Hallo iedereen,
Ben nieuw op dit forum en hier mijn eerste post.
Kort wat over mijn ervaring met drugs om een beeld van mezelf te schetsen:
- Hasj / Weed. Vanaf jonge leeftijd, absoluut teveel gedaan en misbruikt. Uit overmoed ooit hard genekt door een veel te zware spacecake.
- Paddo’s. Verschillende ervaringen. Van een ongelofelijk grappige halve verse Mexicaanse op een schoolfeest tot een afschuwelijk enge dubbele gedroogde Hawaiiaanse op de Veluwe.
- XTC / MDMA. Prachtige feesten en festivals meegemaakt. De eerste keer blijft toch wel altijd de mooiste , vooral omdat dat juist de enige keer was waarop de omgeving niet een feest was maar een huiselijke omgeving.
- Ketamine. Drie weken geleden voor het eerst geprobeerd. De geest was al bewolkt met andere middelen, maar toch een mooie dromerige space gehad.
- Speed. Per ongeluk. Ik dacht dat er nog steeds Keta werd geserveerd, maar het bleek speed te zien.
Dan nu het report. Mijn eerste aanraking met cocaïne. Ik heb nog nooit een tripreport geschreven, maar zie wel de ironie van een eerste over coke. Het is niet echt wat je noemt een tripmiddel. Beschrijvingen van prachtige hallucinaties en allesbepalende inzichten zitten er dus helaas niet in.
Aan de andere kant, je moet toch ergens beginnen. Er staat een 2-CB trip gepland voor komende maand, dus ik hoop in de toekomst een mooi ‘trip’ report te produceren.
Anyway…
Zondagavond.
Na een lange dag in de studieboeken te hebben gezeten ging de telefoon of er nog bier werd gedronken. Ach ja, waarom ook niet, ik heb het wel verdiend dacht ik en vertrok naar Aardbei.
Aangekomen bij Aardbei thuis trof ik een bedrijvige sfeer. Naast redelijk wat mensen en redelijk wat lege biertjes was daar ook een schaal met … redelijk wat cocaïne. De helft van de aanwezigen was van de schaal aan het snoepen, de andere helft hield het bij de biertjes.
Ondanks het feit dat ik nog nooit coke heb gebruikt, dat eigenlijk ook nooit gewild heb, is er wel altijd de interesse voor mensen onder invloed van wat voor spul dan ook.
En interessant was het. Ik trok mijn eerste biertje open en luisterde naar een hevige discussie waarin Aardbei en Hoefijzer waren verwikkeld. Beide hadden een actieve lichaamstaal en praten ook een stuk luider en sneller dan normaal. Dit was voor het eerst dat ik in een huiselijke sfeer het gebruik van cocaïne meemaakte en kon nu dus ook duidelijker de effecten onderscheiden.
Ik betrapte mezelf op de gedachte om een klein puntje te nemen.
Nee, stop, fout, slechte gedachte.
Dat was vreemd, voor het eerst in mijn leven het idee om cocaïne te gebruiken.
Het is me tientallen keren aangeboden, maar nooit, maar dan ook nooit had ik het gevoel om het te proberen. Het effect trok me niet, en daarmee was ook bepaald dat ik het niet deed.
Ik was enorm geschrokken toen ik op mijn eerste festival de WC bezocht en alleen maar strakke, sombere gezichten in een meterslange rij zag opgesteld om … de neus te poederen. Met mijn MDMA hoofje trok ik dit soort taferelen niet zo goed. Ik had altijd het gevoel dat mensen die coke hebben gebruikt te serieus zijn, maar dat is wellicht mijn perceptie.
Wat was er nu anders dan?
Ik dacht aan de volgende dag. Wekker om 8 uur, hele dag leren, tentamen over 5 dagen. Gniffel, een binnenpretje dat mijn twisted brain zo’n gedachte op dit moment zonodig moesten produceren.
*deurbel*
Het is Eekhoorn, dronken. Ook inwoner van het huis en zijn sleutel vergeten. Eekhoorn is een vriend van vroeger en wij delen dezelfde mening over coke en wat het met sommige van onze vrienden doet. Bovendien hebben we een lange tijd geleden afgesproken, dat als het er een keer van zou komen, we hand in hand de afgrond in zouden springen.
Hij stommelt de kamer binnen, behoorlijk de weg kwijt.
‘Wat doet die schaal met coke in mijn huis?’ roept hij.
‘Wil je ook?’ vraagt Aardbei lachend.
‘Ik heb er stiekem wel een beetje zin in’ antwoordt Eekhoorn.
