Eerste keer LSD BAD TRIP

[MindWanderer]

Oke. Stom. Ik was blijkbaar niet goed voorbereid en daarbij ben ik eigenlijk veel te naïef mijn eerste psychedelic trip in gegaan. Zeker wat van geleerd. Nu wil ik toch graag mijn bad trip verhaal met jullie delen.


Zaterdag 14 maart 15:00:
Ik heb wat blauwe Jupiler biertjes gedronken. Ik denk een stuk of 8. Licht aangeschoten naar huis gegaan.

18:00: een normale gezonde maaltijd gegeten en naar een verjaardag geweest.

22:00: ik speel met het idee om lsd voor de eerste keer te gebruiken. Nee dit is geen impulsieve gedachten. Ik keek er al lang naar uit maar wist niet goed wanneer ik mijn eerste keer aan zou durven.

Ik spreek af met een oude schoolgenoot. Elkaar al jaren niet meer gezien en gewoon gaan chillen. Hij gebruikt regelmatid LSD en is hier ook ervaren in. Wij besluiten LSD te kopen en het samen te gebruiken.

01:45: we zijn onderweg naar Tilburg om de LSD op te halen. Licht gespannen halen wij het op en besloten het op de terugweg gelijk al onder onze tongen te leggen omdat de terugrit nog maar 20 minuten zou duren.

02:15: Daar ligt hij dan. Mijn allereerste LSD zegel. Ik vond de smaak enorm mee vallen. Dat was een opluchting maar toch was ik gespannen aangezien het mijn eerste keer was en ook een ( volgens mij ) vrij hoge beginners dosis. ( Volgens mij 250 ).

02:30: Er begint een onrustig benauwd gevoel op te spelen in mijn buik. Ik probeer dit te negeren terwijl ik mijn zegel eens verwissel van plek onder mijn tong.

02:45: We rijden 2 minuten afstand van ons huis en het onrustige gevoel in mijn buik wordt zodanig heftig dat ik heel zwaar begin te ademen en lichtelijk in paniek raak. Ik besluit uit te stappen, heb gelijk mijn jas uit gedaan en ben het laatste stuk naar huis gaan lopen. Gelukkig heeft dit voor nu geholpen want het gevoel zwakte af.

02:50: We zijn thuis aangekomen en het gevoel + visuals beginnen langzaam op te spelen. Ik ervaar dit als prettig en moet er eigenlijk heel de tijd om lachen. Mijn vriend kijkt me bevestigend aan en we praten nog wat verder. Wel begint het op te vallen dat ik lichte vervormingen in zijn gezicht begin te zien.

03:00 - 04:00??: De visuals zijn ineens sterk verhoogd. Licht, kleuren, patronen en hallucinaties zijn nu niet meer te ontlopen. Nog steeds ervaar ik dit niet als onprettig.

03:00 - 04:00??: Ook ergens in deze periode begon mijn vriend zich druk te maken dat hij eigenlijk al thuis moest zijn. Uiteindelijk besluit hij naar huis te gaan mij alleen achter te laten in de ( voor mijn gevoel ) beginfase van de trip.


04:00 - 07:00: De meest verschrikkelijke periode van mijn trip.
Ik merk dat het ruimte en tijdsbesef compleet niet meer bestaat. Ik heb inmiddels de muziek en visuele filmpjes afgezet omdat dit misschien te veel zou worden ( achteraf had dit mij misschien juist kunnen helpen ).

Ik lig op de bank. Onder een deken. Ik app met die vriend op en neer hoe ik me voel etc maar ik merk dat ik langzaam maar zeker in een vizieuse gedachtencirkel wordt gezogen. Ik had hier geen controle meer over en volgens mij is hier mijn bad trip begonnen.

Ik moet bekennen ik ben impulsief geweest in het gebruik van dit middel. Misschien een nog groter probleem is dat ik mensen die ik niet ken moest verhuizen de volgende ochtend om 12 uur.

Zoals ik het ervaren heb is dat mijn gedachten zich continue druk maakte over dat ik echt zou moeten gaan slapen omdat ik die verhuis afspraak had maar die gedachte werden al snel afgewisseld met het idee dat alles maar een illusie was en dat ik mij niet druk moet maken omdat alles wat ik denk dat bestaat eigenlijk niet bestaat.


Ik heb mij op sommige momenten eigenlijk geen mens meer gevoeld. Het was alsof mijn gedachten ( voor mijn gevoel té slimme gedachten ) ronddwaalde in een illusie wereld. Ik was er op sommige momenten echt van overtuigd dat dat de realiteit was.

Ik wist niet meer of ik mij moe voelde of niet
Ik wist niet meer of ik mij levend of dood voelde
Ik wist niet meer of ik dorst had of niet
Of dat ik naar het toilet moest of niet

De realiteit was compleet verdwenen.

Toch besefte ik me ergens diep in mijn geheugen wel dat alles wat ik mee aan het maken was allemaal een trip was. Maar het gevoel dat de tijd stil stond of extreem langzaam ging maakte denk ik dat ik niet het idee had dat het ooit nog zou eindigen. Ik heb mezelf ook, op sommige moment, op suïcidale gedachten betrapt. Dit kwam alleen maar omdat ik mij er niet van bewust was dat alles wat er gebeurde ooit nog zou eindigen.


05:30: Ik begon mijzelf af te vragen of je in de gemoedstoestand waarin ik op dat moment verkeerde, je eigenlijk zelf nog wel door kan hebben dat je een bad trip hebt of dat het lichamelijk eigenlijk wel goed gaat.


05:50: Blijkbaar het einde van ons app gesprek omdat volgens mij mijn vriend, waarmee ik al die tijd al aan het appen was, was gaan slapen.

06:50: kwam ik gelukkig weer een beetje bij. Ik was iets rustiger geworden maar besefte dat ik een uur lang in dezelfde houding op de bank heb gelegen en totaal was wedergekeerd in mijn eigen gedachtes.

07:20: Het ochtendlicht breekt de lucht open en mijn visuals zijn nog vrij sterkt maar het trippen in mezelf is afgenomen. Ik heb het gevoel bijna nuchter te zijn met naslepende visuals.

Maar op dat moment begin ik mij vreselijk druk te maken over dat ik bijna moest presteren in een verhuizing en op deze manier niet daar aan kon komen.

Dit is zo door gegaan tot ongeveer 08:00 met nog steeds geen besef van tijd. Ik voelde mij dus nuchter, met visuals zonder tijdsbesef.. geen prettige ervaring.

Uit eindelijk 2 uurtjes geslapen en om 10:00 een douche genomen. Opgelucht dat alles zo goed als voorbij was. Had nog lichte visuals maar dat accepteerde ik omdat ik wist dat dit nog moest afzwakken.


Ik heb de verhuizing gedaan in een soort verstand op 0 en afwezige aandacht op de realiteit.

