Ok, dit was mijn eerste trip en dus ook mijn eerste report. De trip ging ongeveer 1/5 goed, 4/5... Mja, bijzonder slecht 
. Mijn vriendin deed mee en het ging door in onze studio. We namen elk ongeveer 10 gram truffels. Het was alles behalve lekker en mijn vriendin kon het niet binnenhouden, ik wel. Dan zijn we een uurtje op het bed gaan liggen.
Op het bed waren we wat grapjes aan het maken, doen alsof de truffels al actief waren terwijl dit nog niet zo was. Mijn vriendin had het gevoel dat ze er niets ging aan hebben sinds ze overgegeven had. Ik lag naar het plafond te staren en opeens zag ik toch duidelijk iets abnormaal. Ik begon vormen te zien, geen gekleurde lijnen ofzo... Het is moeilijk om uit te leggen, een deel van het plafond kleurde rood en de vorm werd gemaakt door het niet gekleurde deel. Ik voelde me ook heel erg gelukkig op dat moment.
Ik moest naar toilet, in ons toilet hangt een poster van tennisster Kim Clijsters (nog van de vorige bewoonster). Op de poster staat Kim net voor zo op de bal gaat slaan, ze bijt echt op haar tanden om met alle kracht op de bal te kunnen slaan. Toen ik naar haar keek leek ze echter gewoon te lachen. Ik had ook het gevoel alsof ik afstand nam van de muur. Ik besloot naar beneden te gaan sinds in onze "woonkamer" een groot schilderij hangt van Parijs, dit kreeg echt een ongelofelijke diepte. Het leek alsof je met zo'n 3D bril naar een 3D film zit te kijken. De kussens in onze zetel begonnen ook te ademen. Eigenlijk best mooi allemaal.
Toen ik voor me keek naar het andere deel van de kamer voelde dat heel gek, het leek alsof dat gedeelte van de kamer deel uitmaakte van een decor. Het werd nog gekker, telken als ik naar de richting van het "decor" sprak, klonk mijn stem erg metaalachtig, alsof je door een goedkope microfoon praat. Indien ik in een andere richting sprak, klonk mijn stem normaal. Ik zei "héy, dat is goed gevonden...". Ik besloot om iets uit te proberen, ik hielt mijn handen voor mijn ogen zodat ik niets zag... Ik kon door mijn handen kijken, niet héél veel maar zo net een beetje. Net alsof je vroeger als kind valsspeelde bij verstoppertje. Mijn vriendin voelde nog steeds helemaal niets en was teleurgesteld. Ze besloot pizza te eten.
Toen begon het fout te gaan, toen haar pizza sneed met een mes kwam ik tot het besef dat ze heel waarschijnlijk wel aan het trippen was en het niet besefte. Toen ik haar met dat mes bezig zag raakte ik enorm in paniek, ik was bang dat ze zichzelf iets ging aandoen. Ik zei haar dat we meteen uit de kamer weg moesten want dat ik enorm bang was. Ik durfde niet goed zeggen waarom ik bang was omdat ik haar niet op ideeën wou brengen. Ik zei gewoon "we moeten buiten, nu!". Uiteindelijk ging ze mee, maar ze toonde erg weinig begrip. Ze was niet boos maar ze begreep het gewoon niet. Ik had haar nogthans geinformeerd over "slechte en goede trips", haar onbegrip bevestigde dus voor mij wat ik dacht, namelijk dat ze ook aan het trippen was.
Eenmaal buiten vertelde ik haar wat het probleem was en leek ze de situatie te begrijpen.
