Hillbilly bastard
Bewuste gebruiker
Ik had xtc al een paar keer gebruikt voor deze ervaring en vond het altijd erg vreemd. De eerste keer voelde ik er bijna niets van en de tweede keer vond ik het gewoon een heel vreemde trippy ervaring. Ik was dus wel een beetje zenuwachtig om het voor de derde keer te doen. Het plan was als volgt: we gingen met een paar vrienden (P, B, K, T en J) naar een appartement dat we huurden aan de zee met ongeveer 4 xtc pillen per man (we hadden ook één vriend bij (K) die niet mee xtc ging pakken, wat achteraf een vergissing bleek te zijn, maar daar straks meer over). We hadden op voorhand al vanalle activiteiten uitgestippeld die we onder invloed gingen doen: douchen, het strand op gaan, joints roken, naar de zonsondergang kijken, voetballen...We hadden ook vanalle dingen bij voor de ervaring leuker te maken zoals: muziek, een muts,...
Ik ben nooit zo'n echte tripper geweest, het beangstigd mij een beetje en ik vond het ook altijd voor hippies
. Ik hou het meestal bij speed of coke. Wiet is ook al niets voor mij. En hoewel xtc geen echt tripmiddel is was ik op voorhand toch wel weer een beetje angstig. Ik moet er ook bij zeggen dat ik de vorige avond speed en coke had liggen nemen en dat ik niet geslapen had. Ik was dus wel een beetje katerig .
Rond 20u pakten we elk een halve pil om deze te laten inslaan en om te testen hoe zwaar ze waren. Ons plan was om elk uur bij te pakken zolang we er zin in hadden. Na 15 minuten dacht ik al dat ik iets voelde en dat ik slecht ging gaan. Ik ging naar het toilet en praatte mezelf moed in en verzekerde mezelf ervan dat het leuk ging worden. We hadden gelukkig ook een meer ervaren 'xtc pakker" bij (P) die ons verzekerde dat het onmogelijk was om slecht te gaan van goeie xtc. Na een uur begon de halve pil in te slaan en begon ik echt iets te merken. Ik was nog onzeker over het gevoel, maar besloot toch om een halve pil bij te nemen. Ondertussen was de sfeer goed. Ik was naar tv aan het kijken, meerbepaald naar "Run's house" op mtv. Terwijl ik naar dat programma keek begon het tweede halfje in te slagen. Ik weet nog dat ik zei:" Man, hoe is het mogelijk dat je hier slecht op kan gaan?" Al mijn angsten waren weg, mijn kater van de vorige nacht was weg, de sfeer was goed en het was gewoon genieten van dat heerlijke xtc gevoel. Op dit moment had ik al spijt dat ik uit voorzichtigheid begonnen was met een halfje in plaats van ineens een hele te nemen. Maar terug naar "Run's house". Ik merkte dat toen de xtc begon te werken ik erg veel behoefte had aan 'goeie vibes', op een bepaald moment echter gebeurde er iets slecht op tv. De zuster van Run had een miskraam gehad en haar kind was dood. Vanaf dat ik begreep dat het hierover ging sloeg ik even in paniek, ik kon dat idee echt niet aan op die moment. Paniekerig greep ik naar de afstandsbediening om de tv en met de tv de 'bad vibes' uit te zetten. Hierna voelde ik me terug veel beter en was de paniek direct weg. We zaten dan allemaal samen naar de tv te staren die uit stond en we hadden allemaal dezelfde hallucinatie, nl.: dat er een klein ventje zichtbaar was in de rechterbovenhoek van de tv. Normaal ben ik niet zo voor trippen, maar op die moment vond ik het fantastisch.
Vanaf dit moment begonnen we met een activiteit die erg aangenaam bleek te zijn: één van onze vrienden zette het alarm van zen horloge telkens een uur later en elke keer dat het afging gingen we een pil bijpakken. De euforie die me telkens overviel als het alarm afging was echt geweldig.
Ondertussen was de ene vriend die niet mee xtc pakte zich altijd maar meer en meer aan het afzonderen. Uiteraard begonnen we ons hier zorgen over te maken, omdat we zoveel rekening hielden met elkaar en probeerden we hem op te vrolijken. Op dit moment echter waren we al zo ver weg van de wereld dat we hem alleen maar ergerden . Iedereen was aan het vertellen hoe fantastisch we elkaar wel niet vonden en hoe dankbaar we wel niet waren dat we dit met elkaar konden delen. J en B pakte mij of P soms zelfs ineens vast voor een knuffel, zij hadden duidelijk dat echte 'love gevoel'. Wij zijn allemaal hetero mannen, dus normaal gebeurd dit helemaal niet voor de duidelijkheid. Ik had op die moment ook erg veel spijt da we geen meisjes bij hadden.
