Sinds mijn eerste paddo trip, inmiddels al jaren geleden, ben ik gefascineerd geraakt door psychedelica. DMT staat dan ook al jaren op mijn verlanglijstje, maar helaas ben ik hier nog nooit tegenaan gelopen. Een tijdje geleden vertelde mijn huisgenoot dat een collega van hem wel aan changa kon komen. Zelf had hij eigenlijk geen idee wat het was en die collega van hem kon alleen maar vertellen dat het leuker dan blowen was. Maar ik had hier al over op internet gelezen en zei meteen dat moeten we hebben.
Voor mensen die geen idee hebben wat changa is, changa is in feite een rookbare vorm van ayahuasca. Het bevat zowel een MAO remmer (waarschijnlijk Harmaline of iets vergelijkbaars) in de vorm van een kruid, waar vervolgens een DMT oplossing op wordt gespoten. Aangezien ik het niet heb laten testen kan ik helaas niet veel over de percentages van de twee werkzame stoffen zeggen.
Inmiddels heb ik drie ervaringen met changa gehad en kan dan eindelijk ook iets over de effecten zeggen. De eerste twee keer waren twee avonden achter elkaar, inmiddels al weer ruim twee maanden geleden en de derde keer was afgelopen weekend. Het mooie aan changa is dat je het kunt blijven roken terwijl je aan het trippen bent en de effecten lijken bijna niet af te nemen. Een dag later krijg je gewoon nog steeds zeer intense effecten, maar net iets minder visueel. Al met al duurt de piek van de changa ervaring zo'n 10 minuten en dit wordt in de volgende 5 minuten weer minder. Zoals al aangegeven kun je dit echter wel rekken door steeds weer te roken wanneer het uit lijkt te werken. Maximaal een uur nadat je voor het laatst changa hebt gerookt ben je weer volledig nuchter, maar dan heb je wel iets bijzonders en overweldigends meegemaakt waar je nog weken aan kan terug denken. Bovendien heb je er totaal geen kater van de volgende dag. Aangezien mijn eerste en derde keer het meest bijzonder waren, zal ik deze hieronder beschrijven.
Ik zelf heb zo'n tien keer op paddo's en truffels getript, waaronder een paar zeer zware en heftige ervaringen. Daarnaast heb ik een keer LSA geprobeerd, wat mijn enige bad trip is geweest. Mijn huisgenoot heeft hiervoor nog nooit psychedelica gebruikt, maar is niet onervaren als het op drugs aan komt.
1e keer
Het is een dinsdag avond als mijn huisgenoot uit zijn werk komt en een zakje met changa laat zien. Alhoewel we allebei erg nieuwsgierig zijn besluiten we het niet meteen te proberen, aangezien we allebei vermoeid zijn van een lange werkdag en ook morgen allebei een drukke dag hebben. We maken wat eten, roken een jointje(wiet) en tegen een uur of 9 in de avond neemt de nieuwsgierigheid toch de overhand. Ach zegt mijn huisgenoot, we kunnen er toch best een klein beetje van roken.
Aangezien ik geen idee heb hoe potent de changa is, rol ik een zeer dun jointje en neem vervolgens twee trekjes. Terwijl ik de joint doorgeef aan mijn huisgenoot, merk ik op dat ik het al voel en dat het me best wel aan paddo's doet denken. Mijn huisgenoot neemt de joint lachend aan en denkt dat ik een grap maak. Maar na zelf twee trekjes genomen te hebben komt ook hij erachter hoe potent dit spul is en legt vervolgens de joint in de asbak.
De eerste effecten die echt binnen enkele seconden op komen zetten zijn vooral lichamelijk. Het gevoel is lastig te omschrijven, het heeft iets van het lichamelijke gevoel van paddo's weg, maar het gaat dieper. Misschien zelfs iets van het gevoel van MDMA erbij, het lijkt wel een rush en is zeker niet onaangenaam. Achteraf vroeg ik mij af of dit gevoel vooral de MAO remmers in changa komt of toch gewoon de DMT, naja totdat ik een keer pure DMT kan roken zal ik het waarschijnlijk nooit weten. Vlak nadat het lichamelijke gevoel komt opzetten begint het visuele effect. De hele kamer wordt van het een op het andere moment extreem kleurijk. Het is echt prachtig, zo'n kleurrijke gloed heb ik nog nooit meegemaakt. Een zware dosis paddo's of truffels komt hier niet eens bij in de buurt lijkt het wel.