Moment van schrijven 17:15. Ik merk dat ik moeite heb alles terug te halen van de vooraf gaande avond en goede zinnen te kunnen schrijven die precies omschrijven wat er is gebeurd.

Visuals zijn eigenlijk weg alleen heel soms nog een waas, of vervorming in mijn beeld. Ik hoop dat dit voor morgen weggetrokken zal zijn.


Kortom: mijn eerste psychedelic ervaring is slecht gegaan. Wel is waar mijn eigen fout maar redelijk aangeslagen kom ik deze zondag middag door.





Ik hoop dat ik alles zoveel mogelijk duidelijk heb uitgelegd en omschreven heb zoals ik het heb ervaren. Ook hoop ik mij in de komende dagen wat beter te gaan voelen.


Graag zie ik reacties op dit trip report over de trip zelf maar ook wil ik graag weten of ik mijn trip report nog kan verbeteren.


Groetjes Kevin 20 jaar

 

[Eik]

Hoi @KevinHenni ,

Ten eerste welkom op het forum! Goed om te zien dat je hier zo eerlijk en open je verhaal deelt met ons. Daar kunnen anderen van leren. Het klinkt inderdaad wel als een redelijk impulsieve actie zoals je zelf ook inziet nu. Eerst bier drinken en dan midden in de nacht voor het eerst aan een langdurige LSD trip te beginnen terwijl je de dag erna verplichtingen hebt is een goed recept voor een moeilijke/bad trip. Gelukkig ziet het er naar uit dat je het goed overleefd hebt. Ik verwacht niet dat je hier heel lang last van zult hebben en ik neem aan dat je je lesje geleerd hebt.

Ik denk trouwens niet dat je zegels 250 microgram zijn. Het gemiddelde in Nederland is geloof ik 70-75 ug (microgram) terwijl LSD nagenoeg altijd als "minstens 200" wordt aangeboden door de dealer. Tips voor de volgende keer:
- doe het alleen als je je goed voelt
- mix niet met drank of andere drugs
- blijf lekker thuis
- doseer niet te hoog (je kunt een latere keer altijd je dosis nog verhogen)
- doe het met mensen die je kunt vertrouwen

Nog even over dat laatste.... ik vind het eigenlijk echt niet okay dat die maat van je (die met trip-ervaring) je gewoon zomaar alleen laat en later gewoon gaat maffen terwijl jij je eerste psychedelische ervaring hebt. Vind ik niet bijzonder sympathiek.

Voor nu lekker uitrusten en je geen zorgen maken. Lichamelijk is er sowieso niets aan de hand omdat LSD lichamelijk totaal geen schade doet.
Als je nog vragen hebt kun je die hier altijd stellen!

 

[MindWanderer]

Jeetje wat een fijne reactie om te lezen.

Klopt... Ik ben heel fout geweest en heb het middel misbruikt. Daar ben ik zeer zeker voor gestraft en dat accepteer ik ook.

Het probleem is dat ik mij al heel de dag psychisch niet fit voel. Nadenken etc gaat me heel moeilijk af en dit baart me lichtjes zorgen.


Ik denk dat de combinatie bier lsd en het feit dat ik uiteindelijk er helemaal alleen voor stond er toe heeft geleid dat ik een bad trip heb gehad.

Ik hoop dat ik mij morgen wat beter zal voelen.
Nogmaals nadenken en correcte zinnen vormen gaat me best moeilijk af en ook tijdsbesef is nog niet helemaal wat het was.


Als ik mij nog dingen herinner die misschien mijn bad trip nog beter kunnen illustreren zal ik deze direct toevoegen.


Toevallig nog goede tips om me wat beter te voelen?


Bedankt voor je fijne reactie!

 

[Eik]

Jeetje wat een fijne reactie om te lezen.

Thanks! Blij dat je er wat aan hebt. Doet me goed! Dit is precies de reden dat ik dit forum een warm hart toedraag.

Toevallig nog goede tips om me wat beter te voelen?

Gewoon even gezond leven. Goed slapen, gezond eten en effe bijkomen. Ik zou me zeker niet teveel zorgen gaan maken. LSD is fysiek totaal onschadelijk. De kans dat je er mentaal langdurig/permanent iets aan overhoud is echt zeer minimaal (behalve als je aanleg voor Psychoses of Shizofrenie hebt).

Ik zou zeggen rust lekker uit en maak je niet te druk. Als je in de toekomst nog eens wilt trippen of drugs wilt gebruiken laat je hier dan even goed informeren okay?

 

[MindWanderer]

Top thanks.

Trippen gaat hem de komende jaren even niet worden. Ik hou het gewoon bij mn xtc pilletje dat is voor mij trippy genoeg. Bedankt en een fijne zondag nog!

 

[Rivalrie]

Na mijn eerste keer LSD, voelde ik mij de volgende dag ook futloos. Na goed eten, lekker ontspannen en een goede nacht voelde ik mij weer als normaal.

Gelukkig komt het snel weer goed. Sterkte in elk geval.

 

[Cerberus]

Dag Kevin. Interessant verhaal!

Ik denk dat de combinatie bier lsd en het feit dat ik uiteindelijk er helemaal alleen voor stond er toe heeft geleid dat ik een bad trip heb gehad.

En het feit dat je je inzat met die verhuis, sowieso. Je moet weten, LSD duurt eigenlijk 12 uur. Als je na 2 uur inneemt trip je dus eigenlijk tot na 14u en je afspraak is dan al 2 uur bezig.
Ook sluit ikme aan bij @Eik dat je vriend voor iemand die ervaren zou moeten zijn totaal nonchalant omging met het nemen. Om 2u innemen terwijl hij om 3-4u al zei dat hij eigenlijk thuis moest zijn?! Wanneer had hij zijn trip gepland dan?

Het probleem is dat ik mij al heel de dag psychisch niet fit voel. Nadenken etc gaat me heel moeilijk af en dit baart me lichtjes zorgen.

Niet mee inzitten, been there. Paar keer goed slapen en dat gaat over. Vooral nieuwe leuke ervaringen opdoen de komende tijd en die worden bovenop je trip gelegd waardoor dat nare gevoel soort van begraven wordt. Als je ooit weer tript, bouw dan zeer voorzichtig op qua portie want het kan zijn dat je je ervaring op slag weer herinnert dan.

Graag zie ik reacties op dit trip report over de trip zelf maar ook wil ik graag weten of ik mijn trip report nog kan verbeteren.

Wat interessant zou kunnen zijn bijvoorbeeld is dat je beschrijft hoe je exact bepaalde dingen dacht. Hoe je tot de conclusie kwam dat je dagdagelijkse realiteit niet klopt etc.
Gedachtegangen van personen volgen vind ik meestal het interessantste aan trip reports.

