Een andere staat van zijn

[123Sophie]

Hallo allemaal,

Dit is het eerste bericht dat ik plaats hier, maar ben al wel een tijdje actief op het forum.
Ik wil eigenlijk gewoon even mijn verhaal doen ofzo..

Ik ben een meisje (of eigenlijk een vrouw, maar zo voel ik me niet) van 23 jaar.
Vanaf mijn 14e ben ik gaan experimenten met middelen. Overmatig drankgebruik (coma zuipen), af en toe blowen en vanaf mijn 15e heb ik de hardstyle/hardcorefeesten ontdekt.. i.c.m. met drugs uiteraard.. ik dacht letterlijk: dit is het leven! Ik gebruikte op die feestjes alleen xtc of mdma, en hoe graag ik het ook wilde doseren, dit lukte me dus nooit!! Ik ging altijd veel te hard met als resultaat 8 uur lang op de tribune zitten klappertanden.. wat ik dus overigens helemaal geweldig vond. Kon daar prima in mijn eentje vertoeven. Ik werd ook juist rustig en niet actief (lichamelijk). Nu moet ik ook zeggen dat ik er sowieso gevoelig voor ben.. ik ben een klein meisje en weeg ook niet zo veel.

Ik was en ben niet gelukkig met mijzelf. Ik gaf niks meer om school en leefde alleen maar naar de weekenden toe. Ik ging gemiddeld maar 1x in de 2 maanden naar een feestje, waarvoor ik dan eigenlijk alleen maar ging om drugs te gaan gebruiken. De overige weekenden zoop ik alcohol. Dit heeft zo stand gehouden tot mijn 18e ongeveer en dit vluchtgedrag van mijn leven heeft er ook voor gezorgd dat ik mijn vwo niet heb afgemaakt.

In die tijd heb ik zat mensen om mij heen gehad die coke of pep snoven. Ik heb echter altijd bewust de keuze gemaakt om dat nooit te gaan doen, omdat ik wist dat ik daaraan verslaafd zou gaan raken. Ik ben altijd op zoek naar iets buiten mijzelf en naar 'een andere staat van zijn' en net als bij xtc word ik hier zo intens gelukkig van, dat ik dat elke dag wel zou willen hebben. Dagelijks xtc gebruik gaat een beetje moeilijk, maar pep of sos daarentegen..
Ik had zelfs vaak gewoon echte zin in coke of speed, terwijl ik het nog nooit gebruikt had...

Maargoed.. dit was eigenlijk de inleiding haha..
Vanaf mijn 18/19e heb ik anorexia gekregen.. in die tijd dácht ik niet eens aan alcohol of drugs.. ik was abstinent van álles.. zelfs van nicotine.. Heel mijn obsessie lag rondom het (niet)eten. Totaal geïsoleerd van alles en iedereen in mijn eigen wereldje.
Later heeft mijn eetstoornis een andere vorm gekregen, namelijk boulimia. Ik voel(de) mij een echte junk. Ik doe er alles voor om eten 'te scoren'.. ik steel, eet nog wel uit de prullenbak en zelfs bevroren producten. Alles om mezelf zo immens vol te proppen om het daarna te lozen.. Het is een verslaving die er heel langzaam insluipt.
Ik ben hiervoor afgelopen zomer opgenomen in een verslavingskliniek. Die maanden dat ik daar zat en ik weer wat meer in het leven begon te staan, nam de drang naar drugs/alcohol weer toe. Ik ben ook weer als een ketter gaan roken. Vooral de verhalen van mede-cliënten die speed of coke verslaafd waren, gaven mij zucht naar deze middelen. Ondanks alle verschrikkelijke verhalen, kreeg ik spijt dat ik deze middelen nooit geprobeerd heb.

Ik ben nu alweer een tijdje thuis.. Ondertussen heb ik een relatie gekregen, die ook alweer verbroken is vanwege zijn terugval (cocaïneverslaving). Ik zit ook nog steeds in mijn boulimia, maar nu komt dus eigenlijk het belangrijkste waar ik zelf mee zit..
Sinds mijn opname en na mijn terugkomst lijkt de obsessie voor eten meer op de achtergrond te zijn. Het gedrag is er nog steeds, maar geestelijk (het constant denken erover) is het een stuk minder aanwezig. Mijn obsessie lijkt over te slaan naar een obsessie voor drugs. Ik denk echt constant aan drugs, ga er alles over opzoeken op internet en zit ook al te plannen. Een tijdje geleden kon ik deze gedachtes nog tegenspreken, omdat ik samen was met een (ex)cocaïneverslaafde.. Maar de gedachtes waren er wel. Na zijn terugval heb ik de relatie moeten verbreken, ja moeten, want ik wilde het niet. Dit heb ik gedaan voor zijn eigen bestwil en voor mijn eigen bestwil. Wij hebben allebei nog zo veel te verwerken dat een relatie er op dit moment van ons leven niet inzit. Heel cliché, maar zolang je niet van jezelf houdt, kan je ook niet van een ander houden. Wij deden elkaar pijn met onze verslavingen, en waren behoorlijk co-dependent. Allebei zijn we ook weer heel hard teruggevallen in onze eigen wereldjes na de break-up. Ik denk dat het voor ons beiden goed is om nu dus echt helemaal op onszelf gewezen te zijn (in ons prille herstel), omdat we dit misschien nog nooit in ons leven gedaan hebben. We hebben altijd naar iets anders gezocht i.p.v. tevreden te zijn met onszelf. Dat resulteert er dus wel in dat ik nu al helemaal obsessief bezig ben met mijn drugsgedachtes.. Hij is teruggevallen, dus nu kan ik ook wel gaan gebruiken.. Anderen om me heen vallen ook terug en dat stimuleert mij ook weer...

