Djo
Badass junkie
Ik begin bij voorbaat al me te excuseren voor de lengte die dit report heeft nu die klaar is. 
Maar het was ook zo een beleving.
Mag best stukken overslaan, want het is breed uitgemeten.
Het heeft heel wat tijd gekost, daar ik hem 5 keer verloren ben, maar gelukkig ben ik niet alle tekst kwijt.
Nou ja... er zit niks anders op, dan opnieuw te beginnen, zodat mijn verhaal eindelijk af is en uit de DF fax kan rollen.
Nou, hier komt een voor mij indrukwekkend reportje uit 1996. Toen ik nog vrij drugsonbevlekt ontvangen was.
Zondag, de Carte Blanche, altijd zondags hardcore avond en af en toen begon het om 14.00 al tot sluitingstijd. Leuke dj-birhtday party's en leuke organisatie. Lachgaskraampje en suikerspinnenkraampje. Altijd wat te beleven. Zo bleek later, toen het mijn vaste zondagse stek werd.
Heerlijk chill vijvertje bij de hand.
Het zou mijn eerst keer daar worden en de tweede keer XTC.
Met de eerste slikervaring, die tevens amazing was nog in mijn herinnering, voor anderen heb ik er schijnbaar echt vreselijk uitgezien. Maar ik wilde deze avond, dat heerlijke gevoel weer beleven.
Ik begon met een pentagrammetje, deze pillen waren in die tijd, 2 op deadlist, zal best, maar ze waren mega! Ik had bij mjn eerste keer, wel wat breekpunt, dat ik even minder lekker ging, en ik was wel weer een beetje zenuwachtig, maar ja dat blijft.
(Tijdens mijn eerste xtc-ervaring, heb ik meteen iemand dood langs me neer zien vallen, dat blijft me altijd bij)
Ik nam een hele in, en besloot relaxed te wachten, in de gezellige bankjes , waar we altijd lekker knus bij elkaar zaten, te spacen.
Maar na enige tijd, begonnen het bij mijn vrienden al te werken, en ik zat daar nog geheel nuchter, te wachten op de inslag.
Na nog een uur gewacht te hebben, ik had niet heel de avond de tijd, toen dacht ik dan pak in nog gewoon wat bij.
De jongen waar ik 2 Eetjes van kocht waarschuwde me nog, dat ik beter nog geduld kon hebben, maar ja, inmiddels na 2,5 uur nog niks.
Ik besloot tot de gulden middenweg, en pakte een hallfje van het Eetje, wat ik bij die jongen gekocht had. De rest zou ik bewaren.
Dan kan soms net de trigger zijn, had ik gelezen, toch nog even moeten wachten.
We waren met de trein, en moesten ons strak aan schema houden.
Voor de aansluiting te kunnen halen met de bus.
En jullie voelen misschien al wel een beetje wat er gebeurde.
De inslag kreeg ik vlak voor vertrek. En ik ging me toch een partijtje lekker, tot er een meisje, de hele tijd kwam vragen hoe ga je naar huis straks. Ze maakte me helemaal gek, want wat bleek... iemand kon ons naar huis brengen, maar er was nog maar 1 autoplek vrij, dus ik me opgeofferd voor die bitch. Komt ze vervolgens om de minuut, terwijl ik daar heerlijk op die xtc zit te gaan me de hele tijd lastig vallen, als weet je de treintijden wel, en wie loopt er met je mee.
Ja, als hun naar huis gebracht zouden wordeen, liepen hun in elk geval al niet meer mee.
Ik raakte licht in paniek, zag het niet zitten om daar op dat kleine station, vroeg in de nacht alleen te zitten.Gelukkig kwamen daar miijn reddende engels R en W, die me onder hun hoede namen, dus wij gedrieen gearmd naar het station, ik me 1000 keer voor mijn wazigheid verontschuldigend.
Maar eerst kennisgemaakt met de Chinese snackbaareigenaar, die voor ons partygangers altijd YoghoYogho ijsjes in grote getalen liet transporteren. Niet aan te slepen die ijsjes, en als het dan zover was dat ze op waren, moesten we weer 3 maanden op de boot wachten vanuit
China. LOL! De Y0GHI YOGHI bestuurd door Joshi!
