Swietje420
Newbie
Beste DL'ers,
Hier een trip-report van mijn tweede keer XTC.
Ons groepje, bestaande uit 5 man, is niet zo van de feestjes waar tig man lawaai en onrust maken. We blijven altijd in de buurt van ons dorp en één van mijn maten en ik nemen altijd onze opgeladen speakers mee om vervolgens in de rustige omgeving een geschikte plek op te zoeken om gewoon lekker gek te doen.
Op het moment van mijn tweede keer waren mijn vrienden al wat gevorderder in het gebruik van XTC en namen zij voorheen altijd "groene padjes (80 milli)". Omdat de lokale drugsdealer leeg was hebben we in een naburig dorp voor het eerst "witte domino's (180 tot 205 milli)" gehaald.
Eenmaal gekocht (10 stuks, ieder 2) gelijk ingenomen en op de fiets 5 kilometer terug naar eigen dorp gegaan.
We zijn op een plek gestopt waar er om ons heen bejaarde tehuizen stonden en in het midden van dat een bankje. Maak je geen zorgen om de oudjes, ze vinden het prima als wij daar zitten zolang we de troep maar opruimen.
Precies na aankomst sloegen de domino's (ik nam 3 kwart, de rest 1 hele) in en we hebben daar zo'n dikke 20 minuten heerlijk lopen hakken, stampen, etc.
Uiteindelijk waren we het daar wel zat en begonnen we maar gewoon ergens naar toe te lopen.
Plots voelde ik me zo waus dat er geen nuttig woord meer uitkwam. Één van mijn maten vroeg mij hoe mijn speaker aan ging en ik brabbelde iets onverstaanbaars waarop ik besloot de stomste uitleg ooit te geven. Het enige wat ik zei was: 'Knop!"
Dat hoor ik nog tot de dag van vandaag.
We kwamen uiteindelijk uit aan de rand van het dorp. Een dijk met een onderdijk en aan die onderdijk ligt de plaatselijke voetbalvereniging.
De voetbalvereniging leek ons eerst niet zo'n hele interessante plek om te hangen totdat we de tribune zagen. Even een houten hekje over en we stonden tussen de bankjes van de tribune te hakken, te stampen en te wausen.
Toen ik een rugzak wilde oppakken waar mijn speaker inzat dacht ik dat de tas helemaal doorweekt was. Ik riep: "Wooooh!" Mijn vrienden natuurlijk gelijk naar mij vragen wat er was en ik zei dat de tas doorweekt was. Één van hen antwoordde: "Dat is het zweet aan je handen lul", waarop ik gelijk antwoordde: "Oh! Dan moet ik echt ff wat drinken!"
Waus als we waren vertrokken we uiteindelijk naar een klein bos direct achter de voetbalvereniging. Het was weer dat houten hekje over en een 200 meter lang pad volgen.
Het was ondertussen al pikdonker buiten toen we het bos ingingen. Het eerste deel van het bos was een smal paadje waar niemand elkaar kon zien. Ik dacht dat de vriend die naast me liep telkens van me af probeerde te lopen en daar werd ik dus pissig van. Toen ik hem dat vertelde begon die te lachen en zei hij dat hij al de hele tijd naast me liep.
Een ander die achteraan de groep ligt begon het licht van zijn Samsung op knipperen te zetten en we spacede 'm met z'n allen de pan uit. Een fel zilverkleurig licht dat om de halve seconde aan/uit gaat en daarmee het hele bos verlicht. Zeker een aanrader!
Toen we eenmaal dat paadje belopen hadden kwamen we in een grote "ruimte" terecht waar 6 rijen van laten we zeggen 40 bomen, allemaal plusminus 20 meter hoog. In het midden van die 6 rijen lag een pad waar we overheen liepen en zo'n 100 meter verderop, in het pikkedonker was er een uitgang te zien, die lag aan de zelfde onderdijk als de voetbalvereniging.
Precies naast die uitgang stond een straatlantaarn waardoor we 100 meter verderop allemaal een klein lichtpuntje zagen.
Toen heb ik hem voor het eerst echt hard gehallucineerd. Ik keek naar dat lichtpuntje en dacht dat ik Disneyland Parijs of de Efteling zag. Het leek in ieder geval op zo'n sprookjes toren en het licht dat door de bladeren heen kwam leek op allemaal touwen met lampjes eraan.
Natuurlijk weet je dat dat komt door de drugs maar uiteindelijk begin je toch aan jezelf te twijfelen. Je probeert jezelf erop te concentreren totdat het uiteindelijk weer die normale uitgang komt, maar die komt telkens maar niet te voorschijn.
Toen we eindelijk de uitgang naderde dacht een vriend dat er een witte vrachtwagen geparkeerd stond op die onderdijk, net naast de uitgang. Op precies diezelfde plek dacht ik dat er een stapel witte zandzakken lagen. Achteraf waren we het erover eens dat we allebei het witte licht van de lantaarn hadden gezien.
Eenmaal suf, nog een beetje waus zijn we allemaal naar huis gegaan.
Ik ging gelijk naar m'n slaapkamer en deed mijn mobiel aan de oplader en legde op mijn nachtkastje. Eenmaal met mijn ogen dicht in bed hallucineerde ik zo'n 10 keer achter elkaar dat ik op bed met mijn mobiel bezig was terwijl deze de hele tijd op mijn nachtkastje lag.
Hoewel ik zeker wist dat ik niet telefoneerde gingen mijn handen telkens voor mijn hoofd, precies hetzelfde als dat ik normaal doe wanneer ik wel mijn mobiel gebruik op bed.
De volgende ochtend was ik klaarwakker, hartstikke fit en heb ik teruggekeken op een heerlijke space avond.
