Ape
Badass junkie
Dag DF'ers 
Het was zaterdag middag, ik crushte mijn capsules (15 stuks) en stopte het poeder terug.
Ik ging effe avondeten, en zo rond 8 uur had ik alle caps ingenomen, en ik ben mij warm
aan gaan kleden en wou richting de stad gaan.
Ik dacht eerst effe een muziekje voor ik ga en ik zet schpongle op.
Het was half 9, toen ben ik richting de stad gegaan.
Maar toen ik mijn fiets wou pakken voelde ik bij toch een beetje wiebelig, alsof ik aangeschoten ben maar ik had niks gedronken, en ik dacht van de DXM vrij weinig te voelen.
Ik liep met de fiets de tuin uit het terrein op, en ik hoorde iemand schreeuwen, er kwam een licht euforisch gevoel over mijn lichaam heen en ik kon mij erg in die man inleven, waarna ik schreeuwde HET KOMT WEL GOED, HET IS NIET ZOALS HET LIJKT en de jongen was eventjes stil.
Op dat moment stapte ik op mijn fiets, en had ik het gevoel dat de DXM zijn werking niet deed.
Ik zat wel continu te denken, wat gebeurde er met die jongen, waarom voel ik nog niks, mischien moet ik een biertje gaan drinken? Nee ik las dat een joint roken super relaxed was dus ik fietste richting de shop. Het was erg koud.
Eenmaal daar aangekomen leek het alsof ik heel dronken was, mijn zicht was zwaar vertroebeld en ik liep bij lange na niet meer recht.
Ik haal mijn hasj en weed, waarop Casina (de vrouw achter de balie) zegt wat heb je grote pupillen, voel je je wel helemaal goed? En ik zei dat ik wat gedronken had, waarop zei antwoorde doe het rustig aan he, beter smook je dan niet te veel! ik kreeg een glimlach op mijn gezicht en bedankte haar voor de stuff en de waarschuwing.
Ik ging de rookruimte in en begroette de vaste crew, en ik werd teruggegroet.
Eenmaal toen ik zat werd het echt erg, alles draaide, en ik zag niet dubbel, nee het leek wel of ik alles 3 keer zag! en het flitste maar door elkaar heen.
Toen een shopmaatje vroeg of alles goed ging, hoorde ik nauwelijks wat, het leek alsof ik zon hoorbeschermer op had die ze voor de drilboor enz. ook gebruiken.
Ik begreep echter wel wat hij bedoelde maar ik ga natuurlijk niet aan iedereen verkondigen dat ik DMX in maagje had, dus ik zei ik heb een beetje te veel gedronken.
Ik had mijn joint nog niet gedraaid, ik werd afgeleid door duizenden gedachtes en mijn vertroebeld beeld. Waarna ik maar een tip ging draaien.
Tip klaar, vloei neergelegd shag erop en hasj en weed er in (nou ging dat klaarleggen niet zo makkelijk, en ik veegde constant mijn vloei en shag weg omdat ik mijn lichaam niet meer helemaal onder controle had.
Tijdens het klaarleggen voelde ik ook dat er een gevoel ontstond in mijn maag dat ik over moet geven, en inderdaad een kwartier later zat mijn mond vol met kots, en ik snelde naar de wc.
Eenmaal daar beland kotste ik alles er uit, maar ik voelde me nogsteeds goed, voor het overgeven en erna, dus ik vond het helemaal niet erg.
Het bleek dat ik ongeveer een half uur op de wc heb gezeten, maar ik kan mij niet meer herinneren wat ik daar heb gedaan, ik herinner mij nog wel momentopnames waarop ik mijn hoofd langs de muur aaide omdat dat zo lekker was.
