Mijn 2e paddotrip.
BREAK TROUGH !!
Tripavonturiers
Edwin__
Drent
Tripzitters
Jorg
Jef(fery)
De trip begon vroeg op de avond. Mijn anti drugs vriendin was naar bed en de paddo’s waren die middag gehaald bij hans. Het was ongeveer 11 uur, drent had verse en ik gedroogde mexicaantjes. Omdat dit mijn 2e trip was besloot ik de volle 30 gram op te eten. Drent nam deze eerst keer de helft. We aten ze rouw en hebben vreselijk goed gekouwd zoals in de voorlichting verteld werd. Na al een half bakje leeg te hebben heb ik er 1 van drent geproeft, puur voor de smaak. Ze zijn echt minder vies dan gedroogd. Nouja vies… je kunt er best van genieteten, tis net als olijven of bier, de eerste keer kots je ervan maar als je het vaker doet geloof ik dat je er aan kan wennen! Vanaf dat moment begon de wachtijd te lopen. Na 10 min heb ik de computter op pause gezet en ben me achter de n64 (super smash brothers !!)gaan vergapen. Ik won vrij gemakkelijk en begon heerlijk in de trip te komen. Ongeveer naar 15 min gespeeld te hebben (timer-duel) dankte kirby mij voor deze mooie overwinning. Maar ineens begon kirby rond te draaien. Heel subtiel.. ik zag de zijkanten van dat ding, zelfs de onderkant. Terwijl hij toch echt niet meer beweegt dan zwaaien. Ik zat zover in gedachte dat ik met mijn blik de tv werd ingesleurd, ik zag in de style van ssb tandwielen draaien. Wat natuurlijk te weird is omdat er maar 1 ding beweegt in een tv, de powerknop.
Na een tijdje verwondering werd ik geboeid door drent die niet meer bijkwam van het lachen. Hij zat nog steeds achter zijn computter en lachte zich dood door zekere screenshots. Hij kon het niet meer lezen en het waren zowieso al fantasiepictures, en ik kon me er nog wel in vinden. Alles begon voor zijn ogen te krieoelen en hij vond het geweldig. Op dat moment werd ik oncontroleerbaar vaag. Dat van de tv was slechts een dromerig gevoel maar nu werd het menis. Ik drukte onze onervaren tripzitters nog even mijn dank op hun hart en waarschuwde ze nogmaals voor alles, dit koste mij erg veel moeite.
Vlak daarna werd ik overspoeld door een overvloed aan lachkick, alsof er een vulkaan het lachen door mijn hoofd deed spuiten. Nadat ik het rederlijk onder controle had zat drent ineens naast me in de andere stoel. Hij keek om en zei, kijk edwin die bloem komt op ons af!
En goddomme, daar had hij gelijk aan. De bloem op het schilderrij op de tussenmuur kwam recht op ons hoofd af. Het voelde een beetje als het moment vlak voordat je een bal midden tegen je hoofd aankrijgt. In slomotion en haarscherp. Ik heb er vol verwondering naar gekeken. En toen werd ik gegrepen door de bloem en vanaf dat moment begon de grote break trough.
Toen ging drent weg naar de bank, en ik bleef achter in mijn stoel. Samen met de stoel belande ik in een totaal andere wereld. Het was een zalige plaats, een beetje tekenfilm achtig. De best omschrijving die ik die wereld achteraf kan geven is de happy totally gay place.
Het was een lekker warme zomerdag in italy, overal hing een roze/gele/oranje gloed die mij deed wanen dat ik toch wel in de wolken was. Het gevoel daarboven, ultiem geluk en zaligheid. De enige passende woorden zouden zijn verheerlijkde verzadigdheid! Omdat mijn hoofd zwevend mijn lichaam rechtop hield in deze warm verzadigd aangename wolk van euforie.
Opeens trof ik daar een paar kleine vierkante bubbels die hun eigen weg door de wolk zeefde. De muren waar ik naar keek was als een kleurenspel waar geen enekle kleur ontbrank, dat op hol sloeg, alles vloeide door elkaar en de muren leken als een borstkast te ademen! Dit gaf niet alleen een grote verbluffing maar ook vond ik het erg mooi wat dar nou allemaal gebeurde. De kleine bubbeltjes werden er meer en ze werden groter. Nou zag ik pas dat het de bubbels uit de sissi reclame waren! Ze waren oranje met wit en een beetje rozig, ze werden groter doordat ze de wolken in zich opnamen. Al snel vulde zich op de plaats waar de wolken eerst zaten, een hele groep bubbels. En hoe vol mijn verbazing als was, ze vormde net als bij de sisi reclame ook figuren! Geen kubistische meiden ofzo, maar wel lachende gezichtjes!