(Een leuke anekdote van die Chinees, toen we een keer op een doordeweejse dag binnen kwamen wandenl voor die lekkele YughiYughi ijsjes te komen nuttigen. Hij helemaal verbaasd, hij dacht volgens mij dat wij doordeweeks niet leefden.
Zijn eerste reactie was HOUSEPALTY TE VLOEG!
ISJE NOHG NIE OPEN, ZONDAG WEER JULLIE TELUGKOMEN. )
Nou, ijsje was lekker, toen hield iemand een BAMIHAP voor mijn neus, waar ik gretig een hap van nam. Het is tot op de dag van vandaag nog steeds een stramme kaken van!
Nou, de treinreis verliep gezellig, hun bleven nog even op het station voor mij, tot ik veilig in de bus zat. We hadden nummers uitgewisseld.
Ik stap dus de bus in, heeft net mijn favoriete buschauffeur waar ik altijd een babbeltje mee maakte dienst.
Ik heb me een smoes eronder uit weten te lullen.
Ik was toch al zo dement.
Toen ik thuis kwam nog even met mijn vader gekletst, en toen kwam ik op het idee, om de hond,die wandelen haat aan te lijnen.
Zo gezegd, zo gedaan, ik tegen mijn pa gezegd,dat ik nog even ging wandelen.
Dus daar stond ik hond aangelijnd, waar het enthausiasme vanaf droop., heerlijk hard gaand, met mijn maatje voor die nacht: Lolliestokje.
Het was een heerlijke wandeling en plots begon het.
Ik zie in een boom, levensgroot de kop van onze hond, en vanaf dat moment zag ik clowntjes in de bomen zitten, dezelfde die ik op mijn postpapier had staan toen ik nog jong was.
Maar ik zag overal wat, schitterende ervaring.in alle struiken,draaiorgeltjes en heloe verzamelingen teddieberen in de struiken, draaiorgelmuziek, alle auto's waren gevuld met mensen die naar house muziek aan het luisteren waren. Het was een groot kleurrijk straatfeest.
Maar toen kwam er een andere fase. Ik kwam erachter dat ik niet meer op lolliestokje zat te knauwen maar op andere delen van mijn mond.
Dus jacht op lollistokje geopend, met resultaat, heel verlaten lag hij daar in een groefje. Nadat stokje beloofd had nooit meer weg te lopen, wandelden we verder. Ik was al blij dat hij niet was meegenomen door een vreemde!
Toen werd alles zwart, en er onstond een lugubere trip. Overal zag ik mensen dood liggen. onder auto's over stoepranden bungelend, hele enge ogen.Ik wilde die leuke trip weer terug. Ik ging even zitten, en toen gebeurde het nog met de hond, die volledig instortte, bleken we 4 uur gewandeld te hebben. Toen zag ik als klap op de vuurpijl nog een meisje op de grond liggen, met mijn laarzen aan, dus ik goed kijken of ik het was, maar het was dat vervelende meisje, die me door al die rotvragen eerder die avond bijna een down had bezorgd! Ik heb ze lekker laten liggen, mijn wraak zal zoet zijn! Moet ze maar niet in mijn trip verschijnen en nog wel in mijn laarzen. Kom nou!
Toch deden die enge beelden me besluiten, dat ik gewapend met medium size hond om mijn nek, teruggewandeld ben naar huis. Met mijn zeer wazige hersens nog een praatje gemaakt met de overbuurvrouw, die hun cafe net afsloot, duidelijk gesprekje, met mijn drugsdementie.
Ben toch maar naar bed gegaan, waar nog een bezoeker langs mijn bed kwam zitten, en toen ben ik toch tevreden in slaap gevallen.
Dit is een van de betere trips die ik heb gehad. En ik zal deze belevenis nooit meer vergeten, en zal er in mijn chille luie stoel in de lounge een of ander bejaardentehuis nog alles van herrinneren. Onder het genot van een heerlijke paddochai en een spacecake uit eigen keuken! 