Toen ik terug aan tafel zat moest ik mijn hoofd op mijn armen steunen en het leek of ik begon te dromen, maar toen die vrouw tegen mij aantikte en vroeg of alles goed ging, deed ik mijn ogen open, en het leek alsof ik de realiteit en een droom door elkaar aan het beleven was waarop k zei ik voel me niet goed ik wil naar bed (ik voelde me wel goed, maar ik kon natuurlijk niet zo in de shop blijven zitten.)
Ze bood mijn een flesje gekoeld water aan, wat echt overheerlijk was! Ik heb nog nooit zo iets lekkers geproeft!
Ik vroeg of iemand mijn joint wou afdraaien, ik pakte me in en ging moeizaam naar buiten.
Toen ik buiten was had ik het niet koud, terwijl dat op de heenweg wel zo was, en mijn beeld was nogsteeds vertroebeld en ik kon nogsteeds niet lopen.
Ik pakte me fiets en probeerde op te stappen, dit lukt niet en ik viel, toen ik nog een poging deed en wederom weer viel dacht ik ik ga wel lopen, want ik had immers tegen Amaranth gezegd dat ik nog even naar Walhalla zou komen.
Dus ik ga lopen met de fiets aan de hand, en de stappen die ik zette waren letterlijk niet groter dan 20 centimeter.
Ik kom een bankje tegen, het was donker dus alles was een beetje grauw, maar het bankje sprong er kleurrijk uit en ik dacht hier rook ik mijn joint op.
Tijden het roken komen er stoeten met mensen lang, ik wist niet waar ze heen gingen, maar ik wist 100% zeker dat die mensen een hele leuke avond tegemoet gaan (vraag me niet waarom)
Eenmaal klaar met die joint loop ik richting Walhalla en het leek of die weg oneindig was, het was 1 lange rechte weg en kwam bijna precies uit op de plek waar ik moest zijn.
Tijdens het lopen na de joint ben ik nog een paar keer over de trappers van mijn fiets gestruikeld, een paar keer mijn evenwicht verloren, en mijn mond was zo droog dat het pijn deed als ik probeerde te slikken
Ik liep nu het straatje in waar Walhalla zat, en wederom leek die straat oneindig (terwijl hij maar 100 meter lang is ongeveer)
Ik liep dus die straat door, en hoorde een groep mensen, maar ik zag ze niet want immers het enige wat ik zag was de stoep waar ik op liep, en de onderkant van de muur, blijkbaar keek ik de hele weg naar beneden.
Toen ik dacht dat ik langs die groep mensen liep (die ik overigens zag als uit de kluiten gewassen Star Wars lego) zag ik een witte grote muur met een deur, en de mensen ervoor die ik niet kon herkennen.
Ik zat er over te denken naar binnen te gaan, dit had ik nou eenmaal gezegt, maar ik vond het geen goed idee en liep verder.
Er was op de hoek van de straat een soort parkeerplaats en ik gooide mijn fiets neer en plofte tegen de muur aan.
Ik zat met mijn ogen dicht, zo ongeveer een half uur denk ik, en er kwam een kleur voorbij maar het was een heel klein groen puntje, waarop ik mij dus concentreerde op dat groen puntje, die toen alsmaar groter werd, en uiteindelijk weer kleiner werd.
Op het moment dat de groene kleur kleiner werd, ontstond er een rode punt, die dus ook groter werd naarmate de groene dus kleiner werd.
Ik opende mijn ogen en het leek alsof er een divisie groen tegen een divisie rood aan het strijden was, wat dus allemaal afspeelde in mijn hoofd, terwijl het toch levensecht leek.
Rood had gewonnen leek het en het licht wat weerkaatste op de daken huizen en straat was ook rood getint, lag het aan mij, of was dit altijd al geweest dacht ik bij mijzelf na. Er kwam ineens een golf van positieve gedachtes vrij en ik vond dat dit het moment was om naar huis te fietsen.
Ik pakte dus moeizaam mijn fiets, want het leek alsof ik nogsteeds hartstikke dronken was, en mijn beeld was nogsteeds vertroebeld. Alleen dit keer ietsje minder dus ik kon nog een beetje herkennen waar ik langs kwam.