Vanuit de achtergrond kwam ineens het nummer van queen - “bicycle” mijn hoofd naar binnen gepraat. Ik hoorde drent ook om me heen zwammen, en ineens de fietsbelletjes. De hele hemel van de wolk waar we bovenop zaten werd gevuld met gouden belletjes! De bubbels waren verdrongen en de gouden belletjes waren zo mooi, echt ze waren zo zuiver. En het geluid dat ze maakten, volmaakt gewoon het bezorgde mij een rilling over mijn ruggegraat! Waarna er een drent mijn hemel doorzweefde en geirriteerd liep te schelden op die muziek. Ik werd met stoel en al terug gegooid op aarde.
Ik begon nu pad goed om me heen te kijken naar de omgeving, ik zat in een chalet en de eerste verwonderlijking was toch wel van de muren. Ze waren niet meer zo geregenboogd gekleurd, maar meer egaal en oranje/geel. Zoals mijn evenwicht me verrade zaten we met z’n alle in een trein. Ik wist dat dat niet zo was en maakte het mezelf ook niet duidelijk ofzo. Maar het voelde alsof het hele chalet in beweging was en dat viel het beste te vergelijken met een trein. Omdat ik zo verwondert was van deze hele happening heb ik enige tijd erg verwondert om me heen gekeken. De schildereien vertoonde allemaal activiteiten. Toen herontdekte ik de tafels met daarop de computters en jorg en jeffery, dit waren vaste objecten die nog niets raars hadden gedaan. In de tussentijd was drent al opgestaan en genoot van het lopen, hij vond dat hij erg snel van de ene kant van de gang naar de ander was en haalde mij over op te staan. Althans dat probeerde ik, het was al een hele opgave om iets naar voren te leunen en toen ik eenmaal op de rand van mijn stoel zat… schoot ik van schrik naar achter, was het zo hoog?!. Onder mij bewoog een zee van psichidelisch kleurenspel tegen de stoel aan. Ik kroop terug in mijn stoel, in het midden gehouden door de armleuningen, bij de rand weg van het aflopende zitvlak, hier was ik veilig, hier kon mij niets gebeuren! Toen ik me weer op de schilderijen ging concentreren besloot ik me naar de andere kant van de kamer te richten. Hier waren de gordijnen heel erg raar aan het doen. Zoals velen wel zullen weten zijn contoeren en schaduwen vrij moeilijk te plaatsten. In dit geval was de plooi van de gordijnen hun mond en telkens waren ze in beweging.
Ook de beeldschermen die met hun achterkant naar mij toegekeerd waren, zagen er RAAR uit. Ik ging staren naar drent zijn beeldscherm,daarin zag ik een chinese carnavals draak. Hij kwam net als de coca cola reclame, gevorm uit een openhaard ineens een vrachtwagen. Zo was dit ook alleen werd het de kop van zo’n draak. Het was een helel lieve draak en volledig in kleuren. De draak lachte naar me en sliste met zijn dunne tong uit zijn mond. Ik wou de draak graag vertellen hoe geweldig ik hem vond, ik voelde echt een band met dit schepsel. En enkele seconden later kwamen er 2 treien van kerslampjes van beiden tafelpoten omhoog die langs alle contoeren reden, ze versierde alles in snel tempo en de draak vond het ook prachtig, en lachte me zeer vriendelijk toe. Uit pure blijschap gaf ik de draak een knuffel. Toen ik terugleunde was alles weg
Drent liep nog steeds lachend door de kamer rond, lachend over alles wat er gebeurt. Ook had hij de dextro gevonden en was hier heerlijk mee aan het snoepen. Gelukkig wisten jorg en jeffery nog een paar snoepjes voor mij te bemachtigen. Ik nam het snoepje aan.. maar waarmee?! Wat was dat voor een lelijk iets aan mijn pols? Het leek een met zuur bespoten rimpelig genetisch stuk afval. Ik heb het snoepje in mijn mond gestopt en voelde me vies dat die dingen genaamd mijn handen, mijn lippen aanraakten. Toch was ik erg verwonderlijkt en heb ik ze als een halve zool voor mijn gezicht zitten zwaaien. Na een tijdje met mijn handen gespeeld te hebben ben ik me op de rest van mijn lijf gaan concentreren. Ik besefde mij dat ik een keel had met een kaak, dit voelde echt heel raar. Ik heb de rest van mijn gezicht afgetast en kwam op gegeve moment aan bij het meest onbegrijpelijke wat ik de afgelopen 3 jaar heb meegemaakt. Een neus! Ik had een neus, vol verwondering betaste ik hem in de hoop erachter te komen hoe het er ook alweer uitzag. Tot mijn verschikking wist ik niet eens meer hoe ik er zelf uitzag ! of wat ik nou precies voro een wezen was!?. Ik had echt een enkel id meer en heb de rest van mijn hoofd afgetast in de hoop dat ik het me weer zou herinderen. Maar het schoot me echt niet te binnen. Ik dacht door mijn neus dat ik een mensfiguur uit donanld duck was of iets dergelijks. Tot ik weer naar mijn handen keek, zou ik net zo lelijk zijn als mijn handen?
