Documentaireserie over drug flakka met Tygo Gernandt vanaf oktober te zien

Lennart was er ook beroerd aan als je die foto zag waar hij op stond met zijn broer.

Maar ik vrees bij hem, en ook die man die pas uit zijn opname kwam en psychotisch was daarvoor, voor een stevige terug val.
Ze zitten allebei nl nog in het leef en woon gebied waar het mis is gegaan. Als kolen bij het haardvuur. Mijn inziens is dan het risicoprofiel groot.
 
Lennart was er ook beroerd aan als je die foto zag waar hij op stond met zijn broer.

Maar ik vrees bij hem, en ook die man die pas uit zijn opname kwam en psychotisch was daarvoor, voor een stevige terug val.
Ze zitten allebei nl nog in het leef en woon gebied waar het mis is gegaan. Als kolen bij het haardvuur. Mijn inziens is dan het risicoprofiel groot.

Ik ben van mening dat je van binnen moet veranderen. Verandering van omgeving heeft weinig zin. Dan verandert er niets en gaat het vroeg of laat vanzelf alsnog fout.

De zaken die mij altijd naar een terugval brachten, waren kleine irritaties, stukjes verdriet, schaamte, etc. die zijn gaan stapelen. Tot het zo hoog oploopt dat de bom barst. Dat kan ook op een nieuwe locatie plaatsvinden. Net zo goed als op de oude.

Neemt niet weg dat je bepaalde schepen moet verbranden en álles in je dagelijkse ritme anders moet doen.
 
Ik ben van mening dat je van binnen moet veranderen. Verandering van omgeving heeft weinig zin. Dan verandert er niets en gaat het vroeg of laat vanzelf alsnog fout.

Voor een deel ga ik hier zeker in mee, en is dat ook een belangrijke stap.

Maar ik vraag me af of mensen dan sterk genoeg zijn als ze in dezelfde omgeving blijven. Daar waar iedereen je kent, daar waar goede herinneringen liggen aan iets slechts. Ik heb bv lang geleden genoeg de neus gepoederd in het uitgaansleven. Was een paar maanden terug in betreffende stad, ik zag dat uitgaansplein en ik kreeg gelijk zin in coke. Normaliter heb ik daar nooit last van en is ook al lang geleden dat ik dat op heb.
 
Was een paar maanden terug in betreffende stad, ik zag dat uitgaansplein en ik kreeg gelijk zin in coke. Normaliter heb ik daar nooit last van en is ook al lang geleden dat ik dat op heb.

Ik heb die associaties o.a. ook met Den Haag, Amsterdam en met name Breda.

In alle drie de steden kom ik nog geregeld. Breda zelfs wekelijks. Met Breda ben ik die associaties weer volledig kwijtgeraakt. In het begin als ik daar kwam, deden allerlei plaatsen me herinneren aan gebruik. En vooral aan de dealer die ik daar had zitten.

Ik heb er nieuwe herinneringen opgebouwd. Nuchtere herinneringen. Een ander leven. En die overstijgen nu weer de 'nostalgische' gebruikersgedachten.

Ook daar valt een wereld te winnen dus.

Mij gaat het met name om: wat doe je nu als die gedachten en gevoelens wèl om de hoek komen?
Doe je ze af als gedachten en probeer je je sterk te houden? Of kom je in de actie, pak je de telefoon op en spreek je dit uit naar fellows. Pak je daarna een meeting en deel je erover? Of laat je het eigenlijk gaan en kan het ongemerkt van binnen groeien?

Ik probeer dus altijd voor die actie te gaan. Dat is waar die interne verandering in zit en waardoor het ook mogelijk wordt om die nieuwe herinneringen op oude plaatsen op te bouwen.

Doe ik dat niet, dan is mijn ervaring dat ik vroeg of laat terugval. Omdat er in feite niets verandert. Maar juist door dat 'vangnet' kan ik die situaties wel aan.