 

[MindWanderer]

Ik probeer voor mijzelf ook al heel de dag terug te halen hoe ik in die gedachten cirkel ben gekomen.

Het is denk dat het op een gegeven zodanig heftig begon te trippen en me dus realiseerde dat ikom 12 uur gereed moest staan zonder dat de buitenwereld wist wat ik had gedaan. Ik denk juist omdat ik ging focussen op proberen weer nuchter te worden zodat ik kon gaan slapen dat alleen maar een 180 graden gedraaide uitwerking heeft gehad.

Hoe ik er precies kwam kan ik je niet zeggen. Dat weet ik zelf ook nog niet.
Maar gedachten cirkel was als volgt.

Ik begon me dus steeds drukker te maken over het feit dat ik binnen een paar uur ongemerkt gereed moest zijn. Tot dat ik op een bepaald punt in mijn trip kwam dat het eigenlijk allemaal niet uitmaakte want dat alles wat ik wij als realiteit ervaren eigenlijk een illusie is. Dus dat mijn gedachtes de geest van een illusie wereld waren.

Dat wisselde zich steeds af met ook "besef"momenten.

Gedachtecirkel:
1. Ik maak me druk om gereed te staan >> eigenlijk is het niet erg want alles is een illusie >> wow ik trip hard ( daarna gelijk op de klok kijken met de conclusie dat er pas een paar minuten om waren maar voor mijn gevoel al half uur verder was )

En gevolgd door "wow ik trip hard gedachte" kwam ik weer terug bij het druk maken. Want ik tripte te hard om optijd te kunnen gaan slapen om weer gereed te staan ( dus weer terug bij het mezelf druk maken en zo de vizieuse cirkel te bevorderen )


Ik denk juist omdat ik elke keer besefte dat ik te hard tripte ik me zelf nog drukker ging maken om het feit dat ik zo echt niet kon arriveren bij deze personen.

Dus ik denk dat de intensiteit ook wel verhoogd werd als ik dit gedachtenpatroon zo lees en schrijf.



Ik hoop zo een beetje een duidelijke gedachtencirkel te hebben omschreven. Mocht dit niet zo zijn probeer ik nog specifieker alles uit te leggen!

 

[MindWanderer]

Ook heeft het verlies van tijdbesef een flinke rol gespeeld denk ik want ik heb wel 50x gekeken hoe laat het was ( omdat ik op tijd wilde gaan slapen voor die verhuis afspraak ).


Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.


En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

 

[Dirkdirk]

Je geeft het zelf al aan maar ik maak dus eigenlijk uit je verhaal op dat er twee dingen mis zijn gegaan. Dosering en planning. Je had de volgende dag een afspraak, wat al een slecht plan is om de avond ervoor te gaan trippen, en je hebt nogal veel genomen voor de eerste keer. Maar toch moet ik me aansluiten bij Eik. Zegels met daadwerkelijk 250 microgram LSD zijn heel zeldzaam. Ik heb zelf sinds kort 2 keer 1-P-LSD gedaan (1x60 en 1x100) dus ik ben verre van expert. Wat ik wel geleerd heb is hoe goed je je ook op het moment voelt, het blijft nou eenmaal een tripmiddel. Er kunnen nu eenmaal gedachtes en gevoelens naar boven komen waar je op dat moment niet op voorbereid bent. Maar dat is eigenlijk ook meteen het leuke met (1-P)LSD. De wereld op een andere manier bekijken. Ik vond het zelf een hele bijzondere ervaring, maar ik kan me voorstellen dat 250 microgram waarschijnlijk een stuk heftiger is dan 100 microgram.

Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.

Dat is eigenlijk heel makkelijk te verklaren. Je hebt een tripmiddel genomen. Je hele brein chemie is veranderd. Je denkt in hele andere patronen als je normaal doet, en daar horen dit soort gedachtes nu eenmaal bij. Ik heb nuchter soms ook dit soort gedachtes, als ik bijvoorbeeld ga nadenken wat "tijd" nu precies is of de "zin van het leven", dan komen daar nu eenmaal vragen van naar boven waar je even geen antwoord op weet. Of waarvan je even heel erg schrikt. En als je 250 microgram neemt (voor je eerste keer) is dit natuurlijk niet zo raar.

En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

Bij mij kickte hij wel wat later in maar ik had wel wat voedsel in mijn maag. Ik heb tijdens het moment van inslaan wel wat ongemak en kleine paniek gevoel ja, maar het was verder goed te handelen. Even dat momentje van een drempel overgaan. Maar dat heeft maar een minuutje of 15 á 20 geduurd. Toen ik er op een gegeven moment lekker inzat had ik nergens meer last van.

Ik weet niet of ik 250 microgram goed zou handelen. Ik denk het totaal niet eigenlijk.

 

[Cerberus]

Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.

Ik, en veel anderen, hebben net hetzelfde.
Ken je het gevoel van wakker worden terwijl je aan het dromen bent, en dan terugdenken aan je droom, dat de hele droom aanvoelt als een illusie? Omdat je precies maar deels "bewust" bent.
Exact datzelfde gevoel heb ik wanneer ik psychedelische drugs neem. Als ze beginnen goed werken dan voelt de dagdagelijks erealiteit alsof het een droom was, en dat ik nu terug in de échte realiteit zit. Nóg bewuster ben.

En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

Ja, bodyload heet het. Op truffels heb ik het al gehad toen het insloeg de allereerste keer, en op LSD heb ik (de enige keer dat ik het deed tot nu toe) uren lang een branderig gevoel in mijn maag gehad.

 

[MindWanderer]

Bedankt voor je reactie!


Ik snap je punt met de vragen over tijd en zin van het leven. Hier kan ik mijzelf nuchter ook mee bezig houden.

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

 

[Dirkdirk]

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

Was deze vraag aan mij? Want ik moet zeggen dat je mij helemaal kwijt bent geraakt. Formuleer je vraag eens opnieuw want ik snap niet wat je bedoeld.

 

[Mindless]

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

Welkom in de wondere wereld van trippen.

Dit soort dingen zijn normaal bij trippen op LSD. Je raakt je normale werkelijkheid kwijt en gaat een tijdje in een andere rondkijken. Geef je je daaraan over, dan is dat een heerlijke vakantie voor je hoofd. Geef je je daar niet aan over, dan kan dat mogelijk een vervelende tot zelfs helse ervaring worden.

 

[MindWanderer]

Excuus! Ik probeer alles zo duidelijk mogelijk te projecteren doormiddel van dit te schrijven maar merk dat ik daar een beetje moeite mee heb.



Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.


EDIT: PS: mijn huidige nieuwe profielfoto zijn mijn doppen van de bad trip waar we het nu over hebben 😁

 

[Mindless]

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Ja, dit zijn dus normale dingen wanneer je tript op LSD.

