Drugs en studeren.

[Tobi]

Zeer gewaardeerde mede-liefhebbers van het goede leven,

In het verleden heb ik landurig en dagelijks speed gebruikt bij het studeren; hyperfocus, slapeloze nachten en euforie hielpen mij altijd erg om snel en effectief te leren. Nu inmiddels jaren later (gelukkig helemaal van de pep af) wil ik weer een studie oppakken en dit valt mij verassend zwaar zonder pep. Niet dat er een craving is, het studeren zelf is gewoon moeilijker. Alsof ik jarenlang een game met cheats heb gespeeld en deze cheats nu niet meer werken.

Nu is mijn vraag of iemand hier misschien een middel/RC weet dat de concentratie bevorderd, maar wat niet zo heftig, verslavend en destructief is als pep.


Bedankt!

 

[Zeehond]

Zeer gewaardeerde mede-liefhebbers van het goede leven,

In het verleden heb ik landurig en dagelijks speed gebruikt bij het studeren; hyperfocus, slapeloze nachten en euforie hielpen mij altijd erg om snel en effectief te leren. Nu inmiddels jaren later (gelukkig helemaal van de pep af) wil ik weer een studie oppakken en dit valt mij verassend zwaar zonder pep. Niet dat er een craving is, het studeren zelf is gewoon moeilijker. Alsof ik jarenlang een game met cheats heb gespeeld en deze cheats nu niet meer werken.

Nu is mijn vraag of iemand hier misschien een middel/RC weet dat de concentratie bevorderd, maar wat niet zo heftig, verslavend en destructief is als pep.


Bedankt!

Geen enkel middel is een oplossing voor jouw uitdaging.
Zelfs met cafeïne moet je wat voorzichtig zijn.
Zorg voor een goed schema om te leren, planning is belangrijk.
Ga aan het begin van de dag sporten, dat werkt vaak heel goed.

Mijn advies aan jou is om geen middelen te gebruiken om te studeren, dat is gewoon geen goede route. Als je straks gaat werken en een ingewikkeld project doet met een deadline bijvoorbeeld ga je ook weer zoeken naar een middel.
Stap hier vanaf, dat is functioneel gebruik en je rolt zo een verslaving in.

Probeer je gebruik recreatief te houden.

Succes met je studie!!

 

[Neo-Shulginist]

Eerlijk gezegd denk ik niet dat speed helpt om je leervermogen te vergroten.

De slaap is namelijk essentieel om herinneringen over te zetten van het korte naar het lange termijn geheugen. Als je speed gebruikt dan raakt dat proces verstoord, waardoor je juist minder goed in staat bent de dingen te onthouden die je probeerde te leren. Dan heb je misschien met een goed gevoel je studiemateriaal doorlopen, maar dan heb je er alsnog weinig van onthouden, en dus niet zoveel van geleerd.

Wat mij betreft is studeren vooral een kwestie van je productieve uren weten te pakken. Ik weet bijvoorbeeld van mezelf dat ik het best 's ochtends kan leren tussen 9.00 en 12.00 uur. Dan moet ik ook lekker geslapen hebben van 22:00 tot 6:00 uur en 's ochtends even de tijd nemen om wakker te worden. In die ochtenduren doe ik het meeste leerwerk. Dan zet ik ook mijn telefoon uit, mailapp, alles wat notificaties kan geven gaat uit. Dan kan ik in die drie uur echt heel productief werk neerzetten. De rest van de dag is dan wat meer voor toegepaste taken die je vooral moet uitvoeren. Bijvoorbeeld een werkstuk uittypen ofzo.

Goed leren is daarnaast een kwestie van ontspannen. De beste ideeën krijg je meestal in bed, onder de douche, of als je een wandeling aan het maken bent. Dat komt omdat je dan even afstand kan nemen van de materie en je focus dan kan verschuiven die creatieve delen van het brein meer ruimte geeft.

Het enige waar speed bij helpt is om een hyperfocus te forceren. Dat kan misschien handig zijn als je je huiswerk steeds hebt uitgesteld waardoor je ineens in een avond en nacht een werkstuk uit de grond moet stampen. Maar daarvan zou ik dus zeggen dat je beter vroeg kunt beginnen met je huiswerk, zodat je de speed niet nodig hebt om het recht te breien.

Soms kost het even tijd voordat je van jezelf hebt ontdekt wat jouw beste ritme is. Maar ik kan je echt op het hart drukken om vooral daarvoor aandacht te hebben. Een stabiel slaap-waakritme is echt essentieel bij het verkrijgen en behouden van concentratie.
Mocht je echt vrijwel nooit een moment hebben dat je je kunt concentreren, dan is het misschien een optie om je op ADHD te laten testen. Het kan zijn dat je een dopamine-deficiëntie hebt waardoor je je überhaupt niet zo goed kunt concenteren, en waardoor speed wel werkt voor jou.