Terwijl zowel de visuele als lichamelijke effecten in sneltreinvaart mijn gewaarwording overnemen, besluit ik maar even op de bank te gaan liggen en gewoon te genieten van het effect. Mijn huisgenoot heeft inmiddels hetzelfde gedaan en ligt stilletjes voor zich uit te staren. Ik kijk omhoog richting het plafond en kraam in verwondering uit: "Wooow, check het plafond gast! Het lijkt wel of ik het kan aanraken vanaf de bank." Mijn huisgenoot mompelt geloof ik dat hij hetzelfde ervaart, maar ik ben al lang weer ergens anders met mijn gedachte. Ik heb inmiddels ontdekt dat mijn armen een prachtige goude gloed hebben en vervolgens weer in een andere kleur veranderen. Gefascineerd en enigzins overweldigd door deze machtige drug lig ik nog even verder te spacen op de bank. Totdat ik besluit dat ik graag wil bewegen, vanuit ligstand spring ik op en sta in een keer recht op. De snelheid waarmee ik dit doe lijkt zo snel, dat het bijna voelt of ik mijn lichaam binnenste buiten keer. Ik heb vervolgens ook veel langer nodig om te aarden op mijn voeten dan dat het duurde om op staan. Eenmaal geaard besluit ik een rondje door de kamer te lopen en voorzichtig door de gordijnen naar de buitenwereld te kijken. Zoals ik eigenlijk altijd heb als ik trip, lijkt alles buitenshuis ook echt een andere wereld te zijn. Hoewel dit voor enkele seconden interessant en spannend is heb ik het al weer snel gezien, ik wil bewegen, dansen!
In een lege hoek van de kamer begin ik te dansen met mijn ogen dicht op een trippy psychill muziekje. Ik zwaai mijn armen in het rond en tol om mijn eigen as heen. Het gevoel is niet te beschrijven, het is zo euforisch om op de muziek te dansen en de visuals met gesloten ogen bewegen mee met de bewegingen die ik maak. De visuals zijn extreem kleurrijk en ik zie allemaal geometrische patronen, soms zelf in 3D. Het is daadwerkelijk een kalaidoscopisch spektakel van jewelste! Het bijzondere is dat de visuals soms zeer complexe vormen aannemen, maar altijd zeer geordend overkomen. De meest onmogelijke vormen zijn om onverklaarbare redenen mogelijk en logisch.
Zo snel als de effecten op komen zetten, zo snel lijkt het ook weer uitgewerkt helaas. Na zo'n 10 minuten begint de intensiteit alweer af te nemen. Gelukkig ligt het meest van de joint er nog en mijn huisgenoot en ik roken de rest van de joint in ongeveer een uurtje op. Steeds wanneer het minder lijkt te worden nemen we een paar trekjes waardoor we in totaal ongeveer een uur hebben getript. Ik heb het grootste deel van de tijd al dansend met ogen dicht gestaan, helemaal opgaand in de muziek en de visuals die daarbij kwamen. Mijn huisgenoot heeft al die tijd op de bank gelegen, maar wel een vergelijkbare visuele ervaring gehad.
Dieper in de wereld van DMT
Na twee keer een joint te hebben gerookt van changa was ik benieuwd naar hoe diep je ermee kan gaan als je het via een bong rookt, bovendien was ik ook wel benieuwd naar lachgas erbij. Na het een aantal keer te hebben afgeblazen in de afgelopen weken, besloot ik afgelopen weekend dat ik er klaar voor was. Ik zou het dit keer in mijn eentje gaan doen, maar dat vond ik niet erg aangezien ik de vorige keren toch vooral in mezelf gekeerd was. Ik zette de lachgas bus klaar met een patroon erin, zette een trippy muziekje op en pakte mijn bong en vulde hem met changa. Terwijl ik mijn bong vul merk ik op dat er drie tot vier keer meer in mijn bong zit dan ik vorige keren direct achter elkaar heb gerookt. Ik neem nog een laatste slok uit mijn glas en neem vervolgens in een keer de volle hit van de bong.