Vind je dit niks, dan kun je misschien beter niet weer LSD doen, want er is grote kans op dit soort ervaringen. Maar je kunt ook denken, hmm wat een interessante ervaring. Dat wil ik nog weleens ondergaan en ontdekken hoe dat allemaal werkt.

De truc is dat je accepteert dat je inderdaad de normale werkelijkheid even (tijdelijk) verliest. Daarom heet het ook trippen trouwens. Je gaat even op reis naar een andere werkelijkheid dan deze.

Maar ik snap je. Zo'n eerste keer goed trippen kan best overdonderend zijn. Het is net alsof een kopie de normale werkelijkheid heeft vervangen. Het ziet er grotendeels hetzelfde uit (afgezien van visuals), maar het voelt alsof je heel ergens anders bent.

 

[Dirkdirk]

Geef je je daar niet aan over, dan kan dat mogelijk een helse ervaring worden.

Dit weet je uit ervaring? Toch wel een beetje benieuwd of je dit kort kan toelichten. Een zweefkees sprookje voor het slapengaan is nooit verkeerd.

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Maar de wereld om je heen IS toch de wereld om je heen hoe je deze ervaart? Je BENT je brein. Of bedoel je dat wat je aan het trippen was, dat je dacht dat dat écht was? Want dan heb ik slecht nieuws voor je. LSD is een tripmiddel, het laat je trippen. Als je dit niet leuk vind neem dan óf een lagere dosis of geen tripmiddel.

 

[MindWanderer]

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Als ik er achteraf en terug denk heb ik mijzelf heel erg onderdrukt. Ik denk juist omdat ik zo bezig was met dat het moest stoppen en dat ik moest slapen ik juist dat verlies op de werkelijkheid alleen maar enger begon te vinden. Misschien is dat wel een dubbele gedachtencirkel geweest of komen we dan toch terug bij de cirkel die ik eerder omschreef?


Misschien heb ik mezelf teveel onderdrukt in het op reis gaan en is dit de reden van de bad trip?

 

[Cerberus]

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Normaalgezien, in je normale nuchtere leven, ben je goed in staat je gedachten van de externe impulsen die je waarneemt te scheiden. Psychedelische drugs verhogen het aantal connecties in je hersenen, waardoor hersengedeeltes die voorheen niet communiceerden, nu plots wel kunnen communiceren. Daarom beginnen je gedachten en zintuigen beetje per beetje in elkaar overlopen, terwijl de lijn tussen je waarnemingen en gedachten vervaagt, hoe meer je neemt van de drug.

 

[Cerberus]

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Ik zou het gewoon, ruim nadat je dit verwerkt hebt, nog eens proberen maar dan in betere omstandigheden en met een veel kleinere dosis.

 

[Mindless]

Dit weet je uit ervaring?

Helaas wel ja.

Toch wel een beetje benieuwd of je dit kort kan toelichten. Een zweefkees sprookje voor het slapengaan is nooit verkeerd.

Nou, je kunt vechten tegen je trip, maar dat zal de trip niet doen stoppen. Integendeel, hoe meer weerstand, hoe heftiger een trip meestal wordt. En wanneer je eenmaal in een spiraal van negatieve gedachten zit, kan het soms onmogelijk lijken daaruit te stappen. Dat is het niet echt, want je kunt bijvoorbeeld op je adem letten, gaan zingen, gaan dansen. Dat zijn alle drie super goede manieren om uit een negatieve spiraal te komen. Maar het vervelende is, is dat je tijdens zo'n ervaring helemaal overtuigd kunt zijn dat je niet kunt ontsnappen uit die spiraal. En als je tript, neem je het risico hierop.

Ik laat de specifieke details van mijn slechte ervaringen maar even voor wat ze zijn, daar wordt Kevin hier vast ook niet positiever over trippen van. Je moet je gewoon altijd richten op accepteren wat de trip je laat zien, wat dat dan ook is. En als je relatief nieuw bent met trippen, een tripsitter hebben of een goede tripbuddy waar je op kunt bouwen. En voor als het écht de verkeerde kant op dreigt te gaan: letten op de ademhaling, bewegen/dansen, eventueel zelfs zingen.

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Als ik er achteraf en terug denk heb ik mijzelf heel erg onderdrukt. Ik denk juist omdat ik zo bezig was met dat het moest stoppen en dat ik moest slapen ik juist dat verlies op de werkelijkheid alleen maar enger begon te vinden. Misschien is dat wel een dubbele gedachtencirkel geweest of komen we dan toch terug bij de cirkel die ik eerder omschreef?


Misschien heb ik mezelf teveel onderdrukt in het op reis gaan en is dit de reden van de bad trip?

Dat lijken me goede observaties.

Bezig zijn met de trip proberen te stoppen werkt niet. Een trip zal niet stoppen omdat jij dat wil en dit is eigenlijk dé hoofdreden waarom mensen echt verkeerd gaan. Let er een eventuele volgende keer ook echt op dat je geen verplichtingen hebt en de volgende dag ook niet. Zorg altijd voor minimaal 1 vrije dag na je trip, dan hoef je je nergens zorgen over te maken.

 

[Jmths]

Het is al gezegd maar een beetje slechte planning voor een tripje.

Doe rustig aan in ieder geval, trekt wel recht. Ik heb een vermoeden dat je vannacht wel goed zult kunnen slapen.

 

[MindWanderer]

Ik laat de specifieke details van mijn slechte ervaringen maar even voor wat ze zijn, daar wordt Kevin hier vast ook niet positiever over trippen van. Je moet je gewoon altijd richten op accepteren wat de trip je laat zien, wat dat dan ook is. En als je relatief nieuw bent met trippen, een tripsitter hebben of een goede tripbuddy waar je op kunt bouwen. En voor als het écht de verkeerde kant op dreigt te gaan: letten op de ademhaling, bewegen/dansen, eventueel zelfs zingen.

Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig naar de details van jouw ervaringen. Mits jij deze uiteraard zelf openlijk zou willen delen. Ik heb vandaag enorm veel geleerd over drugs gebruik en eigenlijk het leven aanzich. Dus extra leermateriaal kan geen kwaad.


Ik wil ook iedereen enorm bedanken voor alle steun en tips. Wie weet mag ik ooit nog eens op reis maar ik denk dat dat voor nu de komende even niet verstandig is☺️

 

[Mindless]

Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig naar de details van jouw ervaringen. Mits jij deze uiteraard zelf openlijk zou willen delen. Ik heb vandaag enorm veel geleerd over drugs gebruik en eigenlijk het leven aanzich. Dus extra leermateriaal kan geen kwaad.

Oké, als je het geen probleem vindt. Ik heb je gewaarschuwd...

