Hallo,
Gisteren voor de 2e keer truffels gedaan. J en ik hadden het idee en we vroegen R ook mee. J en ik naar de smartshop en na het bekijken van de sterktes hebben we besloten de Cosmic Connectors te proberen. Rond kwart over 9 ingenomen. TIP: koop een reep chocola en stop eerst een stukje in je mond laat het smelten en gooi dr een haffeltje truffels in en kauwen. Hierdoor proef je de zure nasmaak van die dingen niet en de chocola zorgt ervoor dat je trip harder gaat. Na een kwartier-half uur begonnen we te trippen.
We kregen zwaar harde lachkicken en moesten om alles lachen J en ik gingen op het pleintje waar we zaten even rondlopen om de boel te verkennen. de blaadjes van de bomen waren bij windstil aan het draaien en zwaaien naar ons. R deed voor de eerste keer mee en was op het begin nog even aan het afwachten hoe hij erop zou reageren. Na de truffels weer uitgekotst te hebben door een te grote slok sinas te nemen was mijn gevoel goed en kon ik echt gaan trippen.
we besloten om op pad te gaan en wel te kijken waar we zouden eindigen. we gingen eerst naar het centrum van ons dorp lopen. we wisten dat we eigenlijk geen nuchtere mensen tegen moesten komen omdat die nooit zouden begrijpen in wat voor wereld wij zouden zitten. Onderweg kwamen we gelukkig niemand tegen en hadden we het gevoel dat we de enige 3 in het dorp waren en alle huizen verlaten waren. We voelden ons oppermachtig en maakten grapjes over dat we gangsters waren.
In het dorp aangekomen was het minder leuk. De mensen waren niet te begrijpen en allse wat we over die mensen dachten zeiden we hardop terwijl ze daar wel echt fietsten. ik moest sigaretten hebben en ging de friettent binnen. Toen ik vroeg om een pakje peuken zag ik de hand van de medewerkster in slowmotion naar het pakje grijpen en het aan me geven. Toen ik buiten kwam riep ik R en J dat we hier weg moesten want het was allemaal veel te druk.
Toen gingen we verder op pad naar de bossen. We liepen langs huizen waar we het licht aanzagen en we naar binnen konden kijken. Dit was net of we door het sprookjesbos liepeni n de efteling. Toen we langs een kantine kwamen van de plaatselijke camping keken we naar een verlichte kantine vol met oude mensen die zaten te kaarten. De mensen keken niet naar ons en dat was echt raar. ze bewogen in slowmotion en praatten met elkaar.
Toen we verder liepen kwamen we bij een weg aan. Toen werden we vreselijk bang van de auto's die daar overheen reden. We beseften niet dat er mensen in die auto's zaten die ddie dingen besturen. we wisten dat we hier echt op moesten letten anders zouden we doodgaan. Tenminste zo dachten we na de weg overgestoken te hebben liepen we richting het bos. Toen we het pad zagen dat erg donker was keken we elkaar aan of we daar wel in moesten gaan.
Uiteindelijk hebben we besloten om niet het bos in te gaan en terug te lopen naar het pleintje waar we begonnen waren. Maar je raad het al. we moesten die weg weer over. Vreselijk bang voor het ergste liepen we naar de weg en zagen we een auto aankomen. we deinsden een stuk terug achteruit en toen we zagen dat het veilig was zijn we de weg overgerend.
Op de terug weg zijn we nog zon 5 auto's tegengekomen op de donkere weg zonder lantaarnpalen waar we liepen. Iedere auto liet ons bijna in onze broek schijten van angst of we niet dood gereden zouden worden. na 2 uur op reis te zijn geweest door het dorp kwamen we eindelijk weer aan op het pleintje.
Toen we op het pleintje waren begonnen we ook weer wat nuchterder te worden en hebben we nog wat nagebuurt over onze geweldige trip door de bebouwde kom en buiten de bebouwde kom.
Al met al was dit een geweldige tripervaring van truffels en kan ik echt iedereen aanraden deze eens te proberen. Het zijn geen truffels waar je bij op dezelfde plek wilt blijven maar je wilt verkennen, op reis weg van de plekken waar je meer dan 5 minuten staat.