Ik probeer de hit zo lang mogelijk in te houden, maar begin eigenlijk meteen keihard te hoesten. En terwijl ik dit doe sluit ik mijn ogen en zit in een kalaidoscopische en kleurrijke 3D wereld van hexagons die perfect om elkaar heen draaien. Helaas kan ik hier niet lang van genieten door het enorme hoesten, en besluit dat ik water moet hebben. Maar zo goed voorbereid als ik dacht te zijn had ik dus geen water op tafel staan. Ik open mijn ogen en zie het zelfde hexagonpatroon als met ogen dicht alleen nu hebben ze geen kleur en zijn doorzichtig. Hierdoor zie ik de hele kamer met een waas van rond draaiendehexagons erover heen. Een beetje zoals de foto hieronder, maar dan bewegend.
Zulke overweldigende visuals heb ik nog nooit met mijn ogen open gehad. Het is zo heftig dat ik ook enorme moeite heb om de twee meter van mijn bank tot aan de keuken te overbruggen. Eenmaal daar heb ik vervolgens moeite met drinken omdat ik enorm benauwd ben. Uiteindelijk lukt het me om wat te drinken en mijn weg terug richting de bank te maken. Daar ga ik liggen en kom weer in die wonderlijke wereld terecht, helaas blijft het hoesten aanhouden en dit zorgt ervoor dat ik telkens uit die wereld word getrokken.
Na zo'n 10 minuten nemen de heftige visuals weer wat af en zit ik qua visuals op een vergelijkbaar niveau van de vorige keren. Inmiddels ook iets minder benauwd besluit ik even op te staan en dit keer ook echt een glas met water te vullen. Al staand kijk ik naar mijn vloer en het patroon wordt vloeibaar en gaat in elkaar over om vervolgens langzaam omhoog te komen. Aangezien ik ook nog steeds lachgas wilde combineren met changa leek me dit een goed moment. Maar terwijl ik mijn ballon met een lachgas patroon vul beginnen de visuals al uit te werken en blijft alleen het lichamelijk effect over. Wat me verbaast is dat het effect van dat ballonnetje totaal wordt overheerst door het lichamelijke effect van changa. Enigzins teleurgesteld neem ik vervolgens twee ballonnen om vervolgens vooral de lachgas te ervaren.
Changa en lachgas
Nog steeds teleurgesteld over de combinatie van changa en lachgas, besluit ik nog een super klein jointje te draaien waar ongeveer vier trekjes aan zitten en dan meteen een ballon met twee patronen in mijn andere hand klaar te hebben. Ik neem twee trekjes van de joint en begin vrijwel meteen weer hetzelfde effect te voelen als de eerste keren. Ik ga lekker achterover liggen en zuig langzaam mijn ballon met lachgas leeg. De visuals worden duidelijk minder kleurrijk en wat chaotischer, maar zeker niet minder heftig. Het lichamelijke gevoel heeft iets weg van ketamine in een dosis net onder de k-hole. Je lichaam is er nog wel, maar het lijkt niet jouw eigen. Vervolgens neem ik nog twee trekjes en wat lachgas en lig een tijdje lekker te spacen op de bank. De combinatie van changa en lachgas lijkt veel op die van paddo's en lachgas. Het dissociatieve gevoel overheerst de psychedelische ervaring, wat jammer is als je het mij vraagt. Als ik een dissociatieve ervaring wil neem ik liever ketamine.
Conclusie
Al met al ben ik erg enthousiast over changa. In kleinere doseringen geeft het een korte intense trip die iets weg heeft van paddo's, maar veel kleurrijker en euforischer is. In hogere doseringen komt het denk ik meer in de buurt van een breakthrough DMT ervaring, maar helaas kan ik dit alleen maar opmaken uit ervaringen die ik van een anderen heb gelezen. Het grootste voordeel van changa is dat het zo kort werkt, het is ook zo heftig dat je na een uur er ook wel even klaar mee bent. Ik kan me niet voorstellen dat iemand behoefte zou hebben om dit uren achter elkaar te roken. Maar de korte duur vind ik meteen ook het grootste nadeel. Het werkt zo kort dat ik moeite heb om een blijvende les uit de ervaring te halen. Paddo's heb ik altijd als zeer spiritueel ervaren en paddo's hebben mij altijd in positieve zin gedwongen om aan zelf reflectie te doen. Door het gebruik van paddo's ben ik bijvoorbeeld van overtuigd atheist veranderd in agnost en ben ik in zijn algemeenheid anders in het leven gaan staan. Bij changa mis ik tot nu toe nog het moment van reflectie of spiritualteit, maar misschien vraagt dit enige oefening gezien de intensiteit van de ervaring. Desalniettemin blijft de changa ervaring zo bijzonder dat je er nog weken aan terug denkt.