Ik zat in de stoel en was totaal de weg kwijt. Toen boog jorg zich over mij heen en zijn hele hoofd was verandert! Maar wat mij nog als meeste opviel.. hij had ook een neus. Vol verbondenschap vertelde ik het hem, maar de nuchtere jorg snapte er de specialiteit niet van.
Opeens schoot alles me weer binnen, naar een paar keer de vraag te hebben gesteld wat ik nou was heb ik zeker 3 keer gehoord “ je bent een penis” en dat kon ik toen totaal niet waarderen. Stel je word wakker in een onbekende kamer en je raakt in angst, als er dan eindelijk iemand je kamer binnenkomt en jij hem vraagt waar je bent. En je krijgt het antwoord, je bent door mickey mouse ontvoerd en meegenomen naar micheal jacksons landgoed, zal je het ook niet kunnen hebben. Ik rende naar een slaapkamer waar ik mijn pik tervoorschijn toverde. En echt als je denkt dat je handen als ranzig zijn, heb je nooit je broek op je enkels gehad ! wat een afschuwlijk … sorry
. al lachend deed ik mijn broek weer aan en rende ik naar de spiegel. Daar stond eindelijk het antwoord, dat was ik ! ik nam er genoegen mee en had absoluut niet zoiets van oja dom, maar echt alleen: klopt dat ben ik.
Het volgende moment stond ik weer in de gang en ging weer naar de stoel. Het nummer phill collens – love is in the air tonight werd opgezet en drent en ik zaten al even naar de dansende gordijnen te kijken maar nu. Dit was zo mooi ! overal waren kleuren en de gordijnen dansde prachtig op het nog mooiere nummer. Als er een toneel groep zo goed zal zijn dat ze zoiets voor elkaar kunnen krijgen, zullen ze geschiedenis schrijven. De gordijnen verdienen ditzelfde lof! Na het nummer kwamen drent en ik weer uit de trance we waren beiden verbluft van de impressie die dit op ons nalief. Later merkte drent op dat de gordijnen niet mer dansde , en hij ging maar het hun voordoen. Die jongen ging tegen de gordijnen aanstaan en zwierde zoals we ze zonet ook gezien hebben.
Toen ben ik weer opgestaan om mijn glas gekregen cola op het aanrecht te zetten. Daarbij kwam ik langs een winterklare geiser. De kap lag eraf dus je zag echt een hele metalen constructie. En toen gebeurde het! De vloer kantalde en ik werd tegen de muur gesmeten, het volde alsof ik van een trap werd gegooid tegen de deur aan naast de geiser. De geiser waar ik toen naar keek veranderde van het een op het andere moment in een metalen agresieve monster! Ik was echt heel erg bang dat het met zou verscheuren, hij had allemaal metaalplaten armen en ze waren scherp. Dreigend kwamen ze op me af en ik scheeuwde om hulp. Uit eindelijk kwam drent mijn kant op en trok me weg. Ik was hem echt heel dankbaar.