Maar het was ook zo een beleving.
Mag best stukken overslaan, want het is breed uitgemeten.
Het heeft heel wat tijd gekost, daar ik hem 5 keer verloren ben, maar gelukkig ben ik niet alle tekst kwijt.
Nou ja... er zit niks anders op, dan opnieuw te beginnen, zodat mijn verhaal eindelijk af is en uit de DF fax kan rollen.
Nou, hier komt een voor mij indrukwekkend reportje uit 1996. Toen ik nog vrij drugsonbevlekt ontvangen was.
Zondag, de Carte Blanche, altijd zondags hardcore avond en af en toen begon het om 14.00 al tot sluitingstijd. Leuke dj-birhtday party's en leuke organisatie. Lachgaskraampje en suikerspinnenkraampje. Altijd wat te beleven. Zo bleek later, toen het mijn vaste zondagse stek werd.
Heerlijk chill vijvertje bij de hand.
Het zou mijn eerst keer daar worden en de tweede keer XTC.
Met de eerste slikervaring, die tevens amazing was nog in mijn herinnering, voor anderen heb ik er schijnbaar echt vreselijk uitgezien. Maar ik wilde deze avond, dat heerlijke gevoel weer beleven.
Ik begon met een pentagrammetje, deze pillen waren in die tijd, 2 op deadlist, zal best, maar ze waren mega! Ik had bij mjn eerste keer, wel wat breekpunt, dat ik even minder lekker ging, en ik was wel weer een beetje zenuwachtig, maar ja dat blijft.
(Tijdens mijn eerste xtc-ervaring, heb ik meteen iemand dood langs me neer zien vallen, dat blijft me altijd bij)
Ik nam een hele in, en besloot relaxed te wachten, in de gezellige bankjes , waar we altijd lekker knus bij elkaar zaten, te spacen.
Maar na enige tijd, begonnen het bij mijn vrienden al te werken, en ik zat daar nog geheel nuchter, te wachten op de inslag.
Na nog een uur gewacht te hebben, ik had niet heel de avond de tijd, toen dacht ik dan pak in nog gewoon wat bij.
De jongen waar ik 2 Eetjes van kocht waarschuwde me nog, dat ik beter nog geduld kon hebben, maar ja, inmiddels na 2,5 uur nog niks.
Ik besloot tot de gulden middenweg, en pakte een hallfje van het Eetje, wat ik bij die jongen gekocht had. De rest zou ik bewaren.
Dan kan soms net de trigger zijn, had ik gelezen, toch nog even moeten wachten.
We waren met de trein, en moesten ons strak aan schema houden.
Voor de aansluiting te kunnen halen met de bus.
En jullie voelen misschien al wel een beetje wat er gebeurde.
De inslag kreeg ik vlak voor vertrek. En ik ging me toch een partijtje lekker, tot er een meisje, de hele tijd kwam vragen hoe ga je naar huis straks. Ze maakte me helemaal gek, want wat bleek... iemand kon ons naar huis brengen, maar er was nog maar 1 autoplek vrij, dus ik me opgeofferd voor die bitch. Komt ze vervolgens om de minuut, terwijl ik daar heerlijk op die xtc zit te gaan me de hele tijd lastig vallen, als weet je de treintijden wel, en wie loopt er met je mee.
Ja, als hun naar huis gebracht zouden wordeen, liepen hun in elk geval al niet meer mee.
Ik raakte licht in paniek, zag het niet zitten om daar op dat kleine station, vroeg in de nacht alleen te zitten.Gelukkig kwamen daar miijn reddende engels R en W, die me onder hun hoede namen, dus wij gedrieen gearmd naar het station, ik me 1000 keer voor mijn wazigheid verontschuldigend.
Maar eerst kennisgemaakt met de Chinese snackbaareigenaar, die voor ons partygangers altijd YoghoYogho ijsjes in grote getalen liet transporteren. Niet aan te slepen die ijsjes, en als het dan zover was dat ze op waren, moesten we weer 3 maanden op de boot wachten vanuit
China. LOL! De Y0GHI YOGHI bestuurd door Joshi!