Uiteindelijk zie ik het zo dat ik altijd zwakker ben dan mijn verslaving. Dus als ik er niets aan doe, slaat ie me vanzelf een keer knock out als ik hem laat groeien. En in dit geval groeit verslaving wederom in het donker en gaat ie stuk als het aan het licht komt. Daarom blijf ik erover praten als dat soort gedachtes boven komen. Ik heb geleerd dat 'sterk zijn' voor mij niet werkt. Integendeel zelfs.
 
Ik heb die associaties o.a. ook met Den Haag, Amsterdam en met name Breda.

In alle drie de steden kom ik nog geregeld. Breda zelfs wekelijks. Met Breda ben ik die associaties weer volledig kwijtgeraakt. In het begin als ik daar kwam, deden allerlei plaatsen me herinneren aan gebruik. En vooral aan de dealer die ik daar had zitten.

Ik heb er nieuwe herinneringen opgebouwd. Nuchtere herinneringen. Een ander leven. En die overstijgen nu weer de 'nostalgische' gebruikersgedachten.

Ook daar valt een wereld te winnen dus.

Mij gaat het met name om: wat doe je nu als die gedachten en gevoelens wèl om de hoek komen?
Doe je ze af als gedachten en probeer je je sterk te houden? Of kom je in de actie, pak je de telefoon op en spreek je dit uit naar fellows. Pak je daarna een meeting en deel je erover? Of laat je het eigenlijk gaan en kan het ongemerkt van binnen groeien?

Ik probeer dus altijd voor die actie te gaan. Dat is waar die interne verandering in zit en waardoor het ook mogelijk wordt om die nieuwe herinneringen op oude plaatsen op te bouwen.

Doe ik dat niet, dan is mijn ervaring dat ik vroeg of laat terugval. Omdat er in feite niets verandert. Maar juist door dat 'vangnet' kan ik die situaties wel aan.

Uiteindelijk zie ik het zo dat ik altijd zwakker ben dan mijn verslaving. Dus als ik er niets aan doe, slaat ie me vanzelf een keer knock out als ik hem laat groeien. En in dit geval groeit verslaving wederom in het donker en gaat ie stuk als het aan het licht komt. Daarom blijf ik erover praten als dat soort gedachtes boven komen. Ik heb geleerd dat 'sterk zijn' voor mij niet werkt. Integendeel zelfs.

Goed uitgelegd.
Ik kan het nu ook vanuit die invalshoek bekijken, want zoals jij het schrijft komt het inderdaad van binnenuit.
 
Ik heb die associaties o.a. ook met Den Haag, Amsterdam en met name Breda.

In alle drie de steden kom ik nog geregeld. Breda zelfs wekelijks. Met Breda ben ik die associaties weer volledig kwijtgeraakt. In het begin als ik daar kwam, deden allerlei plaatsen me herinneren aan gebruik. En vooral aan de dealer die ik daar had zitten.

Ik heb er nieuwe herinneringen opgebouwd. Nuchtere herinneringen. Een ander leven. En die overstijgen nu weer de 'nostalgische' gebruikersgedachten.

Ook daar valt een wereld te winnen dus.

Mij gaat het met name om: wat doe je nu als die gedachten en gevoelens wèl om de hoek komen?
Doe je ze af als gedachten en probeer je je sterk te houden? Of kom je in de actie, pak je de telefoon op en spreek je dit uit naar fellows. Pak je daarna een meeting en deel je erover? Of laat je het eigenlijk gaan en kan het ongemerkt van binnen groeien?

Ik probeer dus altijd voor die actie te gaan. Dat is waar die interne verandering in zit en waardoor het ook mogelijk wordt om die nieuwe herinneringen op oude plaatsen op te bouwen.

Doe ik dat niet, dan is mijn ervaring dat ik vroeg of laat terugval. Omdat er in feite niets verandert. Maar juist door dat 'vangnet' kan ik die situaties wel aan.

Uiteindelijk zie ik het zo dat ik altijd zwakker ben dan mijn verslaving. Dus als ik er niets aan doe, slaat ie me vanzelf een keer knock out als ik hem laat groeien. En in dit geval groeit verslaving wederom in het donker en gaat ie stuk als het aan het licht komt. Daarom blijf ik erover praten als dat soort gedachtes boven komen. Ik heb geleerd dat 'sterk zijn' voor mij niet werkt. Integendeel zelfs.
Mooi verwoord !
Het draait niet om het vermijden van gebruik, maar om het vinden van een leven waarin het geen betekenis meer heeft.
 