Ik heb meerdere keren gehad dat ik 'bad' ging. Je zou dit "bad trips" kunnen noemen, maar ik hou niet zo van die term, omdat dat insinueert dat de trips echt van zichzelf slecht zijn, terwijl 'slecht' altijd maar een waardeoordeel is. Er zijn imo geen goede of slechte trips, maar slechts 'trips'. En onze manier waarop we die ervaringen interpreteren. Dat gezegd hebbende, heb ik tijdens enkele trips zoveel weerstand geboden tegen de ervaring (om diverse redenen) dat mijn interpretatie destijds wel duidelijk die van "slechte ervaringen" was. Als je nog begrijpt wat ik bedoel.

Ik heb eigenlijk twee verschillende soorten ervaringen gehad waarbij ik in hevige weerstand schoot en zo een "bad trip" voor mezelf creëerde. Mijn eerste keer dat ik verkeerd ging, was tijdens mijn hoogst gedoseerde paddotrip ooit: een dikke 70 gram. De trip ging eerst hartstikke goed en ik was ook al een tijdje gewend om op dat soort hoge doseringen te trippen. Deze trips waren best wel krankzinnig heftig en visueel, maar dat had mij nog nooit echt afgeschrikt. Maar het was later tijdens die 70 gram trip dat ik wat ervoer dat ik nog nooit had ervaren: mindloops. Een mindloop is wanneer je voor je gevoel vastzit in een steeds herhalend patroon. Ik ervoer dit zo'n beetje als me realiseren dat ik in die mindloop zat, dan in gedachten mezelf overtuigde dat ik oké was, dat dan geloven en vervolgens me weer realiseren dat ik in die mindloop zat. Dat was een proces van misschien een kleine minuut. (al weet ik dat niet zeker, ik schat maar wat...) Dit ging zo honderden keren door, waardoor deze loop het enige in mijn bestaan werd. Ik had niks anders meer dan dit patroon van realiseren dat ik vastzit in een loop, mezelf daaruit praten en dan weer realiseren dat ik vastzit in een loop. Het was het meest eenzame gevoel ooit, want ik leek niet alleen de wereld maar zelfs mezelf te zijn verloren. Er was alleen nog deze gekte. In het begin had ik nog hoop, maar nadat het patroon zich tientallen keren had herhaald en daarna honderden keren, begon ik steeds meer de hoop te verliezen. Ik dacht echt dat ik mezelf of mijn geest had gebroken. Dat ik iets voor altijd was kwijtgeraakt, namelijk mijn sanity. Ik leek compleet doorgedraaid en tegelijk uitzichtloos. Er kwam toen een moment dat ik besloot vrede te hebben met dat ik nu gek was geworden. Vanaf dat moment was het wat makkelijker daardoor. Op een gegeven moment kreeg ik stille hoop dat tijd mij misschien kon redden. Dat als de trip voorbij was (ik wist inmiddels weer dat ik aan het trippen was) dingen misschien beter zouden worden. Maar een effect van psilocybine (werkzame stof paddo's en ook truffels) is dat perceptie van tijd verdwijnt. Ik kon dus wel naar de klok kijken, maar de wijzers zeiden mij absoluut niets. Ik kon dus ook niet vasthouden aan het idee dat de trip over zoveel uren voorbij was. Een "uur" was ook een compleet betekenisloos concept voor mij. Voor mijn gevoel heb ik toen nog tijden zitten wachten totdat uiteindelijk mijn perceptie van tijd weer heel langzaam op gang kwam. 5 minuutjes leken een eeuwigheid te duren weet ik nog. Uiteindelijk ging de tijd voor mijn gevoel steeds weer op een normaal tempo lopen en uiteindelijk kwam ik geschrokken maar oké weer terug in deze realiteit.

Dan zijn er mijn "bad trips" naar aanleiding van het duister worden van de trip. Dit heb ik op zowel paddo's/truffels als LSD (en analogen van LSD zoals ALD-52) ervaren. Bij een specifieke ALD-52 trip besloot ik om tijdens de piek een aantal goede hijsen van sterke big buddha cheese wiet te nemen uit mijn vaporizer. Dit was een beslissing die me duur zou komen te staan. Vrij snel naar het inhaleren van de damp voelde ik een paranoia opkomen, die intens werd versterkt door de ALD-52. Op een gegeven moment voelde de kamer heel dreigend aan, alsof er een soort kwade aanwezigheid was. De temperatuur leek ineens te dalen door die aanwezigheid en ik voelde me heel zwaar worden. Ik voelde me alsof ik slechts een zielloze homp vlees was. Ook voelde het vanaf een bepaald moment alsof de lucht was vervangen door stof en en dat ik dat wel moest inademen. Overigens ongelofelijk ranzige muffe stoflucht. De smaak in mijn mond was werkelijk verschrikkelijk. Alles voelde alsof ik een reis maakte naar de onderwereld. En dingen werden erger en erger. Ik hoorde op een gegeven moment de stemmen van krijsende mensen, alsof ze levend verbrand werden of zo. Ik was praktisch in de hel, maar het werd pas echt erg toen mijn eigen stem in mijn hoofd zich tegen mij keerde. Het kwam er op neer dat ik bezeten leek te zijn door de duivel zelf. Mijn gedachten gingen over de meest verschrikkelijke demonische dingen. In paniek ben ik door mijn huis gaan lopen heen en weer, wachtend op verlossing, maar de duivel was constant met me aan het spelen. Uiteindelijk werd het wat beter en dacht ik eruit te komen, maar toen kwam het weer terug. Dit ging tijden zo door alsof ik steeds weer door een nieuwe golf werd geraakt. Op een gegeven moment kreeg ik door dat de golven per keer zwakker werden wat me een beetje hoop gaf. En uiteindelijk ben ik er zo uitgekomen. Maar deze trip had destijds een traumatische impact op me. Nog een dik half jaar lang ben ik hier paranoïde door geweest. Wiet roken/vapen zorgde ervoor dat ik weer gedeeltelijk naar die ervaring terugging, dus dat was een slecht idee om te doen. In plaats daarvan ben ik veel bezig gegaan met meditatie en dergelijke en dat heeft me gelukkig na een halfjaar van die paranoia verlost. Al is de herinnering er nog steeds wel. Ik was toen wel genezen van psychedelica combineren met wiet...

Nou, hopelijk heb ik je niet bang gemaakt. Zoals je begrijpt zijn tripmiddelen geen speelgoed. Je zult er respect voor moeten hebben, anders leren ze je dat wel op de harde manier. Ik ben nu gelukkig wel oké, ik kan weer prima trippen en hecht zelfs een bepaalde waarde aan die ervaringen, maar ik zou ze niet graag herbeleven... En ik wens ze niemand toe...