Voor mensen die geen idee hebben wat changa is, changa is in feite een rookbare vorm van ayahuasca. Het bevat zowel een MAO remmer (waarschijnlijk Harmaline of iets vergelijkbaars) in de vorm van een kruid, waar vervolgens een DMT oplossing op wordt gespoten. Aangezien ik het niet heb laten testen kan ik helaas niet veel over de percentages van de twee werkzame stoffen zeggen.
Inmiddels heb ik drie ervaringen met changa gehad en kan dan eindelijk ook iets over de effecten zeggen. De eerste twee keer waren twee avonden achter elkaar, inmiddels al weer ruim twee maanden geleden en de derde keer was afgelopen weekend. Het mooie aan changa is dat je het kunt blijven roken terwijl je aan het trippen bent en de effecten lijken bijna niet af te nemen. Een dag later krijg je gewoon nog steeds zeer intense effecten, maar net iets minder visueel. Al met al duurt de piek van de changa ervaring zo'n 10 minuten en dit wordt in de volgende 5 minuten weer minder. Zoals al aangegeven kun je dit echter wel rekken door steeds weer te roken wanneer het uit lijkt te werken. Maximaal een uur nadat je voor het laatst changa hebt gerookt ben je weer volledig nuchter, maar dan heb je wel iets bijzonders en overweldigends meegemaakt waar je nog weken aan kan terug denken. Bovendien heb je er totaal geen kater van de volgende dag. Aangezien mijn eerste en derde keer het meest bijzonder waren, zal ik deze hieronder beschrijven.
Ik zelf heb zo'n tien keer op paddo's en truffels getript, waaronder een paar zeer zware en heftige ervaringen. Daarnaast heb ik een keer LSA geprobeerd, wat mijn enige bad trip is geweest. Mijn huisgenoot heeft hiervoor nog nooit psychedelica gebruikt, maar is niet onervaren als het op drugs aan komt.
1e keer
Het is een dinsdag avond als mijn huisgenoot uit zijn werk komt en een zakje met changa laat zien. Alhoewel we allebei erg nieuwsgierig zijn besluiten we het niet meteen te proberen, aangezien we allebei vermoeid zijn van een lange werkdag en ook morgen allebei een drukke dag hebben. We maken wat eten, roken een jointje(wiet) en tegen een uur of 9 in de avond neemt de nieuwsgierigheid toch de overhand. Ach zegt mijn huisgenoot, we kunnen er toch best een klein beetje van roken.
Aangezien ik geen idee heb hoe potent de changa is, rol ik een zeer dun jointje en neem vervolgens twee trekjes. Terwijl ik de joint doorgeef aan mijn huisgenoot, merk ik op dat ik het al voel en dat het me best wel aan paddo's doet denken. Mijn huisgenoot neemt de joint lachend aan en denkt dat ik een grap maak. Maar na zelf twee trekjes genomen te hebben komt ook hij erachter hoe potent dit spul is en legt vervolgens de joint in de asbak.
De eerste effecten die echt binnen enkele seconden op komen zetten zijn vooral lichamelijk. Het gevoel is lastig te omschrijven, het heeft iets van het lichamelijke gevoel van paddo's weg, maar het gaat dieper. Misschien zelfs iets van het gevoel van MDMA erbij, het lijkt wel een rush en is zeker niet onaangenaam. Achteraf vroeg ik mij af of dit gevoel vooral de MAO remmers in changa komt of toch gewoon de DMT, naja totdat ik een keer pure DMT kan roken zal ik het waarschijnlijk nooit weten. Vlak nadat het lichamelijke gevoel komt opzetten begint het visuele effect. De hele kamer wordt van het een op het andere moment extreem kleurijk. Het is echt prachtig, zo'n kleurrijke gloed heb ik nog nooit meegemaakt. Een zware dosis paddo's of truffels komt hier niet eens bij in de buurt lijkt het wel.