Maar na nog geen meter gefietst te hebben viel ik weer bijna van mijn fiets af, alleen kon ik mijn toevallig nog vastgrijpen aan een soort lantaarnpaal met vreemde vormen er in die leken op de visualisaties van Windows media player enzo, alleen was er maar 1 kleur, en dat was rood.
ik verbaasde mij hierover dat ik überhaupt nog ergens aan vast kon pakken en de verbazing sprong over naar blijdschap, waarna ik mijn stuur vastpakte en moeizaam naar huis liep.
Mijn stappen waren nog niet groter dan 25 cm, maar het ging al ietsje sneller.
De weg van Walhalla naar mijn huis kan ik mij niet goed herinneren, ik weet nog wel dat ik mijn terrein op kwam lopen en begon te fietsen, wonderbaarlijk ging dit vrij goed, maar toch ben ik een klein aantal keer in de bosjes beland.
Eenmaal thuis aangekomen ben ik meteen naar mijn kamer gegaan, trok mijn schoenen uit, en ben met kleren, lenzen en alles in bed gedoken toen er ineens een gedachte op kwam namelijk: O shit ik zou naar walhalla binnengaan! En ik werd erg sacherijnig omdat dit niet gelukt was.
Ik dacht terug aan het moment dat ik mijn joint rookte en er kwam een positieve vlaag over mij heen, mijn haren stonden overeind en overal waar ik mijzelf aanraakte voelde fijn.
Ik weet niet meer hoe ik in slaap ben gevallen, maar er stond wel een muziekje aan wat mij een ongeloofelijk goede nachtrust heeft gegeven, en ik stond dus vanochtend vol energie op, helaas ben ik een beetje ziekjes dus die energie kwam niet tot zijn gebruik.
Ik hoop dat het leuk was om te lezen, het was iig een leuke ervaring.
Positieve reply's zijn welkom, kritiek ook.
Toedels!
Het was zaterdag middag, ik crushte mijn capsules (15 stuks) en stopte het poeder terug.
Ik ging effe avondeten, en zo rond 8 uur had ik alle caps ingenomen, en ik ben mij warm
aan gaan kleden en wou richting de stad gaan.
Ik dacht eerst effe een muziekje voor ik ga en ik zet schpongle op.
Het was half 9, toen ben ik richting de stad gegaan.
Maar toen ik mijn fiets wou pakken voelde ik bij toch een beetje wiebelig, alsof ik aangeschoten ben maar ik had niks gedronken, en ik dacht van de DXM vrij weinig te voelen.
Ik liep met de fiets de tuin uit het terrein op, en ik hoorde iemand schreeuwen, er kwam een licht euforisch gevoel over mijn lichaam heen en ik kon mij erg in die man inleven, waarna ik schreeuwde HET KOMT WEL GOED, HET IS NIET ZOALS HET LIJKT en de jongen was eventjes stil.
Op dat moment stapte ik op mijn fiets, en had ik het gevoel dat de DXM zijn werking niet deed.
Ik zat wel continu te denken, wat gebeurde er met die jongen, waarom voel ik nog niks, mischien moet ik een biertje gaan drinken? Nee ik las dat een joint roken super relaxed was dus ik fietste richting de shop. Het was erg koud.
Eenmaal daar aangekomen leek het alsof ik heel dronken was, mijn zicht was zwaar vertroebeld en ik liep bij lange na niet meer recht.
Ik haal mijn hasj en weed, waarop Casina (de vrouw achter de balie) zegt wat heb je grote pupillen, voel je je wel helemaal goed? En ik zei dat ik wat gedronken had, waarop zei antwoorde doe het rustig aan he, beter smook je dan niet te veel! ik kreeg een glimlach op mijn gezicht en bedankte haar voor de stuff en de waarschuwing.