 

[Cerberus]

Interessant om te lezen @Mindless, en je bad trip van die gedachteloops herken ik mezelf in. Ik heb het nog niet meegemaakt zoals jij hebt meegemaakt, maar ik heb angst om ze mee te maken. De laatste keren dat ik tripte besefte ik me plots dat "een trip duurt 5 uur" NIETS betekent gezien tijd oneindig gerekt kan worden vanuit mijn beleving. En het is die angst die mij weerhoudt om het diepe op te zoeken de laatste tijd, en die angst die mijn laatste marihuana trip super onaangenaam gemaakt heeft (set en setting waren ook niet goed, dat wel).

 

[Mindless]

Interessant om te lezen @Mindless, en je bad trip van die gedachteloops herken ik mezelf in. Ik heb het nog niet meegemaakt zoals jij hebt meegemaakt, maar ik heb angst om ze mee te maken. De laatste keren dat ik tripte besefte ik me plots dat "een trip duurt 5 uur" NIETS betekent gezien tijd oneindig gerekt kan worden vanuit mijn beleving. En het is die angst die mij weerhoudt om het diepe op te zoeken de laatste tijd, en die angst die mijn laatste marihuana trip super onaangenaam gemaakt heeft (set en setting waren ook niet goed, dat wel).

Ik begrijp je angst en terughoudendheid betreffende dit. Het is ook het niet kunnen vastgrijpen aan concepten (tijd is ook een concept) dat mij veel angst in heeft geboezemd tijdens vele trips.

Maar we hebben 1 ding waar we ons wel aan "vast kunnen houden", wat ons anker is. En dat is onszelf. Het probleem is, de identificatie met gedachten. Omdat we letterlijk denken dat onze gedachten onszelf zijn, kan een trip zo'n terror oproepen, omdat het tijdens een stevige trip niet meer mogelijk is om je vast te houden aan concepten wat betreft je identiteit. Zoals de meeste mensen in de nuchtere dagelijkse realiteit praktisch constant doen. Om die reden is het dan ook van absoluut belang dat als je van plan bent diep te gaan trippen, dat je weet wat jezelf is en wat identificaties zijn. Identificaties zijn zeg maar gedachten die zich voordoen als jou: valse 'ik's'. Het is denk ik mede om deze reden dat ik mij zo gestort heb op meditatie en dergelijke, om mezelf te leren wat echt mezelf is en wat niet. Want als je dat eenmaal goed weet, dan ben je veilig tijdens je trips, hoe intens deze ook zijn. Tenminste, je bent veilig, zolang je je bewust bent van jezelf. Natuurlijk is er geen absolute zekerheid dat je dat niet zult vergeten tijdens een trip en je weer identificeert met een gedachte en je vervolgens niet vast kunt blijven grijpen aan die gedachte. Op dat moment zul je bijvoorbeeld moeten gaan letten op je ademhaling om jezelf weer terug te brengen naar het bewust zijn van jezelf.

Voor mij is het veel werk geweest en ik ben ook nooit klaar. Je wordt er wel stabieler in met de jaren. Als ik dan mensen soms zie trippen, compleet dit alles negerende dan denk ik weleens, dat is echt vergelijkbaar met in een klein bootje zonder peddels de oceaan opgaan. Je bent compleet overgeleverd aan het weer. Voor hetzelfde is het de eerste 20 dagen prachtig weer. Zonnetje erbij en rustige kleine golfjes zodat je lekker ligt te dobberen. Maar op een dag komt daar dan die storm en daar drijf je dan, hulpeloos in je eentje heen en weer geslingerd door een woeste zee...

 

[Cerberus]

Mooie metafoor!
Ik zal eens nadenken over die identificaties en mezelf. Voor mij klinkt dat nu abstract.

 

[Mindless]

Mooie metafoor!
Ik zal eens nadenken over die identificaties en mezelf. Voor mij klinkt dat nu abstract.

Het lijkt misschien abstract, maar is het eigenlijk echt niet.

Een ezelsbruggetje wat ik hiervoor vaak gebruik: alles wat na 'Ik ben' komt, is een identificatie:

- Ik ben... een man/vrouw
- Ik ben... de zoon/dochter van...
- Ik ben... de vader/moeder van...
- Ik ben... ## jaar oud
- Ik ben... een mens

Enzovoorts...

Natuurlijk, wat na de Ik Ben komt, is relatief waar. Maar al deze dingen slaan op het lichaam. Ja, je bent een man/vrouw die de zoon/dochter is van (...) en de vader/moeder is van (...). Ja, je bent ## jaar oud en ja, je bent een mens. Maar al deze dingen hebben alleen betrekking op je lichaam. Alleen de Ik Ben heeft betrekking op jou zelf. Alles wat na Ik Ben komt is een limitatie op de Ik Ben als we geloven dat dit niet enkel betrekking heeft op het lichaam, maar op onszelf. En dat is al een probleem in de nuchtere werkelijkheid, maar nog veel meer een probleem tijdens diep trippen. Want alles na Ik Ben is conceptueel en je kunt tijdens diep trippen niet meer vasthouden aan concepten. Maar wat je wel kunt doen, is vasthouden aan de Ik Ben, want dat is geen concept waarmee je jezelf geïdentificeerd hebt, dat is... jezelf. En je kunt jezelf niet kwijtraken, ook niet tijdens de heftigste trip. Vandaar dat het alleen veilig is om geïdentificeerd te zijn met enkel Ik Ben. Al het andere zal van je afgenomen worden, dus daaraan vasthouden gaat voelen alsof je letterlijk delen van jezelf kwijtraakt.

Vrij simpel en concreet toch?

 

[रति]

Het lijkt misschien abstract, maar is het eigenlijk echt niet.

Een ezelsbruggetje wat ik hiervoor vaak gebruik: alles wat na 'Ik ben' komt, is een identificatie:

- Ik ben... een man/vrouw
- Ik ben... de zoon/dochter van...
- Ik ben... de vader/moeder van...
- Ik ben... ## jaar oud
- Ik ben... een mens

Enzovoorts...

Natuurlijk, wat na de Ik Ben komt, is relatief waar. Maar al deze dingen slaan op het lichaam. Ja, je bent een man/vrouw die de zoon/dochter is van (...) en de vader/moeder is van (...). Ja, je bent ## jaar oud en ja, je bent een mens. Maar al deze dingen hebben alleen betrekking op je lichaam. Alleen de Ik Ben heeft betrekking op jou zelf. Alles wat na Ik Ben komt is een limitatie op de Ik Ben als we geloven dat dit niet enkel betrekking heeft op het lichaam, maar op onszelf. En dat is al een probleem in de nuchtere werkelijkheid, maar nog veel meer een probleem tijdens diep trippen. Want alles na Ik Ben is conceptueel en je kunt tijdens diep trippen niet meer vasthouden aan concepten. Maar wat je wel kunt doen, is vasthouden aan de Ik Ben, want dat is geen concept waarmee je jezelf geïdentificeerd hebt, dat is... jezelf. En je kunt jezelf niet kwijtraken, ook niet tijdens de heftigste trip. Vandaar dat het alleen veilig is om geïdentificeerd te zijn met enkel Ik Ben. Al het andere zal van je afgenomen worden, dus daaraan vasthouden gaat voelen alsof je letterlijk delen van jezelf kwijtraakt.