 

[Tobi]

Damn, wat een antwoorden! En dat bedoel ik in de meest positieve zin van het woord. ❤️

 

[LucidLucy]

Ik herken dit probleem helaas maar al te goed. Tijdens mijn studie heb ik mezelf altijd behoorlijk overvraagd. Vooral het laatste jaar stond, door het zware curriculum en daarbij ook nog intense extracurriculaire activiteiten, in het teken van veel uren en weinig rust. Als ik er achteraf op terugkijk, vertoonde ik toen al tekenen van overspannenheid, wat vanzelf een burn-out wordt. Ik ben altijd doorgejekkerd, ook in weekenden en vakanties.

Uiteindelijk ging ik werken (onderzoek op een hogeschool, dus studeren, papers lezen en verslag leggen is onderdeel van het vak) en kwamen bepaalde hulpmiddelen goed van pas. Ik had écht het idee dat ik de hele wereld aankon met dexamfetamine. Wat eerder al is gezegd, ik ging er niet per se beter van leren. Maar voor administratie, schrijfwerk en vele mails beantwoorden, was het ideaal. de hele werkweek was in een halve week gedaan.

Nu achteraf voelt het echt alsof ik waardeloos ben geworden. Het lukt me niet meer, wat me toen wél lukte. Dat geeft me echt het idee dat ik al m'n vaardigheden kwijt ben. Inmiddels weet ik heus wel beter hoor. Ik functioneer nu als een normaal persoon en nog steeds gewoon goed. Maar in vergelijking met toen, gaat alles zoveel langzamer en is het pittiger. Het is precies zoals je zelf al zei:

Alsof ik jarenlang een game met cheats heb gespeeld en deze cheats nu niet meer werken.

Echt exact dit gevoel bedoel ik!

Ik heb écht opnieuw moeten leren functioneren (nadat ik uiteindelijk sowieso compleet ben uitgevallen door verslaving en waarschijnlijk simpelweg ook burn-out). Hoe kan ik wél normaal functioneren terwijl ik geen roofbouw op mijn lichaam pleeg? Voor mij zijn een aantal zaken heel belangrijk en helpend geweest:

1. Accepteren dat wat ik toen kon, meer is dan dat ik op een gezonde manier hoor te kunnen bereiken.
2. Toegeven dat ik niet alles alleen op kan lossen.
3. Delen waar ik mee zit & hulp vragen waar nodig
4. Grenzen aanvoelen, aangeven en ernaar handelen

Dit zijn een aantal mentale zaken vooral. Die hadden tijd en oefening nodig. Maar ik heb ook een aantal meer 'fysieke', tastbare dingen die ik in mijn dag kan inbouwen die me ontzettend geholpen hebben.

1. Ritme! zelfde tijd naar bed, zelfde tijd opstaan. Ook in het weekend. Een uurtje uitslapen ofzo kan wel, maar als ik daar overheen ga, heb ik er maandag gewoon last van.
2. Sporten. Sowieso voldoende dagelijkse beweging, maar het liefst ben ik 2 keer per week in de klimhal te vinden en dat helpt enorm.
3. Meditatie. Minimaal 20 minuten per dag, liefst 2 keer 20 minuten per dag. Elke dag. Dit is qua concentratie voor mij misschien nog wel de grootste verbeteraar.

Hopelijk kan je er iets mee!

Er is denk ik geen middel dat prestatie verbeterd zonder dat je daar op de lange termijn voor betaald. Uiteindelijk werkt het hoe dan ook verslavend, want je wilt altijd diezelfde prestatie kunnen behalen. En uiteindelijk werkt het allemaal destructief, want roofbouw = roofbouw...

 

[Tobi]

Ik herken dit probleem helaas maar al te goed. Tijdens mijn studie heb ik mezelf altijd behoorlijk overvraagd. Vooral het laatste jaar stond, door het zware curriculum en daarbij ook nog intense extracurriculaire activiteiten, in het teken van veel uren en weinig rust. Als ik er achteraf op terugkijk, vertoonde ik toen al tekenen van overspannenheid, wat vanzelf een burn-out wordt. Ik ben altijd doorgejekkerd, ook in weekenden en vakanties.

Uiteindelijk ging ik werken (onderzoek op een hogeschool, dus studeren, papers lezen en verslag leggen is onderdeel van het vak) en kwamen bepaalde hulpmiddelen goed van pas. Ik had écht het idee dat ik de hele wereld aankon met dexamfetamine. Wat eerder al is gezegd, ik ging er niet per se beter van leren. Maar voor administratie, schrijfwerk en vele mails beantwoorden, was het ideaal. de hele werkweek was in een halve week gedaan.

Nu achteraf voelt het echt alsof ik waardeloos ben geworden. Het lukt me niet meer, wat me toen wél lukte. Dat geeft me echt het idee dat ik al m'n vaardigheden kwijt ben. Inmiddels weet ik heus wel beter hoor. Ik functioneer nu als een normaal persoon en nog steeds gewoon goed. Maar in vergelijking met toen, gaat alles zoveel langzamer en is het pittiger. Het is precies zoals je zelf al zei:


Echt exact dit gevoel bedoel ik!

