plofpaddo
Newbie
Het is avond.
Het is het weekend na de eerste keer dat ik dmt heb gebruikt en van de 200mg die ik had heb ik nog 50 mg over. Nu is het alles of niets, dacht ik bij mijzelf.
De eerste 100mg heb ik met een glazen puurpijpje geprobeerd te roken door de dmt gewoon zo in de pijp te doen en dan het glas vanaf de zijkant te verhitten. Dit ging echter niet geheel volgens plan… Het verdampen van de dmt duurde ten eerste veel te lang om met zo een klein pijpje een beetje hijs naar binnen te werken. Daarnaast werd de pijp uiteindelijk zo heet dat deze niet meer vast te houden was (heel gek…). Op deze manier heb ik van die 100mg dmt misschien een paar keer een halve hijs binnen gekregen en meer dan een beetje bewegende schaduwen heb ik niet gezien.
Na nog wat rond te hebben gespeurd op het internet kwam ik erachter dat je het ook gewoon kan snuiven! Nice, dacht ik, daar kan weinig fout gaan. Ik woog netjes een dosis van 50mg af, maakte er twee lijntjes van (op één been kan je niet lopen), rolde een briefje op en daar ging ik dan.
HOLY SHIT, dat brand echt niet normaal! Ik had al redelijk wat ervaring met speed, maar dit was echt next level, de tranen sprongen in mn ogen. Oke, dit zal wel snel minder worden, dacht ik moedig, en snoof de tweede lijn naar binnen.
Een paar minuten later begon het effect en na een minuut of tien was alles aan het golven. De pijn leek alleen maar erger te worden en ik bedacht me dat ik maar even moest gaan liggen. Mijn neus vasthoudend liep ik over mijn nu steeds erger golvende vloer naar mijn bed en ging ik liggen.
Van de trip heb ik niet kunnen genieten jammer genoeg omdat ik eigenlijk alleen maar kon focussen op het prikkende gevoel in mijn neus. 1/10 no reccomendo.
Dat was de voorgaande week.
Nu had ik nog maar 50mg over, de druk werd hoger.
De laatste manier die ik ging proberen was de dmt op een bedje te leggen van as, daar weer as overheen en dan een klein beetje tabak op het bovenste laagje as. Dus een sigaretje gerookt, as verzameld en de pijp geprepareerd, de gordijnen deed ik dicht, een raam open voor de frisse lucht en de lichten uit.
Ik woonde destijds in een kamer aan een redelijk drukke straat en aangezien het weekend was waren er nog veel mensen op straat.
Ik ging zitten in mijn luie stoel naast het raam, zette de pijp aan mijn mond, stak de tabak aan en nam mijn eerste hit.
Meteen vulde een dikke pluim rook mijn longen. Ik was blij dat deze methode wel werkte, maar ik vond het wel een beetje spannend. Na ongeveer tien seconde voelde ik een vreemde stilte opkomen. De mensen op straat hoorde ik niet meer en een paar seconde later de auto’s ook niet meer. Daarna rust in heel mijn lichaam.
Ik blies de rook uit, zette de pijp aan mijn mond en nam een tweede hit. Ik kreeg het gevoel alsof mijn hele kamer naar beneden viel, alsof het huis instortte, maar dan wel helemaal recht naar beneden. Van langzaam naar steeds sneller. Alles veranderde in zwart wit. Langzaam blies ik de rook uit en sloot mijn ogen. Wacht?! Huh?! Met gesloten ogen zag ik hetzelfde wat ik daarnet nog met open ogen zag. Ik draaide mijn hoofd iets en het was alsof ik mijn ogen nooit dicht had gedaan. Ik deed mijn ogen weer open en zag nogsteeds hetzelfde. Open, dicht, open, dicht, open, dicht, het maakte geen verschil. Lang kon ik niet met mijn ogen spelen want ik zag langzaam een blauwe gloed opdoemen aan de kant van de deur de kamer. De blauwe gloed werd steeds feller, tot het punt dat bijna de volledige ruimte ermee gevuld was. Toen werd het licht niet meer feller. Ik bleef naar de deur staren. Een koude wind sneed langs mijn gezicht vanuit de richting van de deur.
Klop! Klop! Klop!
Ik wilde opstaan, maar ik kon niet bewegen.
KLOP! KLOP! KLOP! Ditmaal een stuk harder.
De deur zwaaide met enorme snelheid open en in de deuropening stond een lange tengere, volledig blauwe, persoon met een pestmasker op (met zo een lange snavel). Met langzame stappen kwam hij op mij afgelopen. Met iedere stap dreunde de vloer. Ik wilde wegrennen maar was verstijfd van angst. Hij stond nu naast me en we keken elkaar recht in de ogen aan toen hij uit het niets in de armleuning begon te pikken met zijn snavel. De hele armleuning ging in snippers op, zo ook mijn arm die op de leuning lag. Eerst schrok ik, maar ik voelde niks.
Ik keek omhoog. Hij stopte met pikken en keek mij aan.
Tegelijk barstte we in lachen uit, ik open mijn ogen en zie mijn normale, donkere, kamer met een deur die gewoon weer dicht is.