Terwijl zowel de visuele als lichamelijke effecten in sneltreinvaart mijn gewaarwording overnemen, besluit ik maar even op de bank te gaan liggen en gewoon te genieten van het effect. Mijn huisgenoot heeft inmiddels hetzelfde gedaan en ligt stilletjes voor zich uit te staren. Ik kijk omhoog richting het plafond en kraam in verwondering uit: "Wooow, check het plafond gast! Het lijkt wel of ik het kan aanraken vanaf de bank." Mijn huisgenoot mompelt geloof ik dat hij hetzelfde ervaart, maar ik ben al lang weer ergens anders met mijn gedachte. Ik heb inmiddels ontdekt dat mijn armen een prachtige goude gloed hebben en vervolgens weer in een andere kleur veranderen. Gefascineerd en enigzins overweldigd door deze machtige drug lig ik nog even verder te spacen op de bank. Totdat ik besluit dat ik graag wil bewegen, vanuit ligstand spring ik op en sta in een keer recht op. De snelheid waarmee ik dit doe lijkt zo snel, dat het bijna voelt of ik mijn lichaam binnenste buiten keer. Ik heb vervolgens ook veel langer nodig om te aarden op mijn voeten dan dat het duurde om op staan. Eenmaal geaard besluit ik een rondje door de kamer te lopen en voorzichtig door de gordijnen naar de buitenwereld te kijken. Zoals ik eigenlijk altijd heb als ik trip, lijkt alles buitenshuis ook echt een andere wereld te zijn. Hoewel dit voor enkele seconden interessant en spannend is heb ik het al weer snel gezien, ik wil bewegen, dansen!
In een lege hoek van de kamer begin ik te dansen met mijn ogen dicht op een trippy psychill muziekje. Ik zwaai mijn armen in het rond en tol om mijn eigen as heen. Het gevoel is niet te beschrijven, het is zo euforisch om op de muziek te dansen en de visuals met gesloten ogen bewegen mee met de bewegingen die ik maak. De visuals zijn extreem kleurrijk en ik zie allemaal geometrische patronen, soms zelf in 3D. Het is daadwerkelijk een kalaidoscopisch spektakel van jewelste! Het bijzondere is dat de visuals soms zeer complexe vormen aannemen, maar altijd zeer geordend overkomen. De meest onmogelijke vormen zijn om onverklaarbare redenen mogelijk en logisch.
Zo snel als de effecten op komen zetten, zo snel lijkt het ook weer uitgewerkt helaas. Na zo'n 10 minuten begint de intensiteit alweer af te nemen. Gelukkig ligt het meest van de joint er nog en mijn huisgenoot en ik roken de rest van de joint in ongeveer een uurtje op. Steeds wanneer het minder lijkt te worden nemen we een paar trekjes waardoor we in totaal ongeveer een uur hebben getript. Ik heb het grootste deel van de tijd al dansend met ogen dicht gestaan, helemaal opgaand in de muziek en de visuals die daarbij kwamen. Mijn huisgenoot heeft al die tijd op de bank gelegen, maar wel een vergelijkbare visuele ervaring gehad.
Dieper in de wereld van DMT
Na twee keer een joint te hebben gerookt van changa was ik benieuwd naar hoe diep je ermee kan gaan als je het via een bong rookt, bovendien was ik ook wel benieuwd naar lachgas erbij. Na het een aantal keer te hebben afgeblazen in de afgelopen weken, besloot ik afgelopen weekend dat ik er klaar voor was. Ik zou het dit keer in mijn eentje gaan doen, maar dat vond ik niet erg aangezien ik de vorige keren toch vooral in mezelf gekeerd was. Ik zette de lachgas bus klaar met een patroon erin, zette een trippy muziekje op en pakte mijn bong en vulde hem met changa. Terwijl ik mijn bong vul merk ik op dat er drie tot vier keer meer in mijn bong zit dan ik vorige keren direct achter elkaar heb gerookt. Ik neem nog een laatste slok uit mijn glas en neem vervolgens in een keer de volle hit van de bong.
Ik probeer de hit zo lang mogelijk in te houden, maar begin eigenlijk meteen keihard te hoesten. En terwijl ik dit doe sluit ik mijn ogen en zit in een kalaidoscopische en kleurrijke 3D wereld van hexagons die perfect om elkaar heen draaien. Helaas kan ik hier niet lang van genieten door het enorme hoesten, en besluit dat ik water moet hebben. Maar zo goed voorbereid als ik dacht te zijn had ik dus geen water op tafel staan. Ik open mijn ogen en zie het zelfde hexagonpatroon als met ogen dicht alleen nu hebben ze geen kleur en zijn doorzichtig. Hierdoor zie ik de hele kamer met een waas van rond draaiendehexagons erover heen. Een beetje zoals de foto hieronder, maar dan bewegend.
