Hoe wij toch vroeger hebben geslapen zonder al die middelen? Denk op karakter ofzo.
Noot:
Ik heb insomnia in mijn genen zitten. Zo lang als ik mij kan herinneren heb ik altijd heel grote problemen gehad met slapen. Ik heb het geërfd.
Vanaf zeer jonge leeftijd al heel vaak plafonddiensten gedraaid.
Toen ik op mijn 24 jaar een gigantische burn out kreeg, kon ik ineens van de ene op de andere dag helemaal zowat niet meer slapen. Hooguit enkele uurtjes...met onderbrekingen.
Dat hou je dan enkele nachten vol, en daarna krijg je hallucinaties waarbij 2fdck of zelfs LSD niets voorstellen...
Ik heb twee maal een slaaponderzoek in een onderzoek instituut ondergaan, maar dit bracht geen uitslag waarom dit nou zo was, het was wel de begintijd van slaapmedicatie.
Deze heb ik nu al jaren, een benzo incluis, maar vanwege opgelopen ptss, is mijn slaap nog altijd een probleem.
Nachtmerries te over.
Tanja is broodnodig om hierbij te helpen en gelukkig doet zij dit goed. Gelukkig!
De band die ik nu met Tanja heb, is zonder meer goed, alhoewel ik met Tasja een diepgaander contact had, maar ja. Shit happens.
Dus, tegenwoordig maak ik wel wat uurtjes slaap.
Maar een keer of 3 per nacht wakker worden is zowat standaard...ik heb niet een verwachting dat deze vorm van insomnia ooit nog een keer verdwijnt.
Deze gaat straks mee met mij de oven in denk ik.
Maar slecht slapen is zwaar klote, ik denk dat dit voor iedereen wel geldt die hiermee worstelt en een pasklare oplossing is er niet voor.
Dit betekent in mijn geval zolpidem, met seroquel.