De echte reden waarom ik nu zo veel denk aan (voornamelijk speed) snuiven:
Ik heb het echt gehad met mijn eetstoornis, ik word hopeloos en moedeloos ervan. Ik heb al tig behandelingen gehad en ik kan mezelf gewoon echt niet accepteren. Mijn zelfbeeld is heel laag, terwijl ik rationeel weet dat ik een hele mooie meid ben. Vreemd is dat, maar zo is het..
Ik haal geen voldoening meer uit mijn eetstoornis... het voelt letterlijk alsof het niet meer genoeg is. Ik wil gewoon speed snuiven... ik word gek van mijn gedachtes over mijn zelfbeeld en wil me goed voelen en in die 'andere staat van zijn' zijn. Daarbij zal het speedgebruik ervoor zorgen dat ik, als ik in gebruik zit, niet aan eten hoef te denken en ook nog eens af zal vallen.
Ik voel geen levenslust meer, ik wil me anders voelen dan hoe ik me nu voel...

Ik weet niet zo goed wat ik met dit bericht wil bereiken eigenlijk.. maar ik vind dit forum een fijne sfeer hebben, waarin ik me veilig voel om even mijn verhaal kwijt te kunnen. Ik ben overigens nog steeds in behandeling bij verslavingszorg. Ik heb me echter aangemeld bij een instelling die gespecialiseerd is in eetstoornissen i.p.v. verslaving in het algemeen. Best wel ironisch eigenlijk, aangezien ik nu dus zo obsessief bezig ben met de drugs. Ik heb me daar aangemeld, omdat ze bij mijn huidige instelling vinden dat ik 'uitbehandeld' ben. Heb alle behandelingen daar al gevolgd en val toch telkens terug. Ik ben overigens wel heel open over mijn gedachtes omtrent de speed/coke/wat dan ook....

Zo lang verhaal... bedankt voor het lezen, als je alles gelezen hebt.

 

[Bobsacamano]

Hey Sophie,

Fijn dat je je verhaal hebt opgeschreven. Het ging er voor mijn gevoel nu niet om of mensen het lezen of niet maar vooral heel fijn dat je even wat hebt opgeschreven. Of misschien meer van je af heb geschreven. Je gaat echt van de ene obsessie in de ander lijkt wel ik kan je geen enkele nuttige tip geven behalve dat het denk ik heel goed is dat jij en je vriend uit elkaar zijn gegaan. Ik geloof er echt niet in dat als je bij iemand bent met ook een zelfde probleem met drugs dat jij dan chill goed streng kan zijn voor je zelf. Je gaat dan toch samen het een beetje goed zitten praten naar elkaar.

Boulimia en anorexia is verschrikkelijk. Heel naar om perfect mooie meiden te zien die zon verkeerd zelfbeeld hebben. Het is ook echt een heel complex ziekte beeld. Ik hoop echt dat je hier af en toe support kan vinden. Het is voor mijn gevoel best een warme community. En over het algemeen is niemand hier tof aan het doen over zijn gebruik. Ik hoop echt dat je er uit komt. Hou je zelf zo sterk mogelijk.


Bob

 

[leipebaviaan]

Dit is inderdaad een heel triest geval om te lezen. Ik heb hier verder ook niet echt raad voor, dit is zulke diepgaande problematiek waar denk ik niemand hier op het forum een pasklaar antwoord op heeft. Op dit forum zal niemand je het kwalijk nemen, er zitten hier ook gewoon verslaafden, ex-verslaafden, verstandige gebruikers en noem allemaal maar op. Ik snap best dat je je hierlangs je verhaal wil ventileren. Ik kan nu wel allemaal open deuren gaan intrappen met teksten als ''stop met drugs,'' of ''zoek een hobby,'' maar ik denk dat dat in geval niet zo gemakkelijk opgaat.

Veel succes verder en houd ons op de hoogte!