Vrij simpel en concreet toch?

Het beste inzicht dat ik kreeg na een ervaring was ‘vergeet alle opvattingen over jezelf’. Dit geeft een gevoel van enorme bevrijding en werkt ook goed in het dagelijkse leven. Stoppen met identificatie helpt met vrij leven en lost blokkades in jezelf op.
Het belangrijkste van dit soort diepe psychedelische ervaringen blijft voor mij wat er na komt. Hoe integreer je jouw ervaring in je dagelijkse realiteit. Daarom ben ik ook erg voorzichtig met wat ik überhaubt tot me neem.

 

[Mindless]

Het beste inzicht dat ik kreeg na een ervaring was ‘vergeet alle opvattingen over jezelf’. Dit geeft een gevoel van enorme bevrijding en werkt ook goed in het dagelijkse leven. Stoppen met identificatie helpt met vrij leven en lost blokkades in jezelf op.
Het belangrijkste van dit soort diepe psychedelische ervaringen blijft voor mij wat er na komt. Hoe integreer je jouw ervaring in je dagelijkse realiteit. Daarom ben ik ook erg voorzichtig met wat ik überhaubt tot me neem.

Ja, trippen kan een positieve invloed hebben op je, maar ook een negatieve als je niet goed oplet. Toch, sommige erg moeilijke en zelfs duistere ervaringen zie ik achteraf toch ook als waardevol. Om dat gezien/ervaren te hebben. Het geeft een extra laag diepte aan dat wat goed is. Het heeft mij het goede extra leren waarderen, omdat ik het tegenovergestelde intens heb ervaren.

 

[रति]

Ja, trippen kan een positieve invloed hebben op je, maar ook een negatieve als je niet goed oplet. Toch, sommige erg moeilijke en zelfs duistere ervaringen zie ik achteraf toch ook als waardevol. Om dat gezien/ervaren te hebben. Het geeft een extra laag diepte aan dat wat goed is. Het heeft mij het goede extra leren waarderen, omdat ik het tegenovergestelde intens heb ervaren.

Ook negatieve ervaringen kunnen je verder helpen. Het komt er allemaal op aan hoe je ze processed.

Ik kies echter bij voorbaat liever voor een middel die vanuit haar intrinsieke kwaliteit een grotere kans geeft op een soepele ervaring. Ik heb het al vaker gezegd, maar herhaal het even voor de ts; middelen als psilocybine en LSD en eigenlijk alle psychedelische middelen van dezelfde sterkte hebben een grote mate van ego-strijd in zich. Ga je een klasse daarboven (DMT, Bufo Alvarius) dan kom je in een gebied waarin er veel meer ruimte (en bliss) is. Geen worsteling, maar intense helderheid.

Echter vind ik persoonlijk dat je zulke krachtige ervaringen niet te vaak moet hebben. Een zacht tripje op 15 gram verse truffels kan je zonder al te grote risiko’s een paar keer per jaar doen. Een breakthrough-ervaring op DMT en Bufo Alvarius doe je beter niet te vaak. (Maar een LSD / psilo ervaring zoals jij beschrijft doe je in mijn ogen het beste helemaal nooit

 

[Mindless]

Maar een LSD / psilo ervaring zoals jij beschrijft doe je in mijn ogen het beste helemaal nooit

Liever niet nee.

Maar toch, voor mij specifiek, in mijn persoonlijke situatie op dat moment had ik die ervaringen wellicht nodig. Als ik bijvoorbeeld op die 70 gram paddo's geen probleem had ervaren, dan was ik gewoon doorgegaan met nog hogere doseringen, totdat ik uiteindelijk wel een dergelijke (in mijn beleving) verkeerde/nare ervaring had gehad. Ik dacht namelijk echt dat 'ik' alles wel kon hebben dat een trip op me af zou vuren. Nu geloof ik zeker dat we wel degelijk alles aankunnen wat een trip ons brengt, maar niet vanuit een arrogantie die denkt "ik persoonlijk ben sterk genoeg om alles te kunnen handelen". Het is denk ik geen kwestie van kracht, maar van jezelf leeg maken van elke weerstand zodat een andere, grotere kracht dan je persoonlijke (wils)kracht in je kan komen.

Ik kan helaas niet meepraten over breakthroughs op DMT of 5-MeO, maar geloof graag dat dat fundamenteel anders is dan trippen met je ego intact. Overigens wel bepaalde breakthroughs gehad op psilo waarbij alle weerstand/ego ontstegen werd, maar hoe dat zich verhoudt tot die doorbraken op eerdergenoemde, geen idee.

 

[रति]

Liever niet nee.

Maar toch, voor mij specifiek, in mijn persoonlijke situatie op dat moment had ik die ervaringen wellicht nodig. Als ik bijvoorbeeld op die 70 gram paddo's geen probleem had ervaren, dan was ik gewoon doorgegaan met nog hogere doseringen, totdat ik uiteindelijk wel een dergelijke (in mijn beleving) verkeerde/nare ervaring had gehad. Ik dacht namelijk echt dat 'ik' alles wel kon hebben dat een trip op me af zou vuren. Nu geloof ik zeker dat we wel degelijk alles aankunnen wat een trip ons brengt, maar niet vanuit een arrogantie die denkt "ik persoonlijk ben sterk genoeg om alles te kunnen handelen". Het is denk ik geen kwestie van kracht, maar van jezelf leeg maken van elke weerstand.

Ik kan helaas niet meepraten over breakthroughs op DMT of 5-MeO, maar geloof graag dat dat fundamenteel anders is dan trippen met je ego intact. Overigens wel bepaalde breakthroughs gehad op psilo waarbij alle weerstand/ego ontstegen werd, maar hoe dat zich verhoudt tot die doorbraken op eerdergenoemde, geen idee.

Het gevoel alles aan te kunnen, of überhaubt alles te kunnen hoort ook bij de periode in je twintiger jaren. Ik neem even voor het gemak aan dat dit de periode was waarin je deze ervaringen had. Na je dertigste treedt er meer een rust op bij de meeste mensen. In astrologische termen is trouwens de periode (grofweg) tussen je 27-32ste de ‘Saturn Return’. Waarin je je oude huid afschudt en lering trekt uit de voorgaande (voor veel mensen) chaotische 20’er jaren die in het teken staat van experimenteren en je eigen grenzen aftasten.