(Een leuke anekdote van die Chinees, toen we een keer op een doordeweejse dag binnen kwamen wandenl voor die lekkele YughiYughi ijsjes te komen nuttigen. Hij helemaal verbaasd, hij dacht volgens mij dat wij doordeweeks niet leefden.
Zijn eerste reactie was HOUSEPALTY TE VLOEG!
ISJE NOHG NIE OPEN, ZONDAG WEER JULLIE TELUGKOMEN. )
Nou, ijsje was lekker, toen hield iemand een BAMIHAP voor mijn neus, waar ik gretig een hap van nam. Het is tot op de dag van vandaag nog steeds een stramme kaken van!
Nou, de treinreis verliep gezellig, hun bleven nog even op het station voor mij, tot ik veilig in de bus zat. We hadden nummers uitgewisseld.
Ik stap dus de bus in, heeft net mijn favoriete buschauffeur waar ik altijd een babbeltje mee maakte dienst.
Ik heb me een smoes eronder uit weten te lullen.
Ik was toch al zo dement.
Toen ik thuis kwam nog even met mijn vader gekletst, en toen kwam ik op het idee, om de hond,die wandelen haat aan te lijnen.
Zo gezegd, zo gedaan, ik tegen mijn pa gezegd,dat ik nog even ging wandelen.
Dus daar stond ik hond aangelijnd, waar het enthausiasme vanaf droop.
, heerlijk hard gaand, met mijn maatje voor die nacht: Lolliestokje.Het was een heerlijke wandeling en plots begon het.
Ik zie in een boom, levensgroot de kop van onze hond, en vanaf dat moment zag ik clowntjes in de bomen zitten, dezelfde die ik op mijn postpapier had staan toen ik nog jong was.
Maar ik zag overal wat, schitterende ervaring.in alle struiken,draaiorgeltjes en heloe verzamelingen teddieberen in de struiken, draaiorgelmuziek, alle auto's waren gevuld met mensen die naar house muziek aan het luisteren waren. Het was een groot kleurrijk straatfeest.
Maar toen kwam er een andere fase. Ik kwam erachter dat ik niet meer op lolliestokje zat te knauwen maar op andere delen van mijn mond.
Dus jacht op lollistokje geopend, met resultaat, heel verlaten lag hij daar in een groefje. Nadat stokje beloofd had nooit meer weg te lopen, wandelden we verder. Ik was al blij dat hij niet was meegenomen door een vreemde!
Toen werd alles zwart, en er onstond een lugubere trip. Overal zag ik mensen dood liggen. onder auto's over stoepranden bungelend, hele enge ogen.Ik wilde die leuke trip weer terug. Ik ging even zitten, en toen gebeurde het nog met de hond, die volledig instortte, bleken we 4 uur gewandeld te hebben. Toen zag ik als klap op de vuurpijl nog een meisje op de grond liggen, met mijn laarzen aan, dus ik goed kijken of ik het was, maar het was dat vervelende meisje, die me door al die rotvragen eerder die avond bijna een down had bezorgd! Ik heb ze lekker laten liggen, mijn wraak zal zoet zijn!
Moet ze maar niet in mijn trip verschijnen en nog wel in mijn laarzen. Kom nou! Toch deden die enge beelden me besluiten, dat ik gewapend met medium size hond om mijn nek, teruggewandeld ben naar huis. Met mijn zeer wazige hersens nog een praatje gemaakt met de overbuurvrouw, die hun cafe net afsloot, duidelijk gesprekje, met mijn drugsdementie.
Ben toch maar naar bed gegaan, waar nog een bezoeker langs mijn bed kwam zitten, en toen ben ik toch tevreden in slaap gevallen.
Dit is een van de betere trips die ik heb gehad. En ik zal deze belevenis nooit meer vergeten, en zal er in mijn chille luie stoel in de lounge een of ander bejaardentehuis nog alles van herrinneren. Onder het genot van een heerlijke paddochai en een spacecake uit eigen keuken!