Verbaasd kijk ik hem aan. Dat is vreemd. Tien minuten geleden had ik een inzinking en nu hij ook?
‘Zullen we het gewoon doen?’ vraag ik onzeker.
‘Kom!’ zegt hij en trekt me een andere kamer in.
Wat volgt is een totaal onzinnig gesprek over de effecten en gevaren van coke zoals we die kennen uit de literatuur en de ervaringen van vrienden. Ik attendeer Eekhoorn erop dat hij flink gedronken heeft en dat dit misschien niet het goeie moment is. Hij schudt dit af en zegt dat we het toch ooit een keer moeten doen.
Ik denk hierover na en plotseling herinner ik mij een post die ik een aantal dagen geleden hier op het forum heb gelezen en waarin het volgende advies wordt gegeven:
Toen ik dit las moest ik er wat om lachen, maar toen ik daar gister samen met Eekhoorn me druk stond te maken om allerlei onnodigheden dacht ik aan mijn heerlijke eerste XTC trip. Komisch, die was precies zo tot stand gekomen. Niet twijfelen, niet nadenken, gewoon doen.
Met deze wijze les in het achterhoofd was de beslissing snel genomen. Ik verwierp alle vooroordelen, schakelde de rationele kanten van mijn brein uit en zou het gewoon op gevoel spelen.
Spannend. De eerste keer coke. Mijn hart begon sneller de kloppen in afwachting van het gevoel. Er werd mij een opgerold briefje van 20 overhandigd en succes toegewenst. Daar gaan we dan.
*snuif*
Wow!
*stilte*
Wat een gek gevoel. Alsof ik het traject van de coke precies kon registreren. Vanaf de schaal, door het opgerolde briefje van 20, via mijn neus aankomend in de hersenen en zich in een fractie van een seconde naar alle kanten verspreidend. Een soort oerknal in je koppie.
Ik stond op van mijn stoel en begon te lopen. Ik voelde me onrustig.
Het deed me denken aan mijn eerste XTC trip, op het moment dat de pil net begint te werken. Er dringt een nieuwe, tot dan toe onbekende stof je lichaam binnen en je probeert het gevoel te analyseren, te plaatsen. Met mijn eerste snoepje verdween die onrustigheid na 2 minuten om vervolgens plaats te maken voor een zeer intense bodyrush en een absolute verandering in perceptie en bewustzijn (de eerste en tevens enige keer dat ik van XTC kleine hallucinaties heb gehad, fantastisch).
Ook met de coke verdween het ongeruste gevoel na ongeveer 2 minuten en ik ging weer zitten. Ik verwachtte dan nu ook een soort energie rush zoals bij MDMA, maar die bleef uit.
In plaats daarvan voelde ik me juist rustig, heel rustig.
‘Hoe bevalt het?’ vroeg Aardbei nieuwsgierig.
‘Relaxed’ antwoordde ik lachend.
De volgende 15 minuten nam het rustgevende gevoel toe en merkte ik een enorme helderheid in mijn geest. Het denkproces leek sneller te gaan en ik leek me op meer dingen tegelijk te kunnen concentreren. De geestelijke vermoeidheid van een lange dag leren verdween als sneeuw voor de zon. Interessant. Mijn mond was verdoofd. De 2 voortanden voelde ik helemaal niet meer. Een vreemd, maar geen onplezierig gevoel.
Er werd volop gepraat en gelachen aan tafel. De gedachtetrein kon weer vertrekken, alleen nu vanaf perron C. Van het ene gesprek rolden we in het andere, en iedereen praatte met iedereen.
Toch zat ik ergens op te wachten. Een gevoel van anticipatie dat er op het punt stond iets geweldigs te gebeuren, iets ongelofelijk spannends.
De geweldige gebeurtenis bleef uit.
Ik denk dat het juist die anticipatie is die je een behaaglijk, comfortabel gevoel geeft.
Een snuif later was de schaal leeg. Wat nu? Het volgende is denk ik typerend voor coke-gebruik. Het is 1.00 uur, we zijn net begonnen, iedereen heeft nog zin.
‘Als we dan toch bezig zijn’ glimlachte ik naar Eekhoorn, en verdrong elke gedachte van de komende dag.
Er werd een telefoontje gepleegd en 10 minuten later lag de schaal weer vol met sneeuw.
*snuif*
‘Wat is er zo speciaal aan cocaïne?’ dacht ik bij mezelf.
Niks eigenlijk. We hadden het enorm gezellig, pratend over van alles en nog wat. Maar ja, dat is logisch als je met je beste vrienden bent. Ik bedoel, het was niet gezelliger dan voordat ik de coke had gebruikt. Het effect was zeker prettig, een combi van een relaxed lichaam en een heldere geest. Maar wederom, dat is iets wat ik ook heb na een goede nachtrust en een dubbele espresso.