 

[Mindless]

Ik was in mijn mid tot late twintiger jaren toen ik nog dacht alles wel aan te kunnen. (Mijn echte experimenteren met psychedelica begon pas vrij laat, al had ik wel in mijn begin twintiger jaren enkele keren getript.) En werd toen dus gedwongen naar die arrogantie te kijken. Achteraf ben ik dus eigenlijk heel blij dat dat is gebeurd...

 

[MindWanderer]

Toffe reacties!

Ik begin steeds meer anders na psychedelica te kijken. Steeds meer met respect. Al moet ik zeggen dat ik sommige termen van jullie wel moeilijk te begrijpen vind omdat ik nog een leek ben wat trippen betreft en nog zo'n "wilde 20 jarige" ben.

Al moet ik zeggen dat de spiritualiteit erachter wel enorm interessant vindt. Ik zou graag nog eens een "goede" trip willen ervaren. Maar ik denk dat jullie wel snappen dat dat nu extra spannend is omdat het nu de eerste keer "mis" is gegaan.

Ik kijk er naar uit nog meer te leren van jullie!

 

[Eik]

Ik begin steeds meer anders na psychedelica te kijken.

Wat leuk om te horen. In de massamedia wordt er amper stil gestaan bij psychedelica en als er al aandacht voor is, is het vaak niet de juiste aandacht. Psychedelica zijn sinds eind jaren '60 in de meeste landen verboden en hebben echt een laster campagne tegenover zich gehad. Het is dus best moeilijk om een goed beeld te krijgen van wat nu waarheid is en wat niet.

Psychedelica hebben de potentie om je hele wereldbeeld flink op zijn kop te zetten. Dat hebben ze bij mij in ieder geval wel gedaan. Ik beschouw dit als iets positiefs en ik ben daar dankbaar voor. Maar het betekent wel dat ik af en toe anders tegen dingen aankijk dan dat de "Nederlandse maatschappij" (voor zover je daarvan kunt spreken) dat doet.

Als je interesse hebt in hoe de wereld werkt en dus ook interesse hebt in spiritualiteit dan zijn psychedelische middelen fantastische manier om daarmee aan de slag te gaan. Als je die interesse niet hebt is het natuurlijk ook helemaal prima! Niets geforceerd doen zou ik zeggen...

Ik begin steeds meer anders na psychedelica te kijken. Steeds meer met respect. Al moet ik zeggen dat ik sommige termen van jullie wel moeilijk te begrijpen vind omdat ik nog een leek ben wat trippen betreft en nog zo'n "wilde 20 jarige" ben.

Volgens mij heb je, ondanks je jonge leeftijd, wel de juiste insteek hiervoor. Leuk om te zien dat je zo positief en bescheiden bent en in staat lijkt te zijn om op jezelf te reflecteren (eerlijk bent over de fouten die je maakt). Dat zijn belangrijke voorwaarden om op een positieve manier om te gaan met trippen.

Ik zou graag nog eens een "goede" trip willen ervaren. Maar ik denk dat jullie wel snappen dat dat nu extra spannend is omdat het nu de eerste keer "mis" is gegaan.

Tsja een goede trip kan net zo intens mooi, heerlijk en hemels zijn als dat een slechte trip naar en traumatisch kan zijn. Ik zou nu zeker niet meteen opnieuw hierin duiken. Geef jezelf wat tijd om bij te komen en dit te verwerken. Misschien krijg je later een keer het gevoel dat je toch nog eens wilt trippen en dan ga je er ongetwijfeld respectvoller mee om dan je nu gedaan hebt. En zo niet dan is het ook prima toch? Je bent aan niemand verplicht om te trippen

 

[Cerberus]

Het lijkt misschien abstract, maar is het eigenlijk echt niet.

Een ezelsbruggetje wat ik hiervoor vaak gebruik: alles wat na 'Ik ben' komt, is een identificatie:

- Ik ben... een man/vrouw
- Ik ben... de zoon/dochter van...
- Ik ben... de vader/moeder van...
- Ik ben... ## jaar oud
- Ik ben... een mens

Enzovoorts...

Natuurlijk, wat na de Ik Ben komt, is relatief waar. Maar al deze dingen slaan op het lichaam. Ja, je bent een man/vrouw die de zoon/dochter is van (...) en de vader/moeder is van (...). Ja, je bent ## jaar oud en ja, je bent een mens. Maar al deze dingen hebben alleen betrekking op je lichaam. Alleen de Ik Ben heeft betrekking op jou zelf. Alles wat na Ik Ben komt is een limitatie op de Ik Ben als we geloven dat dit niet enkel betrekking heeft op het lichaam, maar op onszelf. En dat is al een probleem in de nuchtere werkelijkheid, maar nog veel meer een probleem tijdens diep trippen. Want alles na Ik Ben is conceptueel en je kunt tijdens diep trippen niet meer vasthouden aan concepten. Maar wat je wel kunt doen, is vasthouden aan de Ik Ben, want dat is geen concept waarmee je jezelf geïdentificeerd hebt, dat is... jezelf. En je kunt jezelf niet kwijtraken, ook niet tijdens de heftigste trip. Vandaar dat het alleen veilig is om geïdentificeerd te zijn met enkel Ik Ben. Al het andere zal van je afgenomen worden, dus daaraan vasthouden gaat voelen alsof je letterlijk delen van jezelf kwijtraakt.

Vrij simpel en concreet toch?

Mooie reactie. Inderdaad simpel als je het zo uitdrukt. Het stelt mij zelfs een beetje gerust. Waarschijnlijk zal ik daar anders over denken als ik weer eens in het diepe zit, maarja 😅

 

[Mindless]

Mooie reactie. Inderdaad simpel als je het zo uitdrukt. Het stelt mij zelfs een beetje gerust. Waarschijnlijk zal ik daar anders over denken als ik weer eens in het diepe zit, maarja 😅

Ja erover praten is makkelijk, het in het moment toepassen is andere koek.

Toch, als je echt blijft bij Ik Ben, dan ben je veilig.

 

[Cerberus]

Ik zal het proberen in het dagelijkse leven over na te denken, misschien doen terwijl ik niet trip maar bv in bed kruip 's nachts. Heb ik al wat ervaring voor als ik weer eens diep trip.

 

[Lindy lin]

Toffe reacties!

Ik begin steeds meer anders na psychedelica te kijken. Steeds meer met respect. Al moet ik zeggen dat ik sommige termen van jullie wel moeilijk te begrijpen vind omdat ik nog een leek ben wat trippen betreft en nog zo'n "wilde 20 jarige" ben.

Al moet ik zeggen dat de spiritualiteit erachter wel enorm interessant vindt. Ik zou graag nog eens een "goede" trip willen ervaren. Maar ik denk dat jullie wel snappen dat dat nu extra spannend is omdat het nu de eerste keer "mis" is gegaan.

Ik kijk er naar uit nog meer te leren van jullie!