Hoop dat jullie een beetje snappen wat ik heb meegemaakt met deze soort truffels:P
Gisteren voor de 2e keer truffels gedaan. J en ik hadden het idee en we vroegen R ook mee. J en ik naar de smartshop en na het bekijken van de sterktes hebben we besloten de Cosmic Connectors te proberen. Rond kwart over 9 ingenomen. TIP: koop een reep chocola en stop eerst een stukje in je mond laat het smelten en gooi dr een haffeltje truffels in en kauwen. Hierdoor proef je de zure nasmaak van die dingen niet en de chocola zorgt ervoor dat je trip harder gaat. Na een kwartier-half uur begonnen we te trippen.
We kregen zwaar harde lachkicken en moesten om alles lachen J en ik gingen op het pleintje waar we zaten even rondlopen om de boel te verkennen. de blaadjes van de bomen waren bij windstil aan het draaien en zwaaien naar ons. R deed voor de eerste keer mee en was op het begin nog even aan het afwachten hoe hij erop zou reageren. Na de truffels weer uitgekotst te hebben door een te grote slok sinas te nemen was mijn gevoel goed en kon ik echt gaan trippen.
we besloten om op pad te gaan en wel te kijken waar we zouden eindigen. we gingen eerst naar het centrum van ons dorp lopen. we wisten dat we eigenlijk geen nuchtere mensen tegen moesten komen omdat die nooit zouden begrijpen in wat voor wereld wij zouden zitten. Onderweg kwamen we gelukkig niemand tegen en hadden we het gevoel dat we de enige 3 in het dorp waren en alle huizen verlaten waren. We voelden ons oppermachtig en maakten grapjes over dat we gangsters waren.
In het dorp aangekomen was het minder leuk. De mensen waren niet te begrijpen en allse wat we over die mensen dachten zeiden we hardop terwijl ze daar wel echt fietsten. ik moest sigaretten hebben en ging de friettent binnen. Toen ik vroeg om een pakje peuken zag ik de hand van de medewerkster in slowmotion naar het pakje grijpen en het aan me geven. Toen ik buiten kwam riep ik R en J dat we hier weg moesten want het was allemaal veel te druk.
Toen gingen we verder op pad naar de bossen. We liepen langs huizen waar we het licht aanzagen en we naar binnen konden kijken. Dit was net of we door het sprookjesbos liepeni n de efteling. Toen we langs een kantine kwamen van de plaatselijke camping keken we naar een verlichte kantine vol met oude mensen die zaten te kaarten. De mensen keken niet naar ons en dat was echt raar. ze bewogen in slowmotion en praatten met elkaar.
Toen we verder liepen kwamen we bij een weg aan. Toen werden we vreselijk bang van de auto's die daar overheen reden. We beseften niet dat er mensen in die auto's zaten die ddie dingen besturen. we wisten dat we hier echt op moesten letten anders zouden we doodgaan. Tenminste zo dachten we na de weg overgestoken te hebben liepen we richting het bos. Toen we het pad zagen dat erg donker was keken we elkaar aan of we daar wel in moesten gaan.
Uiteindelijk hebben we besloten om niet het bos in te gaan en terug te lopen naar het pleintje waar we begonnen waren. Maar je raad het al. we moesten die weg weer over. Vreselijk bang voor het ergste liepen we naar de weg en zagen we een auto aankomen. we deinsden een stuk terug achteruit en toen we zagen dat het veilig was zijn we de weg overgerend.
Op de terug weg zijn we nog zon 5 auto's tegengekomen op de donkere weg zonder lantaarnpalen waar we liepen. Iedere auto liet ons bijna in onze broek schijten van angst of we niet dood gereden zouden worden. na 2 uur op reis te zijn geweest door het dorp kwamen we eindelijk weer aan op het pleintje.
Toen we op het pleintje waren begonnen we ook weer wat nuchterder te worden en hebben we nog wat nagebuurt over onze geweldige trip door de bebouwde kom en buiten de bebouwde kom.
Al met al was dit een geweldige tripervaring van truffels en kan ik echt iedereen aanraden deze eens te proberen. Het zijn geen truffels waar je bij op dezelfde plek wilt blijven maar je wilt verkennen, op reis weg van de plekken waar je meer dan 5 minuten staat.
Hoop dat jullie een beetje snappen wat ik heb meegemaakt met deze soort truffels:P