Hier een trip-report van mijn tweede keer XTC.
Ons groepje, bestaande uit 5 man, is niet zo van de feestjes waar tig man lawaai en onrust maken. We blijven altijd in de buurt van ons dorp en één van mijn maten en ik nemen altijd onze opgeladen speakers mee om vervolgens in de rustige omgeving een geschikte plek op te zoeken om gewoon lekker gek te doen.
Op het moment van mijn tweede keer waren mijn vrienden al wat gevorderder in het gebruik van XTC en namen zij voorheen altijd "groene padjes (80 milli)". Omdat de lokale drugsdealer leeg was hebben we in een naburig dorp voor het eerst "witte domino's (180 tot 205 milli)" gehaald.
Eenmaal gekocht (10 stuks, ieder 2) gelijk ingenomen en op de fiets 5 kilometer terug naar eigen dorp gegaan.
We zijn op een plek gestopt waar er om ons heen bejaarde tehuizen stonden en in het midden van dat een bankje. Maak je geen zorgen om de oudjes, ze vinden het prima als wij daar zitten zolang we de troep maar opruimen.
Precies na aankomst sloegen de domino's (ik nam 3 kwart, de rest 1 hele) in en we hebben daar zo'n dikke 20 minuten heerlijk lopen hakken, stampen, etc.
Uiteindelijk waren we het daar wel zat en begonnen we maar gewoon ergens naar toe te lopen.
Plots voelde ik me zo waus dat er geen nuttig woord meer uitkwam. Één van mijn maten vroeg mij hoe mijn speaker aan ging en ik brabbelde iets onverstaanbaars waarop ik besloot de stomste uitleg ooit te geven. Het enige wat ik zei was: 'Knop!"
Dat hoor ik nog tot de dag van vandaag.
We kwamen uiteindelijk uit aan de rand van het dorp. Een dijk met een onderdijk en aan die onderdijk ligt de plaatselijke voetbalvereniging.
De voetbalvereniging leek ons eerst niet zo'n hele interessante plek om te hangen totdat we de tribune zagen. Even een houten hekje over en we stonden tussen de bankjes van de tribune te hakken, te stampen en te wausen.
Toen ik een rugzak wilde oppakken waar mijn speaker inzat dacht ik dat de tas helemaal doorweekt was. Ik riep: "Wooooh!" Mijn vrienden natuurlijk gelijk naar mij vragen wat er was en ik zei dat de tas doorweekt was. Één van hen antwoordde: "Dat is het zweet aan je handen lul", waarop ik gelijk antwoordde: "Oh! Dan moet ik echt ff wat drinken!"
Waus als we waren vertrokken we uiteindelijk naar een klein bos direct achter de voetbalvereniging. Het was weer dat houten hekje over en een 200 meter lang pad volgen.
Het was ondertussen al pikdonker buiten toen we het bos ingingen. Het eerste deel van het bos was een smal paadje waar niemand elkaar kon zien. Ik dacht dat de vriend die naast me liep telkens van me af probeerde te lopen en daar werd ik dus pissig van. Toen ik hem dat vertelde begon die te lachen en zei hij dat hij al de hele tijd naast me liep.
Een ander die achteraan de groep ligt begon het licht van zijn Samsung op knipperen te zetten en we spacede 'm met z'n allen de pan uit. Een fel zilverkleurig licht dat om de halve seconde aan/uit gaat en daarmee het hele bos verlicht. Zeker een aanrader!
Toen we eenmaal dat paadje belopen hadden kwamen we in een grote "ruimte" terecht waar 6 rijen van laten we zeggen 40 bomen, allemaal plusminus 20 meter hoog. In het midden van die 6 rijen lag een pad waar we overheen liepen en zo'n 100 meter verderop, in het pikkedonker was er een uitgang te zien, die lag aan de zelfde onderdijk als de voetbalvereniging.
Precies naast die uitgang stond een straatlantaarn waardoor we 100 meter verderop allemaal een klein lichtpuntje zagen.
Toen heb ik hem voor het eerst echt hard gehallucineerd. Ik keek naar dat lichtpuntje en dacht dat ik Disneyland Parijs of de Efteling zag. Het leek in ieder geval op zo'n sprookjes toren en het licht dat door de bladeren heen kwam leek op allemaal touwen met lampjes eraan.
Natuurlijk weet je dat dat komt door de drugs maar uiteindelijk begin je toch aan jezelf te twijfelen. Je probeert jezelf erop te concentreren totdat het uiteindelijk weer die normale uitgang komt, maar die komt telkens maar niet te voorschijn.
Toen we eindelijk de uitgang naderde dacht een vriend dat er een witte vrachtwagen geparkeerd stond op die onderdijk, net naast de uitgang. Op precies diezelfde plek dacht ik dat er een stapel witte zandzakken lagen. Achteraf waren we het erover eens dat we allebei het witte licht van de lantaarn hadden gezien.
Eenmaal suf, nog een beetje waus zijn we allemaal naar huis gegaan.
Ik ging gelijk naar m'n slaapkamer en deed mijn mobiel aan de oplader en legde op mijn nachtkastje. Eenmaal met mijn ogen dicht in bed hallucineerde ik zo'n 10 keer achter elkaar dat ik op bed met mijn mobiel bezig was terwijl deze de hele tijd op mijn nachtkastje lag.
Hoewel ik zeker wist dat ik niet telefoneerde gingen mijn handen telkens voor mijn hoofd, precies hetzelfde als dat ik normaal doe wanneer ik wel mijn mobiel gebruik op bed.
De volgende ochtend was ik klaarwakker, hartstikke fit en heb ik teruggekeken op een heerlijke space avond.