Ik was weer een beetje bij zinnen en liep naar de bank. Hier aangekomen raakte ik met jorg in gesprek. Ik heb helemaal gek gemaakt met mijn filosofie, ik wist dat er meer mensen waren maar ik kon met niet meer herinderen dat er een leven laat staan een maarschappij buiten dit lieve chalet was! In het filmpje stelde ik om de 4sec. een vraag, puur omdat ik nieuws gierig was naar de samenleving. Er stond mij namelijk weinig van bij. Ineens dacht ik, he.. zal ik kunnen vliegen? Dus ik ging op de bank staan en vroeg het. Het antwoord was neeeeeee ! anders zou ik over 3 computters heen zijn gesprongen. Toen kwam drent naast me zitten en zei, je kunt niet vliegen. Iemand anders wou het ook proberen maar die viel, en was dood. Dat verhaal greep me erg aan en ik begon met op dood te richten in mijn filosofische gedachtengang. Ik raakte de weg weer helemaal kwijt en had ineens behoefde om alles in mijn mond te stoppen. Mijn mobiel werd me naar mijn hoofd gegooid en ik mocht erop zabbelen. Later heb ik me op die bank zitten verbazen over jorg die op mijn pc pinball van windows speeld. Dat hele spel leefde als de gekte! Terwijl ik ernaar keek werd mij een banaan toegegooid, maar ik was echt te lui om het te openen. Ik werd afgeleid en automatisch stopte ik de bandaan in mijn mond. De schil zat er nog om maar ik heb hem opgegeten. (1 hap eruit en de rest kon je pellen). Toen kwam drent naast me zitten, hij stelde mij de vraag, hoe zal het zijn om te leven zonder voortanden? En sloeg gelijk daarna een vuist tegen zijn eigen mond aan. Toen hij door wou gaan sprong jorg ervoor en jeffery had het over verwonding met lepels oid. Dat bracht mij op het rare idee om mijn been open te snijden met mijn nokia n70 (zoe hoekig als de pest dus) maar dat ging niet echt. Drent vroeg mij of het mogelijk was jef te slachten. Jorg stond op pakte het messenblok en verstopte het goed, en tereht ook! Paddo’s maken je zo onverspelbaar, gevaarlijk leuk.
Drent ging staan, en ik weet niet meer hoe het gegaan is maar hij vroeg aan jef. Mag ik op de tafel slaan, nou jef had het onderschat en zei heel sarcatisch “je doet maar”. Waarop drent (die normaal de goedheid en rust hemzelve is) 2x hard uithaalde op de tafel. Toen hij voor de 3e keer uithaalde werd er geroepen dat hij moest stoppen, hij sloeg hard een paar treetjes krom van de houten buitentafel. Jef en jorg stonden er beiden naar te kijken, en drent liep alweer verder. Hij haalde dit keer hard uit naar de muur, er vlogen 3 tegeltjes af. Jef en jorg waren erg geschokken, toen ik erbij kwam staan en ging kijken is het enige wat ik deed.. een stukje tegel in mijn mond stoppen. Drent dook in elkaar en was erg bang dat er iemand boos zou worden, ook hij beleefde angst en moest haast huilen. Hij had het standpunt, ik heb de tegel niet kapot gemaakt ik heb ze er alleen uitgeslagen, dat hij kapot valt op het aanrecht heb ik niet gedaan. Ik liep weg en drent liet een beetje kapote huid zien. Ik was niet meer erg verbaasd maar had toch wel zoiets van oja dat is waar ook.
De trip was voor mij bijna ten einde, ik kon weer normaal denken en praten. Het was echt net zo snel weg als dat het gekomen was. De schaduwen vloeiden nog wel even wat door en daar heb ik ook nog eevn over gesproken, drent zag het ook zo maar jef en jorg absoluut niet. We hebben alles tot in de puntjes besproken en drent en ik hadden veel gemeen in de trip. Jorg en jef hadden totaal iets anders verwacht, net als drent die was zwaar onder de indruk. Samen hebben we even alle schade hersteld en foto’s gemaakt van een deur waar ik ook op heb gekouwd, de banaan en drent zijn muur. We bekeken de video’s en er kwamen weer verhalen boven als op een zondag van zaterdag avond. Nadat ik alles nog even goed bekeken heb ben ik naar bed gedaan. Voldaan ging ik slapen, ik had een toptrip gehad.
Nu pas 2 maand later kan ik me alles verwoorden wat ik allemaal heb gezien, als ik ook nu de filmpjes weer terugzie heb ik zoiets van ja! Dat was het. Het is zeker gevaarlijk als je geen goede voorbereidingen treft, maar zeker een geweldige ervaring. De trip van paddo’s vallen nergens mee te vergelijken en daarom zou je het ook gewoon moeten doen als je je erin wilt inleven. Voor mensen die het nooit hebben gebruikt is het ook onmogelijk uit te leggen. Voor mensen die het nooit zullen gebruiken, zal de wereld niet opengaan.. maar ze komen ook zeker niets te kort. Door dit gedaan te hebben word je niet alleen een heel stuk wijzer, je zult als je net zo’n trip als mij beleefd hebt gaan ervaren dat je voor het eerst in je leven echt aan het veranderen bent. Ikzelf ben van alles aan het genieten, ik ben tot geweldige levens visie’s gekomen. Maar dat had allemaal wel even tijd nodig.
Ik hoop dat her verhaal een beetje begrijpbaar was voor iedereen, zelf staat me ook niet alles meer totaal bij. Juist de details die zo onmisbaar bijn voor het verhaal zijn te klein om op te gaan noemen.
Edwin
Foto’s worden snel gepost in orgineel en belevings bewerking.