Terwijl tijdens een snoepie de wereld zo zacht aanvoelt, tijdens een keta de wereld zo dromerig is, en tijdens een paddestoel de wereld zo belachelijk oogt, is tijdens coke de wereld precies hetzelfde, je bent alleen een tikkeltje scherper.
‘Heeft cocaïne dan nog leuke kanten?’
Jazeker. Vooral het gebruiken zelf vond ik interessant. De gouden schaal, het leggen van een lijntje, het opgerolde 20-eurobiljet en de mini-lepel, en natuurlijk het snuiven. Het is gewoon een leuke bezigheid. Het ‘oerknal’ gevoel is prachtig en de lichte duizeligheid die daarop volgt.
Na eindeloze gesprekken en een lege schaal was het tijd om bedje op te zoeken.
Buiten vroeg Hoefijzer wat ik van de coke-ervaring vond. Ik antwoordde dat het vergeleken met de verwachtingen erg tegenviel.
‘Na een paar keer weet je het wel te waarderen’ zei hij.
Dat zal best, dacht ik bij mezelf. Het schijnt een bekend fenomeen met cocaïne te zijn. Je moet het ‘leren gebruiken’. Vergelijk het met het leren houden van sigaretten en spruitjes voor de kleintjes, of cognac en camembert voor de oudjes. Bijna niemand vind z’n eerste biertje lekker, en ik heb nog steeds moeite met rode wijn.
Daarbij gaat het volgens mij meer om de vorm dan om de inhoud. Dat verklaart ook dat het zo 'trendy' (vies woord) is in bepaalde kringen. Je maakt geen reis zoals bij een hallucinogeen, je blijft met beide voeten op de grond. Vrij inhoudsloos allemaal. De vorm is echter prachtig. Vergelijk de gouden schaal eens met een verotte paddestoel.
Mijn laatste idee over coke is dat je dit ook gewoon behoort te gebruiken in combinatie met massa's alchohol. Eerst drink je jezelf helemaal klem, om na een goeie snuif weer compleet helder te zijn.
Conclusie:
Niet voor herhaling vatbaar.
Leef bewust en heb lief!
M00neY
Ben nieuw op dit forum en hier mijn eerste post.
Kort wat over mijn ervaring met drugs om een beeld van mezelf te schetsen:
- Hasj / Weed. Vanaf jonge leeftijd, absoluut teveel gedaan en misbruikt. Uit overmoed ooit hard genekt door een veel te zware spacecake.
- Paddo’s. Verschillende ervaringen. Van een ongelofelijk grappige halve verse Mexicaanse op een schoolfeest tot een afschuwelijk enge dubbele gedroogde Hawaiiaanse op de Veluwe.
- XTC / MDMA. Prachtige feesten en festivals meegemaakt. De eerste keer blijft toch wel altijd de mooiste , vooral omdat dat juist de enige keer was waarop de omgeving niet een feest was maar een huiselijke omgeving.
- Ketamine. Drie weken geleden voor het eerst geprobeerd. De geest was al bewolkt met andere middelen, maar toch een mooie dromerige space gehad.
- Speed. Per ongeluk. Ik dacht dat er nog steeds Keta werd geserveerd, maar het bleek speed te zien.
Dan nu het report. Mijn eerste aanraking met cocaïne. Ik heb nog nooit een tripreport geschreven, maar zie wel de ironie van een eerste over coke. Het is niet echt wat je noemt een tripmiddel. Beschrijvingen van prachtige hallucinaties en allesbepalende inzichten zitten er dus helaas niet in.
Aan de andere kant, je moet toch ergens beginnen. Er staat een 2-CB trip gepland voor komende maand, dus ik hoop in de toekomst een mooi ‘trip’ report te produceren.
Anyway…
Zondagavond.
Na een lange dag in de studieboeken te hebben gezeten ging de telefoon of er nog bier werd gedronken. Ach ja, waarom ook niet, ik heb het wel verdiend dacht ik en vertrok naar Aardbei.
Aangekomen bij Aardbei thuis trof ik een bedrijvige sfeer. Naast redelijk wat mensen en redelijk wat lege biertjes was daar ook een schaal met … redelijk wat cocaïne. De helft van de aanwezigen was van de schaal aan het snoepen, de andere helft hield het bij de biertjes.
Ondanks het feit dat ik nog nooit coke heb gebruikt, dat eigenlijk ook nooit gewild heb, is er wel altijd de interesse voor mensen onder invloed van wat voor spul dan ook.