Toen besloten we om om de beurt een douche te pakken. P ging eerst. Terwijl hij onder de douche stond waren wij druk bezig met rekening te houden met elkaar en te verkondigen hoe'n fantastische vriendengroep wij wel niet waren. Opeens echter schoot de deur van de badkamer open en daar stond P helemaal naakt, kletsnat met enkel een handdoek voor zen geslacht. Hij riep:" Hey T (ik), stop is met over mij te praten, ik kan jullie horen". Er viel even een stilte en dan begonnen we allemaal te lachen omdat wij helemaal niet over hem bezig waren. De pillen waren dus echt erg trippy. Gerustgesteld ging P terug onder de douche staan. Daarna was het mijn beurt voor onder de douche te gaan. Het was echt een heerlijk gevoel, het water was zo intens en de warmte was enorm aangenaam. Ik begon mezelf te wassen en ik wilde wel eeuwig onder de douche blijven. Toch bleef ik niet te lang onder de douche omdat ik wilde dat de anderen dit gevoel ook lang genoeg konden hebben.
Toen P uit de douche was kreeg hij ineens telefoon van zen vriendin die niet mocht weten dat we xtc gingen nemen. Natuurlijk merkte ze iets aan zijn stem en P bekende dat hij xtc had genomen, waarna zen vriendin ophing. Dit was even een opdoffer voor P, maar ik troostte hem en al snel kon het ons niets meer schelen.
Nadat we allemaal gedoucht hadden trokken we naar het strand en daar werd wederom duidelijk dat de pillen buiten een geweldig geluksgevoel ook voor een erg trippy ervaring zorgde. Op het strand hadden we allemaal dezelfde hallucinaties. We hoorden bijna constant stemmen en gelach, maar wij waren de enige mensen op het strand. Het was zalig dat er niemand anders was buiten ons, niemand om de trip te verstoren. Op een bepaald moment dachten we dat we een soort kleine heuvel zagen op het strand, toen we probeerden voor die te beklimmen echter bleek het een enorme schaduw te zijn die vanop de dijk op het strand geworpen werd door de dijkverlichting. Verder zagen we in de verte personen, maar als we dichter kwamen bleken dit objecten te zijn. We zagen ook een boei die precies heel snel heen en weer trilde, terwijl dit helemaal niet kon.
Toen we terug op de dijk waren, op weg naar het appartement werd duidelijk dat ik toch wel het verste heen was. Ik beeldde me constant gesprekken en situaties in in men hoofd die erg echt leken en dan begon ik er ineens op te reageren tegen de anderen. Wanneer ik er dan op reageerde drong traag tot mij door dat ik het me ingebeeld had. Zo zei ik op een bepaald moment:" Hier ligt het kerkhof." En wees ik naar de duinen. Toen de anderen dan verbaasd reageerden probeerde ik hen eerst nog te overtuigen en zei ik:" Links ligt de zee, dus rechts ligt het kerkhof". Iedereen lachte en ik besefte dat ik het me ingebeeld had. Normaal zou het me bang maken dat ik zo ver heen was, maar toen vond ik het allemaal lachen. Ik had deze ingebeelde situaties vanaf die moment zeer regelmatig.
Terug op het appartement aangekomen waren ik en P kapot, wij hadden namelijk de vorige nacht niet geslapen. K, de vriend die niet meedeed, lag al lang te slapen, eerst wou ik hem nog wakker maken omdat ik hem wou troosten en wou zeggen dat we hem enorm apprecieerde, maar gelukkig hielden de anderen, die minder ver heen waren, me tegen. Ik en P besloten om op het appartement te blijven, maar B en J wilden terug naar buiten om nog wat te verkennen. We hadden ondertussen elk 4 pillen op.
Op het appartement gingen mijn ingebeelde situaties verder door. P bracht me nog extra in de war, door expres wartaal uit te slagen, maar te doen of hij iets echt had gezegd. Ik vond het allemaal lachen. Op een bepaald moment vroeg ik aan p:" Wat vroeg je me daarjuist over de spijsvertering van een zeeschildpad?" P begon te lachen. Toen bleek dat ik me dit weeral had ingebeeld, dacht ik dat het mss tijd was voor te gaan slapen. Ik kroop dan ook gelukkig, maar nog erg begaaid in bed en viel als een blok in slaap.
De volgende ochtend bleek dat B en J nog tot 6u hadden buiten hadden rondgezworven omdat ze aangetrokken werden door lichtjes in de verte, ze hadden allebei niet kunnen slapen. P echter was in de zetel in slaap gevallen. Na wat koffiekoeken vertrokken we terug naar huis.