Mijn favoriet. Het is tragisch en komisch tegelijk. Daar is een woord voor: tragikomisch. Dit filmpje tot in den treuren gekeken vroeger, zo erg dat we het in z'n geheel konden naspelen (en dat bij tijd en wijlen ook deden). Uitspraken uit deze docu worden tot op de dag van vandaag nog in het standaard taalpakket gebruikt rondom mij.

Is dit de Belgische neef van Johan Derksen?
 
Mijn favoriet. Het is tragisch en komisch tegelijk. Daar is een woord voor: tragikomisch. Dit filmpje tot in den treuren gekeken vroeger, zo erg dat we het in z'n geheel konden naspelen (en dat bij tijd en wijlen ook deden). Uitspraken uit deze docu worden tot op de dag van vandaag nog in het standaard taalpakket gebruikt rondom mij.

Ik ben niet verslaafd aan den drank, ik heb het alleen nodig.
 
Haha zien jullie deze nu voor het eerst ja?

"Wa kunde nou duun ient heede?"
"We zijn d'n rijksten van d'n bouw hier"
"Paul ik heb gin probleeeme. Kheb dr geen. Drinkt u nie? Voila dan zijn we uitgeklapt he"

En dan halverwegen nog een keer "paul he?"

Haha tjongejonge word er weer helemaal ingezogen😂
 
Haha zien jullie deze nu voor het eerst ja?

"Wa kunde nou duun ient heede?"
"We zijn d'n rijksten van d'n bouw hier"
"Paul ik heb gin probleeeme. Kheb dr geen. Drinkt u nie? Voila dan zijn we uitgeklapt he"

En dan halverwegen nog een keer "paul he?"

Haha tjongejonge word er weer helemaal ingezogen😂
Nee man vroeger kon ik dit citeren
 
Als dit niet in het Vlaams was, was het 80% minder grappig geweest, eerlijkheidshalve gezegd. Het is echt de perfecte samenkomst van tragiek, houding en taalgebruik wat op de lachspieren werkt. Ongelooflijk😂
 
Haha zien jullie deze nu voor het eerst ja?

"Wa kunde nou duun ient heede?"
"We zijn d'n rijksten van d'n bouw hier"
"Paul ik heb gin probleeeme. Kheb dr geen. Drinkt u nie? Voila dan zijn we uitgeklapt he"

En dan halverwegen nog een keer "paul he?"

Haha tjongejonge word er weer helemaal ingezogen😂
Hij had ook 1 of anders zwetsverhaal over een dokter die zijn alcoholisme had veroorzaakt. En iets over de evenaar ofzo.
 
Hij had ook 1 of anders zwetsverhaal over een dokter die zijn alcoholisme had veroorzaakt. En iets over de evenaar ofzo.
Sebiet passeren we d'n equateur, das d'n evenoar he

Dr lösch😂😂 gooi al die pielen weg en neem ne wieskie. Toen ist begoone

Ook BIZAR hoe ie dan jaren later opgeknapt is trouwens. Niet veel later is ie weliswaar overleden, maar jezus wat een verschil he.
 
Ik kijk 'm op de gewone tv, vond aflevering 1 al behoorlijk heftig. Bij dat vrouwtje kon je goed zien dat ze heel bang was.
Echt bizar eigenlijk dat er zulke destructieve drugs bestaan, dat zelfs crack en heroïne overtroffen kunnen worden...
Ja, bepaalde drugs zijn toch echt rotzooi in mijn ogen.
Elke drug is er 1 op zich. En van teveel gaat het mis. Opiaten en cocaïne zijn 2 hele verschillende. Er zijn nu veel meer opiaat verslaafden dan tijdens de 'epidimie' in de jaren 70/80 tot aan de crisis in 90 en methadon voorziening. Wat mensen doen als de hun drugs niet kunnen krijgen zit vooral in de aard van het karakter. Er zijn heel veel crack en heroineverslaafden die niet hun ziel verkopen maar ja die zie of hoor je niet natuurlijk....ook wel functionerende gebruikers. Er zijn ook mensen, zeker ik toen ik jong was, die als ik mijn slaap joint niet had waarschijnlijk net zo leip werd als de gemiddelde heroineverslaafde maar dan praat ik wel over een jaar of 20 terug gelukkig 🤣
 
