Een andere kijk tegen het fenomeen verslaving

Zeker een interessante theorie! Wetenschappelijk best lastig te testen natuurlijk, aangezien het extrapoleren van de resultaten op ratten naar mensen toe enigszins tricky blijft. Daarbij kun je ook andere interpretaties dan bonding vinden voor de uitkomsten. Maar een nieuwe kijk op verslaving kan geen kwaad naar mijn mening. Verslaving blijft nou eenmaal een zeer complex ding, waarbij naar mijn idee een hoop verschillende dingen komen kijken.

Overigens herkende ik wel enigszins het cage verhaal of het verplaatsen van de setting. Ik heb jaren dagelijks geblowd hier in nederland en toen ik voor mijn studie een half jaar naar het buitenland ging kwam ik in een andere setting en had eigenlijk geen moeite om daar per direct te stoppen met blowen. De verandering van setting en het ontmoeten van veel nieuwe mensen maakte dat ik moeiteloos kon stoppen met blowen, ik had alleen wel binnen een maand alweer een vrienden groep om mij heen verzameld die ook van blowen hield...
 
Ja hier hetzelfde een beetje. Ik heb ook een tijd lang dagelijks geblowd en kon er heel moeilijk mee stoppen, toen ik verhuisde was het probleemloos van de ene op de andere dag voorbij. Het heeft er dus zeker wel mee te maken...

Het is inderdaad veel complexer dan alleen dit, maar vond het een boeiende theorie en herkende mezelf erin.
 
Op het gebied van behandelingen is het al wel vrij bekend dat sociale omgeving erg belangrijk is voor verbetering en behoud van positieve effecten. Ik heb het voorbeeld met de Vietnam oorlog eerder gehoord. Dit is wel vergelijkbaar met de theorie dat wanneer je nieuwe sociale bindingen aangaat, je drugs (of criminaliteit, of eigenlijk elke andere negatieve levensstijl) beter achter je kunt laten. Sociale context is echt heel belangrijk voor behandeling; iemand uit het dagelijks leven halen, laten afkicken en terug droppen in exact dezelfde kutsituatie schiet niet op. Hoe goed je dan ook die cognities mag veranderen. Voor iemand die verslaafd geweest is blijft inhibitie een heikel punt en wanneer je die gewoon terug zet in een omgeving met voldoende verleiding van drugs is het binnen no time weer zo ver. Gelukkig is er steeds meer systeemgericht, eigen kracht, sociaal netwerk activeren en noem het maar op.
 
Overigens lukt het Mark Renton uit Trainspotting ook prima om in Londen (en jaren later in Amsterdam) om van de drugs uit te blijven! En komt hij terug in Edinborough zit hij er weer direct aan. Moest daaraan denken 8)
 
Op het gebied van behandelingen is het al wel vrij bekend dat sociale omgeving erg belangrijk is voor verbetering en behoud van positieve effecten. Ik heb het voorbeeld met de Vietnam oorlog eerder gehoord. Dit is wel vergelijkbaar met de theorie dat wanneer je nieuwe sociale bindingen aangaat, je drugs (of criminaliteit, of eigenlijk elke andere negatieve levensstijl) beter achter je kunt laten. Sociale context is echt heel belangrijk voor behandeling; iemand uit het dagelijks leven halen, laten afkicken en terug droppen in exact dezelfde kutsituatie schiet niet op. Hoe goed je dan ook die cognities mag veranderen. Voor iemand die verslaafd geweest is blijft inhibitie een heikel punt en wanneer je die gewoon terug zet in een omgeving met voldoende verleiding van drugs is het binnen no time weer zo ver. Gelukkig is er steeds meer systeemgericht, eigen kracht, sociaal netwerk activeren en noem het maar op.

Ik begrijp je punt heel goed, maar als ik het op mijzelf projecteer klopt er niets van. Ik ben van de ene op de andere dag gestopt met blowen tijdens mijn verslaving, en mijn sociale context is geen steek veranderd. Zelfde geldt voor pep en benzo's, toen ik eenmaal te horen kregen dat dit no-go area was taalde ik er niet meer naar. Hetzelfde patroon zie ik nu ook bij alcohol, was altijd een stevige drinker met weinig remming. (zelfs dieptepunten waarbij ik midden in nacht als een zwerver in het bos ging zitten drinken) Nu ik echter te horen gekregen dat dit ook uit den boze is, gaat het onthouden makkelijk. Zelfde sociale contacten, zelfde onbewuste groepsdruk, maar toch ervaar ik het niet als een probleem?
 