Gekke vogels.
Het is het weekend na de eerste keer dat ik dmt heb gebruikt en van de 200mg die ik had heb ik nog 50 mg over. Nu is het alles of niets, dacht ik bij mijzelf.
De eerste 100mg heb ik met een glazen puurpijpje geprobeerd te roken door de dmt gewoon zo in de pijp te doen en dan het glas vanaf de zijkant te verhitten. Dit ging echter niet geheel volgens plan… Het verdampen van de dmt duurde ten eerste veel te lang om met zo een klein pijpje een beetje hijs naar binnen te werken. Daarnaast werd de pijp uiteindelijk zo heet dat deze niet meer vast te houden was (heel gek…). Op deze manier heb ik van die 100mg dmt misschien een paar keer een halve hijs binnen gekregen en meer dan een beetje bewegende schaduwen heb ik niet gezien.
Na nog wat rond te hebben gespeurd op het internet kwam ik erachter dat je het ook gewoon kan snuiven! Nice, dacht ik, daar kan weinig fout gaan. Ik woog netjes een dosis van 50mg af, maakte er twee lijntjes van (op één been kan je niet lopen), rolde een briefje op en daar ging ik dan.
HOLY SHIT, dat brand echt niet normaal! Ik had al redelijk wat ervaring met speed, maar dit was echt next level, de tranen sprongen in mn ogen. Oke, dit zal wel snel minder worden, dacht ik moedig, en snoof de tweede lijn naar binnen.
Een paar minuten later begon het effect en na een minuut of tien was alles aan het golven. De pijn leek alleen maar erger te worden en ik bedacht me dat ik maar even moest gaan liggen. Mijn neus vasthoudend liep ik over mijn nu steeds erger golvende vloer naar mijn bed en ging ik liggen.
Van de trip heb ik niet kunnen genieten jammer genoeg omdat ik eigenlijk alleen maar kon focussen op het prikkende gevoel in mijn neus. 1/10 no reccomendo.
Dat was de voorgaande week.
Nu had ik nog maar 50mg over, de druk werd hoger.
De laatste manier die ik ging proberen was de dmt op een bedje te leggen van as, daar weer as overheen en dan een klein beetje tabak op het bovenste laagje as. Dus een sigaretje gerookt, as verzameld en de pijp geprepareerd, de gordijnen deed ik dicht, een raam open voor de frisse lucht en de lichten uit.
Ik woonde destijds in een kamer aan een redelijk drukke straat en aangezien het weekend was waren er nog veel mensen op straat.
Ik ging zitten in mijn luie stoel naast het raam, zette de pijp aan mijn mond, stak de tabak aan en nam mijn eerste hit.
Meteen vulde een dikke pluim rook mijn longen. Ik was blij dat deze methode wel werkte, maar ik vond het wel een beetje spannend. Na ongeveer tien seconde voelde ik een vreemde stilte opkomen. De mensen op straat hoorde ik niet meer en een paar seconde later de auto’s ook niet meer. Daarna rust in heel mijn lichaam.
Ik blies de rook uit, zette de pijp aan mijn mond en nam een tweede hit. Ik kreeg het gevoel alsof mijn hele kamer naar beneden viel, alsof het huis instortte, maar dan wel helemaal recht naar beneden. Van langzaam naar steeds sneller. Alles veranderde in zwart wit. Langzaam blies ik de rook uit en sloot mijn ogen. Wacht?! Huh?! Met gesloten ogen zag ik hetzelfde wat ik daarnet nog met open ogen zag. Ik draaide mijn hoofd iets en het was alsof ik mijn ogen nooit dicht had gedaan. Ik deed mijn ogen weer open en zag nogsteeds hetzelfde. Open, dicht, open, dicht, open, dicht, het maakte geen verschil. Lang kon ik niet met mijn ogen spelen want ik zag langzaam een blauwe gloed opdoemen aan de kant van de deur de kamer. De blauwe gloed werd steeds feller, tot het punt dat bijna de volledige ruimte ermee gevuld was. Toen werd het licht niet meer feller. Ik bleef naar de deur staren. Een koude wind sneed langs mijn gezicht vanuit de richting van de deur.
Klop! Klop! Klop!
Ik wilde opstaan, maar ik kon niet bewegen.
KLOP! KLOP! KLOP! Ditmaal een stuk harder.
De deur zwaaide met enorme snelheid open en in de deuropening stond een lange tengere, volledig blauwe, persoon met een pestmasker op (met zo een lange snavel). Met langzame stappen kwam hij op mij afgelopen. Met iedere stap dreunde de vloer. Ik wilde wegrennen maar was verstijfd van angst. Hij stond nu naast me en we keken elkaar recht in de ogen aan toen hij uit het niets in de armleuning begon te pikken met zijn snavel. De hele armleuning ging in snippers op, zo ook mijn arm die op de leuning lag. Eerst schrok ik, maar ik voelde niks.
Ik keek omhoog. Hij stopte met pikken en keek mij aan.
Tegelijk barstte we in lachen uit, ik open mijn ogen en zie mijn normale, donkere, kamer met een deur die gewoon weer dicht is.
Gekke vogels.