BREAK TROUGH !!
Tripavonturiers
Edwin__
Drent
Tripzitters
Jorg
Jef(fery)
De trip begon vroeg op de avond. Mijn anti drugs vriendin was naar bed en de paddo’s waren die middag gehaald bij hans. Het was ongeveer 11 uur, drent had verse en ik gedroogde mexicaantjes. Omdat dit mijn 2e trip was besloot ik de volle 30 gram op te eten. Drent nam deze eerst keer de helft. We aten ze rouw en hebben vreselijk goed gekouwd zoals in de voorlichting verteld werd. Na al een half bakje leeg te hebben heb ik er 1 van drent geproeft, puur voor de smaak. Ze zijn echt minder vies dan gedroogd. Nouja vies… je kunt er best van genieteten, tis net als olijven of bier, de eerste keer kots je ervan maar als je het vaker doet geloof ik dat je er aan kan wennen! Vanaf dat moment begon de wachtijd te lopen. Na 10 min heb ik de computter op pause gezet en ben me achter de n64 (super smash brothers !!)gaan vergapen. Ik won vrij gemakkelijk en begon heerlijk in de trip te komen. Ongeveer naar 15 min gespeeld te hebben (timer-duel) dankte kirby mij voor deze mooie overwinning. Maar ineens begon kirby rond te draaien. Heel subtiel.. ik zag de zijkanten van dat ding, zelfs de onderkant. Terwijl hij toch echt niet meer beweegt dan zwaaien. Ik zat zover in gedachte dat ik met mijn blik de tv werd ingesleurd, ik zag in de style van ssb tandwielen draaien. Wat natuurlijk te weird is omdat er maar 1 ding beweegt in een tv, de powerknop.
Na een tijdje verwondering werd ik geboeid door drent die niet meer bijkwam van het lachen. Hij zat nog steeds achter zijn computter en lachte zich dood door zekere screenshots. Hij kon het niet meer lezen en het waren zowieso al fantasiepictures, en ik kon me er nog wel in vinden. Alles begon voor zijn ogen te krieoelen en hij vond het geweldig. Op dat moment werd ik oncontroleerbaar vaag. Dat van de tv was slechts een dromerig gevoel maar nu werd het menis. Ik drukte onze onervaren tripzitters nog even mijn dank op hun hart en waarschuwde ze nogmaals voor alles, dit koste mij erg veel moeite.
Vlak daarna werd ik overspoeld door een overvloed aan lachkick, alsof er een vulkaan het lachen door mijn hoofd deed spuiten. Nadat ik het rederlijk onder controle had zat drent ineens naast me in de andere stoel. Hij keek om en zei, kijk edwin die bloem komt op ons af!
En goddomme, daar had hij gelijk aan. De bloem op het schilderrij op de tussenmuur kwam recht op ons hoofd af. Het voelde een beetje als het moment vlak voordat je een bal midden tegen je hoofd aankrijgt. In slomotion en haarscherp. Ik heb er vol verwondering naar gekeken. En toen werd ik gegrepen door de bloem en vanaf dat moment begon de grote break trough.
Toen ging drent weg naar de bank, en ik bleef achter in mijn stoel. Samen met de stoel belande ik in een totaal andere wereld. Het was een zalige plaats, een beetje tekenfilm achtig. De best omschrijving die ik die wereld achteraf kan geven is de happy totally gay place.
Het was een lekker warme zomerdag in italy, overal hing een roze/gele/oranje gloed die mij deed wanen dat ik toch wel in de wolken was. Het gevoel daarboven, ultiem geluk en zaligheid. De enige passende woorden zouden zijn verheerlijkde verzadigdheid! Omdat mijn hoofd zwevend mijn lichaam rechtop hield in deze warm verzadigd aangename wolk van euforie.
Opeens trof ik daar een paar kleine vierkante bubbels die hun eigen weg door de wolk zeefde. De muren waar ik naar keek was als een kleurenspel waar geen enekle kleur ontbrank, dat op hol sloeg, alles vloeide door elkaar en de muren leken als een borstkast te ademen! Dit gaf niet alleen een grote verbluffing maar ook vond ik het erg mooi wat dar nou allemaal gebeurde. De kleine bubbeltjes werden er meer en ze werden groter. Nou zag ik pas dat het de bubbels uit de sissi reclame waren! Ze waren oranje met wit en een beetje rozig, ze werden groter doordat ze de wolken in zich opnamen. Al snel vulde zich op de plaats waar de wolken eerst zaten, een hele groep bubbels. En hoe vol mijn verbazing als was, ze vormde net als bij de sisi reclame ook figuren! Geen kubistische meiden ofzo, maar wel lachende gezichtjes!
