Eerste keer DMT

[Fearandloathing]

Hoi allemaal,

Normaal gesproken ben ik altijd erg geïnteresseerd in het lezen van trip reports maar nu moest ik zelf ook even van mij afschrijven.

Ongeveer 3u geleden heb ik voor het eerst DMT gebruikt. Ongeveer 10 mg. Dus ik dacht prima dosering voor een beginner. Ik had mij al een paar maand ingelezen en ik wist dat het overweldigend zou zijn.

Ik was met mijn vriend en een vriend van ons die al vaker dmt had gedaan.
Ik heb 4 diepe hijsen genomen en goed ingehouden. Al snel begon ik een intens warm gevoel te krijgen in mijn lichaam en werd ik in mijn eigen brein gezogen. Mijn hart ging tekeer maar ik wist dat dit kon gebeuren. Met mijn ogen dicht zag ik alleen maar wit licht. Dit was voor mij een staat waarin ik al een keer geweest was tijdens een bijna out of body experience ten gevolge van een lucide droom. Ik wist toen, dat ik droomde en was mij volledig bewust van alles. Toen ik in mijn droom dacht aan een out of body experience had ik hetzelfde witte licht, hetzelfde gevoel en hetzelfde trekkende gevoel aan mijn lichaam. Helaas werd ik bang en schoot ik terug in de realiteit.

Maar nu had ik DMT op en kon ik niet terug. Dit was het moment dat liefde en euforie veranderde in angst. Angst voor mijn eigen angsten. Het ging allemaal zo snel in mijn hoofd. Als een soort trein. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik kwam in een soort loop waarin ik schoot van gedachte op gedachte. Mij bewegen kon ik niet en was ik ook niet mee bezig. Het enige wat ik wou was weten hoe ik moest dealen met mijzelf. Ik zag patronen maar niet heel erg duidelijk zoals ik wel verwachtte. Ik probeerde te genieten maar ik zat mijzelf behoorlijk in de weg. Ik hoopte dat ik gedwongen werd mijzelf te verliezen zodat mijn angsten ook weg waren maar dit gebeurde niet. Ik had wel het gevoel dat dit dichtbij was maar dat beangstigde mij ook. Naar mate de tijd verstreek kon ik mijzelf vertellen dat het allemaal zo over zou zijn. Maar dit werd ook afgewisseld met dwingende gedachte dat het niet goed ging. Op een gegeven moment heb ik heel veel aan mijn pas overleden opa gedacht en gesmeekt of hij mij hier uit kon helpen.

Toen ik terug kwam merkte ik dat ik tranen in mijn ogen had. Ik wist niet wat ik er van moest denken. Normaal ben ik totaal niet graag alleen maar ik ben naar boven gegaan en heb denk ik 60 minuten in mijn eentje voor me uit zitten staren. Proberen te bevatten hoe het was gegaan. Ik weet nog dat ik dacht dat ik de normale wereld ineens zo prettig vond. Normaal ben ik best spiritueel ingesteld en ik had gehoopt dat dit ook een soort spirituele ervaring zou zijn. Helaas zat ik mezelf in de weg.

Ik had toch verwacht dat ik meer weg was van mijzelf en mij meer zou concentreren op de visuals of andere dimensie.

Wel ben ik even op de feiten gedrukt hoeveel angsten ik eigenlijk altijd heb. Over allerlei dingen. Dit wist ik al maar het kwam nu wel echt binnen. Uiteindelijk heb ik er dus nog wel wat uitgehaald.

Misschien is mijn verhaal niet heel erg boeiend maar ik moest het even van mij afschrijven.

 

[Mindless]

Zeker wel erg boeiend hoor.

Die angst die je zeg maar laat bevriezen en het onmogelijk laat lijken om gewoon los te laten is een bekend fenomeen tijdens trippen. Ik heb het zelf ook vaak meegemaakt.

