LucidLucy
Verslaafde in herstel
Als ik deze beelden bekijk wordt ik toch een beetje droevig. Voor velen lijkt dit misschien als een ver-van-mijn-bed-show. Voor mij komt het toch akelig dichtbij omdat ik zoveel herkenning vind in de beelden.
De wonden die dit middel geven, worden mogelijk veroorzaakt door de vaatvernauwende werking van de Xylazine. De wonden ontstaan niet eens zozeer op de injectie plaatsen, maar 'spontaan'. Waarschijnlijk krijgt het huidweefsel te weinig zuurstof door een combinatie van de vaatvernauwing, lage bloeddruk, trage hartslag en ademhalingsdepressie.
Toen ik nog vele malen per dag a-pihp/a-pihp injecteerde, kreeg ik ook van die rare wonden die maar niet genazen. Zolang ik bleef gebruiken, zat er geen enkele verbetering in. Ik was bang. Bang dat het erger zou worden, bang wat het met mijn bloedvaten deed. Ik kreeg maar geen grip op dat helingsproces en die onmacht maakte het enorm angstig.
In de kliniek vertelden ze me ook dat de kans zeer reëel is dat je uiteindelijk je been verliest door IV injecteren. Ik zou echt niet de eerste zijn die door drugsgebruik zijn been verliest.
De enige mogelijkheid op genezing is stoppen met gebruiken. Maar ondanks die angst, ondanks de gevolgen op mijn lichaam, bleef ik stug door gebruiken. Precies datzelfde zie je ook terug in die docu. Pas toen ik stopte, begonnen die wondjes heel langzaam te genezen (ik geloof dat het bij mij een week of 10 duurde voordat het echt stabiel dicht leek en er huidweefsel op zat).
En dat stoppen is voor de meesten nou net een probleem. In Amerika misschien nog wel veel lastiger dan hier door het zorgsysteem.
Ook de ontwenning van Xylazine schijnt heftig te zijn. Tel daar de ontwenning van fentanyl bij op waardoor fysieke pijn ineens weer heel heftig binnenkomt. Met zulke wonden....
Geen fraai vooruitzicht. Ik hoop dat ook hieruit mensen duurzaam herstel kunnen vinden. Veel respect ook voor de sociale werkers daar die levens proberen te redden.
De wonden die dit middel geven, worden mogelijk veroorzaakt door de vaatvernauwende werking van de Xylazine. De wonden ontstaan niet eens zozeer op de injectie plaatsen, maar 'spontaan'. Waarschijnlijk krijgt het huidweefsel te weinig zuurstof door een combinatie van de vaatvernauwing, lage bloeddruk, trage hartslag en ademhalingsdepressie.
Toen ik nog vele malen per dag a-pihp/a-pihp injecteerde, kreeg ik ook van die rare wonden die maar niet genazen. Zolang ik bleef gebruiken, zat er geen enkele verbetering in. Ik was bang. Bang dat het erger zou worden, bang wat het met mijn bloedvaten deed. Ik kreeg maar geen grip op dat helingsproces en die onmacht maakte het enorm angstig.
In de kliniek vertelden ze me ook dat de kans zeer reëel is dat je uiteindelijk je been verliest door IV injecteren. Ik zou echt niet de eerste zijn die door drugsgebruik zijn been verliest.
De enige mogelijkheid op genezing is stoppen met gebruiken. Maar ondanks die angst, ondanks de gevolgen op mijn lichaam, bleef ik stug door gebruiken. Precies datzelfde zie je ook terug in die docu. Pas toen ik stopte, begonnen die wondjes heel langzaam te genezen (ik geloof dat het bij mij een week of 10 duurde voordat het echt stabiel dicht leek en er huidweefsel op zat).
En dat stoppen is voor de meesten nou net een probleem. In Amerika misschien nog wel veel lastiger dan hier door het zorgsysteem.
Ook de ontwenning van Xylazine schijnt heftig te zijn. Tel daar de ontwenning van fentanyl bij op waardoor fysieke pijn ineens weer heel heftig binnenkomt. Met zulke wonden....
Geen fraai vooruitzicht. Ik hoop dat ook hieruit mensen duurzaam herstel kunnen vinden. Veel respect ook voor de sociale werkers daar die levens proberen te redden.