Vanuit de achtergrond kwam ineens het nummer van queen - “bicycle” mijn hoofd naar binnen gepraat. Ik hoorde drent ook om me heen zwammen, en ineens de fietsbelletjes. De hele hemel van de wolk waar we bovenop zaten werd gevuld met gouden belletjes! De bubbels waren verdrongen en de gouden belletjes waren zo mooi, echt ze waren zo zuiver. En het geluid dat ze maakten, volmaakt gewoon het bezorgde mij een rilling over mijn ruggegraat! Waarna er een drent mijn hemel doorzweefde en geirriteerd liep te schelden op die muziek. Ik werd met stoel en al terug gegooid op aarde.
Ik begon nu pad goed om me heen te kijken naar de omgeving, ik zat in een chalet en de eerste verwonderlijking was toch wel van de muren. Ze waren niet meer zo geregenboogd gekleurd, maar meer egaal en oranje/geel. Zoals mijn evenwicht me verrade zaten we met z’n alle in een trein. Ik wist dat dat niet zo was en maakte het mezelf ook niet duidelijk ofzo. Maar het voelde alsof het hele chalet in beweging was en dat viel het beste te vergelijken met een trein. Omdat ik zo verwondert was van deze hele happening heb ik enige tijd erg verwondert om me heen gekeken. De schildereien vertoonde allemaal activiteiten. Toen herontdekte ik de tafels met daarop de computters en jorg en jeffery, dit waren vaste objecten die nog niets raars hadden gedaan. In de tussentijd was drent al opgestaan en genoot van het lopen, hij vond dat hij erg snel van de ene kant van de gang naar de ander was en haalde mij over op te staan. Althans dat probeerde ik, het was al een hele opgave om iets naar voren te leunen en toen ik eenmaal op de rand van mijn stoel zat… schoot ik van schrik naar achter, was het zo hoog?!. Onder mij bewoog een zee van psichidelisch kleurenspel tegen de stoel aan. Ik kroop terug in mijn stoel, in het midden gehouden door de armleuningen, bij de rand weg van het aflopende zitvlak, hier was ik veilig, hier kon mij niets gebeuren! Toen ik me weer op de schilderijen ging concentreren besloot ik me naar de andere kant van de kamer te richten. Hier waren de gordijnen heel erg raar aan het doen. Zoals velen wel zullen weten zijn contoeren en schaduwen vrij moeilijk te plaatsten. In dit geval was de plooi van de gordijnen hun mond en telkens waren ze in beweging.
Ook de beeldschermen die met hun achterkant naar mij toegekeerd waren, zagen er RAAR uit. Ik ging staren naar drent zijn beeldscherm,daarin zag ik een chinese carnavals draak. Hij kwam net als de coca cola reclame, gevorm uit een openhaard ineens een vrachtwagen. Zo was dit ook alleen werd het de kop van zo’n draak. Het was een helel lieve draak en volledig in kleuren. De draak lachte naar me en sliste met zijn dunne tong uit zijn mond. Ik wou de draak graag vertellen hoe geweldig ik hem vond, ik voelde echt een band met dit schepsel. En enkele seconden later kwamen er 2 treien van kerslampjes van beiden tafelpoten omhoog die langs alle contoeren reden, ze versierde alles in snel tempo en de draak vond het ook prachtig, en lachte me zeer vriendelijk toe. Uit pure blijschap gaf ik de draak een knuffel. Toen ik terugleunde was alles weg
Drent liep nog steeds lachend door de kamer rond, lachend over alles wat er gebeurt. Ook had hij de dextro gevonden en was hier heerlijk mee aan het snoepen. Gelukkig wisten jorg en jeffery nog een paar snoepjes voor mij te bemachtigen. Ik nam het snoepje aan.. maar waarmee?! Wat was dat voor een lelijk iets aan mijn pols? Het leek een met zuur bespoten rimpelig genetisch stuk afval. Ik heb het snoepje in mijn mond gestopt en voelde me vies dat die dingen genaamd mijn handen, mijn lippen aanraakten. Toch was ik erg verwonderlijkt en heb ik ze als een halve zool voor mijn gezicht zitten zwaaien. Na een tijdje met mijn handen gespeeld te hebben ben ik me op de rest van mijn lijf gaan concentreren. Ik besefde mij dat ik een keel had met een kaak, dit voelde echt heel raar. Ik heb de rest van mijn gezicht afgetast en kwam op gegeve moment aan bij het meest onbegrijpelijke wat ik de afgelopen 3 jaar heb meegemaakt. Een neus! Ik had een neus, vol verwondering betaste ik hem in de hoop erachter te komen hoe het er ook alweer uitzag. Tot mijn verschikking wist ik niet eens meer hoe ik er zelf uitzag ! of wat ik nou precies voro een wezen was!?. Ik had echt een enkel id meer en heb de rest van mijn hoofd afgetast in de hoop dat ik het me weer zou herinderen. Maar het schoot me echt niet te binnen. Ik dacht door mijn neus dat ik een mensfiguur uit donanld duck was of iets dergelijks. Tot ik weer naar mijn handen keek, zou ik net zo lelijk zijn als mijn handen?