Dit was echt één van de beste weekends van mijn leven en ik had erg weinig last van een kater. Het was een fantastische ervaring.
Grimmig detail: Een maand daarna echter heb ik nog eens mdma poeder genomen (750 mg op een avond) en heb ik op de beruchte dinsdagdip een enorme angstaanval gekregen die grensde aan een psychose. Ondertussen is de angst flink geminderd, maar ik heb tot op heden nooit meer mdma/xtc aangeraakt en denk niet dat ik dit ooit nog zal doen.
Ik ben nooit zo'n echte tripper geweest, het beangstigd mij een beetje en ik vond het ook altijd voor hippies
. Ik hou het meestal bij speed of coke. Wiet is ook al niets voor mij. En hoewel xtc geen echt tripmiddel is was ik op voorhand toch wel weer een beetje angstig. Ik moet er ook bij zeggen dat ik de vorige avond speed en coke had liggen nemen en dat ik niet geslapen had. Ik was dus wel een beetje katerig .Rond 20u pakten we elk een halve pil om deze te laten inslaan en om te testen hoe zwaar ze waren. Ons plan was om elk uur bij te pakken zolang we er zin in hadden. Na 15 minuten dacht ik al dat ik iets voelde en dat ik slecht ging gaan. Ik ging naar het toilet en praatte mezelf moed in en verzekerde mezelf ervan dat het leuk ging worden. We hadden gelukkig ook een meer ervaren 'xtc pakker" bij (P) die ons verzekerde dat het onmogelijk was om slecht te gaan van goeie xtc. Na een uur begon de halve pil in te slaan en begon ik echt iets te merken. Ik was nog onzeker over het gevoel, maar besloot toch om een halve pil bij te nemen. Ondertussen was de sfeer goed. Ik was naar tv aan het kijken, meerbepaald naar "Run's house" op mtv. Terwijl ik naar dat programma keek begon het tweede halfje in te slagen. Ik weet nog dat ik zei:" Man, hoe is het mogelijk dat je hier slecht op kan gaan?" Al mijn angsten waren weg, mijn kater van de vorige nacht was weg, de sfeer was goed en het was gewoon genieten van dat heerlijke xtc gevoel. Op dit moment had ik al spijt dat ik uit voorzichtigheid begonnen was met een halfje in plaats van ineens een hele te nemen. Maar terug naar "Run's house". Ik merkte dat toen de xtc begon te werken ik erg veel behoefte had aan 'goeie vibes', op een bepaald moment echter gebeurde er iets slecht op tv. De zuster van Run had een miskraam gehad en haar kind was dood. Vanaf dat ik begreep dat het hierover ging sloeg ik even in paniek, ik kon dat idee echt niet aan op die moment. Paniekerig greep ik naar de afstandsbediening om de tv en met de tv de 'bad vibes' uit te zetten. Hierna voelde ik me terug veel beter en was de paniek direct weg. We zaten dan allemaal samen naar de tv te staren die uit stond en we hadden allemaal dezelfde hallucinatie, nl.: dat er een klein ventje zichtbaar was in de rechterbovenhoek van de tv. Normaal ben ik niet zo voor trippen, maar op die moment vond ik het fantastisch.
Vanaf dit moment begonnen we met een activiteit die erg aangenaam bleek te zijn: één van onze vrienden zette het alarm van zen horloge telkens een uur later en elke keer dat het afging gingen we een pil bijpakken. De euforie die me telkens overviel als het alarm afging was echt geweldig.
Ondertussen was de ene vriend die niet mee xtc pakte zich altijd maar meer en meer aan het afzonderen. Uiteraard begonnen we ons hier zorgen over te maken, omdat we zoveel rekening hielden met elkaar en probeerden we hem op te vrolijken. Op dit moment echter waren we al zo ver weg van de wereld dat we hem alleen maar ergerden
. Iedereen was aan het vertellen hoe fantastisch we elkaar wel niet vonden en hoe dankbaar we wel niet waren dat we dit met elkaar konden delen. J en B pakte mij of P soms zelfs ineens vast voor een knuffel, zij hadden duidelijk dat echte 'love gevoel'. Wij zijn allemaal hetero mannen, dus normaal gebeurd dit helemaal niet voor de duidelijkheid. Ik had op die moment ook erg veel spijt da we geen meisjes bij hadden. Toen besloten we om om de beurt een douche te pakken. P ging eerst. Terwijl hij onder de douche stond waren wij druk bezig met rekening te houden met elkaar en te verkondigen hoe'n fantastische vriendengroep wij wel niet waren. Opeens echter schoot de deur van de badkamer open en daar stond P helemaal naakt, kletsnat met enkel een handdoek voor zen geslacht. Hij riep:" Hey T (ik), stop is met over mij te praten, ik kan jullie horen". Er viel even een stilte en dan begonnen we allemaal te lachen omdat wij helemaal niet over hem bezig waren. De pillen waren dus echt erg trippy. Gerustgesteld ging P terug onder de douche staan. Daarna was het mijn beurt voor onder de douche te gaan. Het was echt een heerlijk gevoel, het water was zo intens en de warmte was enorm aangenaam. Ik begon mezelf te wassen en ik wilde wel eeuwig onder de douche blijven. Toch bleef ik niet te lang onder de douche omdat ik wilde dat de anderen dit gevoel ook lang genoeg konden hebben.