En interessant was het. Ik trok mijn eerste biertje open en luisterde naar een hevige discussie waarin Aardbei en Hoefijzer waren verwikkeld. Beide hadden een actieve lichaamstaal en praten ook een stuk luider en sneller dan normaal. Dit was voor het eerst dat ik in een huiselijke sfeer het gebruik van cocaïne meemaakte en kon nu dus ook duidelijker de effecten onderscheiden.
Ik betrapte mezelf op de gedachte om een klein puntje te nemen.
Nee, stop, fout, slechte gedachte.
Dat was vreemd, voor het eerst in mijn leven het idee om cocaïne te gebruiken.
Het is me tientallen keren aangeboden, maar nooit, maar dan ook nooit had ik het gevoel om het te proberen. Het effect trok me niet, en daarmee was ook bepaald dat ik het niet deed.
Ik was enorm geschrokken toen ik op mijn eerste festival de WC bezocht en alleen maar strakke, sombere gezichten in een meterslange rij zag opgesteld om … de neus te poederen. Met mijn MDMA hoofje trok ik dit soort taferelen niet zo goed. Ik had altijd het gevoel dat mensen die coke hebben gebruikt te serieus zijn, maar dat is wellicht mijn perceptie.
Wat was er nu anders dan?
Ik dacht aan de volgende dag. Wekker om 8 uur, hele dag leren, tentamen over 5 dagen. Gniffel, een binnenpretje dat mijn twisted brain zo’n gedachte op dit moment zonodig moesten produceren.
*deurbel*
Het is Eekhoorn, dronken. Ook inwoner van het huis en zijn sleutel vergeten. Eekhoorn is een vriend van vroeger en wij delen dezelfde mening over coke en wat het met sommige van onze vrienden doet. Bovendien hebben we een lange tijd geleden afgesproken, dat als het er een keer van zou komen, we hand in hand de afgrond in zouden springen.
Hij stommelt de kamer binnen, behoorlijk de weg kwijt.
‘Wat doet die schaal met coke in mijn huis?’ roept hij.
‘Wil je ook?’ vraagt Aardbei lachend.
‘Ik heb er stiekem wel een beetje zin in’ antwoordt Eekhoorn.
Verbaasd kijk ik hem aan. Dat is vreemd. Tien minuten geleden had ik een inzinking en nu hij ook?
‘Zullen we het gewoon doen?’ vraag ik onzeker.
‘Kom!’ zegt hij en trekt me een andere kamer in.
Wat volgt is een totaal onzinnig gesprek over de effecten en gevaren van coke zoals we die kennen uit de literatuur en de ervaringen van vrienden. Ik attendeer Eekhoorn erop dat hij flink gedronken heeft en dat dit misschien niet het goeie moment is. Hij schudt dit af en zegt dat we het toch ooit een keer moeten doen.
Ik denk hierover na en plotseling herinner ik mij een post die ik een aantal dagen geleden hier op het forum heb gelezen en waarin het volgende advies wordt gegeven:
TechNora zei:
Toen ik dit las moest ik er wat om lachen, maar toen ik daar gister samen met Eekhoorn me druk stond te maken om allerlei onnodigheden dacht ik aan mijn heerlijke eerste XTC trip. Komisch, die was precies zo tot stand gekomen. Niet twijfelen, niet nadenken, gewoon doen.
Met deze wijze les in het achterhoofd was de beslissing snel genomen. Ik verwierp alle vooroordelen, schakelde de rationele kanten van mijn brein uit en zou het gewoon op gevoel spelen.
Spannend. De eerste keer coke. Mijn hart begon sneller de kloppen in afwachting van het gevoel. Er werd mij een opgerold briefje van 20 overhandigd en succes toegewenst. Daar gaan we dan.
*snuif*
Wow!
*stilte*
Wat een gek gevoel. Alsof ik het traject van de coke precies kon registreren. Vanaf de schaal, door het opgerolde briefje van 20, via mijn neus aankomend in de hersenen en zich in een fractie van een seconde naar alle kanten verspreidend. Een soort oerknal in je koppie.
Ik stond op van mijn stoel en begon te lopen. Ik voelde me onrustig.
Het deed me denken aan mijn eerste XTC trip, op het moment dat de pil net begint te werken. Er dringt een nieuwe, tot dan toe onbekende stof je lichaam binnen en je probeert het gevoel te analyseren, te plaatsen. Met mijn eerste snoepje verdween die onrustigheid na 2 minuten om vervolgens plaats te maken voor een zeer intense bodyrush en een absolute verandering in perceptie en bewustzijn (de eerste en tevens enige keer dat ik van XTC kleine hallucinaties heb gehad, fantastisch).