Wat buiten opviel was dat de wereld héél bol was. Het was opeens héél duidelijk dat onze planeet rond is. We besloten het park in te gaan. Opeens werd het 100m voor mij helemaal donker. Het leek echt héél gevaarlijk om die richting uit te gaan. Ik voelde mij nog steeds enorm angstig. We besloten dus een andere richting uit te gaan. Ik wou liefst naar de uitgaansbuurt, sinds daar in elk geval véél licht is. Licht maakte mij rustiger. Nu gebeurde iets enorm bizar, na een uurtje stappen (of zo leek het toch) beseffen we dat we geen stap vooruit raken. Ik kijk naar mijn benen en ja hoor, ik ben bezig met stappen. Toch blijft alles even ver van me weg. Soms stapte er ons iemand voorbij (mensen die het probleem niet leken te hebben), al deze mensen kwamen bijzonder kwaad over; het leek alsof ze me wilden aanvallen.
Het begon te regenen en we besloten in een bushalte te wachten (die was immers maar 3 meter van ons verwijderd en dat lukte nog net). Mijn vriendin zat nog steeds te klagen dat er niets visueel veranderde bij haar (bizar, want ik zei zonet dat WIJ beseften dat we geen meter vooruit raakten). Ik probeerde op haar in te praten maar ik kwam er gewoon niet door. Het leek wel alsof ik haar kwijt was en alsof het haar helemaal niet kon schelen wat ik te zeggen had. Op dat moment was het een echte nachtmerrie, ik zat te overwegen om gewoon een ambulance te bellen zodat ons alleszins niet overkwam. Maar uiteindelijk wist ik dat het voorbij ging gaan en dat het door de truffels kwam. Ik besefte ook zeer goed dat ik een bad trip had. Maar ik slaagde er niet in om hem om te vormen tot een goede.
We besloten wat te eten (uiteindelijk hadden we al 8 uur niets gegeten buiten truffels). We gingen een frituur binnen, mijn zoveelste fout. De zaakvoerder is namelijk een erg irritante kerel, ook als ik niet trip. Ik wou er eigenlijk nooit meer binnen gaan maar dat was ik nu een beetje vergeten. Goed, we stappen binnen. Er staat één kerel, ik begrijp niet waarom hij daar staat. Eigenlijk denk ik zelfs dat hij daar helemaal niet was sinds hij totaal geen emotie vertoonde, en hij bewoog ook helemaal niet. Ik nam iets om te drinken, dat kon want de koelkast met drank staat in het "klantengedeelte". De grond van het frituur zit vol vormen en kleuren, ik wist dat ik beter niet teveel omlaag keek, mijn vriendin wist dat niet. Ze vertelde me dat ze de grond zag golven, de man van het frituur leek door te hebben dat er met ons iets aan de hand was. Hij staarde naar ons en het leek alsof we elkaar een half uur aan het bekijken waren. Ik en mijn vriendin besloten toch maar niets te eten en ik vroeg hoeveel ik hoefde te betalen voor de drank. Hij leek boos omdat we niets aten en zei: "Je mag volgende keer eerlijk zijn ook hoor!", net alsof ik niets at omdat zijn eten er slecht uit zag, wat niet het geval was.
Buiten leek alles opnieuw een decor, de mensen leken figuranten. Domme figuranten want ze stonden daar allemaal gewoon, ze leken erg nutteloos. Mijn vriendin had een ander gevoel, ze zei me dat iedereen op haar neer keek. Ze voelde zich erg slecht. Mijn vriendin werd vroeger toen ze nog op de middelbare school zat erg gepest. Daar keer ook iedereen op haar neer, dat gevoel kwam boven. Waarschijnlijk kwam dat door mijn invloed en mijn negatieve gevoelens op dat moment. We besloten om terug naar de studio te gaan, het stappen leek min of meer normaal te verlopen. Opeens zag ik iets erg mooi, het treinstation. Er zijn grote verbouwingen op dit moment en er staan héél wat bouwkranen. Die zag ik echter niet, de lucht boven het station had een zeer mooie kleur (zoals in de film vanilla sky), gek want het was ondertussen nacht en overal donker. Het station leek op het kasteel in versaille. Ongelofelijk mooi, ik weer effe blij.