Ik heb écht opnieuw moeten leren functioneren (nadat ik uiteindelijk sowieso compleet ben uitgevallen door verslaving en waarschijnlijk simpelweg ook burn-out). Hoe kan ik wél normaal functioneren terwijl ik geen roofbouw op mijn lichaam pleeg? Voor mij zijn een aantal zaken heel belangrijk en helpend geweest:

1. Accepteren dat wat ik toen kon, meer is dan dat ik op een gezonde manier hoor te kunnen bereiken.
2. Toegeven dat ik niet alles alleen op kan lossen.
3. Delen waar ik mee zit & hulp vragen waar nodig
4. Grenzen aanvoelen, aangeven en ernaar handelen

Dit zijn een aantal mentale zaken vooral. Die hadden tijd en oefening nodig. Maar ik heb ook een aantal meer 'fysieke', tastbare dingen die ik in mijn dag kan inbouwen die me ontzettend geholpen hebben.

1. Ritme! zelfde tijd naar bed, zelfde tijd opstaan. Ook in het weekend. Een uurtje uitslapen ofzo kan wel, maar als ik daar overheen ga, heb ik er maandag gewoon last van.
2. Sporten. Sowieso voldoende dagelijkse beweging, maar het liefst ben ik 2 keer per week in de klimhal te vinden en dat helpt enorm.
3. Meditatie. Minimaal 20 minuten per dag, liefst 2 keer 20 minuten per dag. Elke dag. Dit is qua concentratie voor mij misschien nog wel de grootste verbeteraar.

Hopelijk kan je er iets mee!

Er is denk ik geen middel dat prestatie verbeterd zonder dat je daar op de lange termijn voor betaald. Uiteindelijk werkt het hoe dan ook verslavend, want je wilt altijd diezelfde prestatie kunnen behalen. En uiteindelijk werkt het allemaal destructief, want roofbouw = roofbouw...

Oprecht bedankt voor je uitgebreide antwoord! Erg herkenbaar allemaal. Gelukkig is mijn leven nu anders dan destijds. Mijn speed/drank verslaving hebben ruimte moeten maken voor jouw 3 punten. Ik kan bij deze dan ook echt beamen dat ritme, sport en meditatie cruciaal zijn.

 

[Mindless]

Wat mij betreft is studeren vooral een kwestie van je productieve uren weten te pakken. Ik weet bijvoorbeeld van mezelf dat ik het best 's ochtends kan leren tussen 9.00 en 12.00 uur.

Hier moet ik ook beter op gaan letten. Uitzoeken wat voor mij mijn meest productieve uren zijn om te leren, anders ben ik niet efficiënt bezig. Ik weet dat het ook in de ochtend is, maar ik moet uitzoeken wanneer precies.


Verder wat betreft drugs (en dan bedoel ik eigenlijk stimulanten) voor leren:

Eens met dat het tegenvalt hoeveel beter leren gaat op een stimulant. Omdat ik ervaar dat met een stimulant de focus tijdens verbale communicatie: denken en dit direct vocaliseren en daarnaast de ander goed begrijpen, sterk verbeterd bij mij onder invloed van stimulanten, had ik eerder aangenomen dat leren er op een soortgelijke manier mee op vooruit zou gaan bij mij. Maar dat blijkt eigenlijk helemaal niet zo te zijn, of in ieder geval lang niet in die mate als ik had verwacht.

Ik begrijp het verschil tussen hyperfocus en echte concentratie (waarvoor inderdaad met name uitgerust zijn belangrijk is), maar vind het dan toch merkwaardig dat verbale vloeiende communicatie wel geforceerd (min of meer, ik heb nog steeds een bepaalde mate van uitgerust zijn nodig, maar die kan vrij gering zijn) kan worden met een stimulant.

 

[Neo-Shulginist]

Ik begrijp het verschil tussen hyperfocus en echte concentratie (waarvoor inderdaad met name uitgerust zijn belangrijk is), maar vind het dan toch merkwaardig dat verbale vloeiende communicatie wel geforceerd (min of meer, ik heb nog steeds een bepaalde mate van uitgerust zijn nodig, maar die kan vrij gering zijn) kan worden met een stimulant.

Gaat de communicatie goed, of heb je er een beter gevoel bij?

Ik denk dat ook voor peptalk opgaat dat je geheugen er niet veel beter wordt. Ook denk ik eigenlijk niet dat je beter luistert. Wel kan ik me voorstellen dat je impulsiever en actiever bent, waardoor je sneller op iemand inhaakt. Als de ander dat doet kun je misschien wel een soort van positieve spiraal meemaken.

 

[Mindless]

Gaat de communicatie goed, of heb je er een beter gevoel bij?

Ik denk dat ook voor peptalk opgaat dat je geheugen er niet veel beter wordt. Ook denk ik eigenlijk niet dat je beter luistert. Wel kan ik me voorstellen dat je impulsiever en actiever bent, waardoor je sneller op iemand inhaakt. Als de ander dat doet kun je misschien wel een soort van positieve spiraal meemaken.

Ik heb hier al over nagedacht en ja, ik denk toch eigenlijk wel dat de communicatie daadwerkelijk beter gaat. Maar inderdaad, soms kan gevoel ook misleidend zijn. Ik zal hier een volgende keer nog eens scherper op letten.

En ja, dat met die positieve spiraal herken ik wel.