Ook met de coke verdween het ongeruste gevoel na ongeveer 2 minuten en ik ging weer zitten. Ik verwachtte dan nu ook een soort energie rush zoals bij MDMA, maar die bleef uit.
In plaats daarvan voelde ik me juist rustig, heel rustig.
‘Hoe bevalt het?’ vroeg Aardbei nieuwsgierig.
‘Relaxed’ antwoordde ik lachend.
De volgende 15 minuten nam het rustgevende gevoel toe en merkte ik een enorme helderheid in mijn geest. Het denkproces leek sneller te gaan en ik leek me op meer dingen tegelijk te kunnen concentreren. De geestelijke vermoeidheid van een lange dag leren verdween als sneeuw voor de zon. Interessant. Mijn mond was verdoofd. De 2 voortanden voelde ik helemaal niet meer. Een vreemd, maar geen onplezierig gevoel.
Er werd volop gepraat en gelachen aan tafel. De gedachtetrein kon weer vertrekken, alleen nu vanaf perron C. Van het ene gesprek rolden we in het andere, en iedereen praatte met iedereen.
Toch zat ik ergens op te wachten. Een gevoel van anticipatie dat er op het punt stond iets geweldigs te gebeuren, iets ongelofelijk spannends.
De geweldige gebeurtenis bleef uit.
Ik denk dat het juist die anticipatie is die je een behaaglijk, comfortabel gevoel geeft.
Een snuif later was de schaal leeg. Wat nu? Het volgende is denk ik typerend voor coke-gebruik. Het is 1.00 uur, we zijn net begonnen, iedereen heeft nog zin.
‘Als we dan toch bezig zijn’ glimlachte ik naar Eekhoorn, en verdrong elke gedachte van de komende dag.
Er werd een telefoontje gepleegd en 10 minuten later lag de schaal weer vol met sneeuw.
*snuif*
‘Wat is er zo speciaal aan cocaïne?’ dacht ik bij mezelf.
Niks eigenlijk. We hadden het enorm gezellig, pratend over van alles en nog wat. Maar ja, dat is logisch als je met je beste vrienden bent. Ik bedoel, het was niet gezelliger dan voordat ik de coke had gebruikt. Het effect was zeker prettig, een combi van een relaxed lichaam en een heldere geest. Maar wederom, dat is iets wat ik ook heb na een goede nachtrust en een dubbele espresso.
Terwijl tijdens een snoepie de wereld zo zacht aanvoelt, tijdens een keta de wereld zo dromerig is, en tijdens een paddestoel de wereld zo belachelijk oogt, is tijdens coke de wereld precies hetzelfde, je bent alleen een tikkeltje scherper.
‘Heeft cocaïne dan nog leuke kanten?’
Jazeker. Vooral het gebruiken zelf vond ik interessant. De gouden schaal, het leggen van een lijntje, het opgerolde 20-eurobiljet en de mini-lepel, en natuurlijk het snuiven. Het is gewoon een leuke bezigheid. Het ‘oerknal’ gevoel is prachtig en de lichte duizeligheid die daarop volgt.
Na eindeloze gesprekken en een lege schaal was het tijd om bedje op te zoeken.
Buiten vroeg Hoefijzer wat ik van de coke-ervaring vond. Ik antwoordde dat het vergeleken met de verwachtingen erg tegenviel.
‘Na een paar keer weet je het wel te waarderen’ zei hij.
Dat zal best, dacht ik bij mezelf. Het schijnt een bekend fenomeen met cocaïne te zijn. Je moet het ‘leren gebruiken’. Vergelijk het met het leren houden van sigaretten en spruitjes voor de kleintjes, of cognac en camembert voor de oudjes. Bijna niemand vind z’n eerste biertje lekker, en ik heb nog steeds moeite met rode wijn.
Daarbij gaat het volgens mij meer om de vorm dan om de inhoud. Dat verklaart ook dat het zo 'trendy' (vies woord) is in bepaalde kringen. Je maakt geen reis zoals bij een hallucinogeen, je blijft met beide voeten op de grond. Vrij inhoudsloos allemaal. De vorm is echter prachtig. Vergelijk de gouden schaal eens met een verotte paddestoel.
Mijn laatste idee over coke is dat je dit ook gewoon behoort te gebruiken in combinatie met massa's alchohol. Eerst drink je jezelf helemaal klem, om na een goeie snuif weer compleet helder te zijn.
Conclusie:
Niet voor herhaling vatbaar.
Leef bewust en heb lief!
M00neY
Goed objectief beschreven, interessant om te lezen. Maar is toch echt niks voor mij.