Eenmaal op de studio besloot ik een nuchtere vriend te bellen. Ik vertelde hem wat er gebeurd was en vroeg hem ons naar ons te komen. Het is mijn beste vriend en hij deed dit ook. Na een half uurtje kwam hij aan en hebben we wat gepraat. Klein detail: mijn vriend zat voor een venster, en de buitenlucht was "horror groen". Ahja, de trip begon langzaam weg te trekken en na een uur of 4 (we hadden weer redbull en dextrose genuttigd om het sneller te laten verlopen).
Ik kijk er met gemengde gevoelens op terug. Het kon enorm leuk geweest zijn, het pakte gewoon slecht uit bij ons. Ik ga het dan ook zeker niemand afraden, shit happens nu eenmaal. Ik kan in elk geval zeggen dat Truffels ook "Zeer visueel" en krachtig kunnen zijn. Mensen die beslissen om te gebruiken (eerste keer) moeten beseffen dat ondanks dat je op internet héél veel informatie kan vinden. Je zal nooit volledig voorbereid zijn. En raad nieuwe gebruikers ook aan om het te doen terwijl er minstens één niet gebruiker bij is, zodat er iemand op je kan inpraten als het fout gaat. Dit maakt enorm véél verschil. Alleen is een bad trip héél moeilijk te overwinnen. Het hangt af van de situatie, mijn bad trip werd veroorzaakt doordat ik ongelofelijk ongerust was over mijn vriendin. Ik had het gevoel dat ze niet goed besefte waarmee we bezig waren. Ik bedoel gewoon dat je onmogelijk uit een bad trip kan geraken indien die veroorzaakt wordt door een persoon die enorm veel betekenis voor je heeft.
Zo dat was het ongeveer. Het meest positieve aan de ervaring is dat mijn vriendin veel belangrijker voor me is geworden. Ik heb het gevoel gehad alsof ik ze verloren was en je weet pas hoe belangrijk iets voor je is eenmaal je het kwijt bent, toch?
. Mijn vriendin deed mee en het ging door in onze studio. We namen elk ongeveer 10 gram truffels. Het was alles behalve lekker en mijn vriendin kon het niet binnenhouden, ik wel. Dan zijn we een uurtje op het bed gaan liggen.Op het bed waren we wat grapjes aan het maken, doen alsof de truffels al actief waren terwijl dit nog niet zo was. Mijn vriendin had het gevoel dat ze er niets ging aan hebben sinds ze overgegeven had. Ik lag naar het plafond te staren en opeens zag ik toch duidelijk iets abnormaal. Ik begon vormen te zien, geen gekleurde lijnen ofzo... Het is moeilijk om uit te leggen, een deel van het plafond kleurde rood en de vorm werd gemaakt door het niet gekleurde deel. Ik voelde me ook heel erg gelukkig op dat moment.
Ik moest naar toilet, in ons toilet hangt een poster van tennisster Kim Clijsters (nog van de vorige bewoonster). Op de poster staat Kim net voor zo op de bal gaat slaan, ze bijt echt op haar tanden om met alle kracht op de bal te kunnen slaan. Toen ik naar haar keek leek ze echter gewoon te lachen. Ik had ook het gevoel alsof ik afstand nam van de muur. Ik besloot naar beneden te gaan sinds in onze "woonkamer" een groot schilderij hangt van Parijs, dit kreeg echt een ongelofelijke diepte. Het leek alsof je met zo'n 3D bril naar een 3D film zit te kijken. De kussens in onze zetel begonnen ook te ademen. Eigenlijk best mooi allemaal.