Heb je misschien te weinig DMT gebruikt? Waardoor het nog te makkelijk is om je vast te grijpen aan je gedachten? Ikzelf heb geen ervaring met pure DMT, maar wel DMT in de vorm van changa. Ik heb daar 2 keer op getript en flinke hijsen genomen. Dit zorgde ervoor dat het niet zo moeilijk was om dat grijpen los te laten. Er was wel even wat weerstand in het begin, maar omdat ik vrij hard tripte, liet ik bijna als vanzelf los. Het is dan echt een soort loskoppeling, dat je jezelf wel ziet worstelen, maar heel helder ziet dat dat je ego is en niet jezelf, want jij ziet het en dus sta jij er buiten. Ik zag bij mijn 2e keer changa mijn ego/weerstand echt gewelddadig worstelen met zichzelf en in dit proces zichzelf opbranden/uitputten zeg maar, terwijl ik er gewoon rustig naar keek als onpartijdig bewustzijn. Met mijn ervaringen met andere tripmiddelen (onder andere psilocybine en LSD) heb ik hier altijd veel meer moeite mee, die loskoppeling.

Ik denk dat elke psychonaut hier op een gegeven moment wel mee krijgt te maken. Je gedachten weten je dan even te overtuigen dat loslaten geen optie is en dan is het makkelijk om daar een soort terugkerend gedachtepatroon van te maken en jezelf daarin te verliezen. Denk nou niet dat dit betekent dat je minder spiritueel ingesteld bent. Gewoon goed bewust worden van je angsten en steeds weer die loskoppeling maken (ook nuchter met bijvoorbeeld meditatie) is hetgene dat helpt denk ik.

 

[Fearandloathing]

Zeker wel erg boeiend hoor.

Die angst die je zeg maar laat bevriezen en het onmogelijk laat lijken om gewoon los te laten is een bekend fenomeen tijdens trippen. Ik heb het zelf ook vaak meegemaakt.

Heb je misschien te weinig DMT gebruikt? Waardoor het nog te makkelijk is om je vast te grijpen aan je gedachten? Ikzelf heb geen ervaring met pure DMT, maar wel DMT in de vorm van changa. Ik heb daar 2 keer op getript en flinke hijsen genomen. Dit zorgde ervoor dat het niet zo moeilijk was om dat grijpen los te laten. Er was wel even wat weerstand in het begin, maar omdat ik vrij hard tripte, liet ik bijna als vanzelf los. Het is dan echt een soort loskoppeling, dat je jezelf wel ziet worstelen, maar heel helder ziet dat dat je ego is en niet jezelf, want jij ziet het en dus sta jij er buiten. Ik zag bij mijn 2e keer changa mijn ego/weerstand echt gewelddadig worstelen met zichzelf en in dit proces zichzelf opbranden/uitputten zeg maar, terwijl ik er gewoon rustig naar keek als onpartijdig bewustzijn. Met mijn ervaringen met andere tripmiddelen (onder andere psilocybine en LSD) heb ik hier altijd veel meer moeite mee, die loskoppeling.

Ik denk dat elke psychonaut hier op een gegeven moment wel mee krijgt te maken. Je gedachten weten je dan even te overtuigen dat loslaten geen optie is en dan is het makkelijk om daar een soort terugkerend gedachtepatroon van te maken en jezelf daarin te verliezen. Denk nou niet dat dit betekent dat je minder spiritueel ingesteld bent. Gewoon goed bewust worden van je angsten en steeds weer die loskoppeling maken (ook nuchter met bijvoorbeeld meditatie) is hetgene dat helpt denk ik.

Bedankt voor je fijne reactie 😊
Ik denk inderdaad dat je gelijk hebt qua dosering. Al maakt deze ervaring het wel extra spannend om een volgende keer meer te nemen. Deze keer was ik nog te druk bezig met rationaliseren. De volgende keer zal pas over een tijd zijn dus ik denk dat beginnen met mediteren inderdaad niet verkeerd is.

Om te reageren op jouw 2e keer changa.. Volgens mij is dat niet te bevatten als je dit zelf nog nooit meegemaakt hebt, net zoals psychedelica niet uit te leggen valt aan mensen die dat nog nooit gedaan hebben. Ik heb vaker truffels en lsd gedaan. Dit was ook deels verrijkend maar ik bleef wel 'te veel' in de realiteit. Tijdens mijn dmt trip voelde het inderdaad wel letterlijk alsof je in een raket zit maar niet ontkoppeld wordt.

Volgende keer zal het vast anders gaan maar het zal ongetwijfeld altijd deels onvoorspelbaar blijven.