Ik ging de rookruimte in en begroette de vaste crew, en ik werd teruggegroet.
Eenmaal toen ik zat werd het echt erg, alles draaide, en ik zag niet dubbel, nee het leek wel of ik alles 3 keer zag! en het flitste maar door elkaar heen.
Toen een shopmaatje vroeg of alles goed ging, hoorde ik nauwelijks wat, het leek alsof ik zon hoorbeschermer op had die ze voor de drilboor enz. ook gebruiken.
Ik begreep echter wel wat hij bedoelde maar ik ga natuurlijk niet aan iedereen verkondigen dat ik DMX in maagje had, dus ik zei ik heb een beetje te veel gedronken.
Ik had mijn joint nog niet gedraaid, ik werd afgeleid door duizenden gedachtes en mijn vertroebeld beeld. Waarna ik maar een tip ging draaien.
Tip klaar, vloei neergelegd shag erop en hasj en weed er in (nou ging dat klaarleggen niet zo makkelijk, en ik veegde constant mijn vloei en shag weg omdat ik mijn lichaam niet meer helemaal onder controle had.
Tijdens het klaarleggen voelde ik ook dat er een gevoel ontstond in mijn maag dat ik over moet geven, en inderdaad een kwartier later zat mijn mond vol met kots, en ik snelde naar de wc.
Eenmaal daar beland kotste ik alles er uit, maar ik voelde me nogsteeds goed, voor het overgeven en erna, dus ik vond het helemaal niet erg.
Het bleek dat ik ongeveer een half uur op de wc heb gezeten, maar ik kan mij niet meer herinneren wat ik daar heb gedaan, ik herinner mij nog wel momentopnames waarop ik mijn hoofd langs de muur aaide omdat dat zo lekker was.
Toen ik terug aan tafel zat moest ik mijn hoofd op mijn armen steunen en het leek of ik begon te dromen, maar toen die vrouw tegen mij aantikte en vroeg of alles goed ging, deed ik mijn ogen open, en het leek alsof ik de realiteit en een droom door elkaar aan het beleven was waarop k zei ik voel me niet goed ik wil naar bed (ik voelde me wel goed, maar ik kon natuurlijk niet zo in de shop blijven zitten.)
Ze bood mijn een flesje gekoeld water aan, wat echt overheerlijk was! Ik heb nog nooit zo iets lekkers geproeft!
Ik vroeg of iemand mijn joint wou afdraaien, ik pakte me in en ging moeizaam naar buiten.
Toen ik buiten was had ik het niet koud, terwijl dat op de heenweg wel zo was, en mijn beeld was nogsteeds vertroebeld en ik kon nogsteeds niet lopen.
Ik pakte me fiets en probeerde op te stappen, dit lukt niet en ik viel, toen ik nog een poging deed en wederom weer viel dacht ik ik ga wel lopen, want ik had immers tegen Amaranth gezegd dat ik nog even naar Walhalla zou komen.
Dus ik ga lopen met de fiets aan de hand, en de stappen die ik zette waren letterlijk niet groter dan 20 centimeter.
Ik kom een bankje tegen, het was donker dus alles was een beetje grauw, maar het bankje sprong er kleurrijk uit en ik dacht hier rook ik mijn joint op.
Tijden het roken komen er stoeten met mensen lang, ik wist niet waar ze heen gingen, maar ik wist 100% zeker dat die mensen een hele leuke avond tegemoet gaan (vraag me niet waarom)
Eenmaal klaar met die joint loop ik richting Walhalla en het leek of die weg oneindig was, het was 1 lange rechte weg en kwam bijna precies uit op de plek waar ik moest zijn.
Tijdens het lopen na de joint ben ik nog een paar keer over de trappers van mijn fiets gestruikeld, een paar keer mijn evenwicht verloren, en mijn mond was zo droog dat het pijn deed als ik probeerde te slikken
Ik liep nu het straatje in waar Walhalla zat, en wederom leek die straat oneindig (terwijl hij maar 100 meter lang is ongeveer)
Ik liep dus die straat door, en hoorde een groep mensen, maar ik zag ze niet want immers het enige wat ik zag was de stoep waar ik op liep, en de onderkant van de muur, blijkbaar keek ik de hele weg naar beneden.