Hans Lebbis heeft dit verhaal al eens op het podium verteld:

[youtube]1XF95-0SHaU[/youtube]
 
leipebaviaan zei:
Ik begrijp je punt heel goed, maar als ik het op mijzelf projecteer klopt er niets van. Ik ben van de ene op de andere dag gestopt met blowen tijdens mijn verslaving, en mijn sociale context is geen steek veranderd. Zelfde geldt voor pep en benzo's, toen ik eenmaal te horen kregen dat dit no-go area was taalde ik er niet meer naar. Hetzelfde patroon zie ik nu ook bij alcohol, was altijd een stevige drinker met weinig remming. (zelfs dieptepunten waarbij ik midden in nacht als een zwerver in het bos ging zitten drinken) Nu ik echter te horen gekregen dat dit ook uit den boze is, gaat het onthouden makkelijk. Zelfde sociale contacten, zelfde onbewuste groepsdruk, maar toch ervaar ik het niet als een probleem?
Waarom werkte dit niet toen ik zei dat het een no-go was? :D
 
Omdat ik helaas van nature een koppig persoon ben en alleen luister naar mensen met autoriteit en die geleerd voor hun vak hebben. :D Neemt niet weg dat je advies in de kern natuurlijk hetzelfde luidde, maar online iemand toespreken heeft toch een andere inpackt dan face to face.
 
Oke, Oke. Dan ga ik mijn mond wel lekker houden.

Stiekem luisterde Baviaan ook niet naar jou. xD
 
Sorry ik zal het topic weer even herstellen in ere.

leipebaviaan zei:
Ik begrijp je punt heel goed, maar als ik het op mijzelf projecteer klopt er niets van. Ik ben van de ene op de andere dag gestopt met blowen tijdens mijn verslaving, en mijn sociale context is geen steek veranderd. Zelfde geldt voor pep en benzo's, toen ik eenmaal te horen kregen dat dit no-go area was taalde ik er niet meer naar. Hetzelfde patroon zie ik nu ook bij alcohol, was altijd een stevige drinker met weinig remming. (zelfs dieptepunten waarbij ik midden in nacht als een zwerver in het bos ging zitten drinken) Nu ik echter te horen gekregen dat dit ook uit den boze is, gaat het onthouden makkelijk. Zelfde sociale contacten, zelfde onbewuste groepsdruk, maar toch ervaar ik het niet als een probleem?

Wat wil je hiermee zeggen? Dat de theorie niet klopt of dat er uitzonderingen bestaan? Ik kan me heel goed voorstellen dat er meerdere manieren zijn om een verslaving aan te pakken. In mijn geval hielp verandering van omgeving erg sterk omdat ik niet meer met iemand samenwoonde die ook dagelijks blowde. Echter ben ik gestopt met roken omdat ik er gewoon écht klaar mee was en verandering wilde.

Ik denk dat er verschillende manieren zijn die effectief kunnen zijn maar dat zal afhangen van de persoon, de verslaving en de omgeving..
 
leipebaviaan zei:
Ik begrijp je punt heel goed, maar als ik het op mijzelf projecteer klopt er niets van. Ik ben van de ene op de andere dag gestopt met blowen tijdens mijn verslaving, en mijn sociale context is geen steek veranderd. Zelfde geldt voor pep en benzo's, toen ik eenmaal te horen kregen dat dit no-go area was taalde ik er niet meer naar. Hetzelfde patroon zie ik nu ook bij alcohol, was altijd een stevige drinker met weinig remming. (zelfs dieptepunten waarbij ik midden in nacht als een zwerver in het bos ging zitten drinken) Nu ik echter te horen gekregen dat dit ook uit den boze is, gaat het onthouden makkelijk. Zelfde sociale contacten, zelfde onbewuste groepsdruk, maar toch ervaar ik het niet als een probleem?
Ik zeg ook niet dat dit voor iedereen hetzelfde werkt. Het is meer dat dit soort behandelingen steeds populairder worden en ze ook nog eens bewezen effectief blijken te zijn. Natuurlijk is het bij het aanbieden van behandeling en specifieke methodieken altijd belangrijk om eerst naar het individu te kijken en naar hetgeen wat bij die persoon past. En dat uiteraard samen goed te bespreken.

Komt die 9 op het vak effectieve interventies me toch nog van pas. :')
 
Terug
Bovenaan