Neo-Shulginist
Badass junkie
Een maatje van me verbleef een tijdje in mijn huis. Toen ik gisteren thuis kwam na mijn werk, had hij ineens cocabladeren meegenomen uit de smartshop. Of ik die wilde proberen.
Nou was ik al vaker cocabladeren tegengekomen. Meestal in de variant vermengd met as, die je dan tegen de binnenkant van je wang schept en daar een tijdje laat zitten. Dat had ik nooit gedaan omdat ik destijds nog de opvatting had dat ik geen cocaïne wilde proberen.
Vorig jaar heb ik toch wel eens cocaïne geprobeerd (spoiler: saai!). Dus nu gold de stelregel over cocaïne niet meer.
Ik ben de minste niet, dus het leek me wel leuk om op wat van die bladeren te kauwen. Voor de zekerheid pakte ik er even mijn Encyclopedia of Psychoactive Plants erbij om te checken hoe klassieke Peruaanse culturen precies op de bladeren kauwden.
Mijn vermoeden bleek te kloppen: ze halen de middelste nerf uit het blad en kauwen dan de twee andere helften een tijdje. Soms doen ze er nog wat citroensap bij om de cocaïne er wat beter uit te halen.
Aan die maat van me vroeg ik hoeveel bladeren ik moest nemen. Hij zei dat hij wel wat begon te voelen na vijf bladeren. Dus ik pakte er zeven, en begon met kauwen.
De smaak was een beetje bitter en zeepachtig, maar niet per se heel vies. Het viel me op dat de bladeren vrij snel oplosten in mijn mond. Dat had ik niet verwacht, omdat in beschrijvingen vaak staat dat Peruvianen en Colombianen vaak een bal van de bladeren in hun wang houden, net zoals bij mensen uit Ethiopië die khat kauwen. Maar bij mij waren de bladeren na vijf minuten al helemaal opgekauwd en weg.
Mijn tong voelde verdoofd en ik proefde daardoor een beetje een lichtzoete smaak die wat weg heeft van aspartaam. Ik herkende daar meteen de smaak van cocaïne in.
Het effect begon al vrij snel nadat ik de bladeren had doorgeslikt. Ik voelde wat lichte vlinders in mijn buik, ik stond veel op en liep heen en weer terwijl ik aan het paten was. Daarbij was ik blij en energiek. Ik merkte er dus zeker wat van! Zeker aangezien ik cocaïne snuiven echt supersaai vond, was ik versteld van hoeveel effect ik kreeg van slechts een paar bladeren. De intensiteit van de high kwam zeer dicht in de buurt van een goede snuif.
Alleen zoals altijd met coke duurde het plezier maar kort. Na een half uur waren de vrolijke vlinders verdwenen, en na een uur werd ik wat moe en kreeg ik hoofdpijn. Het was alweer voorbij.
Mijn aandacht werd daarna heel snel weer naar de bladeren getrokken. Het was erg verlokkelijk om weer wat meer te nemen. Ik zag ook dat die maar van me stiekem wat bladeren verborg om nog op te kauwen. Ik deed maar alsof ik het niet zag. Moet hij weten.
Dus conclusie:
Cocabladeren kauwen lijkt qua intensiteit verrassend veel op cocaïne snuiven. Uiteraard is snuiven sterker, maar ik had een groter verschil verwacht. Wel zijn de bladeren daardoor best verslavend. Ik ga dus maar niet die smartshop opzoeken waar je ze kunt kopen. Want als ik die bladeren in huis haal, dan gaan ze sowieso op.
Nou was ik al vaker cocabladeren tegengekomen. Meestal in de variant vermengd met as, die je dan tegen de binnenkant van je wang schept en daar een tijdje laat zitten. Dat had ik nooit gedaan omdat ik destijds nog de opvatting had dat ik geen cocaïne wilde proberen.
Vorig jaar heb ik toch wel eens cocaïne geprobeerd (spoiler: saai!). Dus nu gold de stelregel over cocaïne niet meer.
Ik ben de minste niet, dus het leek me wel leuk om op wat van die bladeren te kauwen. Voor de zekerheid pakte ik er even mijn Encyclopedia of Psychoactive Plants erbij om te checken hoe klassieke Peruaanse culturen precies op de bladeren kauwden.
Mijn vermoeden bleek te kloppen: ze halen de middelste nerf uit het blad en kauwen dan de twee andere helften een tijdje. Soms doen ze er nog wat citroensap bij om de cocaïne er wat beter uit te halen.
Aan die maat van me vroeg ik hoeveel bladeren ik moest nemen. Hij zei dat hij wel wat begon te voelen na vijf bladeren. Dus ik pakte er zeven, en begon met kauwen.
De smaak was een beetje bitter en zeepachtig, maar niet per se heel vies. Het viel me op dat de bladeren vrij snel oplosten in mijn mond. Dat had ik niet verwacht, omdat in beschrijvingen vaak staat dat Peruvianen en Colombianen vaak een bal van de bladeren in hun wang houden, net zoals bij mensen uit Ethiopië die khat kauwen. Maar bij mij waren de bladeren na vijf minuten al helemaal opgekauwd en weg.
Mijn tong voelde verdoofd en ik proefde daardoor een beetje een lichtzoete smaak die wat weg heeft van aspartaam. Ik herkende daar meteen de smaak van cocaïne in.
Het effect begon al vrij snel nadat ik de bladeren had doorgeslikt. Ik voelde wat lichte vlinders in mijn buik, ik stond veel op en liep heen en weer terwijl ik aan het paten was. Daarbij was ik blij en energiek. Ik merkte er dus zeker wat van! Zeker aangezien ik cocaïne snuiven echt supersaai vond, was ik versteld van hoeveel effect ik kreeg van slechts een paar bladeren. De intensiteit van de high kwam zeer dicht in de buurt van een goede snuif.
Alleen zoals altijd met coke duurde het plezier maar kort. Na een half uur waren de vrolijke vlinders verdwenen, en na een uur werd ik wat moe en kreeg ik hoofdpijn. Het was alweer voorbij.
Mijn aandacht werd daarna heel snel weer naar de bladeren getrokken. Het was erg verlokkelijk om weer wat meer te nemen. Ik zag ook dat die maar van me stiekem wat bladeren verborg om nog op te kauwen. Ik deed maar alsof ik het niet zag. Moet hij weten.
Dus conclusie:
Cocabladeren kauwen lijkt qua intensiteit verrassend veel op cocaïne snuiven. Uiteraard is snuiven sterker, maar ik had een groter verschil verwacht. Wel zijn de bladeren daardoor best verslavend. Ik ga dus maar niet die smartshop opzoeken waar je ze kunt kopen. Want als ik die bladeren in huis haal, dan gaan ze sowieso op.