Zulke overweldigende visuals heb ik nog nooit met mijn ogen open gehad. Het is zo heftig dat ik ook enorme moeite heb om de twee meter van mijn bank tot aan de keuken te overbruggen. Eenmaal daar heb ik vervolgens moeite met drinken omdat ik enorm benauwd ben. Uiteindelijk lukt het me om wat te drinken en mijn weg terug richting de bank te maken. Daar ga ik liggen en kom weer in die wonderlijke wereld terecht, helaas blijft het hoesten aanhouden en dit zorgt ervoor dat ik telkens uit die wereld word getrokken.
Na zo'n 10 minuten nemen de heftige visuals weer wat af en zit ik qua visuals op een vergelijkbaar niveau van de vorige keren. Inmiddels ook iets minder benauwd besluit ik even op te staan en dit keer ook echt een glas met water te vullen. Al staand kijk ik naar mijn vloer en het patroon wordt vloeibaar en gaat in elkaar over om vervolgens langzaam omhoog te komen. Aangezien ik ook nog steeds lachgas wilde combineren met changa leek me dit een goed moment. Maar terwijl ik mijn ballon met een lachgas patroon vul beginnen de visuals al uit te werken en blijft alleen het lichamelijk effect over. Wat me verbaast is dat het effect van dat ballonnetje totaal wordt overheerst door het lichamelijke effect van changa. Enigzins teleurgesteld neem ik vervolgens twee ballonnen om vervolgens vooral de lachgas te ervaren.
Changa en lachgas
Nog steeds teleurgesteld over de combinatie van changa en lachgas, besluit ik nog een super klein jointje te draaien waar ongeveer vier trekjes aan zitten en dan meteen een ballon met twee patronen in mijn andere hand klaar te hebben. Ik neem twee trekjes van de joint en begin vrijwel meteen weer hetzelfde effect te voelen als de eerste keren. Ik ga lekker achterover liggen en zuig langzaam mijn ballon met lachgas leeg. De visuals worden duidelijk minder kleurrijk en wat chaotischer, maar zeker niet minder heftig. Het lichamelijke gevoel heeft iets weg van ketamine in een dosis net onder de k-hole. Je lichaam is er nog wel, maar het lijkt niet jouw eigen. Vervolgens neem ik nog twee trekjes en wat lachgas en lig een tijdje lekker te spacen op de bank. De combinatie van changa en lachgas lijkt veel op die van paddo's en lachgas. Het dissociatieve gevoel overheerst de psychedelische ervaring, wat jammer is als je het mij vraagt. Als ik een dissociatieve ervaring wil neem ik liever ketamine.
Conclusie
Al met al ben ik erg enthousiast over changa. In kleinere doseringen geeft het een korte intense trip die iets weg heeft van paddo's, maar veel kleurrijker en euforischer is. In hogere doseringen komt het denk ik meer in de buurt van een breakthrough DMT ervaring, maar helaas kan ik dit alleen maar opmaken uit ervaringen die ik van een anderen heb gelezen. Het grootste voordeel van changa is dat het zo kort werkt, het is ook zo heftig dat je na een uur er ook wel even klaar mee bent. Ik kan me niet voorstellen dat iemand behoefte zou hebben om dit uren achter elkaar te roken. Maar de korte duur vind ik meteen ook het grootste nadeel. Het werkt zo kort dat ik moeite heb om een blijvende les uit de ervaring te halen. Paddo's heb ik altijd als zeer spiritueel ervaren en paddo's hebben mij altijd in positieve zin gedwongen om aan zelf reflectie te doen. Door het gebruik van paddo's ben ik bijvoorbeeld van overtuigd atheist veranderd in agnost en ben ik in zijn algemeenheid anders in het leven gaan staan. Bij changa mis ik tot nu toe nog het moment van reflectie of spiritualteit, maar misschien vraagt dit enige oefening gezien de intensiteit van de ervaring. Desalniettemin blijft de changa ervaring zo bijzonder dat je er nog weken aan terug denkt.