 

[TheStrip]

Hoihoi,

Ik herken sommige aspecten van je verhaal wel - misschien in minder erge mate, maar toch. In heb ook altijd de neiging (gehad) om in 'een andere staat van zijn' te geraken. Waarom? Vlucht gedrag voor mezelf..

Als ik naar jouw verhaal kijk, heb je voornamelijk te maken (gekregen met): alcohol, drugs, en eet-obsessie. Die dingen wisselen zich dan ook af. Het feit dat je aangeeft dat toen je in je eetstoornis zat je niet aan drugs dacht, betekent dat jouw probleem niet per se drugs of het eten is, maar de oplossingen die die middelen creëren. Natuurlijk gaat een eetstoornis nooit alleen maar over eten en zit er een shitload van problemen achter. Maar ik denk dat als jij niet meer hoeft te vluchten voor jezelf, je je niet obsessief bezig gaat houden met eten/drugs/andere zooi.

Misschien heb je dan ook geen eetgerichte hulp nodig, of drugs gerichte hulp, maar bijvoorbeeld een psycholoog die samen met jou er naar gaat kijken waarom je een vlucht in obsessieve dingen nodig hebt. Zodat je niet alleen je vluchtgedrag oplost. Want wat ik ook zie in je verhaal, je eetproblemen zijn er dan nu in mindere mate, maar het drugsprobleem wordt alleen maar obsessiever. Krijg je drugsgerelateerde hulp, vlucht je misschien weer meer in je eetstoornis. Dat schiet niet op natuurlijk. Misschien dus een soort ''algemenere'' hulp?

Maargoed misschien klopt dit niet hoor, vergeet m'n reactie dan maar

In ieder geval heel veel sterkte ermee!

 

[Bobsacamano]

Misschien is dat juist wel prettig hier op het forum er zal niet zo gauw worden gezegd. "Stop met drugs" "doe het niet" Ze zullen het ook niet aanmoedigen. Maar je wordt niet veroordeelt op je verhaal.

Dit is inderdaad een heel triest geval om te lezen. Ik heb hier verder ook niet echt raad voor, dit is zulke diepgaande problematiek waar denk ik niemand hier op het forum een pasklaar antwoord op heeft. Op dit forum zal niemand je het kwalijk nemen, er zitten hier ook gewoon verslaafden, ex-verslaafden, verstandige gebruikers en noem allemaal maar op. Ik snap best dat je je hierlangs je verhaal wil ventileren. Ik kan nu wel allemaal open deuren gaan intrappen met teksten als ''stop met drugs,'' of ''zoek een hobby,'' maar ik denk dat dat in geval niet zo gemakkelijk opgaat.

Veel succes verder en houd ons op de hoogte!

 

[123Sophie]

Hee allemaal,

Dankjewel voor jullie reacties! Het is inderdaad fijn dat er niet veroordeeld wordt.

En over de algemene therapie i.p.v. gespecialiseerde.. Inprincipe is het wel gespecialiseerde hulp (eetstoornissen), maar ze pakken natuurlijk wel alles aan. Een eetstoornis gaat niet over eten, net als dat (middelen)verslaving niet om het middel gaat. Er zit zo veel onder. Dus wat dat betreft, maakt het niet zo veel uit waar ik in behandeling ben, als ze maar de juiste onderliggende problematiek aanpakken.

Heb ondertussen mijn (drugs)gebruik wel gepland. Dat heb ik vandaag ook besproken met mijn psycholoog. Ik heb de hele sessie moeten janken en zelfs mijn psycholoog die mij nu al lang kent, vond dit uitzonderlijk. Ik kan namelijk heel moeilijk mijn emoties tonen (lees: vrijwel nooit, lijk heel apathisch). Het zit me gewoon zo hoog, dat ik letterlijk niet anders kon dan uitbarsten.

Ik zie wel hoe het loopt.. Het enige waar mijn hoofd naar staat, is gebruiken. Het lost niks op, dat weet ik, maar ik wil even rust.. Al is het maar eventjes. Ik denk ook niet dat ik per se gelijk verslaafd ben eraan, maar dat dat iets is wat ik zelf in de hand heb en eerlijk gezegd: misschien heb ik dat nu liever dan elke dag bezig zijn met die eetstoornis. Dat is toch wel het hele probleem... Ik heb daar namelijk genoeg van, maar kan ook niet leven zonder, dus ga ik maar gebruiken om dat weer te verdoven.

 

[TheStrip]

Dat klopt. Als ze het onderliggende probleem aanpakken, is het natuurlijk goed. Ik heb zelf in het verleden nog al slechte ervaringen gehad met een bepaalde eetstoornis-instantie. Het draaide daar alleen maar om aankomen en gewicht. Er werd geen tot amper aandacht besteed aan de onderliggende problemen, vandaar mijn reactie. Dit geldt natuurlijk niet voor alle instanties, ik hoop dat je de hulp krijgt die je nodig hebt.