Ik zat in de stoel en was totaal de weg kwijt. Toen boog jorg zich over mij heen en zijn hele hoofd was verandert! Maar wat mij nog als meeste opviel.. hij had ook een neus. Vol verbondenschap vertelde ik het hem, maar de nuchtere jorg snapte er de specialiteit niet van.
Opeens schoot alles me weer binnen, naar een paar keer de vraag te hebben gesteld wat ik nou was heb ik zeker 3 keer gehoord “ je bent een penis” en dat kon ik toen totaal niet waarderen. Stel je word wakker in een onbekende kamer en je raakt in angst, als er dan eindelijk iemand je kamer binnenkomt en jij hem vraagt waar je bent. En je krijgt het antwoord, je bent door mickey mouse ontvoerd en meegenomen naar micheal jacksons landgoed, zal je het ook niet kunnen hebben. Ik rende naar een slaapkamer waar ik mijn pik tervoorschijn toverde. En echt als je denkt dat je handen als ranzig zijn, heb je nooit je broek op je enkels gehad ! wat een afschuwlijk … sorry
. al lachend deed ik mijn broek weer aan en rende ik naar de spiegel. Daar stond eindelijk het antwoord, dat was ik ! ik nam er genoegen mee en had absoluut niet zoiets van oja dom, maar echt alleen: klopt dat ben ik. Het volgende moment stond ik weer in de gang en ging weer naar de stoel. Het nummer phill collens – love is in the air tonight werd opgezet en drent en ik zaten al even naar de dansende gordijnen te kijken maar nu. Dit was zo mooi ! overal waren kleuren en de gordijnen dansde prachtig op het nog mooiere nummer. Als er een toneel groep zo goed zal zijn dat ze zoiets voor elkaar kunnen krijgen, zullen ze geschiedenis schrijven. De gordijnen verdienen ditzelfde lof! Na het nummer kwamen drent en ik weer uit de trance we waren beiden verbluft van de impressie die dit op ons nalief. Later merkte drent op dat de gordijnen niet mer dansde , en hij ging maar het hun voordoen. Die jongen ging tegen de gordijnen aanstaan en zwierde zoals we ze zonet ook gezien hebben.
Toen ben ik weer opgestaan om mijn glas gekregen cola op het aanrecht te zetten. Daarbij kwam ik langs een winterklare geiser. De kap lag eraf dus je zag echt een hele metalen constructie. En toen gebeurde het! De vloer kantalde en ik werd tegen de muur gesmeten, het volde alsof ik van een trap werd gegooid tegen de deur aan naast de geiser. De geiser waar ik toen naar keek veranderde van het een op het andere moment in een metalen agresieve monster! Ik was echt heel erg bang dat het met zou verscheuren, hij had allemaal metaalplaten armen en ze waren scherp. Dreigend kwamen ze op me af en ik scheeuwde om hulp. Uit eindelijk kwam drent mijn kant op en trok me weg. Ik was hem echt heel dankbaar.