Toen ik voor me keek naar het andere deel van de kamer voelde dat heel gek, het leek alsof dat gedeelte van de kamer deel uitmaakte van een decor. Het werd nog gekker, telken als ik naar de richting van het "decor" sprak, klonk mijn stem erg metaalachtig, alsof je door een goedkope microfoon praat. Indien ik in een andere richting sprak, klonk mijn stem normaal. Ik zei "héy, dat is goed gevonden...". Ik besloot om iets uit te proberen, ik hielt mijn handen voor mijn ogen zodat ik niets zag... Ik kon door mijn handen kijken, niet héél veel maar zo net een beetje. Net alsof je vroeger als kind valsspeelde bij verstoppertje. Mijn vriendin voelde nog steeds helemaal niets en was teleurgesteld. Ze besloot pizza te eten.
Toen begon het fout te gaan, toen haar pizza sneed met een mes kwam ik tot het besef dat ze heel waarschijnlijk wel aan het trippen was en het niet besefte. Toen ik haar met dat mes bezig zag raakte ik enorm in paniek, ik was bang dat ze zichzelf iets ging aandoen. Ik zei haar dat we meteen uit de kamer weg moesten want dat ik enorm bang was. Ik durfde niet goed zeggen waarom ik bang was omdat ik haar niet op ideeën wou brengen. Ik zei gewoon "we moeten buiten, nu!". Uiteindelijk ging ze mee, maar ze toonde erg weinig begrip. Ze was niet boos maar ze begreep het gewoon niet. Ik had haar nogthans geinformeerd over "slechte en goede trips", haar onbegrip bevestigde dus voor mij wat ik dacht, namelijk dat ze ook aan het trippen was.
Eenmaal buiten vertelde ik haar wat het probleem was en leek ze de situatie te begrijpen.
Wat buiten opviel was dat de wereld héél bol was. Het was opeens héél duidelijk dat onze planeet rond is
. We besloten het park in te gaan. Opeens werd het 100m voor mij helemaal donker. Het leek echt héél gevaarlijk om die richting uit te gaan. Ik voelde mij nog steeds enorm angstig. We besloten dus een andere richting uit te gaan. Ik wou liefst naar de uitgaansbuurt, sinds daar in elk geval véél licht is. Licht maakte mij rustiger. Nu gebeurde iets enorm bizar, na een uurtje stappen (of zo leek het toch) beseffen we dat we geen stap vooruit raken. Ik kijk naar mijn benen en ja hoor, ik ben bezig met stappen. Toch blijft alles even ver van me weg. Soms stapte er ons iemand voorbij (mensen die het probleem niet leken te hebben), al deze mensen kwamen bijzonder kwaad over; het leek alsof ze me wilden aanvallen. Het begon te regenen en we besloten in een bushalte te wachten (die was immers maar 3 meter van ons verwijderd en dat lukte nog net). Mijn vriendin zat nog steeds te klagen dat er niets visueel veranderde bij haar (bizar, want ik zei zonet dat WIJ beseften dat we geen meter vooruit raakten). Ik probeerde op haar in te praten maar ik kwam er gewoon niet door. Het leek wel alsof ik haar kwijt was en alsof het haar helemaal niet kon schelen wat ik te zeggen had. Op dat moment was het een echte nachtmerrie, ik zat te overwegen om gewoon een ambulance te bellen zodat ons alleszins niet overkwam. Maar uiteindelijk wist ik dat het voorbij ging gaan en dat het door de truffels kwam. Ik besefte ook zeer goed dat ik een bad trip had. Maar ik slaagde er niet in om hem om te vormen tot een goede.
