T
test
Gast
Gisteren was het dan eindelijk zover.
Ik en mijn vriend gingen samen naar een sixtiesfuif waar we beide niet veel zin in hadden dus hadden we besloten een jointje te roken.
Het werd een mooi gerolde, bijna pure joint die we samen deelden.
Rond 22u vonden we een mooi afgelegen plekje en begonnen we te smoren. Ik was me alweer druk aan het maken over hoe lang het nog zou duren totdat de joint insloeg maar nog geen +/- 10minuutjes later was het zover
Alles ging goed en ik was net aan het genieten van het ontbrekende tijdsbesef en het gevoel alsof alles al uren geleden gebeurt was, toen ik hartkloppingen en stuiptrekkingen kreeg.
Ik riep mijn vriend en vroeg om mijn hand vast te houden om wat te kalmeren, wat gelukkig ook lukte.
Dit kleine paniekmomentje werd snel goedgemaakt toen ik het warm kreeg en ik het gevoel kreeg alsof mijn lichaam versmeltte met de grond, en het leek alsof ik dieper en dieper bleef naar beneden vallen.
Helaas was de rust maar van korte duur want toen begon mijn vriend misselijk te worden.. Na zijn halve maaginhoud op de parking geleegt te hebben beseften we beiden dat we best wat cola in de auto zouden halen.
We stonden op, vielen weer neer en besloten nog maar wat te wachten
Toen we dan eindelijk recht stonden, begon het moeilijkste pas: recht stappen. Het voelde alsof de hele buurt naar ons keek, maar het beste was dat het me niets kon schelen
Normaal zou je overigens binnen de 5minuten aan de auto geraakt zijn, maar wegens tamheid en relaxtheid deden wij er meer dan een uur over, maar dat boeide me niet
Helaas hadden we iets te weinig tijd voorzien en zag ik in de verte mijn moeder aankomen. Ik probeerde mijn vriend wakker te schudden en hem duidelijk te maken dat hij moest proberen antwoorden als iemand hem iets vroeg (hij graakte niet verden dan wat met zijn hoofd schudden, maar ach)
We hebben toen snel verzonnen dat mijn vriend weer last had van migraine, wat ze -gelukkig- ook geloofde
Een uurtje later gingen we dan naar huis.
In de auto waande ik mezelf in een achtbaan die alsmaar hoger en hoger ging om dan heerlijk naar beneden te vallen (dit bleek dus later een raampje te zijn dat openstond, waardoor de wind in mijn gezicht blies)
Toen we een 20tal minuutjes later thuiskwamen zijn we dicht bij elkaar in bed gekropen en hebben we nog een paar uurtjes heerlijk gerelaxt..
Ondanks dat ene slechte moment is het een heel speciale ervaring geworden die ik hopelijk nooit meer zal
vergeten
Ik en mijn vriend gingen samen naar een sixtiesfuif waar we beide niet veel zin in hadden dus hadden we besloten een jointje te roken.
Het werd een mooi gerolde, bijna pure joint die we samen deelden.
Rond 22u vonden we een mooi afgelegen plekje en begonnen we te smoren. Ik was me alweer druk aan het maken over hoe lang het nog zou duren totdat de joint insloeg maar nog geen +/- 10minuutjes later was het zover
Alles ging goed en ik was net aan het genieten van het ontbrekende tijdsbesef en het gevoel alsof alles al uren geleden gebeurt was, toen ik hartkloppingen en stuiptrekkingen kreeg.
Ik riep mijn vriend en vroeg om mijn hand vast te houden om wat te kalmeren, wat gelukkig ook lukte.
Dit kleine paniekmomentje werd snel goedgemaakt toen ik het warm kreeg en ik het gevoel kreeg alsof mijn lichaam versmeltte met de grond, en het leek alsof ik dieper en dieper bleef naar beneden vallen.
Helaas was de rust maar van korte duur want toen begon mijn vriend misselijk te worden.. Na zijn halve maaginhoud op de parking geleegt te hebben beseften we beiden dat we best wat cola in de auto zouden halen.
We stonden op, vielen weer neer en besloten nog maar wat te wachten
Toen we dan eindelijk recht stonden, begon het moeilijkste pas: recht stappen. Het voelde alsof de hele buurt naar ons keek, maar het beste was dat het me niets kon schelen
Normaal zou je overigens binnen de 5minuten aan de auto geraakt zijn, maar wegens tamheid en relaxtheid deden wij er meer dan een uur over, maar dat boeide me niet
Helaas hadden we iets te weinig tijd voorzien en zag ik in de verte mijn moeder aankomen. Ik probeerde mijn vriend wakker te schudden en hem duidelijk te maken dat hij moest proberen antwoorden als iemand hem iets vroeg
(hij graakte niet verden dan wat met zijn hoofd schudden, maar ach)We hebben toen snel verzonnen dat mijn vriend weer last had van migraine, wat ze -gelukkig- ook geloofde
Een uurtje later gingen we dan naar huis.
In de auto waande ik mezelf in een achtbaan die alsmaar hoger en hoger ging om dan heerlijk naar beneden te vallen (dit bleek dus later een raampje te zijn dat openstond, waardoor de wind in mijn gezicht blies)
Toen we een 20tal minuutjes later thuiskwamen zijn we dicht bij elkaar in bed gekropen en hebben we nog een paar uurtjes heerlijk gerelaxt..
Ondanks dat ene slechte moment is het een heel speciale ervaring geworden die ik hopelijk nooit meer zal
vergeten