Ik was weer een beetje bij zinnen en liep naar de bank. Hier aangekomen raakte ik met jorg in gesprek. Ik heb helemaal gek gemaakt met mijn filosofie, ik wist dat er meer mensen waren maar ik kon met niet meer herinderen dat er een leven laat staan een maarschappij buiten dit lieve chalet was! In het filmpje stelde ik om de 4sec. een vraag, puur omdat ik nieuws gierig was naar de samenleving. Er stond mij namelijk weinig van bij. Ineens dacht ik, he.. zal ik kunnen vliegen? Dus ik ging op de bank staan en vroeg het. Het antwoord was neeeeeee ! anders zou ik over 3 computters heen zijn gesprongen. Toen kwam drent naast me zitten en zei, je kunt niet vliegen. Iemand anders wou het ook proberen maar die viel, en was dood. Dat verhaal greep me erg aan en ik begon met op dood te richten in mijn filosofische gedachtengang. Ik raakte de weg weer helemaal kwijt en had ineens behoefde om alles in mijn mond te stoppen. Mijn mobiel werd me naar mijn hoofd gegooid en ik mocht erop zabbelen. Later heb ik me op die bank zitten verbazen over jorg die op mijn pc pinball van windows speeld. Dat hele spel leefde als de gekte! Terwijl ik ernaar keek werd mij een banaan toegegooid, maar ik was echt te lui om het te openen. Ik werd afgeleid en automatisch stopte ik de bandaan in mijn mond. De schil zat er nog om maar ik heb hem opgegeten. (1 hap eruit en de rest kon je pellen). Toen kwam drent naast me zitten, hij stelde mij de vraag, hoe zal het zijn om te leven zonder voortanden? En sloeg gelijk daarna een vuist tegen zijn eigen mond aan. Toen hij door wou gaan sprong jorg ervoor en jeffery had het over verwonding met lepels oid. Dat bracht mij op het rare idee om mijn been open te snijden met mijn nokia n70 (zoe hoekig als de pest dus) maar dat ging niet echt. Drent vroeg mij of het mogelijk was jef te slachten. Jorg stond op pakte het messenblok en verstopte het goed, en tereht ook! Paddo’s maken je zo onverspelbaar, gevaarlijk leuk.
Drent ging staan, en ik weet niet meer hoe het gegaan is maar hij vroeg aan jef. Mag ik op de tafel slaan, nou jef had het onderschat en zei heel sarcatisch “je doet maar”. Waarop drent (die normaal de goedheid en rust hemzelve is) 2x hard uithaalde op de tafel. Toen hij voor de 3e keer uithaalde werd er geroepen dat hij moest stoppen, hij sloeg hard een paar treetjes krom van de houten buitentafel. Jef en jorg stonden er beiden naar te kijken, en drent liep alweer verder. Hij haalde dit keer hard uit naar de muur, er vlogen 3 tegeltjes af. Jef en jorg waren erg geschokken, toen ik erbij kwam staan en ging kijken is het enige wat ik deed.. een stukje tegel in mijn mond stoppen. Drent dook in elkaar en was erg bang dat er iemand boos zou worden, ook hij beleefde angst en moest haast huilen. Hij had het standpunt, ik heb de tegel niet kapot gemaakt ik heb ze er alleen uitgeslagen, dat hij kapot valt op het aanrecht heb ik niet gedaan. Ik liep weg en drent liet een beetje kapote huid zien. Ik was niet meer erg verbaasd maar had toch wel zoiets van oja dat is waar ook.
De trip was voor mij bijna ten einde, ik kon weer normaal denken en praten. Het was echt net zo snel weg als dat het gekomen was. De schaduwen vloeiden nog wel even wat door en daar heb ik ook nog eevn over gesproken, drent zag het ook zo maar jef en jorg absoluut niet. We hebben alles tot in de puntjes besproken en drent en ik hadden veel gemeen in de trip. Jorg en jef hadden totaal iets anders verwacht, net als drent die was zwaar onder de indruk. Samen hebben we even alle schade hersteld en foto’s gemaakt van een deur waar ik ook op heb gekouwd, de banaan en drent zijn muur. We bekeken de video’s en er kwamen weer verhalen boven als op een zondag van zaterdag avond. Nadat ik alles nog even goed bekeken heb ben ik naar bed gedaan. Voldaan ging ik slapen, ik had een toptrip gehad.
Nu pas 2 maand later kan ik me alles verwoorden wat ik allemaal heb gezien, als ik ook nu de filmpjes weer terugzie heb ik zoiets van ja! Dat was het. Het is zeker gevaarlijk als je geen goede voorbereidingen treft, maar zeker een geweldige ervaring. De trip van paddo’s vallen nergens mee te vergelijken en daarom zou je het ook gewoon moeten doen als je je erin wilt inleven. Voor mensen die het nooit hebben gebruikt is het ook onmogelijk uit te leggen. Voor mensen die het nooit zullen gebruiken, zal de wereld niet opengaan.. maar ze komen ook zeker niets te kort. Door dit gedaan te hebben word je niet alleen een heel stuk wijzer, je zult als je net zo’n trip als mij beleefd hebt gaan ervaren dat je voor het eerst in je leven echt aan het veranderen bent. Ikzelf ben van alles aan het genieten, ik ben tot geweldige levens visie’s gekomen. Maar dat had allemaal wel even tijd nodig.
Ik hoop dat her verhaal een beetje begrijpbaar was voor iedereen, zelf staat me ook niet alles meer totaal bij. Juist de details die zo onmisbaar bijn voor het verhaal zijn te klein om op te gaan noemen.
Edwin
Foto’s worden snel gepost in orgineel en belevings bewerking.