We besloten wat te eten (uiteindelijk hadden we al 8 uur niets gegeten buiten truffels). We gingen een frituur binnen, mijn zoveelste fout. De zaakvoerder is namelijk een erg irritante kerel, ook als ik niet trip. Ik wou er eigenlijk nooit meer binnen gaan maar dat was ik nu een beetje vergeten. Goed, we stappen binnen. Er staat één kerel, ik begrijp niet waarom hij daar staat. Eigenlijk denk ik zelfs dat hij daar helemaal niet was sinds hij totaal geen emotie vertoonde, en hij bewoog ook helemaal niet. Ik nam iets om te drinken, dat kon want de koelkast met drank staat in het "klantengedeelte". De grond van het frituur zit vol vormen en kleuren, ik wist dat ik beter niet teveel omlaag keek, mijn vriendin wist dat niet. Ze vertelde me dat ze de grond zag golven, de man van het frituur leek door te hebben dat er met ons iets aan de hand was. Hij staarde naar ons en het leek alsof we elkaar een half uur aan het bekijken waren. Ik en mijn vriendin besloten toch maar niets te eten en ik vroeg hoeveel ik hoefde te betalen voor de drank. Hij leek boos omdat we niets aten en zei: "Je mag volgende keer eerlijk zijn ook hoor!", net alsof ik niets at omdat zijn eten er slecht uit zag, wat niet het geval was.
Buiten leek alles opnieuw een decor, de mensen leken figuranten. Domme figuranten want ze stonden daar allemaal gewoon, ze leken erg nutteloos. Mijn vriendin had een ander gevoel, ze zei me dat iedereen op haar neer keek. Ze voelde zich erg slecht. Mijn vriendin werd vroeger toen ze nog op de middelbare school zat erg gepest. Daar keer ook iedereen op haar neer, dat gevoel kwam boven. Waarschijnlijk kwam dat door mijn invloed en mijn negatieve gevoelens op dat moment. We besloten om terug naar de studio te gaan, het stappen leek min of meer normaal te verlopen. Opeens zag ik iets erg mooi, het treinstation. Er zijn grote verbouwingen op dit moment en er staan héél wat bouwkranen. Die zag ik echter niet, de lucht boven het station had een zeer mooie kleur (zoals in de film vanilla sky), gek want het was ondertussen nacht en overal donker. Het station leek op het kasteel in versaille. Ongelofelijk mooi, ik weer effe blij.
Eenmaal op de studio besloot ik een nuchtere vriend te bellen. Ik vertelde hem wat er gebeurd was en vroeg hem ons naar ons te komen. Het is mijn beste vriend en hij deed dit ook. Na een half uurtje kwam hij aan en hebben we wat gepraat. Klein detail: mijn vriend zat voor een venster, en de buitenlucht was "horror groen". Ahja, de trip begon langzaam weg te trekken en na een uur of 4 (we hadden weer redbull en dextrose genuttigd om het sneller te laten verlopen).
Ik kijk er met gemengde gevoelens op terug. Het kon enorm leuk geweest zijn, het pakte gewoon slecht uit bij ons. Ik ga het dan ook zeker niemand afraden, shit happens nu eenmaal. Ik kan in elk geval zeggen dat Truffels ook "Zeer visueel" en krachtig kunnen zijn. Mensen die beslissen om te gebruiken (eerste keer) moeten beseffen dat ondanks dat je op internet héél veel informatie kan vinden. Je zal nooit volledig voorbereid zijn. En raad nieuwe gebruikers ook aan om het te doen terwijl er minstens één niet gebruiker bij is, zodat er iemand op je kan inpraten als het fout gaat. Dit maakt enorm véél verschil. Alleen is een bad trip héél moeilijk te overwinnen. Het hangt af van de situatie, mijn bad trip werd veroorzaakt doordat ik ongelofelijk ongerust was over mijn vriendin. Ik had het gevoel dat ze niet goed besefte waarmee we bezig waren. Ik bedoel gewoon dat je onmogelijk uit een bad trip kan geraken indien die veroorzaakt wordt door een persoon die enorm veel betekenis voor je heeft.
Zo dat was het ongeveer. Het meest positieve aan de ervaring is dat mijn vriendin veel belangrijker voor me is geworden. Ik heb het gevoel gehad alsof ik ze verloren was en je weet pas hoe belangrijk iets voor je is eenmaal je het kwijt bent, toch?