Toen ik dacht dat ik langs die groep mensen liep (die ik overigens zag als uit de kluiten gewassen Star Wars lego) zag ik een witte grote muur met een deur, en de mensen ervoor die ik niet kon herkennen.
Ik zat er over te denken naar binnen te gaan, dit had ik nou eenmaal gezegt, maar ik vond het geen goed idee en liep verder.
Er was op de hoek van de straat een soort parkeerplaats en ik gooide mijn fiets neer en plofte tegen de muur aan.
Ik zat met mijn ogen dicht, zo ongeveer een half uur denk ik, en er kwam een kleur voorbij maar het was een heel klein groen puntje, waarop ik mij dus concentreerde op dat groen puntje, die toen alsmaar groter werd, en uiteindelijk weer kleiner werd.
Op het moment dat de groene kleur kleiner werd, ontstond er een rode punt, die dus ook groter werd naarmate de groene dus kleiner werd.
Ik opende mijn ogen en het leek alsof er een divisie groen tegen een divisie rood aan het strijden was, wat dus allemaal afspeelde in mijn hoofd, terwijl het toch levensecht leek.
Rood had gewonnen leek het en het licht wat weerkaatste op de daken huizen en straat was ook rood getint, lag het aan mij, of was dit altijd al geweest dacht ik bij mijzelf na. Er kwam ineens een golf van positieve gedachtes vrij en ik vond dat dit het moment was om naar huis te fietsen.
Ik pakte dus moeizaam mijn fiets, want het leek alsof ik nogsteeds hartstikke dronken was, en mijn beeld was nogsteeds vertroebeld. Alleen dit keer ietsje minder dus ik kon nog een beetje herkennen waar ik langs kwam.
Maar na nog geen meter gefietst te hebben viel ik weer bijna van mijn fiets af, alleen kon ik mijn toevallig nog vastgrijpen aan een soort lantaarnpaal met vreemde vormen er in die leken op de visualisaties van Windows media player enzo, alleen was er maar 1 kleur, en dat was rood.
ik verbaasde mij hierover dat ik überhaupt nog ergens aan vast kon pakken en de verbazing sprong over naar blijdschap, waarna ik mijn stuur vastpakte en moeizaam naar huis liep.
Mijn stappen waren nog niet groter dan 25 cm, maar het ging al ietsje sneller.
De weg van Walhalla naar mijn huis kan ik mij niet goed herinneren, ik weet nog wel dat ik mijn terrein op kwam lopen en begon te fietsen, wonderbaarlijk ging dit vrij goed, maar toch ben ik een klein aantal keer in de bosjes beland.
Eenmaal thuis aangekomen ben ik meteen naar mijn kamer gegaan, trok mijn schoenen uit, en ben met kleren, lenzen en alles in bed gedoken toen er ineens een gedachte op kwam namelijk: O shit ik zou naar walhalla binnengaan! En ik werd erg sacherijnig omdat dit niet gelukt was.
Ik dacht terug aan het moment dat ik mijn joint rookte en er kwam een positieve vlaag over mij heen, mijn haren stonden overeind en overal waar ik mijzelf aanraakte voelde fijn.
Ik weet niet meer hoe ik in slaap ben gevallen, maar er stond wel een muziekje aan wat mij een ongeloofelijk goede nachtrust heeft gegeven, en ik stond dus vanochtend vol energie op, helaas ben ik een beetje ziekjes dus die energie kwam niet tot zijn gebruik.
Ik hoop dat het leuk was om te lezen, het was iig een leuke ervaring.
Positieve reply's zijn welkom, kritiek ook.
Toedels!
