde knelpunten, maar daar blijft het bij.
In zeker zin zijn psychedelica voor mij nu een gedane zaak (omdat ik ze niet meer neem) maar toch ook niet helemaal, omdat ik pas sinds kort ben begonnen om alles wat opgeschud en losgeweekt is in 25 paddotrips en 4 aya-trips (en nog wat andere spulletjes) om dat volledig te zien met nuchtere ogen. Niet het geestelijke verhaaltje, maar eigenlijk alleen de fysieke sensaties die erbij horen. Niet om daar spiritueel in af te dalen met een mijnwerkershelm op (die fout heb ik gemaakt in het verleden tot ongenoegen van mijn lichaam dat zich daarna nog meer afsloot), maar om het gewoon aanwezig te laten zijn. Is er woede, frustratie, of schaamte? Prima, dat mag er ook zijn, zonder dramatiek, zonder verhaal. Ik denk als je de ´botheid´ zonder het etiketje ,dus alleen de energie, gewoon moeiteloos aanwezig laat zijn dat dat een zegen voor je omgeving is.
Zelfs woede heeft zijn plek, zolang je er maar niet in afdaalt en er een heel dramaverhaal van maakt. Ik denk dat iemand die zijn gevoel van woede niet wegdrukt ook juist behoorlijk warm en sympathiek kan overkomen. Klinkt raar wellicht, maar voor mij zijn dit ook allemaal nieuwe wegen die ik speels aan het verkennen ben.
Maar goed, ik heb dus ook niet het antwoord, dat heb je alleen zelf.
Integratie/Nazorg is echt een ondergeschoven kindje in de wereld van spiritualiteit en psychedelica. Dat is jammer want het is nog belangrijker dan het (trip)proces opzich. Er wordt van alles opgerakeld, maar dan zit ons systeem (vooral lichaam, ons heerlijke lichaam) met die frustratie opgescheept. En wat er daarna gebeurt daar hoor je amper iemand over. (Nog maar is een trip of een ander boek om de opgerakelde pijnpunten aan te pakken :P )
veel succes - en luister naar je eigen gevoel (in je buik)
Groetjes van een verkenner, die nog volop (met vallen en opstaan) aan het ontdekken is...
Similar threads