Toen P uit de douche was kreeg hij ineens telefoon van zen vriendin die niet mocht weten dat we xtc gingen nemen. Natuurlijk merkte ze iets aan zijn stem en P bekende dat hij xtc had genomen, waarna zen vriendin ophing. Dit was even een opdoffer voor P, maar ik troostte hem en al snel kon het ons niets meer schelen.
Nadat we allemaal gedoucht hadden trokken we naar het strand en daar werd wederom duidelijk dat de pillen buiten een geweldig geluksgevoel ook voor een erg trippy ervaring zorgde. Op het strand hadden we allemaal dezelfde hallucinaties. We hoorden bijna constant stemmen en gelach, maar wij waren de enige mensen op het strand. Het was zalig dat er niemand anders was buiten ons, niemand om de trip te verstoren. Op een bepaald moment dachten we dat we een soort kleine heuvel zagen op het strand, toen we probeerden voor die te beklimmen echter bleek het een enorme schaduw te zijn die vanop de dijk op het strand geworpen werd door de dijkverlichting. Verder zagen we in de verte personen, maar als we dichter kwamen bleken dit objecten te zijn. We zagen ook een boei die precies heel snel heen en weer trilde, terwijl dit helemaal niet kon.
Toen we terug op de dijk waren, op weg naar het appartement werd duidelijk dat ik toch wel het verste heen was. Ik beeldde me constant gesprekken en situaties in in men hoofd die erg echt leken en dan begon ik er ineens op te reageren tegen de anderen. Wanneer ik er dan op reageerde drong traag tot mij door dat ik het me ingebeeld had. Zo zei ik op een bepaald moment:" Hier ligt het kerkhof." En wees ik naar de duinen. Toen de anderen dan verbaasd reageerden probeerde ik hen eerst nog te overtuigen en zei ik:" Links ligt de zee, dus rechts ligt het kerkhof". Iedereen lachte en ik besefte dat ik het me ingebeeld had. Normaal zou het me bang maken dat ik zo ver heen was, maar toen vond ik het allemaal lachen. Ik had deze ingebeelde situaties vanaf die moment zeer regelmatig.
Terug op het appartement aangekomen waren ik en P kapot, wij hadden namelijk de vorige nacht niet geslapen. K, de vriend die niet meedeed, lag al lang te slapen, eerst wou ik hem nog wakker maken omdat ik hem wou troosten en wou zeggen dat we hem enorm apprecieerde, maar gelukkig hielden de anderen, die minder ver heen waren, me tegen. Ik en P besloten om op het appartement te blijven, maar B en J wilden terug naar buiten om nog wat te verkennen. We hadden ondertussen elk 4 pillen op.
Op het appartement gingen mijn ingebeelde situaties verder door. P bracht me nog extra in de war, door expres wartaal uit te slagen, maar te doen of hij iets echt had gezegd. Ik vond het allemaal lachen. Op een bepaald moment vroeg ik aan p:" Wat vroeg je me daarjuist over de spijsvertering van een zeeschildpad?" P begon te lachen. Toen bleek dat ik me dit weeral had ingebeeld, dacht ik dat het mss tijd was voor te gaan slapen. Ik kroop dan ook gelukkig, maar nog erg begaaid in bed en viel als een blok in slaap.
De volgende ochtend bleek dat B en J nog tot 6u hadden buiten hadden rondgezworven omdat ze aangetrokken werden door lichtjes in de verte, ze hadden allebei niet kunnen slapen. P echter was in de zetel in slaap gevallen. Na wat koffiekoeken vertrokken we terug naar huis.
Dit was echt één van de beste weekends van mijn leven en ik had erg weinig last van een kater. Het was een fantastische ervaring.
Grimmig detail: Een maand daarna echter heb ik nog eens mdma poeder genomen (750 mg op een avond) en heb ik op de beruchte dinsdagdip een enorme angstaanval gekregen die grensde aan een psychose. Ondertussen is de angst flink geminderd, maar ik heb tot op heden nooit meer mdma/xtc aangeraakt en denk niet dat ik dit ooit nog zal doen.