Heb je wel een punt, al geeft de een heftiger cravings dan de andere denk ik. Maar ik kan niet echt uit ervaring spreken, m'n enige verslaving is tabak, en daar heb ik nooit problemen met voorziening zeg maar. Geen idee wat ik zou doen als ik mn tabak niet meer zou kunnen betalen ofzo.
Zou het dan ook met mate van verslaving te maken hebben?
Dat functionele verslaafden hun gebruik nog dusdanig onder controle hebben dat ze het kunnen blijven bekostigen (en uiteraard nog kunnen functioneren op hun werk)?
 
Heb je wel een punt, al geeft de een heftiger cravings dan de andere denk ik. Maar ik kan niet echt uit ervaring spreken, m'n enige verslaving is tabak, en daar heb ik nooit problemen met voorziening zeg maar. Geen idee wat ik zou doen als ik mn tabak niet meer zou kunnen betalen ofzo.
Zou het dan ook met mate van verslaving te maken hebben?
Dat functionele verslaafden hun gebruik nog dusdanig onder controle hebben dat ze het kunnen blijven bekostigen (en uiteraard nog kunnen functioneren op hun werk)?
De ontwenning van opiaten en crack is een stuk heftiger dan bij tabak. Plus jij bent niet dakloos en heb geen uitzichtloos leven zonder iets te verliezen (denk ik). Dan veranderd de situatie nogal. Veel daklozen drinken vaak ook nogal stevig, wat ook weer extra shit veroorzaakt.
 
De ontwenning van opiaten en crack is een stuk heftiger dan bij tabak. Plus jij bent niet dakloos en heb geen uitzichtloos leven zonder iets te verliezen (denk ik). Dan veranderd de situatie nogal. Veel daklozen drinken vaak ook nogal stevig, wat ook weer extra shit veroorzaakt.
Crackgebruikers zijn vaak bodemloos, je kan steeds dieper vallen maar gaan wel gruwelijk uit hun dak. Zou dakoosheid dan een bijkomend voordeel zijn zodat het allemaal een beetje heel blijft? Questions questions....😜
 
Als dit niet in het Vlaams was, was het 80% minder grappig geweest, eerlijkheidshalve gezegd. Het is echt de perfecte samenkomst van tragiek, houding en taalgebruik wat op de lachspieren werkt. Ongelooflijk😂
Ja het blijft een bijzondere, voor veel Nederlanders onnozel overkomend dialect haha veel belgen hebben nuchterheid en in zekere zin naïviteit ook wel tot een kunst verheven hoor. Ik heb langere tijd met belgen - vooral niet stedelijke - soort van gewerkt. Dat taaltje kan ik de hele dag naar luisteren zeker van vrouwelijk schoon 🥰🫶🏽💪🏽
 
Ik heb hem eindelijk ook gekeken afgelopen 2 dagen. Ik had toen hier op het forum natuurlijk al van alles meegekregen over flakka en toen had ik al besloten dat ik dat beter niet kon gaan bestellen. Ben echt zo blij dat ik dat ook niet gedaan heb als ik dit nou allemaal zie. Want dan was het waarschijnlijk net als bij Marie of Katja gegaan bij mij. Echt wel heftig om te zien hoor, wat een verwoestende drug is dat zeg. Ken natuurlijk genoeg verhalen van verslaafden aan crack, heroine, ghb etc. Maar dit is echt wel next level vergeleken bij dat.
 
De documentaire wordt herhaald en is te zien op NPO 3 op:

27 August 21:15
3 September 21:15
10 September 21:15
17 September 21:15

En hij is natuurlijk ook gewoon te bekijken via NPO Start.
 
Terug
Bovenaan